ඉන්දු ලංකා පාලම හා ශ්‍රී ලාංකික අනන්‍යතාව

This category contains 5 posts

ලංකාව දෙකඩ කර උතුරේ වෙනම රටක් හදන්න උපරිම සහය දෙනවා – බ්‍රිතාන්‍ය ලේබර් පක්ෂය කියයි

ලංකාව දෙකඩ කර උතුරේ වෙනම රටක් හදන්න උපරිම සහය දෙනවා – බ්‍රිතාන්‍ය ලේබර් පක්ෂය කියයි

ශ්‍රී ලංකාවේ ද්‍රවිඩ ජනතාවට ස්‌වයං පාලනය ලබාදී ඔවුනට වෙනම රටක්‌ ස්‌ථාපිත කිරීමේ යෝජනාවට බ්‍රිතාන්‍යයේ විරුද්ධ පක්‍ෂය වූ ලේබර් පක්‍ෂයේ පූර්ණ සහාය දක්‌වන බව ලේබර් පක්‍ෂ නායක ජෙරමි කොර්බින් ප්‍රකාශ කර ඇත.

බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තු සංකීර්ණයේ පැවැති ටැමිල්ස්‌ ෆො ලේබර් සංවිධානයේ සමුළුව අමතමින් ඔහු මේ බව සඳහන් කර තිබේ.

ස්‌වයංපාලනය සඳහා ද්‍රවිඩ ජනතාවට ඇති අයිතියද ලේබර් පක්‍ෂය පිළිගන්නා බව ජෙරම් කෝර්බිස්‌ තවදුරටත් ප්‍රකාශ කර ඇත.

ශ්‍රී ලංකාව දෙකඩ කළ යුතු යෑයි කෝර්බින් පැවසූ අවස්‌ථාවේ එම සමුළුවට සහභාගි වූ ඊළාම්වාදීන් අත්පොළසන් දෙමින් සතුට පළකර ඇත. මෙම සමුළුවට ලේබර් පක්‍ෂයේ මන්ත්‍රීවරුන් 26 ක්‌ පැමිණ ඇත. ලේබර් පක්‍ෂයේ නිල නොවන විදේශ ලේකම් හිලරි බෙන්, සියොට්‌හාන් මැන්ටොනා, චුනා උඩුනා, ජෝන් මැක්‌ඩොනල් සහ කෙවින් වාස්‌ද සමුළුව අමතා ඇත.

ටැමිල්ස්‌ ෆො ලේබර් සමුළුවට චැනල් ෆො අධ්‍යක්‍ෂ කැලම් මැක්‌රේ සහ හිටපු බී.බී.සී. වාර්තාකාරිනී ප්‍රාන්සස්‌ හැරිසන්ද මේ අවස්‌ථාවට සහභාගි වී තිබේ.

කීර්ති වර්ණකුලසූරිය

How does the UN identify a Civilian from a Combatant (not a paper distinction)?

How does the UN identify a Civilian from a Combatant (not a paper distinction)?

Civilians under LTTE rule

There are plenty of laws and conventions on how wars are to be fought, but those laws were for wars that did not have cowards manipulating them. Today’s wars are all proxy wars as state armies fight asymmetrical wars where from some corner or corners of the world, groups of people with vested interested put together a group or groups, arm them and then use the media to propel them as ‘freedom fighters’ and launch a spate of terror targeted at the State and against civilians. How does the UN separate a civilian from a combatant – not just according to the book? In the case of the LTTE, it had a civilian defense force, a first for any terrorist group and changes the dynamics of all laws!

Asymmetrical conflicts have made possible all that conventional wars were considered as violations. Transnational terrorists are blurring the distinction between a soldier and a civilian. Terrorists are being treated as combatants thus dignifying criminality and affording terrorists the status of soldiers. The UN needs to be accountable for this.

In a traditional war, combatants and civilians are relatively easy to distinguish but what happens when terrorists dress up as civilians.

There were many ways the UN could have broken the hands of the LTTE over the years clamping down on those that funded LTTE from abroad knowing where they were all located and who they were but this aspect was purposely ignored. Now, having allowed LTTE to thrive they have gone on to dignify LTTE by affording them combatant status with the likelihood of being punished remaining ever thin. On what legal grounds does the UN give to afford terrorists the same rights afforded to soldiers of a sovereign army?

LTTE training civilian women


LTTE had a civilian force armed and trained to kill. Can the UN place adjective ‘innocent’ civilian to them?

Rule 1 of the ICRC declares the Principle of distinction between civilian and combatant. According to the rule, parties to the conflict must at all times distinguish between civilians and combatants. Attacks may only be directed against combatants. Attacks must not be directed against civilians.

Now, this is very interesting. LTTE did not emerge into the Sri Lankan scenario in 2008 or 2009. LTTE has been functioning as an armed terrorist group since the 1980s. They became known as a ruthless and brutal movement by targeting civilians. This makes LTTE violating Rule 1 (Principle of Distinction). Attacks by LTTE were either upon the military or specifically upon civilians. If attacks are not meant to be directed against civilians, we next need to ask what was done by the UN, the ICRC about LTTE’s violation of Rule 1 since 1980s and why has this violation been omitted for UN investigation. Surely, victims cannot be confined to a timeframe if an international panel is to punish or declare one party or either party guilty. Therefore, victims of the entire conflict need to be given justice moreso when the victims being referred to as civilians throughout the 1980s, 1990s, 2000 and beyond have more right to qualify as civilians than those Tamil civilians whom we know were taking part in hostilities either voluntarily or by force.

Therefore, under customary international law applicable to both international and non-international armed conflicts

  • LTTE as combatants do not enjoy the protection against attack accorded to civilians
  • LTTE also does not enjoy right to combatant status or prisoner of war status.
  • Rule 6  declares that civilians are protected against attack unless and for such time as they take a direct part in hostilities – this is quite a tricky situation.

o   Does the UN know how many civilians did not take part in hostilities?

o   Does the UN know how many civilians took part in one or two acts of hostilities making distinction further complicated?

o   Does the UN know how many civilians volunteered to take part in hostilities?

o   Does the UN know how many civilians may have died while taking part in hostilities?

o   Does the UN know how many will admit and own up to being a civilian but taking part in hostilities?

o   Does the UN know how many civilians 5 years on will admit to taking part in one or more hostile acts

o   Can the UN rely on these civilian accounts if all those saved claim they did not take part in hostilities and thus provide them the package of witness protection for no reason?

These are just a handful of questions that come immediately to mind. You may be able to develop further on the possibilities.

Sri Lanka’s conflict has been designated a non-international armed conflict

In such an armed conflict under Article 13 (2) of the Additional Protocol II, it is prohibited to make civilian populations and individual civilians the object of attack. This can be added to the list of LTTE’s guilt list and war crimes because every LTTE attack on villages, civilian populated areas, buses, infrastructure, buildings, airports etc by the LTTE since the 1980s qualifies as a violation of Article 13 (2) of the Additional Protocol II.

LTTE also becomes guilty of Amended Protocol II to the Convention on Certain Conventional Weapons where it is prohibited to direct attacks against civilians. Not only did LTTE come from its training centres, with armed suicide cadres and cadres dressed as civilians with bombs and suicide belts, they were ordered and instructed to carry out suicide missions wherever civilian populations concentrated. We continue to question why no Resolutions, no UN representatives raised the same uproar as they are doing now.

LTTE also becomes guilty of violating Protocol III to the Convention on Certain Conventional Weapons under the Ottawa Convention banning anti-personnel land mines. If we are to count the number of civilian victims of landmines the proportionality of victims would be revealed. But the easiest excuse has been to declare LTTE as non-signatory to conventions or treaties thus us wondering for what is this expense of international panel investigations been incurred for?

What we need to get straightened out is that there would be no non-international armed conflict if LTTE had not taken up arms. LTTE’s killing of scores of Tamils nullifies the oft promoted notion that LTTE stood for Tamil aspirations. That was far from so.

The Statute of the ICC (International Criminal Court) says ‘intentionally directing attacks against the civilian population as such or against individual civilians not taking direct part in hostilities” constitutes a war crime in non-international armed conflicts.

If Petrie can write a report on UN failure during the last phase why were reports not written and action taken against all LTTE’s civilian targets every day, every month and throughout every year. This is an important question because according to the ICC it is a war crime to intentionally direct attacks against civilians who have not taken part in hostilities.

This is where we need to take every civilian that the LTTE targeted living throughout the Sri Lanka because none of these civilians were living around any military camps. They were either going to school, travelling on buses, going to work, sleeping in their homes/villages or simply walking on the road. These people were the targets of the LTTE and was the UN and ICRC not aware of this and if so why did they not show the same urgency for the civilians of the last phase who we cannot ascertain whether they were civilians or combatants. Some civilians did function as combatants – the only issue is that we don’t know how many and the UN does not know how many to even claim they were civilians too.

The question that is crucial to the argument of allegations and accusations of civilians been killed or butchered remains who is best placed to distinguish a civilian from a combatant and a civilian engaged in hostilities? Is it the UN sitting in their offices in Geneva and New York, is it the INGOs or is it the soldier that has just a split second to determine whether the person in civil clothing is a civilian or a LTTE wearing civilian clothes behaving in a manner likely to lead to the soldiers life being compromised?

None of us were in a war zone. None of us know what it is like to be in a war zone. None of us can identify a civilian from an LTTE cadre because right throughout LTTE despite having uniforms dressed in civilian attire to carry out attacks against civilians. Therefore, in such a scenario it is extremely difficult to determine who a civilian is.

The UN can issue statements condemning attacks on civilians but surely 3 decades has been far too long for UN to pretend it did not know that LTTE was committing war crimes by targeting civilians.

What we need to say is that civilians were targeted not ONLY during the last phase as the UN is trying to project but civilians have been targets of LTTE ever since the 1980s which demands us to ask what has the UN done for these civilian victims?

With the UN and ICRC well aware of how LTTE targeted civilians and with the sudden emphasis on claiming civilians were intentionally killed by the security forces, we need the UN to explain to us

  • How the UN has categorized LTTE’s attacks on civilians throughout the 1980s,1990s, 2000s upto its defeat in May 2009?
  • If UN has categorized LTTE as targeting civilians what the UN did about it since 1980s given that the attack itself qualified as a criminal act
  • Why the UN and its staff did not make the same international outburst for the civilians that LTTE targeted and killed as it did for civilians in the last phase.
  • Why has there been a very distinct difference in the way UN and associated entities have treated civilians killed by LTTE and the civilians whose status quo as civilians in the last phase is under question given the accusations of forcible recruitment and even appeals by the UNSecretary General asking LTTE not to recruit children and others.

Therefore, leaving aside all the law books, conventions and treaties can we simply know how in an non-international armed conflict, when dealing with internationally proscribed terrorists groups that have decades of notoriety for targeting and  killing civilians and recruiting by force men, women and even children, a group that forcibly took civilians as hostage/human shields as insurance for the LTTE’s safety and fired at the Sri Lankan army, how could the army have distinguished the LTTE combatant from a Tamil person whose ‘civilian’ title/status is blurred by the very fact that he/she was taking part in hostilities.

– by Shenali D Waduge

ඔබේ දරුවා පරෙස්‌සම් කර ගතයුතු අලුත්ම ඩීවීඩී සෙල්ලම මෙන්න…. පෙනී සිටින්නේ ලංකාවේ ගැහැනු ළමයි සහ පිරිමි ළමුන්ය

ඔබේ දරුවා පරෙස්‌සම් කර ගතයුතු
අලුත්ම ඩීවීඩී සෙල්ලම මෙන්න….
පෙනී සිටින්නේ ලංකාවේ ගැහැනු ළමයි සහ පිරිමි ළමුන්ය

සියලු යහපත් දේවල් නරකට පෙරැළිය හැකි ආකාරය සිහියට ගනිමින් මේ ලිපිය ආරම්භ කරනු ලැබේ. ඒ මෙසේය, පිහියෙන් පාන් කැපිය හැකිය. මිනිසුන්ගේ බෙල්ල ද කැපිය හැකිය. විදුලියෙන් ලයිට්‌ පත්තු කළ හැකිය. එසේම විදුලිසර වද්දා මිනිහකු මැරීමට ද හැකිය. කාර් එකකින් අපට ගමන් කළ හැකිය. එසේම එය මිනිසුන්ගේ ඇඟේ හප්පා ඔවුන් වළපල්ලට යෑවීමට ද හැකිය. මෙයට අවුරුදු සිය ගණනකට පෙර චිත්‍රපට කර්මාන්තය පටන් ගන්නේ මිනිසුන්ට රසාස්‌වාදය සැපයීම සඳහා චිත්‍රපට හදන්නටය. එහෙත් අන්තිමේදී චිත්‍රපට කර්මාන්තය දෙකඩ වී හොඳ චිත්‍රපට මෙන්ම බ්ලූ ෆිල්ම් ද හැදෙන විට වැඩේ පත්තු විය. 1979 දී ඕලන්ද සමාගමක්‌ වූ පිලිප්ස්‌ සමාගම විසින් වීඩියෝ සි. ඩී. හෙවත් VCD තැටිය නිෂ්පාදනය කරන්නේ අඟලක්‌ උස, අඟල් 9 ක්‌ පළල අඟල් 8 ක්‌ දිග වීඩියෝ කැසට්‌ එකට දිය හැකි වඩාත්ම තුනී සහ වඩාත්ම පුංචි ආදේශකය ලෙසය. එහෙත් අද වන විට ලෝකයේ බ්ලූ ෆිල්ම් ගබඩා කරන ප්‍රධානතම මාධ්‍යය වී ඇත්තේ ද මෙකී VCD තැටිය ය. ලිංගිකත්වය යනු වහා ගිනි ගන්නා වූ භාණ්‌ඩයකි. මේ ගින්න පැතිර යැම කොතෙක්‌ ද යත් ඔබ මෙය කියවන මේ මොහොතේදීත් ගතවන සෑම තත්ත්පරයක්‌ පාසාම බ්ලූෆිල්ම් සඳහා ලෝකවාසී ජනතාව වැය කරන මුදල ලංකාවේ සල්ලිවලින් රුපියල් හාරලක්‍ෂ හතළිස්‌පන්දහස්‌ අටසිය හැත්තෑපහකි. අවුරුද්දකට රුපියල් 238896320000 (විසිතුන්දහස්‌ අටසිය අසූහතර කෝටි හැටතුන්ලක්‍ෂ විසිදහස) කි. එසේම සෑම තප්පරයක්‌ පාසාම 28258 දෙනෙක්‌ අන්තර්ජාලයෙහි බ්ලූෆිල්ම් නරඹති. අවුරුදුපතා ලොව වැඩිම බ්ලූ ෆිල්ම් ප්‍රමාණයක්‌ නිපදවන රටවල් වන්නේ ඇමරිකාව, බ්‍රසීලය, ඕලන්දය. ස්‌පාCඳ්Cඳය, ජපානය, රුසියාව, ජර්මනිය සහ එංගලන්තයයි. මේ රටවල් මේවා හදන්නේ තම රටවල්වල ජනයා සඳහා නොව පිටරටවල සිටින ජනයා සඳහා ය. එකී වෙනත් රටවලට ලංකාව ද අයත් ය.


මේ ළඟදී දවසක කොළඹ නගරාසන්නයේ පාසලක උගත් නව යොවුන් ශිෂ්‍යයකුට සිදු වූ සිද්ධියක්‌ විස්‌තර කරනු පිණිස මේ ලිපියේ දෙවැනි ඡේදය අරඹමු. අපේ කථානායකයාගේ වයස අවුරුදු 14 යි. ඔහු පදිංචිව සිටින්නේ තිඹිරිගස්‌යායේ කැප්පෙටිපොළ මාවත ආශ්‍රිත තට්‌ටු නිවාසයකය. ඔහු බටහිර චිත්‍රපට බැලීමට ඇබ්බැහිව සිටි ඉතා හොඳ රසඥතාවක්‌ ඇති යෞවනයෙකි. වැඩි පහසුව සඳහා මෙතැන් සිට අපි ඔහු ‘තිසර’ ලෙස හඳුන්වමු.

ඕ ලෙවල් විභාගය සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටි තිසර සිය ජීවිතය කාල සටහනකට අනුව සකස්‌ කරගෙන සිටියේය. අලුයම හතරට අවදිවන ඔහු උදේ 6.30 වන තුරු පාඩම් කළේය. ඉන්පසු මුහුණ සෝදා ආහාර ගෙන පාසල් ඇඳුමින් සැරසී ඔහු මෝටර් රථයට නැංඟ විට රියෑදුරු ඔහු පාසලට ගෙන ගියේය. පාසල ඇරුණ පසු ගෙදර විත් ආහාර ගෙන මද විවේකයක්‌ ගත් තිසර ඉන් පසු කෙළින්ම ගියේ ටියුෂන් පන්තියකටය. සවස 5 ට ඉන් නික්‌මෙන ඔහු නගරයේ පිහිටි වීඩියෝ කඩයකට ගොස්‌ ඉංග්‍රීසි චිත්‍රපටයක්‌ ලබා ගන්නේය. සවස 6 ට ගෙදර පැමිණ පැයක්‌ විවේක ගන්නා තිසර රාත්‍රි 7 සිට 9 දක්‌වා පාඩම් කර රාත්‍රි ආහාර ගෙන රෑ 9.30 සිට 10.30 දක්‌වා VCD තැටිය බලා නින්දට යන්නේය.

මෙය පසුගිය වසර 3 තුළ තිසර අනුගමනය කළ කාල සටහනයි. ඔහු සෑම වාර විභාගයකදීම ඉතා ඉහළ ප්‍රතිඵල ගෙදර ගෙනාවේය. මේ නිසා මව හෝ පියා ඔහුගේ දෛනික ක්‍රියාවලියට මැදිහත් වූයේ නැත. ඕ ලෙවල් විභාගයෙන් තමා ලබන ඉහළ ප්‍රතිඵලය තිසර දැන සිටියේය. ඒ අනුව තමා ගණිත අංශයෙන් ඒ ලෙවල් විභාගය කරන බවත්, පසුව ඉංජිනේරු µeකල්ටියට තේරී ඉංජිනේරුවකු වන බවත් ඔහු අම්මාටත් තාත්තාටත් කීවේය. තිසරගේ සැලසුම ඉනුත් එහාට විහිදී තිබිණි. උපාධිය ලැබීමෙන් පසු ඇමරිකාවට ගොස්‌ වැඩිදුර උගෙන, කැලිෙµdaනියාවේ පසදිනා නගරයේ පිහිටි නාසා ආයතනයේ ‘ජෙට්‌ ප්‍රපල්ෂන් ලැබ්’ හෙවත් මිනිසුන් රහිත යානා අභ්‍යාවකාශයට යවන විද්‍යාගාරයේ රැකියාවක්‌ කිරීමට ඔහු අපේක්‍ෂා කළේය. ඔහු ජෙට්‌ ප්‍රපල්ෂන් ලැබ් එකට ආසා කළේ කීර්තිමත් ශ්‍රී ලාංකික විද්‍යාඥයකු වූ ආචාර්ය සරත් ගුණපාල එහි ඉහළ තනතුරක්‌ උසුලන හෙයිනි. මෙයට වසර 18 කට පමණ පෙර නාසා ආයතනය මගින් අඟහරු මතට යවන ලද ‘සර්ජෝනර්’ නමැති පරීක්‍ෂණ රථයේ සුවිශේෂ කැමරා ලෙන්සය නිපදවා තිබුණේ ආචාර්ය ගුණපාලය. මේ ලෙන්සය සතු විශේෂ ගුණයක්‌ තිබිණ. එනම් ඕනෑම වස්‌තුවක තාප ශක්‌තිය කියවා එම වස්‌තුවෙහි අඩංගු මූලද්‍රව්‍ය කවරේද යන්න හඳුනා ගැනීමට එම ලෙන්සයට හැකියාව තිබීමය.

මේ අතර තිසරගේ ජීවිතය පසුගිය වසරේ අගෝස්‌තු මාසයේදී නොසිතූ කඩඉමකට පිවිසුනේය. එම මාසයේ සති අන්ත දවසක VCD තැටියක්‌ ලබා ගැනීම සඳහා ඔහු කවදත් යනෙන වීඩියෝ කඩයට ගියේය. මෙහි මුදලාලි තරුණයෙකි. “මම මල්ලිව හම්බවෙන්නත් එක්‌ක හිටියේ. ඔයා හැමදාම ඔය ක්‌ලැසිකල් ඉංග්ලිෂ් ෆිල්ම්ස්‌ බල බලා ඉඳලා හරියන්නෙ නැහැ. ජීවිතයේ වෙනසක්‌ ගෙනෙන යමක්‌ බලන්න..” තිසර සමඟ මඳ වේලාවක්‌ කතා කළ තරුණ මුදලාලි කීවේය.

“මට තේරුණේ නැහැ අයියේ…….” තිසර කීවේය.

“මේකයි මල්ලි කතාව……..” මුදලාලි තරුණයා විස්‌තර කරන්නට විය. “මල්ලි හැමදාම ගෙනියන්නේ හැරිසන් ෙµdaඩ්, ෂෝන් ක්‌ලෝඩ් වෑන්ඩෑම්, ජැක්‌ නිකල්සන් වගේ ක්‌ලැසික්‌ නළුවන්ගේ චිත්‍රපට. ඒවට වැඩියේ හොඳ සිංහල sex ෆිල්ම් වගයක්‌ දැන් ඇවිත් තියෙනවා. ඔයා චිත්‍රපට බලන්නේ ලැප්ටොප් කම්පියුටරේ නිසා ගෙදරට මාට්‌ටු වෙන්නෙත් නැහැ. දැන් මම එයින් එකක්‌ ඔයාට නිකම් දෙන්නම්. ගෙදර ගිහින් බලන්න. හැබැයි කාටවත් කියන්න එපා මගෙන් ගත්තා කියලා.

මේ කතාව ඇසූ තිසර මදක්‌ කම්පනයට පත්විය. ඔහු මෙසේ කීවේය. “හැබැයි අයියේ මම බලන හැම වෙස්‌ටර්න් ෆිල්ම් එකකම sex ටිකක්‌ තියෙනවා. අයිය මට දෙන්න හදන්නේ බ්ලූ ෆිල්ම්ස්‌ද?”

“පිස්‌සුද මල්ලි…….? වීඩියෝ කඩේ මුදලාලි ක්‍ෂණික ප්‍රශ්නයක්‌ දැමීය “මල්ලි මේවා sex ම නෙමෙයි. ඔයා බලන Films වලට වඩා වෙනස්‌ ලෝකල් girls ලා boys ලා රඟපාන රොමැන්ටික්‌ චිත්‍රපටි.

ඉතින් ඒවා ෆිල්ම් හෝල්වල පෙන්වන්නෙ නැද්ද?

බැහැනෙ මල්ලි….. වීඩියෝ මුදලාලි කීවේය. “මේවා එහෙම පෙන්නන්න නම් රැඟුම් පාලක මණ්‌ඩලයට දාන්න ඕනෑ. එතකොට ඒකෙ ඉන්න කට්‌ටිය හිටු කියලා හොඳ හරිය කපනවා. අන්තිමට බලන්න වෙන්නේ නාමාවලියයි නිමි කියන කෑල්ලයි විතරයි. හෝල් එක ගානේ ශ්‍රී ලංකා මාතා සිංදුව දාන නිසා තව විනාඩියක්‌ විතර හෝල් එක ඇතුලේ හිටගෙන ඉන්නත් පුළුවන්.”

“හොඳයි අයියෙ. එහෙනම් මට එකක්‌ දෙන්න. ගාන කීයද?”

“මේකට සල්ලි එපා.” වීඩියෝ මුදලාලි කීවේය. ඊළඟ එකේ ඉඳලා සල්ලි දෙන්න. හැබැයි මම මේවා දෙන්නේ රෙන්ට්‌ එකට. (කුලියට) එක දවසකට රුපියල් දෙසීයයි. වැඩිවන හැම දවසකට රුපියල් 150 යි….”

සීඩී තැටිය බෑගයේ දමාගත් තිසර ගෙදර දිව්වේ කුරුල්ලකු පියාඹන තරම් වේගයෙනි. එදා රෑ නිදන කාමරයට ගොස්‌ දොර වසා ගන්නා තුරු ඔහුට ඉවසිල්ලක්‌ නැති විය. ඒ හවස්‌ වරුවේ ඔහු හරියාකාරව පාඩමක්‌ නොකළේද ඒ නොඉවසිල්ල විසින් සිත පෙළන ලද බැවිනි.

ලබන සතියේ තව කොටසක්‌

සෙක්‌ස්‌ටස්‌ රබන්කිකි`ද


හැඩි දෙමළාගේ මිනිස් අයිතිවාසිකම් හෙළයාගේ මලගම් උඩින් ලබා දෙන්න පොරකන පාහර මැල්කම් ගේ අලුත් පොත

හැඩි දෙමළාගේ මිනිස් අයිතිවාසිකම් හෙළයාගේ මලගම් උඩින් ලබා දෙන්න පොරකන පාහර මැල්කම් ගේ අලුත් පොත

මැල්කම් රංජිත් සක්කිලියා මෙ නොකියා කියන්නේ අපේ බෙල්ල අපිම කපාගන්නම් පිටරටවල්  මැදිහත් නොවන්න කියා නොවේද? ටී. එන්. ඒ. යනු කොටි සංවිධානයම බව ඔප්පු වී ඇති යුගයේ එය සමඟ කුමන විසඳුම්ද මැල්කම් රදගුරු බල්ලෝ? තෝ මේ හොඳ සිහියෙන්ද?

අපේ ප්‍රශ්නවලට පිටරටවල් මැදිහත්වීමට ඕනෑ නෑ
– මැල්කම් රංජිත් කාදිනල්තුමා

නෝමන් පලිහවඩන

ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රශ්නවලට විදේශීය රටවල් මැදිහත්වීමට අවශ්‍ය නැතැයි කොළඹ අගරදගුරු මැල්කම් රංජිත් කාදිනල්තුමා ඊයේ (11 වැනිදා) පැවැති ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවකදී ප්‍රකාශ කළහ.

මෙම ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාව කොළඹ බොරැල්ලේ කොටාපාරේ මැල්කම් පෙදෙසේ කිතුණු සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවේ දී පැවැත්විණි.

ශ්‍රී ලංකා කතෝලික රදගුරු සම්මේලනයේ එෙŒරිත අනුශාසනා පත්‍රය ප්‍රකාශයට පත්කරමින් කාදිනල් තුමා එසේ සඳහන් කළහ.

මෙම අනුශාසනා පත්‍රයට අති උතුම් මැල්කම් රංජිත් කාදිනල්තුමා, හලාවත රදගුරු වැලන්ස්‌ මැන්දිස්‌, යාපනය රදගුරු තෝමස්‌ සෞන්ද්‍රනායගම්, කුරුණෑගල රදගුරු අතිඋතුම් හැරල්ඩ් ඇන්තනි පෙරේරා, මඩකලපුව රදගුරු ජෝශප් පොන්නයියා, කොළඹ සහායක රදගුරු මේරියන් පීරිස්‌, කොළඹ සභාපති රදගුරු මැක්‌ස්‌වල් සිල්වා, මන්නාරම රදගුරු රායප්පු ජෝශප්, ත්‍රිකුණාමල රදගුරු කිංස්‌ලි ස්‌වාමිපිල්ලේ, මහනුවර රදගුරු වියානි ප්‍රනාන්දු, අනුරාධපුර රදගුරු නෝබට්‌ අන්ද්‍රdදි, රත්නපුර රදගුරු ක්‌ලීටස්‌ පෙරේරා, ගාල්ල රදගුරු රේමන් කේ. වික්‍රමසිංහ, බදුල්ල රදගුරු වින්ස්‌ටන් එස්‌. ප්‍රනාන්දු, කොළඹ සහයක රදගුරු එම්මානුවෙල් ප්‍රනාන්දු යන රදගුරුවරුන්ගේ අත්සනින් යුතුව මෙම ප්‍රකාශය නිකුත් කර තිබිණි.

එහිදී කාදිනල් තුමා මෙසේද කීහ.

පිටරටවල් අපේ ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රශ්නවලට මැදිහත් වීමෙන් එය ගෝලීය ප්‍රශ්නයක්‌ කර ගන්නවා. අපිම අපේ ප්‍රශ්න විසඳාගත යුතුයි. අපිම අපේ ප්‍රශ්න විස¹ ගැනීමට ටී.එන්.ඒ. සහ රජය ක්‍රියාශීලී විය යුතුයි.

මාධ්‍යවේදියකු නැඟූ ප්‍රශ්නයකට පිළිතුරු දුන් කොළඹ අගරදගුරු මැල්කම් රංජිත් කාදිනල්තුමා වැඩිදුරටත් අදහස්‌ දක්‌වමින් මෙසේද කීහ.

අද බන්ධනාගාරවල රැඳවියන් විශාල පිරිසක්‌ අධිකරණයට ඉදිරිපත් නොකර තවදුරටත් බන්ධනාගාරගතකර තිබෙනවා. ඒ ඔවුන් නිදහස්‌ කිරීම නැතිනම් ඔවුන් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කිරීම හෝ කළ යුතුයි.

මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය කිරීම අද නිතරම අසන්නට ලැබෙනවා. විවිධ රජයන් මීට සම්බන්ධයි. එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානයේ භීෂණකාරී ක්‍රියාකාරකම් අවසන්කරනු ලැබුවද උතුරේ ද්‍රවිඩ ජනසමාජය මුහුණදුන් ගැටලුවලට සෑහීමකට පත්විය හැකි දේශපාලන විසඳුමක්‌ ලැබී නැති නිසා දිගටම අසහනකාරී හැඟීම් වලින් කැකෑරෙමින් සිටිනවා.

පිටරටවල් අපේ ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රශ්නවලට මැදිහත්විය යුතු නැහැ. එල්.එල්.ආර්.සී. වාර්තාව අනුව අපේ ප්‍රශ්න විස¹ ගැනීමට ක්‍රියාකරනවානම් පිටරටවල් ඒ සඳහා මැදිහත් වෙන්න අවශ්‍ය නැහැ.


ඉන්දු ලංකා පාලම හා ශ්‍රී ලාංකික අනන්‍යතාව

ඉන්දු ලංකා පාලම හා ශ්‍රී ලාංකික අනන්‍යතාව

ඉන්දියාව හා ශ්‍රී ලංකාව අතර පාලමක්‌ තැනීමට කරනු ලබන යෝජනාව ශ්‍රී ලාංකික අනන්‍යතාවය ගරු කරන අගය කරන ශ්‍රී ලංකාව නොබෙදුන රටක්‌ ලෙස අනාගත වසර 2500 දීත් පැවතිය යුතු යයි හදවතින්ම සිතන පතන සෑම ශ්‍රී ලාංකිකයකු විසින්ම ප්‍රතික්‌ෂේප කළ යුතුය.

මෙම යෝජනාව 2002 දී පමණ ශ්‍රී ලාංකික නායක පාර්ශ්වයකින් යෝජනා කරනු ලැබූවත් බොහෝ ශ්‍රී ලාංකිකයන් එය අමතක කර දැමුවේ එය සිදු නොවන්නක්‌ බව විශ්වාස කළ බැවිනි. එහෙත් දැන් ඉන්දීය රජයේ ඇමැතිවරයකු මෙම ව්‍යාපෘතිය සඳහා ජාත්‍යන්තර සංවිධානයකින් ව්‍යාපෘති ආධාර පතන බව වාර්තා වෙයි. පවතින රජයේ සමහරුන්ද මෙම පාලම් යෝජනාවට කැමැත්තක්‌ දක්‌වන බව කරන කතාවලින් නිගමනය කළ හැක.

ශ්‍රී ලංකා විදේශ සේවයෙහි කීර්තිමත් තානාපතිවරයකු වූ කල්‍යානන්ද ගොඩගේ මහතා මෙම යෝජනාවට විරුද්ධ වන්නේ රටට සිදුවන හානිය ගැන වෘත්තීයමය අවබෝධයක්‌ ඇති බැවිනි. ආචාර්ය දයාන් ජයතිලක මහතා විසින්ද, පාලමෙන් රටට ඇතිවිය හැකි භයානක විපාක පෙන්වා දෙනු ලැබිණ. ලංකා පරිපාලන සේවයේ ප්‍රවීණ නිලධරයකු වූ විශ්‍රාමික තිස්‌ස දේවේන්ද්‍ර මහතාද මෙහි විපාක ජාත්‍යන්තර උදාහරණ දක්‌වමින් විස්‌තර කළේය.

මෙම පාලම් ව්‍යාපෘතිය ගැන නිගමනයකට පැමිණීමේදී අප පැරැණි ඉතිහාසයත්, නුතන ඉතිහාසයත් උගන්වන පාඩම් අප අමතක නොකළ යුතුයි. අනුරාධපුර යුගයේ සිට පොළොන්නරු යුගයේ අවසානය දක්‌වාම අප රට දකුණු ඉන්දීය ආක්‍රමණ විසිදෙකකට පමණ භාජන විය. සමහර ආක්‍රමණිකයෝ අප රටෙහි කොටසක්‌ අනුරාධපුර රාජධානිය ඇතුළුව වසර දෙකක පමණ කාලයක්‌ දක්‌වා අත්පත් කරගෙන පාලනය කළහ. මාඝ නමැති කෲර ආක්‍රමණිකයා කළ විනාශය අතිශය ෙ€දනීය විය. මෑත ඉතිහාසය දෙස බලන විට ගුවනේ සිට පරිප්පු දැමීම ඉන්දියාවේ ආක්‍රමණික නැඹුරුව මනාව විදහා පාන්නකි.

ඒ කෙසේ වෙතත් ලංකාව ඉන්දියාව සමග නොකැඩෙන බැඳුමකින් බැඳී ඇත. ඒ ශේ්‍රෂ්ඨ භාරතීය පුත්‍රයෙකු වූ ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේගේ නෛර්යානික ධර්මය නිසාමයි. ඉතිහාසය තුළ පැවති එමෙන්ම නූතන ජනිත හේතු නිසාද ඉන්දියා ශ්‍රී ලංකා මිතුදම කිසි දිනෙක නොබිඳෙනු ඇත. වසර 2500 කට අධික කාලයක්‌ තිස්‌සේ මෙම මිතුදම වර්ධනය වූයේ පාලමක්‌ නැතිවමය.

ඉන්දියාව හා ශ්‍රී ලංකාව අතර පවතින කිලෝමීටර් විසිපහක පමණ මුහුදු බෙදුම ඒ අයුරින්ම අප දෙරට ඉදිරියටත් වෙන්කර තැබිය යුතුමය. ස්‌වභාව ධර්මයා විසින් අප දෙරටට ත්‍යාග කරනු ලැබූ එම බෙදුම අප දෙරටෙහි මිතුදම වර්ධනය කිරීමේ ප්‍රධානම සාධකයක්‌ ලෙස මම විශ්වාස කරමි. ඉන්දු – ශ්‍රී ලංකා මිතුදම ඉදිරියටත් ආරක්‌ෂා වන්නේද, ඉන්දීය ජනතාවගෙන් සුවිශේෂී ලෙස වෙනස්‌ වූ ශ්‍රී ලාංකීය ජනතා අනන්‍යතාව ඉදිරියටත් ආරක්‌ෂා වන්නේද මෙම කුඩා වුවද කාර්ය භාරයෙන් විශාල වූ මුහුදු බෙදුම නිසාමය. ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ජන්ම භූමිය වූ භාරත දේශයෙන් බුදු දහම ශීඝ්‍ර ලෙස පසුබැසීමට ලක්‌වූ අතර එම බුද්ධ ධර්මය ශ්‍රී ලංකාව තුළ බබලන්නට වූයේ දහමේ හේතු ඵල නිර්මල පදනමත් එමගින් ජනිත වූ සංස්‌කෘතික ලබැඳියාවත්, මුහුදු බෙදුම නිසා ගොඩබිම් ද්වය වෙන්විමත් නිසාය.

වර්තමානයේ දී ශ්‍රී ලංකාවෙහි සහ ශ්‍රී ලාංකිකයන්ගේ අනන්‍යතාව නැවත තර්ජනයකට ලක්‌ කරන මතවාද හා බලවේග ඉන්දියාවේ තමිල්නාඩුවෙන් මෙන්ම ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරුකරයෙන්ද දැඩි ලෙස මතුවෙමින් පවතී. උතුරු පළාත් සභාව සෘජුවම එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය වැනි ජාත්‍යන්තර සංස්‌ථා සමග සම්බන්ධතා ගොඩනැඟීමට යත්න දරමින් සිටියි. සති කිහිපයකට පෙර උතුරු පළාත් ආණ්‌ඩුවක්‌ ගැනද ජාත්‍යන්තර සංවිධාන මගින් සඳහනක්‌ කෙරින.

ශ්‍රී ලංකාවේ ස්‌වෛරී භාවය හා භෞමික අඛණ්‌ඩතාව සම්බන්ධයෙන් මෙවැනි සැක සංකා මතුවෙමින් පවතිද්දී එම කාර්යයට දේශපාලනිකව ජාත්‍යන්තරව ආර්ථිකව ආධාර කරන මෙන්ම දැන හෝ නොදැන හෝ හිටපු එල්ටීටීඊ සටන්කරුවන්ට ක්‌ෂේම භූමියක්‌ සපයන ඉන්දියාවේ තමිල්නාඩුව හා ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරුකරය භෞමිකව සම්බන්ධ කිරීමක්‌ සේ සැලකිය හැකි පාලමක්‌ ගොඩනැඟීම අනුවනකමකි. දූපතක භූගෝලීය විශේෂත්වය නිසා වසර දහස්‌ ගණනක්‌ බිළිඳෙකු ළමා වියේ සිට තාරුණ්‍ය හා මැදි වයස දක්‌වා වැඩඩන්නාක්‌ සේ වැඩුණු ශ්‍රී ලාංකීය අනන්‍යතාව නමැති පෞරුෂත්වය පාලම ගොඩනැඟුණු පසු දශක දෙක තුනකින් පමණ විපරිත කරන්නා වූ ෙ€දනීය අවාසනාවන්ත ක්‍රියාවකි.

සියලුම ශ්‍රී ලාංකිකයන් ඉන්දු – ශ්‍රී ලංකා පාලම් යෝජනාව ලත්තැන ලොප් කිරීමට අප නායකයන් පෙළඹවිය යුතුය. කාලාන්තරයක්‌ තිස්‌සේ

ශ්‍රී ලාංකීය ජනතාව ලත් අත්දැකීම් නම්, උගත් පාඩම නම් ශ්‍රී ලංකා ඉන්දීය මිතුදම ස්‌ථාවරව පවත්වාගත හැක්‌කේ දෙරට පාලමකින් යා කිරීමෙන් නොව ස්‌වභාවික මුහුදු බෙදුම එසේම පවත්වාගෙන යැමෙනි. ඈත්වීම ආදරය වැඩිකරයි යන ඉංග්‍රීසි ආප්තෝපදේශය වසර දෙදහස්‌ පන්සියයක සාර්ථක ඉන්දු-ශ්‍රී ලංකා සබඳතා මගින් ඔප්පු කර පෙන්වා තිබේ.

මුදල් කෝටි ප්‍රකෝටි ගණනක්‌ වැය කරමින් පරිසර සමතුලිතතාව විනාශ කරමින් දිගු කලක්‌ තිස්‌සේ වර්ධනය වූ දෙරට සබඳතාව ප්‍රශ්නකාරී තත්ත්වයකට ඇද දමන්නේ මන්ද? දිවි හිමියෙන් අප මුතුන් මිත්තන් අනාදිමත් කාලයක සිට වර්ධනය කරමින් අගය කළ දූපතකට ආවේනික වූ ශ්‍රී ලාංකික පෞරුෂත්වය හා අනන්‍යතාව පලුදු කිරීමට මඟපාදන පාලම් සෑදීම නුසුදුසුය.

එම්. එල්. වික්‍රමසිංහ
එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයෙහි
(විශ්‍රාමික) ජාත්‍යන්තර සිවිල් සේවා නිලධාරි


Balawegaya Flickr Photos

More Photos

Different countries have visited this site

Free counters!