//

ජාතික බෞද්ධ බලවේගය

Ayubowan! The National Buddhist Authority (NBA) a well developed organizations which were officially battle against the Rascals who are in local society and who were engage as an international persons for poverty alleviation as a cover for proselytizing activity. We may put our advanced heritage presser which our ancestor did upon the peoples who dealing with converting our peoples for any other faith and Abuse (Insulting Speech) of our culture and the moral of Buddhist main concepts. We are secretly finding the necessary static data and also exploring entrench area and giving an “ON THE SPOT” action without thinking difficulty or danger that must be rise within sound of whom think that converting to their faith is fundamental right in our “Dhrama Dveepa”. Regarding need ness of the case we will report in writing with dates, place name or persons involved and all cases of abuse or illegal activities in the name of a religion or faith and first and last attempted to convert persons in Sri-Lanka to Buddhist organizations, temple, nearest Police Station, Grama Niladari and other local authority as well as presidency level. National Buddhist Authority eager to call upon all Sinhalese Buddhist organizations(International too) to join hands in a Endeavour to defeat the proselytizing efforts of sponsored evangelical and other NGO organizations and thereby to guard the Sinhalese Buddhist culture and tradition for posterity, Relating to their fantasy book,Fantasy Story David did killed the philistine champion who named as Goliath, then all of us too cannot fail. NOTE: This cite is not aimed at or against Christians Or Muslims or Any Other faith Holders.This site is aimed against Christians,Muslim or who ever seek or want to convert Buddhist to Christianity or Muslim or other goodish doctrine. We Buddhist refer to them as "missionaries." We Buddhist respect Christians or Muslim or other followers who maintain the doctrines of their belief, but we do not accept anyone's "right" to proselytize.
ජාතික බෞද්ධ බලවේගය has written 2097 posts for ජාතික බෞද්ධ බලවේගය

සිංහල බෞද්ධයිනි..මේ අහපල්ලා බොලව්!!!

සිංහල බෞද්ධයිනි..මේ අහපල්ලා බොලව්!!!

ව්‍යවහාර වර්ෂ 1505දී සිංහලද්වීපයට පෘතුගීසීන් එවා අපේ ජාතියද, සමාජ වියමනද මුළුමණින්ම විනාශ කර දැමීමට කටයුතු කළ පල්ලියේ මහ තැන හෙවත් පාප්වරයා ගෙන්වා, පල්ලියේම ත්‍රස්තවාදය වූ එල් ටී ටී ඊය පරාජය කිරීමට වෙහෙස වූ විරෝධාර හමුදාවන්ගේ ශ්‍රමයෙන්, ඓතිහාසික මගුල් මඩුවේ ආකෘතියක් ගාලුමුවදොර තනා, ඒ මත සිංහලයන් බුරුතු පිටින් අන්‍යාගමිකකරණය කළ ජුසේ වාස් නැමැති, කොන්ගානි බමුණා ‘මුනිවරයට‘ ඔසවා, මගුල් මඩුවේ ශ්‍රී විභූතිය කීතු කීතු කරන්නට අපේ නායකයන් හෙවත් ගොං තඩි කටයුතු කරද්දී, අද (25/01) භාරතයට පැමිණි බැරක් ඔබාමා ජනාධිපතිතුමා ලවා බෝ පැළයක් රෝපණය කරවීමට භාරතීය නායකයන් කටයුතු කිරීම………උඔලාට අපිට උගන්වන පාඩම කුමක්ද?

සිංහල බෞද්ධ රාජ්‍යයක් වුවද, ඔබාමා සිංහලද්වීපයට පැමිණියේ නම් අපිට ඔහු ලවා සිටුවන්නට වන්නේ මාර හෝ ග්ල්රිසීඩියා (ලාඩප්පා) පැලයකි. මන්ද බෝ පැළයක් රෝපණය කරවන්නට කටයුතු කළේ නම්, මුස්ලිම් අන්තවාදීන්ද, දෙමළ බෙදුම්වාදීන්ද, පාදිලි සොරුද රෙද්ද අස්සේ දමාගෙන කෙළින් සිටින, සර්වාගමික වූ, සර්ව ජාතික වූ, බහු සංස්කෘතික වූ හෙවත් කල්ලතෝනි වූ අපේ සිංහල ගොං තඩින්ට උන් අනතුරු අගවන්නට පටන්ගන්නා නිසාය. බෝධී වෘක්ෂයක් රෝපනය කිරීමට තබා, දෙපරංශය සෝදා ගැනීමට පෙරද, මෛථුන්‍යයට පෙරද අන්තවාදයේ, බෙදුම්වාදයේ අනුමැතිය ලබා ගන්නා නායකයින් සිටි හා සිටින රටක සිටින අපට අපේ අසල්වැසියාගෙන් ලැබෙන මේ පූර්වාදර්ශයේ වටිනාකම?

ඇස් ඉස් මස් ලේ සියල්ල දන් දුන්නද, සිය රට ජාතිය හා ආගම දන්දෙන්නට සූදානම් නැති සිංහලයා, සිංහල නොවන මිනිහෙකුගේ නමින් තම මවුබිම නම් කළේ නම් ඒ තථාගත ගෞතම නම් වූ උත්තම පුරුෂයාගේ නමින් පමණි. මේ ගෞතම බුදුන්ගේ දේශයයි කීවා මිස, රාමගේ දේශයයි, විජයගේ දේශයයි, කාළිංග මාඝගේ දේශයයි, ලොරෙන්සෝද අල්මේදාගේ දේශයයි කිව්වේ නහැ බොලව්! එහෙත්, ධර්මපාලතුමා කී පරිද්දෙන්., සුද්ද හැදූ කළු සුද්දෝ අපිව පාලනය කරන මේ කළි යුගයේ අපට හෙන වැදී තිබියදී, භාරතයේ මේ ආදර්ශයෙන් එල්ලවන කම්මුල් පාරද සුළුපටු නැති බව සිංහල සංගේදම සිතයි. තම දහම රැකෙනුයේ සිංහද දේශයේම පමණකැයි දුටු තථාගතයන් වහන්සේටද ඒ පොරාන්දුව ඉටුකරනු පිණිස, කැප්පෙටිපොල මරණය තොරා ගත් රටේ, ව්‍යවස්ථාවේ නව වන වගන්තිය හිස් පිටුවක්ව කිබෙද්දී, දැනෙන දුක..බුද්ධ ශාසනයට අමාත්‍යංශයක් පිහිටු වන්නට සෙසු ආගම් වලට වරදාන නොදී බැරි තැනකට පත්ව ඇති… රෙද්ද පල්ලේ වැක්කෙරෙන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය….

ධනේෂ්වර, නව යටත්විජිතවාදී ගෝලීයකරණයේ හෙවත්, විශ්ව ගම්මානයේ මුලාදෑනියා ලවා ලෝකයේ පහළවූ විෂිශ්ටතම මිනිසා, බුදධිමතා, ප්‍රාඥයා පිටදුන්, බොධී අංකුරයක් සිටුවීමම, භාරතීය දේශපාලනයට හිස නැමීමට ප්‍රමාණවත් නොවන්නේද? දැන් ඉතිං බංකොලොත් කොමියුනිස්ට් මතධාරීන්, ඉන්දියානු උප මහද්වීපය හා ඇමෙරිකානු ධනේෂ්වර අධිරාජ්‍යවාදී රාජ්‍යය දකුණු ආසියාව කොල්ලකෑමට සැරසෙතැයි කියන්නට තර්ක සොයා ‘ප්‍රාග්ධනය‘ පෙරලනු ඇති. නමුත් මේ ලෝකයේ මුස්ලිම් නොවන රටක වැඩිම මුස්ලිමුන් ප්‍රමාණයක් සිටින, එහෙත් 0.81% පමනක් බෞද්ධයින් සිටින භාරතය මේ ස්ථාපනය කළ පූර්වාදර්ශයේ පළල?

උතුරේ තවමත් ස්ථානගත සිංහල හමුදාවන් බොධී වෘක්ෂයක් පාමුල කුඩා බුදු පිලිමයක් තැමිපත් කර වන්දනා මාන කිරීම ඇරඹූ විට එය සිංහල ව්‍යාප්තවාදය යැයි කියන්නට තරම් සක්කිලි කටවල් ඇති බෙදුම්වාදය වෙනුවෙන් පළාත් සභා මැතිවරණ පවත්වා බලය ලබා දී, තිබියදී තවත් වරදාන දෙන්නට සූදානම් රටක සිටිනා අපට…මේ පූරවාදර්ශයේ සිසිලස?

අව්වට වැස්සට හීතට පින්නට, අට පිරිකර අරන් මහා නායක ස්වාමීන් වහන්සේලා බැහැදැකීමට යන රාජ රාජ මහා අමාත්‍යාදීන් සිටින අපේ රටේ, මෙවැන්නක් කළ හැකිද? උන් වහන්සේලා බැහැදැකීම යන මාධ්‍ය සංදර්ශනය තුළ කරන්නේ සිංහල බෞද්ධයා රැවැට්ටීමම නොවේද?.

ඉතිහාසය, සාහිත්‍ය කන්නදැයි අසන, අවුරුදු හතළිස් දහසක් පැරණි සිංහල ඉතිහාසයක් මතුවෙද්දී කුරගල කැනීම නවතා ලන්නට අණදුන් නායකයින් සිටින, මරක්කලයාට බියෙන් මඩකලපුවේ බෞද්ධ විහාරයක චෛත්‍යයක් සදහා මුල්ගල් තියාගන්නට බැරි විධායකයක් ඇති රටක, හෙට දිනයේ සිංහල බෞද්ධයාගේ බලාපොරොත්තු කෙතරම් අවිනිශ්චිතද?

දශකයක් ඉක්මවා පාර්ලිමේන්තුාවේ සිටියත් අන්‍යාගමිකකරණ පනත සම්මත කරගනු බැරිවූ සිංහල බෞද්ධ දේශපාලන නියෝජනයටත්, සිංහල බෞද්ධත්වය පිළිබද කැක්කුමක් ඇති භික්ෂූන් වහන්සේලා සිය මතවාදී නිවාස අඩස්සියට ගනිමින්, තම එන් ජී ඕ අරමුණු කරා යන්නට මාන බලන, කුජීත අවස්ථාවාදී තැරැව්කාර න්‍යායාචාරීන්ගෙන් සමනවිත සංවිධාන වලටත්, වද පීදුනු හා සංකර නිල් පාටටත්, වියවුල් කිරීම සිය න්‍යාය හා ක්‍රමවේදය කරගත් රතුපාටටත්, සර්වාගමික, යැංකි කොළ පාටටත්, සිංහල බෞද්ධයාට යුක්තිය ඉෂ්ට කිරීමට බැරිබව කියන්නට මෙය අවස්ථාවක් කර ගනිමු. එහෙත් නිල් කොල රතු සෑම තැනකම සිටින දේශප්‍රේමී, ජාතිමාමකයන්ට නව මානයකින් සිතන්නට සිංහල සංගේදම ලෙස අපි ඇරියුම් කරමු.!!!

(සැ.යු – ගලා ආ සියල්ල අකුරු බවට පත් කළා මිස අනුපිලිවෙල ගැන නොසිතූයෙමු)
President Barack Obama of United States of America plants a sapling at Rajghat, New Delhi (January 25, 2015). Photo Courtesy: Photo Division

Image may contain: 2 people
Advertisements

ජාතික භාෂා ඇමතිගේ මනෝ ව්‍යාධිය බෙදුම්වාදයද?

ජාතික භාෂා ඇමතිගේ මනෝ ව්‍යාධිය බෙදුම්වාදයද?
Posted on June 1st, 2018

මතුගම සෙනෙවිරුවන්  

           ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට ඇති තදියම නම් විධායකය අහෝසි කොට පාර්ලිමේන්තුවට බලය ගැනීමයි. නිසි අධ්‍යාපනයක් නොමැති සල්ලි වලට විකිණෙන අල්ලසට නැමෙන හෘද සාක්ෂියක් නැති මන්ත්‍රීවරුන්ගෙන් සමන්විත පාර්ලිමේන්තුව වත්මන් අගමැති ගේ අත් අඩංගුවේ පවතින බව කවුරුත් දනී.එවැනි ව්‍යුහයකට රටේ විධායකය භාර දීමෙන් ඇති වන අස්ථාවරත්වයෙන් ප්‍රයෝජන ගැනීමට නැතිනම් බොර දියේ මාලු බෑමට ජ.වි.පෙ .සැරසෙනවා විය හැකිය.මේ කලබගෑනි අස්සේ ජාතික භාෂා ඇමති ගෙන්ද ව්‍යවස්ථා සංශෝධන යෝජනාවලියක් කරළියට එන බවට ඉඟි පළ වෙයි. මේ ඇමතිවරයාට පමණක් නොව යහපාලනයට උපදෙස් සැපයූ චන්ද්‍රිකා මැතිණියටත් තිබෙන ලොකුම හිස රදය නම් 1956 වසරේදී සිංහලය  රාජ්‍ය භාෂාව කිරීමයි.

          පණස් හයේ විප්ලවය නමින් සිදු වුණු ජනතා ජයග්‍රහණය 1948 න් පසු නොලද නිදහස යම් කිසි මට්ටමකින් තහවුරු කර ගැනීමකි. වසර දෙදහස් පන්සීයක ඉතිහාසය තුළ ඓතිහාසික භාෂාවක් වූ සිංහල භාෂාව රටේ ප්‍රමුඛතම භාෂාව බවට පත් කර ගැනීමට සිංහල ජනතාවට තිබූ අභිලාශය ට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වේදිකාව මත බරපතල වටිනාකමක් හිමි විය. මේ  ජයග්‍රණය නිසා සිංහල බස යොදා ගනිමින් ඉගෙන ඉහළ ගිය රාජ්‍ය තනතුරු වලට ගිය උගතුන් සංඛ්‍යාව සුලු පටු නැත. ගමේ අහිංසක ගොවියාගේ කම්කරුවාගේ දරුවාටද විශ්ව විද්‍යාල වරම් ලැබූවේ මේ ජයග්‍රහණය නිසාවෙනි.මේ රටේ ජනගහනයෙන් සියයට නමයක් පමණ වූ දෙමළ ජනතාවට විශේෂයෙන්ම දෙමළ නායකයන්ට එතෙක් ඉංග්‍රීසි ආන්ඩුවෙන් ලැබී තිබූ වරප්‍රසාද අඩුවන බව දැන ගත් කල්හි ඔවුහු මේ රජ බස් පණතට විරොධය පෑහ. වාහන වල ශ්‍රී අකුරට තාර ගෑහ.සත්‍යග්‍රහ කළහ. රජයේ ඉහළ තනතුරු වලට පත් වීමට තිබූ විශේෂ වරප්‍රසාද ඔවුන්ට අඩු වුණ බව සැබෑය. විශ්ව විද්‍යාල වලට ඇතුලත් වීමේදී ලැබූ අවස්ථා අඩු වූ බව හැබෑය. නමුත් ඔවුහු ද රටේ පුර වැසියන් ලෙසට කල්පනා කලා නම් විශේෂ වරප්‍රසාද බලාපොරොත්තු විය යුතුවා නොවේ. මේ සුලු තරඟය විශාල රණ්ඩුවක් බවට පෙරලා ජාතිවාදය කුළු ගන්වා උතුර වෙන් කරලීමට කැස කවා රටම ලේ විලක් කලේ වරප්‍රසාද අහිමි වූ දෙමළ නායකයන් අතලොස්සකගේ අභිලාශයන් ඉටු කරගැන්මටයි.

        අද වන විට ඔඩු දුවා ඇති දෙමළ ජාතිවාදයට මුල මෙයයි. රටක් වශයෙන් අපේ ඉදිරිගමන ආපස්සට ඇද දැමූ මේ දෙමළ ජාතිවාදය අපේ සිංහල නාකයන්ටද රට ඇවිස්සීමට හොඳ මාතෘකාවක් විය.දෙමළ සුලු තරයේ චන්ද සඳහා විශේෂ වටිනාකමක් දී සිංහල දෙමළ භේදයට  පිදුරු දැමූවේ ඔවුහුය. අද එය මුස්ලිම් අන්තවාදය වර්ධනය වීම දක්වා ඔඩු දුවා තිබේ. දැන් මනෝ ගනේෂන් ජාතික භාෂා ඇමති තප්පුලන්නේ 1956 දී දෙමළ භාෂව රාජ්‍ය භාෂාව නොකිරීමේ වරද සිංහල ජනතාව පිට පටවමිනි. නමුත් බණ්ඩාරනායක මහතා දෙමළ භාෂාවට සාධාරණ තැනක් දීම සඳහා පණතක් ගෙනවුත් උතුරු නගනෙහිර ප්‍රධාන භාෂාව (පරිපාලන )දෙමළ බවට පත් කළ හැටි ඔහුට අමතකය. ඉන්පසු ඩඩ්ලි සේනානායක මහතා එය තවත් තහවුරු කරමින් 1965 දී උතුරු නැගනහිර පළාත්වල සිංහල භාෂාවට හිමි තැන නැති කොට දෙමළ චන්ද ලබා ගැන්මට  කප්පම් දුන් හැටි (කියවන්න රට බෙදුණු හැටි සහ යුග පෙරළියක් සටහන්) අපට මතක් වේ. මේ වරප්‍රසාද ගත්තේ ජාතිවාදයෙන් මිස සංහිඳියාවෙන් නොව්. දෙමළ භාෂාවට ද ස්වභාෂාවක් වශයෙන් නිසි තැන හිමි විය යුතු යයි ද එය ස්වයං තීරණ අයිතිය මත පදනම්ව වෙනම දෙමළ රාජ්‍යක ප‍්‍රධාන භාෂාව විය යුතු යයි ද 1949 දී බිහිවූ චෙල්වනායගම් මහතාගේ දෙමළ රාජ්‍ය පක්ෂයේ(ෆෙඩරල් පක්ෂය ) මතවාදය වූ බවද මෙහිදී මතක් කළ යුතුය.

       මනෝ ගනේෂන් ජාති භාෂා ඇමතිවරයා ගේ අභිලාශයද මෙය බව නිසැකය.දැනටමත් දෙමළ බසට රටේ පිළිගැනීමක් හිමිව පවතින අවස්ථාවක(ජාති භාෂාවක් වශයෙන්) ඔහු ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් මගින් එම වුවමනාව කරළියට ගෙන එන්නේ බෙදුම්වාදී න්‍යාය පත්‍රයට අනුවය. ඔහු යටතේ තිබෙන ජාතික භාෂා අමාත්‍යංශයේ  ප්‍රධාන වගකීම 1991 අංක 18 දරන රාජ්‍ය භාෂා කොමිෂන් සභා පණතේ පරමාර්ථ ඉටු කිරීමයි. එම පණතේ  අංක හත දහ අට සිට විසිපහ දක්වා ප්‍රතිපාදන වල පැහැදිලිව සඳහන් වන්නේ රාජ්‍ය භාෂා ප්‍රතිපත්තිය උල්ලංඝණය වීමේදී  ගත යුතු ක්‍රියාමාර්ග ගැනයි.නමුත් එම අමාත්‍යංශය එවැනි ප්‍රතිප්තියක ට මුල්ව ක්‍රියා නොකරන බව තිබෙන නිදසුන් බොහෝය.

       ලංකාවේ දරුවන්ගේ විභාග කටයුතු වලදී අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශය දැරිය යුත්තේ පොදු මතයකි.යම් ලකුණු මට්ටමක් නිර්දේශ කරන විට එය සැමට සාධාරණ ලෙසට ස්ථාපිත කල යුතුය. නමුත් පහ වසර ශිෂ්‍යත්ව විභාග කඩයිම් ලකුණු ප්‍රකාශයට පත් කරන විට එය එසේ සිදුව නැත. එහි සිංහල මාධ්‍ය ලකුණු වෙනමත් දෙමළ මාධ්‍ය ලකුණු වෙනමත් විෂමතාවයක් සහිතව ප්‍රකාශයටපත් කොට තිබේ. එයට අමතරව මන්නාරම මඩකලපුව කිලිනොච්චිය යාපනය සහ මුලතිවු යන් දිස්ත්‍රික්කයන්හි සිංහල ලකුණු කිසි සේත්ම් ප්‍රකාශයට පත් කොට නැත. මෙම ගැටළුව දැනට වර්ෂ පහක පමණ සිට එකලෙස ක්‍රියාත්මක වෙයි.මෙවැනි විෂමතාවයක් ඇති කිරීමට පදනම් වූ හේතුව විමසා කීප වරක්ම අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශයට අප කරුණු ඉදිරිපත් කළෙමු.අවසාන වශයෙන් වර්තමාන අධ්‍යාපන ලේකම් තුමගෙන් එය ප්‍රශ්ණ කොට ලිපියක් ඉදිරිපත් කළෙමු. එහෙත් එම විමසීම් වලට කිසිම පිළිතුරක් ලබා දීමට අධ්‍යපන අමාත්‍යංශයේ වර්තමාන ලේකම්වරයා කටයුතු කර නොමැත. පසුව තොරතුර දැන ගැනීමේ පණත යටතේ නීතීඥ ප්‍රසාදීනී මුදුන් කොටුව මහත්මිය ගේ නමින් කරන ලද ඉල්ලීමට අද වන තුරු එම අමාත්‍යංශයේ තොරතුරු දැන ගැනීමේ ඒකකය විසින් පිළිතුරු ලබා දී නොමැත.

       අපගේ ඊළඟ පියවර වූයේ තොරතුරු දැන ගැනීමේ පණත යටතේ ජාතික භාෂා අමාත්‍යංශයට මෙම ගැටළුව පිළිබඳ ඉල්ලීමක් ඉදිරිපත් කිරීමයි. මෙම ලිපියට එම කොමිෂන් සභාවෙන් 2017/12/06 දරන දාතම යටතේ නීතිඥ ප්‍රසාදිනී මුදුන්කොටුව මහත්මියට ලැබුණු පිළිතුර මෙසේය.

1/ භාෂාව සම්බන්ධ ප්‍රතිපාදනයන් ඇතුලත් වන්නේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්තාවේ 6 වන පරිඡෙදයේය. මෙම පරිඡෙදයේ ඇතුලත් 18 සිට විසිපහ දක්වා ව්‍යවස්ථාවලින් දැක්වෙන භාෂාව සම්බන්ධ ප්‍රතිපාදනයන් නියාමනය කිරීම මෙම කොමිෂන් සභාවේ කාර්යයි.ඔබ විසින් ඉදිරිපත් කර ඇති තොරතුරු අයදුම්පත්‍ර යෙන් විමසා ඇති පරිදි ශිෂ්‍යත්ව විභාගයේ සිංහල සහ දෙමළ මාධ්‍ය ලකුණු අතර විෂමතාවයක් පැවතීම රාජ්‍ය භාෂා ප්‍රතිපත්තිය උල්ලංඝනය කිරීමක් ලෙස සැලකිය නොහැක.

2/ පහ වසර ශිෂ්‍යත්ව විභාගයේ යාපනය කිලිනොච්චිය මන්නාරම හා මඩකලුපුව යන දිස්ත්‍රික්ක තුනේ ලකුණ මට්ටම සිංහලයෙන් ලබා නොදීමට හේතුව කුමක්ද යන්න සම්බන්ධ තොරතුරු මෙම කොමිෂන් සභාව සතුව නොමැත.එහෙත් එමගින් රාජ්‍ය භාෂා ප්‍රතිපතතිය උල්ලංඝනය වීමක් සිදු ඇත.එබැවින් මේ සම්බන්ධයෙන් 1991 අංක 18 දරණ රජ්‍ය භාෂා කොමිෂන සභා පනත  ප්‍රකාරව විභාල දෙපාර්තමේන්තුව වෙතින් විමර්ශනයක් සිදු කරන බව දන්වමි.

      මෙම විමර්ශනයෙන් පසුව නැවත 2018/03/07 දාතම යටතේ නීතිඥ ප්‍රසාදිනී මුදුන්කොටුව වෙත එවන ලද ලිපියේ සඳහන් කරුණු මෙසේය.

1/ කිලිනොච්චිය යාපනය හා මඩකලුපුව යන දිස්ත්‍රික්ක වලින් පාසල් වලට සිසුන් තෝරා ගැනීමට ශිෂ්‍යාධාර ප්‍රදානය කිරීමට 5 ශ්‍රේණිය සිසුන් සඳහා පවැත්වෙන විභාගය සඳහා සිංහල මාධ්‍ය යෙන් කිසිම අයදුම්කරුවෙකු පෙනීසිටියේ නැති බව සහ ඒ අනුව එම දිස්ත්‍රික්ක වලට සිංහල මාධ්‍ය යෙන් ලකුණු මට්ටම තීරණය කිරිමට හැකියාවක් නොමැති බව.

     ප්‍රශ්ණය පැහැදිලිව අසන විට අසා ඇති මූලික කරුනු වලින් කීපයක් හලා රජ්‍ය භාෂා කොමිෂන් සභාව උත්තර දෙන හැටි මෙසේය. කඩයිම් ලකුණ වලට තිබෙන විෂමතාවය  ඇති වීමට  හේතුවූ ප්‍රතිපත්ති ය ගැන කිසිම සඳහනක් නොකරන ඔවුන් දිස්ත්‍රික්ක හතරෙන් මුලතිවු දිස්ත්‍රික්කය හලා අනෙක් දිස්ත්‍රික්ක වල සිංහල ළමුන් නැති බව පවසා තොරතුරු ලබා දීම සම්පූරණ නො කරයි. මන්නාරම මඩකලපුව යාපනය යන දිස්ත්‍රික් වල තිබූ සිංහල පාසල් සියල්ල ත්‍රස්තවාදී සටනේදී විනාශ කරන ලද අතර එම ඉඩම් පවා කොටි සංවිධානයේ සාමාජිකයන්ට බෙදා දී ඇත. එම පාසල් නැවත ගොඩ නන්වා නොමැත. මුලතිවු දිස්ත්‍රික්කයේ සිංහල බහුතරයක්  ජීවත් වන අතර උත්තර දීමෙන් මග හැර ඇත්තේ එම දිස්ත්‍රික්යේ දරුවන්ට  පාසල්  තිබෙන බැවින්ය.

        සැබවින්ම මෙම ප්‍රශ්ණයෙන් පැහැදිලි වන්නේ අසාධාරණ කම් සිදුව තිබෙන්නේ පැහැදිලව සිංහලයන්ට බවයි. උතුරු සහ නැගනෙහිර පළාත් වල වෙසෙන සිංහලයන් පළවා හැර ඔවුන් ජීවත් වූ ඉඩම් කොල්ල කන ලද අතර ඉතිරිව සිටින පිරිසටද මෙවැනි අකටයුතුකම් කරමින් සිංහලය් බහුතරයක් වෙසෙන  තැන් වලට පලා යන ආකාරයට කටයුතු සිදු කරමින් ඇත.රාජය භාෂා කොමිෂන් සභා වේ පණත අනුව එහි 18 වනවගන්තියේ (අ) ඡේදයෙහි සඳහන් පරිදි යම් රාජ්‍ය භාෂාවක තරාතිරම පිලිගැනීම සිදුනෙවන බව හෝ පිළිගැනීම සිදු වී නොමැතිබව යන පැමිණිල්ල විභාග කිරීමට එම කොමිෂන්  සභාව බැඳී ඇත. නමුත් අප විසින් කරන ලද පැමිණිල්ල මත විභාගයක්ද නොපවත්වා තොරතුරුද වසන් කරමින් රජ්‍ය භාෂා කොමිෂන් සභාව කර ඇත්තේ බරපතල වරදකි. ජාතික භාෂා ඇමතිවරයා තම විෂයයන් මගහරිමින් දෙමළ අභිලාශය පමණක් එනම් වෙනම රාජ්‍යක් සඳහා වෙනම භාෂවක් ඇති කරගැනීම පිණිස පමණක් කටයුතු කිරීමට තැත් දැරීම සත්‍යයක් බවට වෙනත් උදාහරණයක් අවශ්‍ය නැත.මේ දෙමළ නායකයන් ගේ මනෝ ව්‍යාධිය ඉතා ඉක්මනින් සමනය නොකළහොත් රටම නැවතත් ලේ වලක් බවට පත් වීම වළක්වා ලිය නොහැකිය.

මතුගම සෙනෙවිරුවන්     

Where President Mahinda Rajapaksa went wrong?

Where President Mahinda Rajapaksa went wrong?
Posted on February 25th, 2016

Dr Sudath Gunasekara Secretary to Former Prime Minister Sirimavo Bandaranaike and President Sinhala Bauddha Jestha Puravesiyange Sanvidhanaya Mahanuwara 24.02.2016.

I have never had any relationship with President Mahinda Rajapaksa, either political or personal. I have made only one personal request from him through Mr Lalith Weeratunga his Secretary, whom I came to know as a Committee Member of the Sri Lanka Administrative Services Association when I was its President from 1991 to 1994. The subject my request to MR was a road to my ancestral village Meemure, which was never done in spite of my repeated requests. As such I have no hosanna to praise him either.  Any way I am not hasty to blame him as I do not know whether Lalith had passed on my request to him. I also failed to get even an interview to discuss this matter with him. Finally rather desperately I invited him to visit my village in 2014 to witness the pathetic conditions of this historic village and its people. My personal experience tells me that if  I had made a similar request to President Premadasa or Lalith Atulathmudaly I am hundred percent sure both of them would have definitely come and taken prompt action on my request and today Meemure would have been an entirely a different village. Was it my misfortune or the bad luck of my village and its people I do not know. In 2004 sept I wrote an article from America supporting him under the caption Who are the real enemies of Bandaranaike Policies” In that article I supported him to the hilt and I was the first person to have predicted his victory in 2005 Presidential Election. It appeared in the Island and Prabath, Editor wrote back saying Sir your piece went down very well. I do not think any other person would have done better” I also sent a copy to MR with a congratulatory message after the Election. But he never had the courtesy even to say thank you.

Nevertheless even today I admire MR as the most outstanding President and national leader of Sri Lanka in contemporary history for the following highlights among his achievements as a Head of a so-called poor Third World State.

  1. Winning the war against the LTTE terror, the most dangerous and savages terrorist outfit in the world acclaimed as undefeatable, and unifying the country after 30 years of terror, killing, mayhem and disaster. It is true that it was the three forces that fought the battle, died in thousands and won the war. But it was MR who gave the political leadership as the Commander. Had he hesitated, as all his predecessor Presidents, by this time Sri Lanka would have been definitely two countries? Not only he was determined to end it but he also openly declared his stance to the world as a real leader, thereby taking a very big risk.

2 He stood firm against India and the Western bullies in defense of this country and his people as a true leader and a patriot

3 He also kept the so-called Minorities in their places. He declared that there are no minorities and there is only one nation in this country, though he did not specify Sinahla as the nation

4 He adopted the correct and strategic foreign policy by aligning with China and Pakistan when there was none to help this country to fight the terrorist

5 He achieved a mission which even world powers like USA and Russia could not do

6 His achievements at Hambantota, the Harbour and the Airport

7 The vast network of infrastructure development all over the country, where the pride of place goes to the net work of super highways like Colombo-Katunayaka and the Southern highway he achieved while engaged in a massive an extremely arduous war

8 By defeating the LTTE he liberated the whole nation from terror, fear and death of hundreds of people occurring daily in every nook and corner of this country and brought peace and sanity and enabled a fear stricken populous to live freely after 30 long years of terror and uncertainty.

9 He never betrayed the country like those of the UNP in the ilk of JR and Ranil and even Chandrika

Even if he had done nothing other than winning the war against the LTTE and ending the 30 year war no one can dismiss him as a failed leader like Chandrika, a rainbow leader, who had done nothing for 11 years other than destroying all what her great and illustrious parents had done from 1956 to 1977. As such whatever his political enemies say, in my opinion he stands above all other Modern Heads of State in Sri Lanka as towering Himalaya. His place in Mahavamsa is already engraved in golden letters as a Great leader of this Island nation who followed the footsteps of Dutugemunu who defeated Elara in the 2nd century BC and Vijayabahu 1st who chased away Magha the intruder in the 11th century.

What is more is the 2009 war was a much more difficult task than the historical and conventional wars of the Kings in every respect. For example the art of war, the scale and the parties involved were poles apart. The historical war was confined to the land and they were fought between two parties only, south Indian intruders vs the native forces. Even the Indian Government was not involved in those wars. But the 2009 war was three dimensional and it used much more sophisticated weapons; in addition to the local LTTE Tamil terrorist the Government also had to face the whole world on their side Headed by India and supported by UK, USA, Norway and the entire Western block and the so-called Tamil Diaspora spread all over the world who provided large sums of funds and military assistance; India provided the training, armory, money and military advice and assistance against the Sri Lankan Government; they also barred the supply of military equipment to the Sri Lanka Government while providing enough supplies to the LTTE; in addition most of these countries provided military advice as well. Meanwhile the western block as well as India exerted pressure on the President to stop the final battle and USA had even secretly made arrangements to rescue Prabhakaran and top LTTE leaders before which the Sri Lankan forces eliminated the enemy at Nandikadal. Immediately after the war he carried out a massive development programme, unprecedented in history, in the North and the East having allocated the largest sum of money for any area thereby recording the highest rate of growth in the Island.

The way how the masses rallied round him and visited him at Medamulana after the election from all over the country like no other leader defeated in election anywhere in the world alone sufficient to judge his popularity as a charismatic leader. Isn’t that an authentic barometer of this man as a national leader?

Then why he lost the Presidential election?

In spite of all these achievements why did MR lost the Presidential Election. Most people attribute his defeat to external factors like conspiracies by International community and Indian RAW manipulations. But if you carefully analyze the election results you will find that it was the Tamil and Muslim block vote which actually changed the balance. In addition the JVP and new votes blocks were also critical factors. All these vote bases together with the UNP block vote determined to come to power after long years of starving upset the balance. It was not the popularity of the Common candidate which mattered. Even Ranil himself would have won it. For that matter any common candidate would have won it. Because more than anything else it was the ungrateful and revenge full Tamil and Muslim vote base that mattered in that election.

Although these were the major factors that contributed there were other factors which I think were even more important for MRs defeat. MR alone is responsible for all this which he earned mostly in the post 2009 period. I put them in to two categories as follows.

1 Blunders MR did which he should never have done as an elected Head of a State

They are

1 The arrest and imprisonment of Sarath Fonseka, the acclaimed war hero, and the way he was treated for the wonderful job he did as Army Commander to win the war.

2 The way Sirani Bandaranayaka CJ was sent home and treated for not supporting the Divineguma Act in spite of her supporting the 18th Amendment

3 The infamous 18th Amendment seeking election for a third time as the President

4 Failure to take actions against people like Mervin, Duminda, Mtuhettigama and many others who had committed serious crimes under his Government

5 Rampant nepotism like appointing his close relation with no professional qualification as Ambassadors  Chairmen of Corporations etc

6  Appointment of Basil a novice to politics, as  a senior Minister who messed up and betrayed the Kandyan peasants by scrapping the Kandyan Peasantry Commission and the Upcountry Development Authority that cost loss of all the Kandyan areas.

7 Above all going for early elections while he could have waited the full period during which time he could have mended some of the mistakes he did. (In fact on 2nd of Dec 2014 I wrote to him on this matter and advised not to go for early elections) But all that fell on deft years

8 His heavy dependence on occult science and believing people like Sumanadasa Abegunawardhana

9 Overestimated overconfidence and miscalculation of his vote strength and the mirage of trust he had on Tamil and Muslim opportunist politicians and inability to ascertain their hypocrisy in the correct perspective like all other Sinhala leaders in the post Independence period

10Holding the NPC and NEP council elections

2 Things which should have been done but he never did

1 Immediately after the war was over he should have scraped the 1987 Rajiv -JR Pact and also

abolished the Provincial Councils and all unconstitutional steps taken under the 13th Amendment forthwith, such as

  1. a) Giving unconditional Citizenship to all Indian Tamils on the Estates and
  2. b)  Making Tamil an Official Language

2 A Failure to abolish not only the Provincial councils but also the very provinces carved out by the British to   perpetuate their divide and rule policy to meet their strategic, economic and political colonial agenda

3 Failure to abolish the Proportional electoral system and the District MP system and to restore the previous simple first-past-the –post system  which would have eneured every electorate to return a member to Parliament

4 Failure to RE-establish the Tun Rata, Ruhunu, Pihiti and Maya, the most appropriate geopolitical division to this country as that was the time tested political divisions for almost nearly 2500 years. That alone could have put an end to Communal and divisive politics in this country and paved the way for permanent ethnic reconciliation and also saved 2/3 the cost of governance in this country. This proposal I had brought to his notice several times for the past 10 years

5 Dismal failure to sack Maitripala Sirisena from the Party as soon as he left to contest as the Common Candidate. Had he done it immediately MR would have still continued as the President of the party and would have even won the August elections and got appointed as the Prime Minister of the people. That would also have put MS in a precarious situation with his feet neither in SLFP or UNP either.

6 His failure to tell the world that this is the only Sinhala Buddhist country in the world and Sinhalese are the nation. And Tamils and Muslims are only two ethnic minority groups. Since he came from Mgama in Ruhuna, the land of the nation’s hero Dutugamunu, he had the legacy to do so than any other. In fact when I predicted his victory in 1905 Presidential Election  in an article in the Island under the caption Who are the real enemies of Bandaranaike Policies” I expected him to be a Dutugemunu reborn.

  • His failure to make Sirisena the Prime Minister at least on the second term
  • 8 Not listening to well meant advice given in good faith by the Mahasangha and people like Nalin Silva and me

9 Neglecting the Kandyan areas and allowing Basil to abolish the Kandyan Peasantry dept and ountry Development Authority

10 His inability to build up a single popular regional leader of  stature from the Kndyan  region who would not have deserted him in adversity and be an asset to him and the country at large.

11 Put the minorities in their places and declared this land as the Sinhale that was ceded to British in 1815.

Had he been able to achieve this agenda he would have definitely ended up as the unassailable leader who retrieved the pristine Lanka that was lost in the 13 the century and continyed as the nation’s leader for many more years to come.

Postscript

I have never being SLFP or UNP though I have been associated with the SLFP in my student days from 1956 to 1962, mainly due to the Sinhala Buddhist nationalism that emerged in 1956 under S.W.R.D, The Veyangoda Central College where I did my UP and my colleagues at the University at Peradeniya most of whom were from Central Colleges have exerted a tremendous influence during these formative years. But since I joined public service in 1962 I have strictly adhered to public service rules and regulations as a public servant though alternatively both UNP and SLFP have labeled me as a SLFP man or a UNP man whenever they were in power. This was mainly due to my refusal to grant their requests which were inconsistent with rules and regulations and often went against public interest. I always thought though it is a duty a public servant to carry out the policies and programmes of the Government of the day it was more important to do the correct thing in the interest of the public in the ultimate analysis. So in this mental frame work I had the courage to say no to people like Tamara Ilangaratna, U.P.Y Jinadasa, Gaminij Disanayaka, W.M.P.B. Disanayaka Chief Minister CP, Dharmadasasa Banda, Lalith Atulathmudali, Renuka Herath, Luxman Jayakody and even President Wijetunga over the years. Some of them got angry with me. But I survived and finally ended up as the Secretary to Mrs Sirimavo Bdaranaike, the first woman Prime Minister in this world, maintaining the independence of Public Service and proved that a public servant. Of all these political p[ersonalitiesI had my best relationship with Ms Bandaranaike, Lalith Atulathmudali, Gamini Disanayaka and Tamara Ilangaratna.

Why I print these few words here is just to tell my readers that I am not a torch bearer to any politician. These are my personal views as an independent citizen who is concerned only over my motherland, my nation and my religion.

The Sri Lanka Kanda Udarata Urumaya Savibala genviime Adhikariya

D Sudath Guansekara  Forermer Secretary to Mrs Siirimavo Bandaranayaka PM

Auditor General

Dear Sir,

I sent you a complain regarding the appointment of a Chairman to a non- existing Board of a Authority called  “The Sri Lanka Kanda  Udarata Urumaya Savibala genviime  Adhikariya” for immediate action.

I regret very much to state that I have not received even an acknowledgement up to date.

I would like to be informed as to what action you have taken on this serious violation of administrative procedure and an illegal action taken by a Cabinet Minister

The proposed Act has not been passed by the Parliament as yet and I am told it is still with the Legal draftsmen

Could you please inform me as to

  1. a) What action you have taken on this matter of public importance

Thank you,

D Sudath Guansekara  Forermer Secretary to Mrs Siirimavo Bandaranayaka PM

Ps: Please note that I have sent this complaint to you as ‘The Public Officer’ who is responsible for the nation as to how public funds are been handled by irresponsible politicians

________________________________________________________

Can a Minister appoint a Board of Directors and a Chairman for a proposed statutory Board before the Act for such objectives is passed by Parliament?
Posted on February 5th, 2018

Sudath Gunasekara

5.2.2018

Yesterday I read (in Kandy News of Jan 2. 2018. Page. 02) a statement issued by a Chairman of an interim Statutory Board of Directors of nine members of an Institution called ‘The Kandaudarata (Upcountry; Note that not Kandyan as it is popularly called) Urumaya Srakiima  Adhikariiya) where even the draft of that Act for setting up the said Board is not yet finalized.

The Chairman also has said that it is an interim Board for a proposed Authority in respect of which the preparation of an Act is being done at the moment. This obviously means the Act is yet to be passed by Parliament after satisfying the normal legal requirements finally by the Legal Draftsman’s Department. What made the Minister concerned to appoint a Board of Directors to a statutory Board before the Act is passed by Parliament and under what legal provision he has done it. Is it not like registering the birth of an unborn child?

I now pose the question whether a Minister has the power to appoint a Board of Directors and a Chairman to an Institution where even the proposed Act is still under preparation, leaving aside the need for such an act to be passed by Parliament before it appoints a Board of Directors and whether it is legally valid.

If immediate action is not taken on this matter I am sure all other Ministers will also follow suit and play havocs citing this as a precedent. When you look at some of the key appointments done even by the President and the PM since Jan 9th 2015 in retrospect, including the appointment of Prime Minister, one might say this is nothing. But as a responsible citizen of this country I hold very strong views on this type of blunders as such actions by irresponsible politicians will set a dangerous precedent for public financial accountability in future.

Who pays for the maintenance of such Board of Directors, their salaries and other expenses incidental to, such as vehicles, Offices and office equipment, staff, stationary etc and under what authority they make such payment. Is it out of public funds or out of the personal money of the Minister in charge? If the answer is the latter we have nothing to worry. But on the other hand if it is out of public funds it is irregular and illegal and obviously amounts to misappropriation of public funds and abuse of authority.

I suggest this matter be brought to the attention of the Auditor General by someone immediately for necessary action as a matter of public interest.

A draft copy of an Act

A draft copy of the proposed Act was given to me by a member of the Karaka Sangha Sabha of Asgiriya Chapter in June last year requesting for my observations. I carefully studied it in details and submitted my observations on 13.07.2017.

Among other things I pointed out the following serious flaws in the draft

1That there is already an Act called Udarata Sanwardhana Adhikariya Act No 26 passed by Parliament on 24th August 2005.

2 That the proposed Act does not propose to repeal the previous Act either

3 That it is only a carbon copy of the earlier Act, haphazardly an unintelligently altered with no valid substance or solid reasons only to achieve the short term political agenda of the present Government of appeasing the Tamils in the State sector, shamelessly and irresponsibly, eying for their vote, without knowing that thereby it betrays the birth rights as well as the human rights of the sons of the soil.

4 That it betrays the native Kandyan Peasants who had being there from the inception of history as under clause 9 of the said new draft it has laid down the need to obtain the concurrence of the Minister in charge of the Ministry of Upcountry new Village (Tamil) and Infrastructure Development, if any land within the Estate sector is needed for this Authority. Prior to 1972 we had to take permission from the British. Now this Government is trying to give that power to the Indian Tamils who were brought hereby the British in the latter part of the 19th century as coolies and illicitly left behind when they left in 1948 who will now replace British Colonial power with a neo-Indian expansionist agenda.

My observations

(I attach a copy of my observations for the benefit of my readers for them to get a better picture of the dangers of this proposed Act)

For the reasons I have given here I urge the Minister and the Government to immediately disband this illegitimate Board of Directors and stop all further actions on this proposed treacherous Act in the name of millions of our ancestors who have died in battle against three Colonial invaders, Portuguese, Dutch and the British, and scarified everything they had for 500 years since 1505, to protect this sacred mother land for posterity. I am sure the heroic ancestors will rise from their graves to curse the architects of this betrayal and to squeeze the necks of those are responsible for this tragic crime.

I do not know as to what happened to my observations as the party  to whom I handed over the observations never spoke to me on this subject since I handed it over in July last year.

I took great pain and my precious time to prepare these observations as I have been a person seriously concerned and unofficially involved in this subject for a long time even from my University days in 1958 as I felt the person who made the request was serious and genuine.

21 years after retirement from public service I am now fully convinced that all this will not fall in to the deaf ears of those in power. But I am writing this piece to bring this serious betrayal of the Kandyan peasants to the immediate attention of everybody concerned on behalf of a group of hapless peasants of my motherland who have no one either in the Parliament or any other Council to represent their grievances in spite of the fact that there are nearly 5000 members who are supposed to have got elected by the people to represent them at the National, Provincial and Divisional   level, with a distant hope that someday someone will come to the rescue of the sons of the soil from the pitiful plight in to which their own politicians have pushed them..

Can a Minister appoint a Board of Directors and a Chairman for a proposed statutory Board before the Act for such objectives is passed by Parliament? Posted on February 5th, 2018

Can a Minister appoint a Board of Directors and a Chairman for a proposed statutory Board before the Act for such objectives is passed by Parliament?
Posted on February 5th, 2018

Sudath Gunasekara

5.2.2018

Yesterday I read (in Kandy News of Jan 2. 2018. Page. 02) a statement issued by a Chairman of an interim Statutory Board of Directors of nine members of an Institution called ‘The Kandaudarata (Upcountry; Note that not Kandyan as it is popularly called) Urumaya Srakiima  Adhikariiya) where even the draft of that Act for setting up the said Board is not yet finalized.

The Chairman also has said that it is an interim Board for a proposed Authority in respect of which the preparation of an Act is being done at the moment. This obviously means the Act is yet to be passed by Parliament after satisfying the normal legal requirements finally by the Legal Draftsman’s Department. What made the Minister concerned to appoint a Board of Directors to a statutory Board before the Act is passed by Parliament and under what legal provision he has done it. Is it not like registering the birth of an unborn child?

I now pose the question whether a Minister has the power to appoint a Board of Directors and a Chairman to an Institution where even the proposed Act is still under preparation, leaving aside the need for such an act to be passed by Parliament before it appoints a Board of Directors and whether it is legally valid.

If immediate action is not taken on this matter I am sure all other Ministers will also follow suit and play havocs citing this as a precedent. When you look at some of the key appointments done even by the President and the PM since Jan 9th 2015 in retrospect, including the appointment of Prime Minister, one might say this is nothing. But as a responsible citizen of this country I hold very strong views on this type of blunders as such actions by irresponsible politicians will set a dangerous precedent for public financial accountability in future.

Who pays for the maintenance of such Board of Directors, their salaries and other expenses incidental to, such as vehicles, Offices and office equipment, staff, stationary etc and under what authority they make such payment. Is it out of public funds or out of the personal money of the Minister in charge? If the answer is the latter we have nothing to worry. But on the other hand if it is out of public funds it is irregular and illegal and obviously amounts to misappropriation of public funds and abuse of authority.

I suggest this matter be brought to the attention of the Auditor General by someone immediately for necessary action as a matter of public interest.

A draft copy of an Act

A draft copy of the proposed Act was given to me by a member of the Karaka Sangha Sabha of Asgiriya Chapter in June last year requesting for my observations. I carefully studied it in details and submitted my observations on 13.07.2017.

Among other things I pointed out the following serious flaws in the draft

1That there is already an Act called Udarata Sanwardhana Adhikariya Act No 26 passed by Parliament on 24th August 2005.

2 That the proposed Act does not propose to repeal the previous Act either

3 That it is only a carbon copy of the earlier Act, haphazardly an unintelligently altered with no valid substance or solid reasons only to achieve the short term political agenda of the present Government of appeasing the Tamils in the State sector, shamelessly and irresponsibly, eying for their vote, without knowing that thereby it betrays the birth rights as well as the human rights of the sons of the soil.

4 That it betrays the native Kandyan Peasants who had being there from the inception of history as under clause 9 of the said new draft it has laid down the need to obtain the concurrence of the Minister in charge of the Ministry of Upcountry new Village (Tamil) and Infrastructure Development, if any land within the Estate sector is needed for this Authority. Prior to 1972 we had to take permission from the British. Now this Government is trying to give that power to the Indian Tamils who were brought hereby the British in the latter part of the 19th century as coolies and illicitly left behind when they left in 1948 who will now replace British Colonial power with a neo-Indian expansionist agenda.

My observations

(I attach a copy of my observations for the benefit of my readers for them to get a better picture of the dangers of this proposed Act)

For the reasons I have given here I urge the Minister and the Government to immediately disband this illegitimate Board of Directors and stop all further actions on this proposed treacherous Act in the name of millions of our ancestors who have died in battle against three Colonial invaders, Portuguese, Dutch and the British, and scarified everything they had for 500 years since 1505, to protect this sacred mother land for posterity. I am sure the heroic ancestors will rise from their graves to curse the architects of this betrayal and to squeeze the necks of those are responsible for this tragic crime.

I do not know as to what happened to my observations as the party  to whom I handed over the observations never spoke to me on this subject since I handed it over in July last year.

I took great pain and my precious time to prepare these observations as I have been a person seriously concerned and unofficially involved in this subject for a long time even from my University days in 1958 as I felt the person who made the request was serious and genuine.

21 years after retirement from public service I am now fully convinced that all this will not fall in to the deaf ears of those in power. But I am writing this piece to bring this serious betrayal of the Kandyan peasants to the immediate attention of everybody concerned on behalf of a group of hapless peasants of my motherland who have no one either in the Parliament or any other Council to represent their grievances in spite of the fact that there are nearly 5000 members who are supposed to have got elected by the people to represent them at the National, Provincial and Divisional   level, with a distant hope that someday someone will come to the rescue of the sons of the soil from the pitiful plight in to which their own politicians have pushed them..

JESUS CHRIST : EXPOSURE TO BUDDHISM

JESUS CHRIST : EXPOSURE TO BUDDHISM
Posted on April 11th, 2018

Dr. Daya Hewapathirane

The Silk Road was well established centuries before the birth of Jesus Christ, providing opportunities for diverse groups of people to share not only goods but also their ideas and knowledge, including their spiritual faiths. In Jesus’ time, Buddhism was already five hundred years old and had spread from India in all directions within and outside the Indian sub continent. The overland route westward was through Afghanistan, northern Iran (Persia) and Iraq and then branched to Palestine and Egypt and through Syria and Turkey to Greece. Alexander the Great travelled through the Silk road from Macedonia Greece to Northwest India

Historic evidence shows that by the 3rd century BCE, Buddhism has spread throughout the area from Mesopotamia to Egypt. Mesopotamia was a historical region in West Asia situated within the Tigris–Euphrates river system, roughly corresponding to most of present IraqKuwaitSyriaTurkey. When it was under the Achaemenid Empire, in 332 BCE, Mesopotamia fell to Alexander the Great, and after his death, it became part of the Greek Seleucid Empire. Around 150 BCE, Mesopotamia was under the control of the Parthian Empire. The empire, located on the Silk Road trade route between the Roman Empire in the Mediterranean Basin and the Han Empire of China, became a center of trade and commerce. At its height, the Parthian Empire stretched from the northern reaches of the Euphrates, in what is now central-eastern Turkey, to eastern Iran.

The Parthians largely adopted the art, architecture, religious beliefs, and royal insignia of their culturally heterogeneous empire, which encompassed PersianHellenistic, and regional cultures. Native Parthian sources, written in ParthianGreek and other languages, are scarce. Much of Parthian history is only known through external sources which include Greek and Roman histories, but also Chinese histories. The Parthian Empire, being culturally and politically heterogeneous, had a variety of religious systems and beliefs. There is some archaeological evidence for the spread of Buddhism from the Kushan Empire into Iran proper. It is known from Chinese sources that An Shigao (148 to 180 CE), a Parthian nobleman and Buddhist monk, traveled to Luoyang in Han China as a Buddhist missionary and translated several Buddhist canons into Chinese.

The Alexander Empire in 323 BCE, more than 300 years before Christ, included most of Greece, Turkey, Syria, Iraq, Iran, Afghanistan, Pakistan and NorthEast India.  Records from Alexander the Great indicate a steady stream of Buddhist monks and philosophers living in his Empire which was at the crossroads of commerce and ideas, influenced the philosophical currents of the time.

The legacy of Alexander the Great included a collection of Greek kingdoms and trade routes from the Mediterranean to the places in central Asia and the stage was set for Greek spiritual practices to mix with Buddhism and become Greco-Buddhism. Two Greek kingdoms the Greco-Bactrian Kingdom from 250 to 125 BCE, and the Indo-Greek Kingdom from 180 BCE to 10 CE, practiced Greco-Buddhism. Buddhist shrines and monasteries were set up on the Silk Road and these places had monks who preached Buddhism to locals and travelers. Over the centuries, merchants played an increasingly large role in the spread of Buddhist teachings and in exchange for their support, Buddhist monasteries offered them a place to stay as they moved along the Silk Road.  By the first century BCE, the Greek kingdoms of Central Asia were Greco-Buddhist, and the stage was set at this time for Buddhism to spread far and wide to the West and East via travellers on the Silk Road.

In the 3rd century BCE, the Indian Emperor Asoka sent Buddhist missionaries to all parts of India and beyond up to the Mediterranean. Even several decades prior to Emperor Asoka’s reign, there were Buddhist missionaries spreading the teachings of the Buddha over all parts of Asia, including Egypt.  Edicts of Asoka set on stone, some written in Greek, confirm that Buddhist emissaries were sent by Asoka to Greek lands in Asia and the Mediterranean. Buddhism was the first of the major missionary religions to expand its influence through travel on the Silk Road. By the 1st century BCE, Buddhism had spread to lands now known as Afghanistan, Pakistan and countries further west.

Historical evidence indicates that Jesus knew about Buddhism, because in his early years, he lived in Judea, the southern region of ancient Palestine, which was an important cosmopolitan shipping center for trade between India and the West. The overland routes from Judea extending to Persia and western India were especially active after the invasion and occupation of western India by Alexander the Great in 330 BCE.  During Jesus’ time, Judea was a Roman dominion and being the wealthiest empire of the time, Rome had trade connections with India and other places in central Asia. Most of this trade reached the Mediterranean through Judea making it a cosmopolitan shipping center. Most traders exchanged information of places, people, and events along their routes. Inevitably, Buddhism was well known to the people in Judea and Buddhists settled in northern Arabia, including Judea. There were many Jewish settlements established during and after Alexander’s invasion of the East, especially along the invasion route through Persia and what is now Afghanistan and Kashmir/Punjab. This was a practice encouraged by Alexander to maintain his empire.

Given these East-West trade and settlement patterns, Jesus inevitably would have been exposed to Buddhism and there is the possibility that Jesus would have known about Buddhism as a teenager. The Bible makes no mention of where the young Jesus lived and provides no account of Jesus’ lost years between ages thirteen and twenty-nine. If Jesus was lost, where was he? Nonbiblical historical accounts indicate that Jesus traveled outside Judea. Old Muslim records refer to Jesus as the “traveling prophet” and as the “chief of travelers.” The more Jesus traveled about, the more he would have encountered Buddhist ideas. If he traveled outside Judea, especially to Mesopotamia, his exposure to Buddhist-influenced groups is inevitable. Historic evidence shows that by the 3rd century BCE, Buddhism has spread throughout Mesopotamia which was the region situated within the Tigris–Euphrates river system in West Asia.

The biblical silence about Jesus’ lost years is one of the strangest hiatuses in history. It is a total silence about one of the greatest personalities in human history, covering seventeen years of the life of Jesus, between the ages of twelve and twenty-nine. From the second century CE, onwards until about the turn of the twentieth century, when the question of Jesus’s travels as a young man was raised by Nicolas Notovitch, the church of Christ was destroying every piece of evidence of the life of Jesus Christ that did not support its doctrines. The doctrine of the church was that Jesus started his own religion as the Son of God. Any evidence not supporting this view was condemned. Therefore, the travels of Jesus and his exposure to Buddhism could not be acknowledged under any circumstances by the church. Hence, the inexplicable lost years of Jesus.

Nicolas Notovitch as he was called in the West, was in actual fact a Jewish Russian known as Nikolai Aleksandrovich Notovich, born in 1858, known for his 1894 book published in 1894, disclosing that Jesus left Galilee for India during the unknown early years of his life, and studied with Buddhists and Hindus before returning to Judea when he was 29 years of age. His observation was based on a document he had seen at the Hemis Monastery that he had visited in India. This was a Tibetan Buddhist  monastery located in HemisLadakhIndia. Although Notovitch had been discredited in Europe for his proclamations on Jesus’s early life, subsequent research led to its confirmation.

Swami Abhedananda, a contemporary and colleague of the famed Swami Vivekananda, visited the Hemis monastery in 1922 to confirm the reports of Notovich that he had heard the previous year in the USA. The lamas at the monastery confirmed to him that Notovich visited the monastery and that the manuscript on Jesus Christ was shown to Notovich and its contents were interpreted to him, so that he could translate them into Russian. The original manuscript was in Pali in the monastery of Marbour near Lhasa. The manuscript preserved at Hemis was in Tibetan. Swami Abhedananda himself was shown the manuscript, which had 14 chapters containing 223 couplets (slokas). The Swami got some portions of the manuscript translated with the help of a lama, about 40 verses appearing in the Swami’s travelogue. According to the manuscript Jesus Christ came secretly to Kashmir and lived in a monastery surrounded by many disciples. The original manuscript in Pali was prepared “three or four years” after Christ’s death, based on reports by local Tibetans and the accounts from wandering merchants regarding his crucifixion. In 1927, the manuscript was published serially in Visvavani, a monthly publication of the Ramakrishna Vedanta Samiti, and subsequently published in a book form in Bengali. The fifth edition of the book in English was published in 1987, which also contains as an Appendix, an English translation of Notovich’s book titled Life of Saint Issa.

Another author named Elizabeth Clare Prophet, in her book titled The Lost Years of Jesus: Documentary Evidence of Jesus’ 17-Year Journey to the East, asserts that Buddhist manuscripts provide evidence that Jesus traveled to India, Nepal, Ladakh and Tibet. In his book titled Jesus lived in India, a German author namedHolger Kersten, makes a thorough, methodical  and authoritative examination of the evidence of Jesus Christ’s life beyond the Middle East, in India, before crucifixion and again in Kashmir India after it where he arrived with Mother Mary. After many years in Kashmir, teaching people who venerated him as a great prophet and saint. His death and entombment were in Kashmir. Jesus travelled to Kashmir via Turkey and Persia. Holger Kersten cites ancient stories in Turkey and Persia of a saint called ‘Yus Asaf’ whose behavior and teachings are remarkably similar to that of Christ. Kersten claims that there are more than twenty-one historical documents that bear witness to the existence of Jesus in Kashmir, where he was known also as Yuz Asaf and Issa.

It is possible that Jesus travelled extensively throughout Asia which increased his exposure to Buddhism. His travel is indicated by the many records found in India and China. Textual evidence shows that Buddhism not only had spread West through the Silk Road travelers and contacts between East and West from conquests of Alexander, but also had been deliberately propagated through emissaries sent from India during the 3rd century BCE. This influence is revealed both by the actions and statements of Jesus Christ and by the Old Testament prophecies about the Messiah, a term derived from Sanskrit, which means “Maithri” (the future Buddha of this world). Jesus revealed to Peter information about his life, which Peter passed over to Matthieu and Luke. Most of what Jesus Christ said is confined to the gospels of Matthieu, Mark, Luke and John were said more than five hundred years earlier by the Buddha. Much of what Jesus Christ did was done more than five hundred years earlier by the Buddha. What Jesus Christ said is explicit in the gospels of Matthew, Mark, Luke and John. Therefore, educated and trained as a Buddhist, Jesus spoke and acted like a Buddhist.

Numerous scholars long ago discovered Buddhistic elements in the Gospel of John and recognized the Buddhistic background of Essenism, by which Jesus was greatly influenced. Essenes was an ascetic Jewish sect or a monastic brotherhood of Jews in Palestine that existed from the 2nd century BCE to 2ndcentury CE. There are strong similarities between Buddhist monastic teachings and Jewish ascetic sects, such as the Essenes, that were part of the spiritual environment of Palestine at the time of Christ’s birth. The Gospel of John, is one of the four canonical gospels in the New Testament along with the Gospels of MatthewMark, and Luke, all written between 65 and 95 century CE. John was one of Jesus’ Twelve Apostles and the Gospel of John was considered in ancient times to be the “spiritual Gospel,” and it wielded a profound and lasting influence on the development of early Christian doctrine. The conclusion is inescapable that Palestine, together with many other parts of Asia Minor, was inundated with Buddhistic propaganda for two centuries before Christ.

Given the foregoing plausible evidence, it is possible that Jesus Christ was a Buddhist, perhaps a Bodhisattva or an Enlightened Being with a compassionate determination to help others on their quest for the highest state of spiritual development. Nineteenth century Christian missionaries in India translated and read ancient Buddhist Sanskrit and Pali documents in India and ironically, referred to Buddhism as the Christianity of the East. But the real fact is that Christianity is Buddhism of the West because Buddhism existed five hundred years before Jesus Christ.

ඩොලර් සුවඳට කෙල හලන දියවන්නාවේ පෙරේත දෝශය

ඩොලර් සුවඳට කෙල හලන දියවන්නාවේ පෙරේත දෝශය
Posted on April 13th, 2018

බිනුරි දිසාසේකර

දේශමාමක සිහලුන් කෙසෙල් කඳන් ලෙස හෙලා දමමින්, පෙරදා ඒ ඓතිහාසික විශ්වාස භංගය පැරදවූයේ, දමිල සහ මුස්ලිම් ජාතිකත්වයයි. එයට සමගාමීව, සියලු දේශප්ප්‍රේමී බලවේගයන් මුලුගන්වමින් ඉදිරියට පැමිණියේ, ඩොලර් කුට්ටියේ බල මහිමය සහ සමහර ආත්මාර්ථකාමී දේශපාලකයින්ට ඇති පෙරේත දෝශයයි. ඒ අතර බොර දියේ මාලු බාමින්, විශ්වාස භංගයට පක්ශව චන්දය දුන් නමුත්, තම පක්ශයේ අනෙක් අය චන්ද පොලට නොයවා සීනු හැඬවූ, සමහර කපටි ආත්මාර්ථකාමී දේශපාලකයින් සිටි බවද නොරහසකි.

මේ අප එලඹ සිටින්නේ මවු බිමට ඉතාම තීරණාත්මක කාලයකටය. මේ රජය බලයෙන් පහ වීමට පෙර, ෆෙඩරල් ව්‍යවස්ථාවක් බලගැන්වීමට විදෙස් බලවේගයන් උපරිම ලෙස ක්‍රියාත්මක වනු ඇත. දිවි දෙවෙනි කොට මව් බිම ගැන සිතා මේ ෆෙඩරල් ව්‍යවස්ථාව පැරදවිය යුතුය.

අපගෙන් කෙමෙන් ගිලිහී යන සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය නැවත ස්ථාපිත කල යුතුය. ගමයි පන්සලයි හුදෙක් රට දැය සමය නගා සිටුවීම සඳහාම බැඳී සිටිය යුතුය. ඒ සඳහා පසුබිම සාදා ගැනීමට නම්, ඉදිරියට පිරිසිදු දේශපාලනයක් කරන්නන් පමනක් දියවන්නාවට යැවීමට දැන් සිටම මහජන සිත් සතන් හැඩ ගැස්විය යුතුය.

එමෙන්ම බටහිරට හෝ වෙනත් රටකට ගැති නොවී, අපේ ජාතිකත්වය සහ අපේම උරුමය අගය කරන තරුණ පරපුරක්, විශ්ව විද්‍යාල තුලින් බිහි කර දේශපාලනයට යොමු කිරිමට, උගත් බුද්ධිමතුන් සහ විශ්ව විද්‍යාල ආචාර්‍ය වරුන් උත්සුක වන්නේ නම්, එයින් අප රටට ඉතා යහපත් ප්‍රතිඵල ලැබෙනු ඇත.

මේ අප ගෙවන්නේ සුපිරිසිදු දේශපාලකයින් පමනක් නොයවා, ඩොලර් සුවඳට දිව දික් කරන වුන් පාර්ලිමේන්තුවට යැවීමේ දිට්ඨ ධම්ම වේදනීය කර්මයයි. එයට චන්ද දායකයින් වන අප සැවොම වග කිව යුතුයි. ගිය නුවණ ඇතුන් ලවාවත් ඇද්දවීමට නොහැකි මුත්, පෙර කල මෝඩ කම් නැවත නොකිරීමට දේශහිතෛශී ශ්‍රී ලාංකිකයින් වගබලා ගත යුතුයි. මේ සියලු දේශප්ප්‍රේමීන් රට වෙනුවෙන් එක්සත්ව ඉදිරියට පැමිණිය යුතු කාලයයි.

අගමැති අභාවය සිදු වූ දින රාත්‍රියේ රාගම නිවාස සංකීර්ණයක ‘බාල්කෑමක්’ Conspiracy surrounding the S.W.R.D.Bandaranaike Assassination – A new perspective

අගමැති අභාවය සිදු වූ දින රාත්‍රියේ රාගම නිවාස සංකීර්ණයක ‘බාල්කෑමක්’ Conspiracy surrounding the S.W.R.D.Bandaranaike Assassination – A new perspective
Posted on April 11th, 2018

Copy of a page of the Satana Supplement of the ‘ Mawbima’ paper ( Sunday – April 08, 2018), which provides a new perspective on the conspiracy surrounding the assassination of the late Prime Minister S.W.R.D. Bandaranaike

The writer is Udeni Saman Kumara.

විශ්‍රාමික අධ්‍යාපන අධ්‍යක්ෂවරයකු වූ ජයසිංහ විජයරත්න මීගමුවේ දාගොන්න ප්‍රදේශයේ වැසියෙකි. අපට ඒ මහතා හමුවූයේ දාගොන්න ප්‍රදේශයට ගිය අවස්ථාවකදීය. බණ්ඩාරනායක ඝාතනය සම්බන්ධව විජයරත්න මහතා සමඟ නියැළුණු සංවාදයේදී හෙතෙම පැවැසුවේ බණ්ඩාරණායක ඝාතනයට හේතු වූ කාරණා සොයා අඳුරේ අත පත ගාන්නට අවශ්‍ය නැති බවය.

මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ සූරීන් ‘බමුණු කුලය බිඳ වැටීම’ යනුවෙන් ඉදිරිපත් කළ කරුණු තුළ බණ්ඩාරනායක ඝාතනයට තුඩු දුන් හේතු විස්තර කර තිබෙන බව ඒ මහතා පෙන්වා දුන්නේය.
‘චීනය හා සෝවියට් දේශය සමඟ සබඳතා ගොඩනැඟීම, විදුදය, විද්‍යාලංකාර විශ්වවිද්‍යාල ඇති කිරීම රාජ්‍ය භාෂාව සිංහල කිරීම සහ අධ්‍යාපන මාධ්‍යය ස්වභාෂාව වීම, විදෙස් සමාගම් ජනසතු කරමින් අධිරාජ්‍යවාදීන් අනුමත නොකරන මාවතකට රට යොමු කිරීම ආදී කරුණු වික්‍රමසිංහ හෙළිදරව් කොට තිබිණි. ඒ වන විටත් නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන ආයතන පැවැතියේ යටකී ඝාතක බලවේග සතුවය.

ඔවුන් විසින් නැව් සමාගමක කතාවක්ද පටලවා බෞද්ධ භික්ෂුන් වහන්සේද සම්බන්ධකොට එක ගලෙන් කුරුල්ලන් දෙදෙනාම බිම දමා ඇතැයි විජයරත්න මහතා කීය.
කොටහේනේ සිට දාගොන්නට පැමිණි ඔසී කොරයා 1957 වසරේ දාගොන්නේද තැබෑරුමක් ආරම්භ කර ඇත. ඒ වන විටත් ඔහු සතුව මීගමුව ප්‍රදේශයේ තවත් තැබෑරුම් කිහිපයක් තිබී ඇති අතර ප්‍රදේශයේ චණ්ඩියකු වශයෙන්ද නම් දරා සිටියෙකි. තැබෑරුම ආරම්භ කොට කෙටි කලකින් කොරයා දාගොන්නේ කුකුළු පොර සූදුවක්ද පටන් ගෙන තිබේ. උත්සවශ්‍රී යෙන් කුකුළු පොර සූදුව ආරම්භ කරන්නට පැමිණි ආරාධිත අමුත්තා වූයේ 1956 බණ්ඩාරනායක අගමැතිවරයාගේ ආණ්ඩුවේ මුදල් ඇමැති ස්ටැන්ලි ද සොයිසාය. ඔසී කොරයා කුකුළකුද අතින් ගෙන මුදල් ඇමැතිවරයා සමඟ පෙනී සිටින ඡායාරූපයක් දාගොන්නේ රූබන් පෙරේරාගේ ගෙයක පිහිටි රා තැබෑරුමේ බොහෝ කලක් ප්‍රදර්ශනය පිණිස එල්ලා තිබූ බවද ප්‍රදේශවාසීන්ට මතකය.

ඔසී කොරයා පසු පස තිබූ දේශපාලන බලයත්, පොලිස් බලයත්, හේතුවෙන් කිසිවකු ඔහු අභිභවා නැඟී සිටීමට බිය වී ඇත. ඔහුගේ දුරාචාර වැඩවලට බාධාවක්ද තිබී නැත. පුද්ගල මරණ දෙකක් සම්බන්ධයෙන්ද ඔසීට චෝදනා එල්ල වී තිබිණි. ඔහු නඩු දෙකෙන්ම නිදහස් වූ බව දැනගන්නට ඇත. බණ්ඩාරනායක ඝාතනය සිදු වූ දිනවල ඔසී හිස බූ ගා සිටි බව තමන්ට හොඳින් මතක බව ප්‍රදේශයේ වයසක අය කියති.

විජයරත්න මහතාත් අප මීට ඉහත සඳහන් කළ අල්විස් මහතාත් තවත් සිදුවීමක් හෙළි කළහ. එනම් 1959 සැප්තැම්බර් 26 වැනිදා රාත්‍රියේ රාගම බටුවත්තේ ඩිකී සොයිසාට අයත් ගෙවල් සියය නිවාස ක්‍රමයේ පැවැති ‘බාල් කෑමක්’ ගැනය. අහල පහළ කුකුළකු බේතකටවත් සොයාගත නොහැකි තරමට නැඟලා ගිය බව කියන මේ බාල්කෑම ගැන ප්‍රදේශයේ වයසක උදවියට තවමත් මතක බවද කියති. ඩිකී සොයිසාද, මුදල් ඇමැති ස්ටැන්ලි ද සොයිසාද, බණ්ඩාරනායක අගමැතිට වෙඩි තැබීම සිදුවූ සැණින් රොස්මිඩ් වලව්වට පැමිණ සියලු පරීක්ෂණ තම අතට ගත් නියෝජ්‍ය පොලිස්පති සිඩ්නි ද සොයිසාද සොහොයුරෝය. මේ සියල්ලෝම නඩුවේදී පැමිණිල්ලේ සාක්ෂිකරුවෝ වූහ. ඔසී කොරයා ද මේ කණ්ඩායමේ ගජ මිතුරකු වූ අතර ඔහුද පැමිණිල්ලේ සාක්ෂිකරුවෙකි.

අගමැති බණ්ඩාරනායක මහතාගේ ඝාතනය සිදුවන විට බණ්ඩරනායක පවුලේ බාලයා වූ අනුර බණ්ඩාරනායක රාජකීය ප්‍රාථමික විද්‍යාලයේ සිසුවෙකි. එවකට අනුරගේ සම වයස් සිසුවකු වූද ලංකාවේ ප්‍රකට පවුලක සාමාජිකයකුද, ප්‍රකට නීතිඥවරයකුද වූ සේනක වීරරත්න මහතාද අපූරු තොරතුරක් සඳහන් කරයි. ‘මා 1959 සැප්තැම්බර් 25 දින රෝයල් ප්‍රයිමරියේ ඉංග්‍රීසි පාඩම ඉගෙන ගනිමින් සිටියා. එවකට අනුර බණ්ඩාරනායක, දිනේෂ් ගුණවර්ධන, රනිල් වික්‍රමසිංහ තිදෙනාම ප්‍රයිමරියේ සිසුන්. එදින පෙ.ව. 10.30 විතර අනුරගේ ආයා පැමිණ කොරිඩෝව දිගේ ඔහු කැඳවා ගෙන යන අන්දම මා දුටුවා. ඔහු කැටුව යන්නේ මන්ද යන්න අපි කිසිවකු ඒ වෙලාවේ දැනුවත්ව සිටියේ නැහැ. නමුත් දහවල් විදුහල්පති එච්.පී. ජයවර්ධන මහතා ඇතුළු ගුරුවරුන්ගේ කතාබහෙන් අපි දැන ගත්තා අනුරගේ තාත්තාට වෙඩි තබා ඇති බව.

26 වැනිදා සන්ධ්‍යාවේ මමත් මගේ අම්මත්, තාත්තත්, සහෝදරියත් 65, රොස්මිඩ් පෙදෙස, කොළඹ 7 පිහිටි අනුරගේ නිවෙසට ගියා. අගමැතිතුමාගේ දේහය සාලයේ තබා තිබුණා. මා අනුර හමු වී ශෝකය පළ කළා. ඔහු මා සමඟ කතා කරන්නට නොහැකි තරම් කම්පනයක සිටියා. මට හොඳට මතක සිදුවීමක් තිබෙනවා. නියෝජ්‍ය පොලිස්පති සිඩ්නි ද සොයිසා මා දන්නවා. මා දුටුවා ඔහු ඇඳ සිටි කළු පැහැති කලිසමේ සාක්කුවේ දෙඅත් දමාගෙන ගැඹුරු කල්පනාවෙන් යුතුව බිම බලාගෙන අගමැති දේහය වටා සෙමෙන් ගමන් කරමින් සිටියා.

The writer is Udeni Saman Kumara

13 Responses to “අගමැති අභාවය සිදු වූ දින රාත්‍රියේ රාගම නිවාස සංකීර්ණයක ‘බාල්කෑමක්’ Conspiracy surrounding the S.W.R.D.Bandaranaike Assassination – A new perspective”

  1. Ancient Sinhalaya Says:
    SWRD giving the Sinhalese a chance was resented by the C brigade. Free education bill, Sinhala Official Language
    etc. etc. of course not to the liking of suddha and kalu suddhas. So he had to go. You can’t find a Sinhalese first name
    in all the names mentioned apart from Jayasingha gives a clue. Sinhalese native country, there were no Sinhalese
    schools until recently is enough evidence. Still a lot of Sinhala modayas don’t understand what happened/happening
    to them. Google LTTE and church connections to see their recent handiwork.
  2. Christie Says:
    නඩුවක් තිබුනනෙ බන්ඩගෙ මරනය ගැන. ඉතින් අනිත් කතා කට කතා.
    සෝමරම ව්නුවෙන් පෙනී හිටි පෙරකදොරුවගෙ පුතෙක් මට කීව බන්ඩට වෙඩිතිබ්බෙ සෝමාරාම තමයි කියල.
    ඔය ඉන්දියන් පරපෝසිතයො තමයි ඔය ඔසී කොරය, සිඩ්නි සොයිස කාරිය අල්ලල අපිට බෝලබස්සන්නෙ.
    ඔය කියන් අනුර, රනිල්, දිනෙෂ් පන්තියෙ තමයි අද බලවත් ඉන්දියානු පරපෝසිතයො හිටියෙ.
  3. DR M D P DISSANAYAKE Says:
    Many thanks to Udeni Saman Kumara.

    Ossie Corea was in the best company of Sydney Zoysa, Dicki Soyza and Finance Minister Stanley de Zoyza. Jungle and Jingle Dissanayake’s were ring leaders. Inspector Newton during Magistrate Court proceedings admitted that there were two buddhist monks, Somarama and another, who appaarently ran away after shotting, and that was Ossie Corea.

    Famous Malalgoda became a story teller at the witness box, he annoyed the Magistrate for evasive manner in which he answered questions and became a defender of Ossie Corea, Sydney, Dicki,Stanley.

    Talduwe Somarama had only brief training prior to shooting, they had a back-up for SHOOT TO KILL and that was none other than Ossie Corea. To call our PM “BANDA” by Christie is disgusting.

    We need Late Hon Bandaranaike born again in Sri Lanka.

  4. Susantha Wijesinghe Says:
    SOMARAMA was practicing shooting onto Banana trees at a School in Obeysekere Town. I say this with confidence.
  5. Susantha Wijesinghe Says:
    Just one more thing. Ossie shot Somarama before running away, and he got the shot on one of his Testicles.
  6. Ancient Sinhalaya Says:
    SWRD was assassinated for promoting Sinhalese Buddhists. It is possible ossie kuriya shot SWRD and put into
    somarama’s acct since he looked like a monk(ey) with its shaven head at the time. You never know these rascals.
  7. Christie Says:
    බන්ඩ සහ සිරිසේන අතර එතරම් වෙනසක් නැත.

    එකම වෙනස ඉන්දියාව හා ඉන්දියානු පරපෝසිතයන්ට සිරිසේනව තෝරා ගැනීමට බන්ඩගෙ දුව උදව් කිරීමය.

  8. Kumari Says:
    Missing piece in the puzzle is the last visitor to see SWRD on the fateful day. It was none other than the American Ambassador.

    The lady at the neighbouring house told courts that a ball headed man wearing Khaki shorts jumped from the wall in to her garden and ran towards the gate and out. Also, there was a Buddhist monk’s robe and an umbrella on the floor where Somarama was. Somarama would have been another Sirisena, and didn’t know what was happening. It was too late for him to realise what happened.

    Mrs B was never happy with the outcome of the trial, that is one of the reasons why she wanted the Privi Council out of SL legal system. She did this is 1972 with the new Constitution.

  9. Kumari Says:
    Forgot to mention, that same evening John Kotalawela called for a meeting of his shadow cabinet at his Kandawela Residence. So the assassination was well planned.
  10. Christie Says:
    “Somarama would have been another Sirisena, and didn’t know what was happening.”.

    I don’t think Chandrika was old enough to plan her fathers demise?

  11. Christie Says:
    Indian Gobbles at work.

    Unfortunately we Sinhalese believe all these stories.

    Banda was to visit USA and USA rep visiting him is not an issue.

    When Sri Lanka was made a Republic Privy Council is gone.

    Those days shadow cabinet meetings were held to discuss issues raised by the cabinet.

  12. Christie Says:
    Indian Goebbles at work.

    Unfortunately we Sinhalese believe all these stories.

    Banda was to visit USA and USA rep visiting him is not an issue.

    When Sri Lanka was made a Republic Privy Council is gone.

    Those days shadow cabinet meetings were held to discuss issues raised by the cabinet.

  13. Nimal Says:
    Some believe that under the instructions of Buddatrakitha soma was given the task but he just could finish him of and came Ossie Corea and finished him off.I have been to Rosemead place a couple of times as Mrs B is a relative of my sister in law’s close relative(a Ratwatta). I smelt liquor and W.Daha…. a friend of our from Galle commented that the PM was forced to have some bad company. I don’t know what Corea looks like and it could be one that looked like the odd one.Hope CBK make a note of this. I related this to Anura when we met at OEG’s flat in Bayswater road. So sad he was taken out of this world. His English pronunciation was good.

මලික් සමරවික්‍රම මහතා ඉවත් කළ යුත්තේ ඇයි?

මලික් සමරවික්‍රම මහතා ඉවත් කළ යුත්තේ ඇයි?

Posted on April 11th, 2018

ලසන්ත වික්‍රමසිංහ ලේකම් තොරතුරු තාක්ෂණ වෘත්තීයවේදීන්ගේ සංසදය

තොරතුරු තාක්ෂණ වෘත්තීයවේදීන්ගේ සංසදය විසින් අද දහවල් පැවැත්වූ මාධ්‍ය සාකච්ඡාව සම්බන්ධ ප්‍රවෘත්තිය.

අත්සන් කරන ලද සිංගප්පූරු-ශ්‍රී ලංකා ගිවිසුම මඟින් ශ්‍රී ලංකාව පාවාදීමකට ලක් කර ඇති බව තොරතුරු තාක්ෂණ වෘත්තීයවේදීන්ගේ සංසදය පෙන්වා දෙයි. සංවර්ධන උපායමාර්ග සහ ජාත්‍යන්තර වෙළදාම අමාත්‍යවරයා දැනුවත්ව රට පාවා දීමක නිරත වන නිසා ඔහුව එම තනතුරුන් පහකරන ලෙස ජනාධිපතිතුමාගෙන් ලිඛිත ඉල්ලීමක් සිදු කළ බව එම සංගමය පවසයි.

එහිදී අදහස් දැක්වූ එම සංගමයේ ලේකම් ලසන්ත විකමසිංහ මහතා..

වීඩියෝව

https://www.youtube.com/watch?v=KJu1Ql_MLmE

සිංගප්පූරු-ශ්‍රී ලංකා ගිවිසුම ගිවිසුම නිසා සිංගප්පූරුවට වසරකට ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 10 ක බදු මුදලක්‌ ඉතිරි වන බව සිංගප්පූරු වෙළෙඳ සහ කර්මාන්ත අමාත්‍යාංශයේ ප්‍රකාශයක සඳහන් විය. එහි අර්ථය වන්නේ, සිංගප්පූරු භාණ්‌ඩ සඳහා ආනයනික බදු වශයෙන් ලංකාවට ලැබෙන මුදලින් අවම වශයෙන් රුපියල් මිලියන 1500 ක බදු ආදායමක්‌ වාර්ෂිකව මෙම ගිවිසුම නිසා රජයට අහිමි වූ බවයි. ඒ වෙනුවට ලංකාවෙන් සිංගප්පූරුවට අපනයනය සඳහා ලැබුණේ මොනවාද යන්න සලකා බලන විට මෙම නිලධාරීන් කෙතරම් බරපතළ පාවා දීමක නිරත වූයේ දැයි පැහැදිලි වේ. සිංගප්පූරුව ආනයනික බදු ඒකපාර්ශවිකවම ඉතා අවම මට්‌ටමක පවත්වා ගන්නා රටකි. නව ගිවිසුම මගින් ශ්‍රී ලංකාවට බදු සහන ලැබුණු භාණ්‌ඩ වලින් 99%ක්‌ම සියලුම රටවල් සඳහා සිංගප්පූරුව විසින් මින් පෙරත් ආනයනික බද්දෙන් නිදහස්‌ කර තිබූ භාණ්‌ඩමය. එසේම මෙම ගිවිසුම තුළ, යම් භාණ්‌ඩයක අගයට සිංගප්පූරුව තුළදී එකතු කළ අගය මැන බැලීම (Rule of Origin) සඳහා වන කොන්දේසිය ඉතාම දුර්වල ලෙස අන්තර්ගත කර ඇත. ඒ අනුව සිදුවන්නේ වෙනත් රටවල නිපදවන භාණ්‌ඩද සිංගප්පූරුව හරහා ශ්‍රී ලංකාවට බදු රහිතව ඇතුළු වීමයි. මෙය දේශීය කර්මාන්තකරුවාට එල්ලවන මරු පහරක්‌ වනු ඇත.

රජය විසින් ළඟදීම එට්කා ගිවිසුම අත්සන් කරන්න සූදානම් වී සිටියි. එම ගිවිසුමෙන් වාසි ලැබෙන බව ප්‍රකාශ කළ ආචාර්ය හර්ෂ ද සිල්වා, මහාචර්ය රොහාන් සමරජීව ආදී ආර්ථික විශේෂඥයන් තම සංගමය විසින් ප්‍රකාශයට පත්කළ ‘එට්කා නෑයෙක්ද? ආක්‍රමණිකයෙක්ද?” කෘතිය පළ වීමෙන් පසුව සත්‍ය කරුණු එළිදැක්වුණු නිසා එට්කා ගිවිසුම පිළිබදව කතා කිරීම නතර කර ඇත. නමුත් සංවාදයක් නැති වුවද දුෂිත පුද්ගලයන් යොදා ගෙන එම කටයුත්ත සමාජයට හොර රහසේ සිදු කරගෙන ගොස් දැන් අවසානයට ළඟා වී ඇත.

රජය ආර්ථික ගිවිසුම් වලට එළැඹෙන්නට උත්සාහ කරන්නේ ඉන්දියාව, චීනය සහ සිංගප්පූරුව යන අපට වැඩිම වෙළද හිඟියන් ඇති රටවල් සමඟයි. මෙවැනි අවාසිදායක ගිවිසුම් නිසා වෙළද හිඟය වැඩි වී ඉදිරියේදී විශාල ආර්ථික ගැටලුවල්ට මුහුණ දීමට සිදුවනු ඇත. රටින් වැඩිපුර පිටවන මුදල යළි කෙසේ හෝ රට තුළට ගෙන්වා ගැනීම්ට සිදු වේ. ඒ සඳහා මැදපෙරදිගට මවුවරුන් යැවීම, ජාතික සම්පත් විකුණා දැමීම හා විදේශීය ණය ලබා ගැනීම් වැඩි කරන්නට සිදු වනු ඇත. මෙය මේ රට විනාශ කිරීමේ පැහැදිළි කුමන්ත්‍රණයකි. මලික් සමරවික්‍රම මහතා මෙහිදී විදේශීය බලවේගවල ඉත්තෙකු ලෙස යොදා ගැනේ. එසේම මලික් සමරවික්‍රම මහතාට මෙවැනි වගකීමක් දැරීමට අවශ්‍ය  සුදුසුකමක් නැත. ඔහු සතුව ප්‍රමාණවත් අධ්‍යාපන සිදුසු ක්අමක් නැති අතර මහජන නියෝජිතයෙකුද නොවේ(ජාතික ලයිස්තුව) . ඔහුට දේශපාලනය කිරීමට ඇති එකම සුදුසුකම පාසල් කාලයේ පටන්  රනිල් වික්‍රමසිංහ අගමැතිවරයාගේ සහකරු වීම පමණකි. මේ කාරණා මත නම් රටේ අනාගත පරපුරේ ඉරණම විසදෙන්න්නේ ඒ සඳහා ඉඩ නොදිය යුතුය. 

එසේම සිංගප්පූරු ගිවිසුම සම්බන්ධයෙන් සහ නව වෙළඳ ප්‍රතිපත්තියට කැබිනට් අනුමැතිය ලබා ගැනීමෙදී මලික් සමරවික්‍රම අමාත්‍යවරයා ජනාධිපතිතුමාව නොමඟ යවා ඇත.

ජනාධිපතිතුමා විසින් මලික් සමරවික්‍රම මහතා එම අමාත්‍යාංශයෙන් ඉවත් කළ යුතු අතර මේ සියලු දුර්ධාන්ත ක්‍රියාවන් සඳහා මැදිහත් වී ඇති අමාත්‍යාංශ ලේකම් චාන්දනී විජේවර්ධන මහත්මියද එම තනතුරෙන් පහ කළ යුතුය. එසේම දූෂිත එට්කා සාකච්ඡා කණ්ඩායමද විසුරුවා හැරිය යුතුය. නැතහොත් මේ පාවාදීම් හමුවේ ජනාධිපතිතුමාද බරපතල අර්බුදයකට ලක්වීම වැළැක්විය නොහැකිය.

එහිදී අදහස් දැක්වූ සංගමයේ සභාපති කපිල පෙරේරා මහතා.

වීඩියෝව

https://www.youtube.com/watch?v=kOwKauF7rZs

පසුගිය අප්‍රියෙල් දෙවෙනිදා අතිගරු ජනාධිපති තුමාට ලිපියක් යොමුකරමින් තොරතුරු තාක්ෂණ වෘත්තීය වේදීන්ගේ සංගමය ලෙස අපි පෙන්වා සිටියේ සංවර්ධන උපායමාර්ග සහ අන්තර්ජාතික වෙළඳාම පිළිබඳ අමාත්යංශය අක්‍රමිකතා රාශියක් පසුගිය කාලය තුලසිදුකොට ඇති බවයි. 

එහෙයින්ම මලික් සමරවික්‍රම ඇමති තුමා, අමාත්‍යංශ ලේකම් චාන්දනී විජේරත්න මහත්මිය එම අමාත්‍යංශයෙන් ඉවත් කොට වෙළඳ ගිවිසුම් පිලිබඳ සාකච්ඡා කණ්ඩාම විසුරුවා අමාත්‍යාංශයත් එම සාකච්ඡා කණ්ඩාමත් ප්‍රතිසංවිධානය කරන මෙන් ඉල්ලා සිටියා.

මෙහිදී මූලික වශයෙන් ආකාර 4ක අක්‍රමිකතා සිදුවී පවතිනවා

  1. ජාත්‍යන්තර වුවමනාවන්ට අනුකූලව කටයුතු සිදුවීම.
    1. ඇමරිකානු උපදේශකයන් 3දෙනෙකුගේ උපදෙස් වලට අනුකූලව සංවර්ධන උපායමාර්ග සහ අන්තර්ජාතික වෙළඳාම පිළිබඳ අමාත්‍යංශය සිය කටයුතු මෙහෙයවයි.
    2. සිගප්පුරුව සමග වෙළඳ ගිවිසුමට ඔන්න මෙන්න කියා තිබියදී, ලංකාවේ සාකච්ඡා කණ්ඩාමේ කිහිපදෙනෙකු, සිංගප්පූරු සාකච්ඡා කණ්ඩායමේ ප්‍රධානීන්ගෙන් පුහුණුවක් ලැබීමට පිටත් කිරීම, අමනෝඥ ක්‍රියාවකි. වෙළඳ ගිවිසුම් පිලිබඳ පුහුණුවක් ලබාදීමට තවත් ඕනා තරම් රාජ්‍යයන් තිබියදී, අදට සාකච්ඡා පවත්වන රටක සාකච්ඡා කණ්ඩායමේ අයවලුන්ගෙන් පුහුණුව ලැබීම අනුමත කිරීම පැහැදිලි අක්‍රමිකතාවකි.
    3. නවසීලන්ත ජාතිකයෙකු ලවා අන්තර්ජාතික වෙළඳ ප්‍රතිපත්තියක් සකස් කිරීමට උත්සාහ දැරීම, මහබැංකු අධිපති කම සිංගප්පුරු වැසියෙකුට පැවරීමට වඩා දෙවැනි නොවේ. නවසීලන්ත පුරවැසිභාවය හිමි ආචාර්ය රවී රත්නායක Bridging the Gap නමැති එන් ජීඕ ආයතනයේ සාමාජිකයෙකි. එම ආයතනය හරහා මේ පුද්ගලයා ASEAN සංගමයේ සාමාජික රටවලට ශ්‍රී ලංකාවට භාණ්ඩ අපනයනය සඳහා පෞද්ගලික උපදේශකයෙකු ලෙසද කටයුතු කරයි. සංවර්ධන උපායමාර්ග සහ ජාත්‍යන්තර වෙළඳාම අමාත්‍යාංශයවිසින් ශ්‍රී ලංකාවට ආනයනය කරන භාණ්ඩවලින් බදු සහන ලබාදෙන භාණ්ඩ ලයිස්තුව සකස් කිරීමේ වගකීම මොහුට ලබාදීම ඉබ්බා දියේ දැමීමකි. පිටරටවල වුවමනාවලට සේවය කරමින් වැටුප් ලබන අතරම ඒ රටවලව අවශ්‍ය පරිදි මෙරට තුළ වැඩ කරනවාටදෙනවාට අපේ බදු මුදලින්ද මේ දූෂිතයෝ වැටුපක් ලබති.

නිවැරදි ක්‍රමවේදයෙන් පටහැනිව සිදුවන සාකච්ඡා

  1. මෙම කිසිදු ගිවිසුමක් සම්බන්ධව ශක්‍යතා අධ්‍යයනයක් සිදුකොට නොමැති අතර, එම ගිව්සුම් මගින් රටට සිදුවන අවාසි ගණන් බලන්නේද ගිවිසුම අත්සන් කිරීමෙන් අනතුරුවය.
  2. පැහැදිලි ජාතික ප්‍රතිපත්ත්යක් නොමැති බවත්, එම ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්මක කරවන ආයතන සහ ක්‍රමවේදයන් නොමැති බවත්, ඒ සඳහා අමාත්‍යංශය අවංක උත්සහයක් නොදරීමත් මෙහිදී මතුව පෙනෙයි
  1. ආර්ථික වශයෙන් පාඩු සිදුවන ගිවිසුම් කරා එළඹීම.
    1. සිංගප්පුරු ගිවිසුමේ අලාභය රජය විසින් පවා පිළිගෙන ඇති අතර විද්වතුන් බොහෝදෙනෙකු පෙන්වා දී තිබෙයි.
  2. බැදීයාවන් පිලිබඳ ගැටුම් ඇතිකරන පත්වීම
    1. සිය හදිසි අභාවය සිදුවන තෙක්ම එට්කා ගිවිසුමේ සහ චීන-ශ්‍රී ලංකා නිදහස් වෙළඳ ගිවිසුමේ ප්‍රධානියා වශයෙන් කටයුතු කර ඇත්තේ ආචාර්ය සමන් කැලේගමයි. ඔහු එසේ කටයුතු කර ඇත්තේ බහුජාතික සමාගමක ශ්‍රී ලංකා ශාඛාවේ සභාපතිවරයාවශයෙන් කටයුතු කරන අතරය. එම බහුජාතික සමාගම විසින් ප්‍රධාන වශයෙන් සිදු කරන්නේ ඉන්දියාවේ සහ චීනයේ නිපදවන භාණ්ඩ මෙරටට ආනයනය කර අලෙවි කිරීමය. එවැනි සමාගමක සභාපතිවරයෙක් ආනයනික බදු සහන ලබා දෙන භාණ්ඩලැයිස්තුව තීරණය කෙරෙන ගිවිසුමක් සම්බන්ධයෙන් සාකච්ඡා කරන කණ්ඩායමක ප්‍රධානියා ලෙස පත් කිරීම ඉතා පැහැදිලිවම බැදියාවන් අතර ගැටුමක් නිර්මාණය කිරීමකි.
    2. කැලේගමගේ අභාවයෙන් පසුව එම තනතුර සඳහා පත් කළ කේ. ජේ. වීරසිංහ සම්බන්ධ කාරණය වඩාත් ජුගුප්සාජනකය. කේ. ජේ වීරසිංහ මෙම ආර්ථික ගිවිසුම් සඳහා සාකච්ඡා කණ්ඩායමේ සාමාජිකයකු වශයෙන් කටයුතු කරන අතර ඒකාබද්ධ ඇඟලුම්සංගම් සංසඳයේ (Apparel Association Forum – JAAF) උපදේශකයෙකු වශයෙන් “වැටුපක්” ලබාගත්තේය. ඇඟලුම් නිෂ්පාදනය හෝ ඇඟලුම් වෙළඳාම සම්බන්ධයෙන් හෝ ප්‍රවීණයකු නොවූ වීරසිංහ ඊනියා උපදේශකයෙකු ලෙස ඉහළ වැටුපක් එම ආයතනයෙන්ලබාගත්තේ කෙසේද යන්න අනෙකුත් දේශීය නිෂ්පාදකයන්ගේ ඉරණම සමඟ බැදී පවතින්නකි. වීරසිංහ මහතා කොතෙක් උත්සාහ දැරුවත් මෙම ඇඟලුම් කෝටාව ඉවත් කිරීමට ඉන්දියාව තවම එකඟ වී නොමැති වීම මඟින් සිය කේවල් කිරීමේ බලය උපරිමමට්ටමකට පවත්වා ගැනීමට ඉන්දියාව සමත් වී තිබේ. වීරසි‍ංහට එය ඉටු කරගැනීමට නම් ඉන්දියවට අවශ්‍ය ඉන්දියානු භාණ්ඩ වැඩි ප්‍රමාණයක් සඳහා ශ්‍රී ලංකාවේදී බදු සහන ලබාදීමට සිදුවේ.  ඒ මඟින් සිදු වන්නේ ජනාධිපතිතුමා රැක ගත යුතු යයි පවසනදේශීය නිෂ්පාදකයා විනාශ වීමයි. කේ. ජේ. වීරසිංහ  ඒකාබද්ධ ඇඟලුම් සංගම් සංසඳයෙන් ලැබුවේ වැටුපක්ද අල්ලසක්ද යන්න තීරණය කිරීම එතරම් අපහසු නොවේ.
    3. ආචාර්ය රවි රත්නායකගේ පත්වීම සම්බන්ධයෙන්ද පෙර සඳහන් කල පරිදි බැදීයාවන් පිලිබඳ ගැටුම් ඇතිකරයි

සංවර්ධන උපායමාර්ග සම්බන්ධ අමාත්යංශය මගින් රටේ සංවර්ධනය කෙරෙහි සිදු ඇති මෙහෙවරක් වීද? අපගේ විශ්වාසයේ හැටියට පක්ෂ ප්‍රතිසංවිධානය කරන යුගයක ඊට මත්තෙන් කලයුත්තේ මෙවන්වූ අක්‍රමිකතා සහිත අමාත්‍යංශයන් ප්‍රති සංවිධානය කිරීමයි. 

ස්තූතියි

ලසන්ත වික්‍රමසිංහ

ලේකම්

තොරතුරු තාක්ෂණ වෘත්තීයවේදීන්ගේ සංසදය

Public Letter to the President of Sri Lanka & Members of the Constitutional Council against the Hate Speech Statement by Election Commission against the Sinhalese

Public Letter to the President of Sri Lanka & Members of the Constitutional Council against the Hate Speech Statement by Election Commission against the Sinhalese
Posted on March 21st, 2018

Your Excellency

The President of Sri Lanka,

In your capacity as Head of State, appointing the Commissioner of Elections on the recommendation of the Constitutional Council, this public letter is to bring to your kind attention a not-so-independent statement by the Elections Commissioner, published by Daily Mirror journalist M S M Ayub on 20 March 2018 titled Most Sinhalese happy about recent riots: EC”. This is a highly derogatory statement against one community abusing the protocols of office and demands a retraction and public apology and the Constitutional Council must launch an investigation into this immediately.

http://www.dailymirror.lk/article/Most-Sinhalese-happy-about-recent-riots-EC-147507.html

There can be 2 explanations for this publication

  1. That the Daily Mirror & M S M Ayub featuring the story has misconstrued what the Election Commissioner said.

If so then the Editor & M S M Ayub must tender a public apology and carry an end note on electronic publications and next issue to that effect.

  1. That the Daily Mirror & M S M Ayub featuring the story has reported exactly what the Election Commissioner said.

If so, then the Election Commission has abused his office violating the notion of ‘independent’ associated with the setting up of the Commission and must tender an apology while action must be taken as it reveals his unsuitability to serve in this post.

As per the article by M S M Ayub, the Election Commissioner has

  • Claimed that the majority of the Sinhalese ‘seemed happy’ about the recent attacks on Muslim-owned properties and mosques during the recent riots in Ampara & Kandy. In fact, Ayub quotes the Commissioner the claim that a majority of Sinhalese were against the recent attacks on Muslims is wrong”.
  • Not stopping there, the Elections Commissioner goes on to say that the majority of Sinhalese were happy to see the Tamils too being attacked in 1983.

The irony is that the statement of the supposed-to-be ‘independent’ Commissioner of Elections was made at a workshop on ethnic harmony on the theme ‘building Bridges’ held at the SLIDA.

So how has the not-so-independent Elections Commissioner contributed to ethnic harmony by his statement? What is the Bridge he has built as a result of taking his brush & claiming that the majority of Sinhalese were happy that Tamils were attacked in 1983 as well as being happy that Muslims were attacked recently?

An individual making irrational statements can be excused but a person holding public office especially in a Commission set up to be ‘independent’ cannot make personal statements in a public forum and more so not statements that completely denigrates an entire community. To claim majority, it must be over half of the Sinhalese population. What is the evidence he has, to come to the conclusion that majority of Sinhalese were happy? Did he personally speak to over 7.5m Sinhalese to make this claim?

Such irresponsible statements has done great damage to the majority Sinhalese who are at the receiving end of much lies, distortions & well-funded smearing campaigns.

Statements as the one made by the election commissioner gets picked up by the world media and is quoted and republished in reports and used as reference. Was this the real objective?

While the damage has been done the onus is on the President’s Office & the Constitutional Council to hold an impartial inquiry and ensure a public apology and retraction is made to the majority Sinhalese for the damage done by irresponsible hate speech.

People in public office need to be gagged on contributing to hate speech & racism far more than individuals who are not taken seriously and their statements never get the public attention that public officials get when they come out and abuse a community in public.

The Election Commissioner has done great harm to the Sinhala Community by this irresponsible statement.

Shenali D Waduge

A citizen

Categories

Different countries have visited this site

Free counters!
Advertisements