//

ජයලලිතා ජයරාම්

This category contains 70 posts

කැනඩාවේ “ප්‍රභාකරන්” යාපනයට පැමිණෙයි

කැනඩාවේ “ප්‍රභාකරන්” යාපනයට පැමිණෙයි

මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ යෝජනාවට
සම අනුග්‍රහකත්වය දැක්‌වීමෙන් ශ්‍රී ලංකාව අපිව මවිතයට පත් කළා.
– ඇමරිකානු රාජ්‍ය ලේකම් රෙක්‌ස්‌ ටිලර්සන්

ලෝක ඉතිහාසයේ කිසිම රටක්‌ තම හමුදාව යුද අපරාධ කළ බව පිළිගනිමින් ඒ ගැන පරීක්‍ෂණ පැවැත්වීමට එකඟ වී නැත. එහෙත් මුල්වරට ශ්‍රී ලංකා රජය විසින් ඇමරිකාව ප්‍රමුඛ බටහිර රටවල් කීපයක්‌ ඉදිරිපත් කළ ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහි යෝජනාවට සම අනුග්‍රහය ලබාදී යුද අපරාධ චෝදනා විමර්ශනයට එකඟ වූයේය. ඒ සඳහා වසර දෙකක කාලයක්‌ ද ලබාගත්තේය. එහෙත් කොටි පරාජයවීම නිසා නිදහසේ මාර්ගවල යන ජනතාව ජිනීවාහිදී එකඟ වූ යෝජනාවේ භයානක කම දුටුවේ නැත. මන්දයත් ජිනීවාහිදී අපි ජයලැබුවා යෑයි රජයේ දේශපාලකයන් ජනතාව හමුවේ පැවසීමයි. එසේ වුවත් සැබෑ යථාර්ථය කුමක්‌ද? ජිනීවා මානව හිමිකම් සමුළුවේදී ඡන්ද විමසිමකින් තොරව සම්මත වූ යෝජනාව සංහිඳියාව ගැන නොව යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල වන හමුදා නිලධාරීන්ට නඩු පැවරීමයි.

ශ්‍රී ලංකාවේ කොටි භීෂණය නැති කළ හමුදා නිලධාරීන්ට එරෙහි මෙම ජිනීවා යෝජනාව ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා මානව හිමිකම් කොමසාරිස්‌ සෙයිද් රාද් හුසේන් සාමාජික රටවල්වලින් ඩොලර් 362000 ක (රුපියල් පන්කෝටි පනස්‌හත් ලක්‍ෂ හතලිස්‌ අට දහසක්‌) ඉල්ලා සිටියි. ඉන් කොටසක්‌ ශ්‍රී ලංකාවද දැරිය යුතුයි.

රජය ජිනීවාහිදී එකඟ වූයේ කොතරම් අපූරු යෝජනාවකටදැයි දැන්වත් ජනතාවට තෙරුම් යනු ඇත.

ශ්‍රී ලංකාවේ හමුදාවට යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල වන ජිනීවා යෝජනාවට ශ්‍රී ලංකාවද එකඟවන අවස්‌ථාවේ ඊට සමගාමීව ඊශ්‍රායලයට එරෙහිවද යෝජනා පහක්‌ සම්මත විය.

ඉන් එක්‌ යෝජනාවක්‌ වූයේ ඊශ්‍රායලය යුද අපරාධ කළ බවයි. එහෙත් බ්‍රිතාන්‍ය තානාපතිවරයා එම යෝජනාවලට එරෙහි වෙමින් මානව හිමිකම් කවුන්සිලය මින්පසු ඊශ්‍රායලය පිළිබඳව අනුගමනය කරන පිළිවෙත වෙනස්‌ නොකළහොත් යෝජනාවලට එරෙහිව ඡන්දය පාවිච්චි කරන බව කියා සිටියේය.

ඇමරිකානු තානාපතිවරයා ඊශ්‍රායලයට එරෙහි යෝජනාවට විරෝධය පළ කරමින් මානව හිමිකම් කවුන්සිලය එක්‌ රටක්‌ කෙරේ සමතුළිත භාවයක්‌ නැතිව ක්‍රියා කරන බව පවසා එම යෝජනාවට විරුද්ධව ජන්දය භාවිතා කළේය.

එහෙත් ශ්‍රී ලංකාව තමන්ට එරෙහි යෝජනාවට සම අනුග්‍රාහකත්වය දැක්‌වීම නිසා ශ්‍රී ලංකාවේ මිත්‍රශීලී රටවල්වලට ඊට එරෙහිවීමට නොහැකි විය.

ජිනීවාහිදී සම්මත වූ 30/1 සහ 34/1 යෝජනා දෙකින්ම කියා සිටින්නේ එකම ක්‍රියාදාමයයි.

ඒ ජාත්‍යන්තර නීතිය යටතේ ශ්‍රී ලංකාවේ හමුදාවට එරෙහිව නඩු පැවරිය යුතු බවයි. මේ යෝජනා දෙකින්ම ආරක්‍ෂක හමුදාව සෘජුව ඉලක්‌ක කර ඇත. එය තවදුරටත් පැහැදිලි වන්නේ 2015 ඔක්‌තෝබර් 1 දා සම්මත වු ජිනීවා යෝජනාව 2017 දී කිසිදු සංශෝධනයකින් තොරව ක්‍රියාත්මක කිරීමට රජය එකඟ වීමයි.

රජය එක්‌පසකින් තම හමුදාව සිදු කළ බව කියන යුද අපරාධ ගැන විමර්ශනය කිරීමට එකඟවෙද්දී උතුරේ සිට ජිනීවා ගිය කොටින්ට සම්බන්ධ ජින්බැන්ඩ් කල්ලිය වසර 21 කට පෙර සිදු වු කුමාරපුරම් ඝාතනය ජාත්‍යන්තර කරණය කරනු ලැබීය. ඊට යාපනයේදී මෑතකදී පිහිටුවාගත් අඩයාලම් මධ්‍යස්‌ථානය නැමැති රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයේ පර්යේෂිකාවක්‌ යෑයි හඳුන්වා ගත් දර්ෂා ජෙගතීස්‌වරුන් මන්නාරම පුරවැසි කමිටුවේ ප්‍රධානී ඒමානුවෙල් සබමාලෙයි පියනම ලන්ඩන්නුවර සිට ක්‍රියාත්මක වන ටැමිල් ගාඩියන් පුවත්පතේ කර්තෘ අබිනායා නාදන් නැමැත්තියද සම්බන්ධ විය.

මින් දර්ෂා ජෙගතීස්‌වරන් නැමැත්තිය ඇමරිකාවේ සිට ක්‍රියාත්මක වන පර්ල් නැමැති කොටි හිතවාදී සංවිධානයේ අධ්‍යක්‍ෂකවරියකි. ඇයට අමතරව අඩයාලම් මධ්‍යස්‌ථානයේ පර්යේෂිකාවක්‌ වූ නිරන්ජලා අරුලානන්දි ද ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව කරුණු දැක්‌වීමට ක්‍රියා කරනු ලැබීය. ඔවුන් නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව දේශපාලනීකරණය වී ඇති බවට චෝදනා කරමින් ශ්‍රී ලංකාව සම්බන්ධ පරීක්‍ෂණයට ජාත්‍යන්තර විනිසුරන්, විමර්ශකයන් සහ අභිචෝදකයන් අවශ්‍ය බව කියා සිටියහ.

මේ යාපනයේ කල්ලිය ජිනීවා ගිය මුල්වතාව මෙයයි. එහෙත් වසර 21 කට පෙර සිsදු වු කුමාරපුරම් ඝාතනය සියෑසින් දුටුවාක්‌ මෙන් ඔවුන් 1956 සිට 2008 දක්‌වා කාලය තුළ ස්‌ථාන 88 කදී ද්‍රවිඩයන් සමූලඝාතනය වී ඇති බවට තම වාර්තාවේ දක්‌වා තිබුණි.

ජිනීවාහිදී ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව ප්‍රකාශයට පත් වූ මෙම වාර්තාව ඉන්පසු යාපනය විශ්වවිද්‍යාලයට ගෙනවුත් එහිදීද ප්‍රකාශයට පත්විය. යාපනය විශ්වවිද්‍යාලයේ පැවැති සාකච්ඡාවට ඇමරිකාවේ සිට පැමිණි ඊළම්වාදිනියක්‌ වූ නිම්මි ගෞවරිනාදන් පර්ල් සංවිධානයේ මාරියෝ අරුල්තාස්‌ මාධ්‍යවේදියකු බව කියන ෂාන් උදය රාසා සහ යාපනය විශ්වවිද්‍යාලයේ නීතිපීඨයේ ප්‍රධානී කුමාරවේල් ගුරුපරන් නැමැත්තාද සම්බන්ධ විය. එහෙත් රජයේ යාන්ත්‍රණය යාපනය විශ්වවිද්‍යාලය තුළත් ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලය වෙත නොව තමන්ට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක වන සතුරු බලවේග හඳුනාගෙන නැත.

මේ කිසිවෙක්‌ කොටි සංවිධානය සිදු කළ යුද අපරාධ ගැන හඬ නගා නැත. මෙහිදී මාරියෝ අරුල්නාත් නැමැත්තා මියගිය කොටි මිනීමරුවන් විශාල ලෙස සැමරීමට ඉඩදිය යුතු බව පවසා ඇත. ඔහු යාපනයේ විශ්වවිද්‍යාලයේ දී සෘජුව පවසා ඇත්තේ මහාවීර් නාල් හෙවත් මියගිය කොටි ත්‍රස්‌තයන් සැමරීමට ඉඩදීම ජිනීවා යෝජනාවේ දැක්‌වෙන වගවීමේ ක්‍රියාවලියේ එක්‌ අංගයක්‌ විය යුතු බවයි.

මෙලෙස කොටි හිතවාදීහු කොටි මිනීමරුවන්ව සැමරීම සඳහා දැඩි උත්සාහයක යෙදෙන අවස්‌ථාවේ රියර් අද්මිරාල් සරත් වීරසේකර ජිනීවා ගොස්‌ ශ්‍රී ලංකාවට එල්ල වී ඇති චෝදනා සත්‍ය දැයි විමර්ශනය කරනු පිණිස එක්‌සත් ජාතීන්ගේ නියෝජිතයෙක්‌ පත් කරන ලෙස ඉල්ලා ඇති බවත් එම ඉල්ලීම මානව හිමිකම් කවුන්සිලය පිළිගන්නේ නම් ශ්‍රී ලංකාව ගැන සෙවීමට විශේෂ නියෝජිතයෙක්‌ පත්වී ඔහු ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණ කරුණු එක්‌ රැස්‌ කර සාක්‍ෂි මතත පදනම් වූ වාර්තාවක්‌ සකස්‌ කිරීමටත් හැකියාවක්‌ ලැබෙන බවටත් ජනාධිපති කාර්යාලයට රිංගාගෙන සිටින අඥානයෙක්‌ ප්‍රචාරයක්‌ දියත් කර තිබේ. එහෙත් එක්‌සත් ජාතීන්ගේ විශේෂ නියෝජිතයකු වූ ජුවන් මෙන්ඩස්‌ට රජය කල්තියා දොර විවෘත කළේය. රහස්‌ පොලිසිය බූස්‌ස කඳවුර ත්‍රස්‌ත මර්දන ඒකකය වැලිකඩ බන්ධනාගාරය ත්‍රිකුණාමල නාවික කඳවුර, වව්නියා හමුදා මූලස්‌ථානය සහ වෙනත් හමුදා සහ පොලිස්‌ ස්‌ථාන රැසකට යැමට ජුවන් මෙන්ඩස්‌ට හැකිවිය. ඔහු මෙරටට පැමිණියේ විදේශ වෝහාරික විශේෂඥයකු සමඟය.

උතුරු නැගෙනහිරටද ගිය මෙන්ඩස්‌ වින්දිතයන්ගෙන් සාක්‍ෂි ලබා ගත්තේය. වැලිකඩ කොටි රැදවුම් කඳවුරට ගිය මෙන්ඩස්‌ එහි සිටින කොටින්ට වධහිංසා සිදු වුයේද යන්න ගැන විමර්ශනය කළේය. කොටි රැඳවියෝ යුද්ධ සමයේ සටන්වලදී සිදු වු තුවාල කැළල් පොලිසිය සහ හමුදාව සිදු කළ වධහිංසා ලෙසට පෙන්නුම් කළහ. අවසානයේදී ජිනීවා ගිය මෙන්ඩස්‌ බොරු සාක්‍ෂි පදනම් කරගෙන මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට ඉදිරිපත් කළේය. එහෙත් රියර් අද්මිරාල් සරත් වීරසේකරට චෝදනා කරන මේ එන්. ජී. ඕ. ක්‍රියාකාරියා ජුවන් මෙන්ඩස්‌ගේ වාර්තාව ගැන නොදනී. මෙවන් පසුබිමක්‌ මැද ජාත්‍යන්තර ක්‍ෂමා සංවිධානයේ මහලේකම් ෂලිල් ෂෙට්‌ටි නැමැත්තා මෙරටට පැමිණ උතුරට ගොස්‌ ද්‍රවිඩ වැසියන් හමු වී සාකච්ඡාවක්‌ පවත්වනු ලැබීය.

ඉන්පසු ඔහු කොළඹ පිහිටි නෝර්වේ අරමුදල් ලබන මාධ්‍ය කොම්පැනියක මාධ්‍ය සාකච්ඡාවක්‌ අමතමින් ජිනීවා යෝජනාව ක්‍රියාත්මක කිරීමට හයිබ්‍රිඩ් අධිකරණයක්‌ අවශ්‍ය බව කියා සිටියේය. එසේම කොටි මහාවිරු දිනය සැමරීමටද කොටි සුසානභූමි යළි ස්‌ථාපිත කිරීම සඳහා ඉඩදිය යුතු බවට නිර්දේශ කර ඇති සංහිදියා බළකා වාර්තාවද පිළිගනිමින් එම වාර්තාවද අනුමත කළේය.

ෂලිල් ෂෙට්‌ටි ඉන් නැවතුනේ නැත. ජාත්‍යන්තර ක්‌ෂමා සංවිධානය හෙවත් ඇමනෙස්‌ටි ඉන්ටර්නැෂනල් සංවිධානයේ කාර්යාලයක්‌ කොළඹ ස්‌ථාපිත කිරීමට ද ක්‍රියා කරන බව ඔහු පළ කළේය. එහෙත් ඉන්දියාවේ ඇමනෙස්‌ටි ඉන්ටර්නැෂනල් කාර්යාලයක්‌ ස්‌ථාපිත කිරීමට ඔහු ඉදිරිපත් වී නැත.

ෂෙට්‌ටි නැමැති මෙම ඉන්දියානුවා 2012 දෙසැම්බර් මස ද ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව ප්‍රකාශයක්‌ කරමින් වන්නි මෙහෙයුම අවසානයේ සිදු වු බව කියන ඝාතන ගැන විමර්ශනය කිරීමට පූර්ණ ජාත්‍යන්තර විමර්ශනයක්‌ අවශ්‍ය බවත් වරදකරුවන්ට දඬුවම් කළ යුතු බවත් පවසා තිබුණි.

ෂලිල් ෂෙටිගේ පියා ඩාලිට්‌ (අඩුකුලයේ) අයකු නොවූවත් ඔහු ඩාලිට්‌ ජනතාවගේ නායකයා ලෙස පෙනී සිටියේය.

රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන කීපයක සේවය කළ ෂලිල් අවසානයේ ඇමනෙස්‌ටි ඉන්ටර්නැෂල් සංවිධානයේ මහලේකම් විය.

ශ්‍රී ලංකාවේ හමුදාවට එරෙහිව හයිබ්‍රිඩ් අධිකරණයක්‌ යෝජනා කරන ඔහු ඉන්දු කාශ්මීරයේදී ඉන්දීය සෙබළුන්ට එරෙහිව එල්ල වී ඇති චෝදනා විමර්ශනයට හයිබ්‍රිඩ් අධිකරණයක්‌ අවශ්‍ය බව පවසා නැත. මේ අතර කැනඩාවේ ටොරොන්ටෝ නගරාධිපති ජෝන් ටෝරි, නගර සභිකයන් වූ මිචෙල් තොම්සන් හා නගර සභාවට මුලින්ම පත් වූ ද්‍රවිඩයා වු නේතන් ශාන් කැටුව මෙරටට පැමිණ යාපනයට ගියේය. නේතන් ශාන් යනු නේතන් ශන්මුගරාජායි කොටි සංවිධානය ක්‍රියාත්මක වන සමයේ කැනඩාවේ සැඟවුණු කොටි නායකයා ලෙස හඳුන්වනු ලැබු නේතන් ශාන් ද්‍රවිඩ තරුණ සංවිධානය පිහිටුවීමට ක්‍රියා කළේය. එහි ජාතික කටයුතු පිළිබඳ අධ්‍යක්‍ෂක ලෙස ක්‍රියා කළ නේතන් ශාන් කැනඩාවේ දේශපාලන ජාලයට ඇතුල්විය කැනඩාවේ ද්‍රවිඩ සිසුන් ඉගෙන ගන්නා පාසල්වල කොටි ධජය එසවිය යුතු බවට උපදෙස්‌ දුන් ඔහු කොටි සංවිධානයේ අරමුදල්වලින් ටැමිල් විෂන් ඉන්ටර්නැෂනල් සහ සී. එම්. ආර්. නැමැති මාධ්‍ය ආයතන දෙක ස්‌ථාපිත කළේය. 2009 වසරේ මැයි මස මුල සතියේ මොන්ටි්‍රයල් නගරයේ පැවැති කොටි රැලියක්‌ අමතා දේශනයක්‌ පැවැත්වූ නේතන් ශාන් කොටි සංවිධානය සමඟ අත්වැල් බැඳ ගැනීමට හැකිවීම සතුටක්‌ බව කියා සිටියේය.

කැනඩාවේ ද්‍රවිඩයන් විසින් කැනඩා ප්‍රභාකරන් යෑයි හඳුන්වනු ලැබු මේ කොටි හිතවාදියාට ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණීම සඳහා වත්මන් රජය අවසර දුන්නේය.

එහෙත් යාපනයේ බුද්ධි අංශ මොහුව හැඳිනත්තේ නැත. නේතන් ශාන්ව යාපනයට ගෙන ආ කැනඩා නගරාධිපති වසර 10 කට පෙර ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණ යාපනයට යැමට දැරූ උත්සාහය ව්‍යර්ථ වී ඇත.

වන්නි මෙහෙයුම දියත් වන සමයේ නේතන් ශාන් මෙලෙස ප්‍රකාශ කර තිබුණි.

ක්‍රිකට්‌ තරගයක්‌ හෝ පාපන්දු තරගයක්‌ නරඹන ආකාරයට මේ යුද්ධය දෙස බලා සිටීමට නොහැක. අපි කොටි සමඟ එක්‌ව සටන් කර අහිමි වී ගිය ඉඩම් ආපසු ලබා ගත යුතුයි. කොටි අරගලයේ කොටසක්‌ ලෙස අපි කටයුතු කළ යුතුයි. අපේ ඡන්ද දැමිය යුත්තේ ද්‍රවිඩ ඊළම මහජන පිරිසට පමණයි. කොටි අරගලය දැන් වඩාත් ශක්‌තිමත් වී ඇත. කැනඩාවේ උපන් අපේ දරුවෝ මේ අරගලය ඉදිරියට ගෙන යා යුතුයි.”

කැනඩා රජය විසින් ලෝක ද්‍රවිඩ සංවිධානය තහනම් කළ අවස්‌ථාවේ මොහු ඊට එරෙහිව අභියෝග කළේය. 2008 නොවැම්බර් 27 දා කැනඩා පොලිසිය කොටින්ගේ මහවිරු දින උත්සවය පැවැත් වූ ශාලාවට ඇතුළු වූ අවස්‌ථාවේ වේදිකාවේ සිටියේ පොන් විමගනාදන් සහ නේතන් ශාන් නැමැති කොටි හිතවාදීන් දෙදෙනායි ඒ වනවිට ඔවුන් දෙදෙනාම පසුපස දොරින් පැන ගොස්‌ තිබුණි.

2009 මැයි මස කොටි සංවිධානය පරාජය වීම නිසා නෝර්වේ සිට ක්‍රියාත්මක වූ තෙදියවන් නැමැති කොටි ජාත්‍යන්තර ජාලයේ නායකයා කැනඩා ද්‍රවිඩයන්ගේ ජාතික කවුන්සිලය නමින් කැනඩා කොටි ශාඛාව ස්‌ථාපිත කරනු ලැබීය. 2010 දී ආරම්භ වු එම සංවිධානයේ නියෝජ්‍ය සභාපති ලෙස පත් කර ඇත්තේ නේතන් ශාන්ය.

ප්‍රභාකරන් මරුමුවට පත්වීමට පෙර නේතන් ශාන් කැනඩා රජයෙන් ඉල්ලීමක්‌ කරමින් ප්‍රභාකරන්ට ගෞරවනීය පුරවැසි බව ලබා දෙන ලෙස ඉල්ලා සිටියේය.

ඒ වන විට ප්‍රභාකරන් පරාජය වී නොතිබුණි. 2009 මාර්තු මස දිනක මේ කොටි හිතවාදියා ප්‍රකාශයක්‌ කරමින් ප්‍රභාකරන්ට උත්තරීතර හමුදා බලයක්‌ ඇති බවත් අප ඔවුන්ට හමුදාමය ලෙස සහය දැක්‌විය යුතු බවද ප්‍රකාශ කරනු ලැබිණි. 2012 දී ඔහු කැනඩාවේ එන්. ඩී. පී. පක්‍ෂයට සම්බන්ධ වී ටොරොන්ටෝ නගර සභාවට තරග කර ජය ගත්තේය. මෙලෙස කොටි හඬ නැගූ නේතන් ශාන්ට මෙරටට පැමිණීමට ශ්‍රී ලංකා රජය දොර විවෘත කළේය.

නේතන් ශාන් සමඟ උතුරට ගිය කැනඩා නගරාධිපති ජෝන් ටෝරී අප්‍රේල් 4 දා කැනඩාවේ මාධ්‍ය අමතමින් ශ්‍රී ලංකාවේ හමුදාව විවේචනයට ලක්‌ කළේය.

ජෝන් ටෝරී මෙලෙස ප්‍රකාශ කර ඇත. “උතුරේ සෑම ද්‍රවිඩයන් තිදෙනකුටම එක්‌ සෙබළකු බැගින් සිටිනවා. සැතපුම් කීපයක්‌ යන විට හමුදා කදවුරක්‌ දැක ගැනීමට හැකි වුණා. ඔබ උතුරේ ජනතාවගෙන් මේ හමුදා කඳවුරු ගැන ඇසූවොත් බලහත්කාරයෙන් අල්ලාගත් ඉඩම්වල එම කඳවුරු පිහිටා ඇති බවට ප්‍රකාශ කෙරෙනවා.

ශ්‍රී ලංකාවේ පැවැති සිවිල් යුද්ධයේදී (කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන්) මියගිය ද්‍රවිඩයන් වෙනුවෙන් උතුරේ ස්‌මාරකයක්‌ හෝ සිහිවටනයක්‌ නැත. එහෙත් ද්‍රවිඩ ජනතාව මුල්ලි වයික්‌කාල්හි තාවකාලික ස්‌මාරකයක්‌ ස්‌ථාපිත කර තිබෙනවා. යුද්ධයේ අවසාන අදියරේදී 40000 ක්‌ මියගිය බව එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය පැවසුවා. මේ නිසා පහනක්‌ දල්වා මල්කලඹක්‌ තැබීමට මම ක්‍රියා කළා.

අතුරුදහන් වූ දරුවන්ගේ මව්වරුන්ගේත් පියවරුන්ගේත් ඇස්‌වල තිබූ වේදනාව මා දුටුවා. උතුරේ මහ ඇමැති විග්නේශ්වරන් කියා සිටියා. ජාත්‍යන්තර මැදිහත්වීමකින් යුත් විමර්ශනයක්‌ අවශ්‍ය බව, එය සාධාරණ ඉල්ලීමකි. උතුරේ හමුදාව අඩුකර අත්පත් කරගෙන ඇති ඉඩම් නැවත බාරදිය යුතුයි. එසේම ජාත්‍යන්තර මැදිහත්වීමක්‌ සහිත වගවීමේ යාන්ත්‍රණයක්‌ ආරම්භ කිරීමට රජය ක්‍රියා කළ යුතුයි.

කැනඩාවේ ටොරොන්ටොda නගරාධිපතිවරයාට ශ්‍රී ලංකාවේ අභ්‍යන්තර කටයුතුවලට මැදිහත්වීමට කිසිදු සදාචාරමය හිමිකමක්‌ නැත. එහෙත් රජය කොටි හිතවාදීන්ට මෙරටට ඒමට ඉඩදී ඉල්ලන් කන තත්ත්වයට පත් විය.

උතුරේ ද්‍රවිඩයන් අතුරුදන් වීම ගැන හඬ නගන ජෝන් ටෝරී කැනඩාවේ ගෝත්‍රික කාන්තාවන් 6000 කට අධික පිරිසක්‌ අතුරුදන් වීම ගැන හඩ නැගුවේ නැත.
කැනඩාවේ “ප්‍රභාකරන්” යාපනයට පැමිණෙයි

මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ යෝජනාවට
සම අනුග්‍රහකත්වය දැක්‌වීමෙන් ශ්‍රී ලංකාව අපිව මවිතයට පත් කළා.
– ඇමරිකානු රාජ්‍ය ලේකම් රෙක්‌ස්‌ ටිලර්සන්

ලෝක ඉතිහාසයේ කිසිම රටක්‌ තම හමුදාව යුද අපරාධ කළ බව පිළිගනිමින් ඒ ගැන පරීක්‍ෂණ පැවැත්වීමට එකඟ වී නැත. එහෙත් මුල්වරට ශ්‍රී ලංකා රජය විසින් ඇමරිකාව ප්‍රමුඛ බටහිර රටවල් කීපයක්‌ ඉදිරිපත් කළ ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහි යෝජනාවට සම අනුග්‍රහය ලබාදී යුද අපරාධ චෝදනා විමර්ශනයට එකඟ වූයේය. ඒ සඳහා වසර දෙකක කාලයක්‌ ද ලබාගත්තේය. එහෙත් කොටි පරාජයවීම නිසා නිදහසේ මාර්ගවල යන ජනතාව ජිනීවාහිදී එකඟ වූ යෝජනාවේ භයානක කම දුටුවේ නැත. මන්දයත් ජිනීවාහිදී අපි ජයලැබුවා යෑයි රජයේ දේශපාලකයන් ජනතාව හමුවේ පැවසීමයි. එසේ වුවත් සැබෑ යථාර්ථය කුමක්‌ද? ජිනීවා මානව හිමිකම් සමුළුවේදී ඡන්ද විමසිමකින් තොරව සම්මත වූ යෝජනාව සංහිඳියාව ගැන නොව යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල වන හමුදා නිලධාරීන්ට නඩු පැවරීමයි.

ශ්‍රී ලංකාවේ කොටි භීෂණය නැති කළ හමුදා නිලධාරීන්ට එරෙහි මෙම ජිනීවා යෝජනාව ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා මානව හිමිකම් කොමසාරිස්‌ සෙයිද් රාද් හුසේන් සාමාජික රටවල්වලින් ඩොලර් 362000 ක (රුපියල් පන්කෝටි පනස්‌හත් ලක්‍ෂ හතලිස්‌ අට දහසක්‌) ඉල්ලා සිටියි. ඉන් කොටසක්‌ ශ්‍රී ලංකාවද දැරිය යුතුයි.

රජය ජිනීවාහිදී එකඟ වූයේ කොතරම් අපූරු යෝජනාවකටදැයි දැන්වත් ජනතාවට තෙරුම් යනු ඇත.

ශ්‍රී ලංකාවේ හමුදාවට යුද අපරාධ චෝදනා එල්ල වන ජිනීවා යෝජනාවට ශ්‍රී ලංකාවද එකඟවන අවස්‌ථාවේ ඊට සමගාමීව ඊශ්‍රායලයට එරෙහිවද යෝජනා පහක්‌ සම්මත විය.

ඉන් එක්‌ යෝජනාවක්‌ වූයේ ඊශ්‍රායලය යුද අපරාධ කළ බවයි. එහෙත් බ්‍රිතාන්‍ය තානාපතිවරයා එම යෝජනාවලට එරෙහි වෙමින් මානව හිමිකම් කවුන්සිලය මින්පසු ඊශ්‍රායලය පිළිබඳව අනුගමනය කරන පිළිවෙත වෙනස්‌ නොකළහොත් යෝජනාවලට එරෙහිව ඡන්දය පාවිච්චි කරන බව කියා සිටියේය.

ඇමරිකානු තානාපතිවරයා ඊශ්‍රායලයට එරෙහි යෝජනාවට විරෝධය පළ කරමින් මානව හිමිකම් කවුන්සිලය එක්‌ රටක්‌ කෙරේ සමතුළිත භාවයක්‌ නැතිව ක්‍රියා කරන බව පවසා එම යෝජනාවට විරුද්ධව ජන්දය භාවිතා කළේය.

එහෙත් ශ්‍රී ලංකාව තමන්ට එරෙහි යෝජනාවට සම අනුග්‍රාහකත්වය දැක්‌වීම නිසා ශ්‍රී ලංකාවේ මිත්‍රශීලී රටවල්වලට ඊට එරෙහිවීමට නොහැකි විය.

ජිනීවාහිදී සම්මත වූ 30/1 සහ 34/1 යෝජනා දෙකින්ම කියා සිටින්නේ එකම ක්‍රියාදාමයයි.

ඒ ජාත්‍යන්තර නීතිය යටතේ ශ්‍රී ලංකාවේ හමුදාවට එරෙහිව නඩු පැවරිය යුතු බවයි. මේ යෝජනා දෙකින්ම ආරක්‍ෂක හමුදාව සෘජුව ඉලක්‌ක කර ඇත. එය තවදුරටත් පැහැදිලි වන්නේ 2015 ඔක්‌තෝබර් 1 දා සම්මත වු ජිනීවා යෝජනාව 2017 දී කිසිදු සංශෝධනයකින් තොරව ක්‍රියාත්මක කිරීමට රජය එකඟ වීමයි.

රජය එක්‌පසකින් තම හමුදාව සිදු කළ බව කියන යුද අපරාධ ගැන විමර්ශනය කිරීමට එකඟවෙද්දී උතුරේ සිට ජිනීවා ගිය කොටින්ට සම්බන්ධ ජින්බැන්ඩ් කල්ලිය වසර 21 කට පෙර සිදු වු කුමාරපුරම් ඝාතනය ජාත්‍යන්තර කරණය කරනු ලැබීය. ඊට යාපනයේදී මෑතකදී පිහිටුවාගත් අඩයාලම් මධ්‍යස්‌ථානය නැමැති රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයේ පර්යේෂිකාවක්‌ යෑයි හඳුන්වා ගත් දර්ෂා ජෙගතීස්‌වරුන් මන්නාරම පුරවැසි කමිටුවේ ප්‍රධානී ඒමානුවෙල් සබමාලෙයි පියනම ලන්ඩන්නුවර සිට ක්‍රියාත්මක වන ටැමිල් ගාඩියන් පුවත්පතේ කර්තෘ අබිනායා නාදන් නැමැත්තියද සම්බන්ධ විය.

මින් දර්ෂා ජෙගතීස්‌වරන් නැමැත්තිය ඇමරිකාවේ සිට ක්‍රියාත්මක වන පර්ල් නැමැති කොටි හිතවාදී සංවිධානයේ අධ්‍යක්‍ෂකවරියකි. ඇයට අමතරව අඩයාලම් මධ්‍යස්‌ථානයේ පර්යේෂිකාවක්‌ වූ නිරන්ජලා අරුලානන්දි ද ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව කරුණු දැක්‌වීමට ක්‍රියා කරනු ලැබීය. ඔවුන් නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව දේශපාලනීකරණය වී ඇති බවට චෝදනා කරමින් ශ්‍රී ලංකාව සම්බන්ධ පරීක්‍ෂණයට ජාත්‍යන්තර විනිසුරන්, විමර්ශකයන් සහ අභිචෝදකයන් අවශ්‍ය බව කියා සිටියහ.

මේ යාපනයේ කල්ලිය ජිනීවා ගිය මුල්වතාව මෙයයි. එහෙත් වසර 21 කට පෙර සිsදු වු කුමාරපුරම් ඝාතනය සියෑසින් දුටුවාක්‌ මෙන් ඔවුන් 1956 සිට 2008 දක්‌වා කාලය තුළ ස්‌ථාන 88 කදී ද්‍රවිඩයන් සමූලඝාතනය වී ඇති බවට තම වාර්තාවේ දක්‌වා තිබුණි.

ජිනීවාහිදී ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව ප්‍රකාශයට පත් වූ මෙම වාර්තාව ඉන්පසු යාපනය විශ්වවිද්‍යාලයට ගෙනවුත් එහිදීද ප්‍රකාශයට පත්විය. යාපනය විශ්වවිද්‍යාලයේ පැවැති සාකච්ඡාවට ඇමරිකාවේ සිට පැමිණි ඊළම්වාදිනියක්‌ වූ නිම්මි ගෞවරිනාදන් පර්ල් සංවිධානයේ මාරියෝ අරුල්තාස්‌ මාධ්‍යවේදියකු බව කියන ෂාන් උදය රාසා සහ යාපනය විශ්වවිද්‍යාලයේ නීතිපීඨයේ ප්‍රධානී කුමාරවේල් ගුරුපරන් නැමැත්තාද සම්බන්ධ විය. එහෙත් රජයේ යාන්ත්‍රණය යාපනය විශ්වවිද්‍යාලය තුළත් ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සිලය වෙත නොව තමන්ට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක වන සතුරු බලවේග හඳුනාගෙන නැත.

මේ කිසිවෙක්‌ කොටි සංවිධානය සිදු කළ යුද අපරාධ ගැන හඬ නගා නැත. මෙහිදී මාරියෝ අරුල්නාත් නැමැත්තා මියගිය කොටි මිනීමරුවන් විශාල ලෙස සැමරීමට ඉඩදිය යුතු බව පවසා ඇත. ඔහු යාපනයේ විශ්වවිද්‍යාලයේ දී සෘජුව පවසා ඇත්තේ මහාවීර් නාල් හෙවත් මියගිය කොටි ත්‍රස්‌තයන් සැමරීමට ඉඩදීම ජිනීවා යෝජනාවේ දැක්‌වෙන වගවීමේ ක්‍රියාවලියේ එක්‌ අංගයක්‌ විය යුතු බවයි.

මෙලෙස කොටි හිතවාදීහු කොටි මිනීමරුවන්ව සැමරීම සඳහා දැඩි උත්සාහයක යෙදෙන අවස්‌ථාවේ රියර් අද්මිරාල් සරත් වීරසේකර ජිනීවා ගොස්‌ ශ්‍රී ලංකාවට එල්ල වී ඇති චෝදනා සත්‍ය දැයි විමර්ශනය කරනු පිණිස එක්‌සත් ජාතීන්ගේ නියෝජිතයෙක්‌ පත් කරන ලෙස ඉල්ලා ඇති බවත් එම ඉල්ලීම මානව හිමිකම් කවුන්සිලය පිළිගන්නේ නම් ශ්‍රී ලංකාව ගැන සෙවීමට විශේෂ නියෝජිතයෙක්‌ පත්වී ඔහු ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණ කරුණු එක්‌ රැස්‌ කර සාක්‍ෂි මතත පදනම් වූ වාර්තාවක්‌ සකස්‌ කිරීමටත් හැකියාවක්‌ ලැබෙන බවටත් ජනාධිපති කාර්යාලයට රිංගාගෙන සිටින අඥානයෙක්‌ ප්‍රචාරයක්‌ දියත් කර තිබේ. එහෙත් එක්‌සත් ජාතීන්ගේ විශේෂ නියෝජිතයකු වූ ජුවන් මෙන්ඩස්‌ට රජය කල්තියා දොර විවෘත කළේය. රහස්‌ පොලිසිය බූස්‌ස කඳවුර ත්‍රස්‌ත මර්දන ඒකකය වැලිකඩ බන්ධනාගාරය ත්‍රිකුණාමල නාවික කඳවුර, වව්නියා හමුදා මූලස්‌ථානය සහ වෙනත් හමුදා සහ පොලිස්‌ ස්‌ථාන රැසකට යැමට ජුවන් මෙන්ඩස්‌ට හැකිවිය. ඔහු මෙරටට පැමිණියේ විදේශ වෝහාරික විශේෂඥයකු සමඟය.

උතුරු නැගෙනහිරටද ගිය මෙන්ඩස්‌ වින්දිතයන්ගෙන් සාක්‍ෂි ලබා ගත්තේය. වැලිකඩ කොටි රැදවුම් කඳවුරට ගිය මෙන්ඩස්‌ එහි සිටින කොටින්ට වධහිංසා සිදු වුයේද යන්න ගැන විමර්ශනය කළේය. කොටි රැඳවියෝ යුද්ධ සමයේ සටන්වලදී සිදු වු තුවාල කැළල් පොලිසිය සහ හමුදාව සිදු කළ වධහිංසා ලෙසට පෙන්නුම් කළහ. අවසානයේදී ජිනීවා ගිය මෙන්ඩස්‌ බොරු සාක්‍ෂි පදනම් කරගෙන මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට ඉදිරිපත් කළේය. එහෙත් රියර් අද්මිරාල් සරත් වීරසේකරට චෝදනා කරන මේ එන්. ජී. ඕ. ක්‍රියාකාරියා ජුවන් මෙන්ඩස්‌ගේ වාර්තාව ගැන නොදනී. මෙවන් පසුබිමක්‌ මැද ජාත්‍යන්තර ක්‍ෂමා සංවිධානයේ මහලේකම් ෂලිල් ෂෙට්‌ටි නැමැත්තා මෙරටට පැමිණ උතුරට ගොස්‌ ද්‍රවිඩ වැසියන් හමු වී සාකච්ඡාවක්‌ පවත්වනු ලැබීය.

ඉන්පසු ඔහු කොළඹ පිහිටි නෝර්වේ අරමුදල් ලබන මාධ්‍ය කොම්පැනියක මාධ්‍ය සාකච්ඡාවක්‌ අමතමින් ජිනීවා යෝජනාව ක්‍රියාත්මක කිරීමට හයිබ්‍රිඩ් අධිකරණයක්‌ අවශ්‍ය බව කියා සිටියේය. එසේම කොටි මහාවිරු දිනය සැමරීමටද කොටි සුසානභූමි යළි ස්‌ථාපිත කිරීම සඳහා ඉඩදිය යුතු බවට නිර්දේශ කර ඇති සංහිදියා බළකා වාර්තාවද පිළිගනිමින් එම වාර්තාවද අනුමත කළේය.

ෂලිල් ෂෙට්‌ටි ඉන් නැවතුනේ නැත. ජාත්‍යන්තර ක්‌ෂමා සංවිධානය හෙවත් ඇමනෙස්‌ටි ඉන්ටර්නැෂනල් සංවිධානයේ කාර්යාලයක්‌ කොළඹ ස්‌ථාපිත කිරීමට ද ක්‍රියා කරන බව ඔහු පළ කළේය. එහෙත් ඉන්දියාවේ ඇමනෙස්‌ටි ඉන්ටර්නැෂනල් කාර්යාලයක්‌ ස්‌ථාපිත කිරීමට ඔහු ඉදිරිපත් වී නැත.

ෂෙට්‌ටි නැමැති මෙම ඉන්දියානුවා 2012 දෙසැම්බර් මස ද ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව ප්‍රකාශයක්‌ කරමින් වන්නි මෙහෙයුම අවසානයේ සිදු වු බව කියන ඝාතන ගැන විමර්ශනය කිරීමට පූර්ණ ජාත්‍යන්තර විමර්ශනයක්‌ අවශ්‍ය බවත් වරදකරුවන්ට දඬුවම් කළ යුතු බවත් පවසා තිබුණි.

ෂලිල් ෂෙටිගේ පියා ඩාලිට්‌ (අඩුකුලයේ) අයකු නොවූවත් ඔහු ඩාලිට්‌ ජනතාවගේ නායකයා ලෙස පෙනී සිටියේය.

රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන කීපයක සේවය කළ ෂලිල් අවසානයේ ඇමනෙස්‌ටි ඉන්ටර්නැෂල් සංවිධානයේ මහලේකම් විය.

ශ්‍රී ලංකාවේ හමුදාවට එරෙහිව හයිබ්‍රිඩ් අධිකරණයක්‌ යෝජනා කරන ඔහු ඉන්දු කාශ්මීරයේදී ඉන්දීය සෙබළුන්ට එරෙහිව එල්ල වී ඇති චෝදනා විමර්ශනයට හයිබ්‍රිඩ් අධිකරණයක්‌ අවශ්‍ය බව පවසා නැත. මේ අතර කැනඩාවේ ටොරොන්ටෝ නගරාධිපති ජෝන් ටෝරි, නගර සභිකයන් වූ මිචෙල් තොම්සන් හා නගර සභාවට මුලින්ම පත් වූ ද්‍රවිඩයා වු නේතන් ශාන් කැටුව මෙරටට පැමිණ යාපනයට ගියේය. නේතන් ශාන් යනු නේතන් ශන්මුගරාජායි කොටි සංවිධානය ක්‍රියාත්මක වන සමයේ කැනඩාවේ සැඟවුණු කොටි නායකයා ලෙස හඳුන්වනු ලැබු නේතන් ශාන් ද්‍රවිඩ තරුණ සංවිධානය පිහිටුවීමට ක්‍රියා කළේය. එහි ජාතික කටයුතු පිළිබඳ අධ්‍යක්‍ෂක ලෙස ක්‍රියා කළ නේතන් ශාන් කැනඩාවේ දේශපාලන ජාලයට ඇතුල්විය කැනඩාවේ ද්‍රවිඩ සිසුන් ඉගෙන ගන්නා පාසල්වල කොටි ධජය එසවිය යුතු බවට උපදෙස්‌ දුන් ඔහු කොටි සංවිධානයේ අරමුදල්වලින් ටැමිල් විෂන් ඉන්ටර්නැෂනල් සහ සී. එම්. ආර්. නැමැති මාධ්‍ය ආයතන දෙක ස්‌ථාපිත කළේය. 2009 වසරේ මැයි මස මුල සතියේ මොන්ටි්‍රයල් නගරයේ පැවැති කොටි රැලියක්‌ අමතා දේශනයක්‌ පැවැත්වූ නේතන් ශාන් කොටි සංවිධානය සමඟ අත්වැල් බැඳ ගැනීමට හැකිවීම සතුටක්‌ බව කියා සිටියේය.

කැනඩාවේ ද්‍රවිඩයන් විසින් කැනඩා ප්‍රභාකරන් යෑයි හඳුන්වනු ලැබු මේ කොටි හිතවාදියාට ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණීම සඳහා වත්මන් රජය අවසර දුන්නේය.

එහෙත් යාපනයේ බුද්ධි අංශ මොහුව හැඳිනත්තේ නැත. නේතන් ශාන්ව යාපනයට ගෙන ආ කැනඩා නගරාධිපති වසර 10 කට පෙර ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණ යාපනයට යැමට දැරූ උත්සාහය ව්‍යර්ථ වී ඇත.

වන්නි මෙහෙයුම දියත් වන සමයේ නේතන් ශාන් මෙලෙස ප්‍රකාශ කර තිබුණි.

ක්‍රිකට්‌ තරගයක්‌ හෝ පාපන්දු තරගයක්‌ නරඹන ආකාරයට මේ යුද්ධය දෙස බලා සිටීමට නොහැක. අපි කොටි සමඟ එක්‌ව සටන් කර අහිමි වී ගිය ඉඩම් ආපසු ලබා ගත යුතුයි. කොටි අරගලයේ කොටසක්‌ ලෙස අපි කටයුතු කළ යුතුයි. අපේ ඡන්ද දැමිය යුත්තේ ද්‍රවිඩ ඊළම මහජන පිරිසට පමණයි. කොටි අරගලය දැන් වඩාත් ශක්‌තිමත් වී ඇත. කැනඩාවේ උපන් අපේ දරුවෝ මේ අරගලය ඉදිරියට ගෙන යා යුතුයි.”

කැනඩා රජය විසින් ලෝක ද්‍රවිඩ සංවිධානය තහනම් කළ අවස්‌ථාවේ මොහු ඊට එරෙහිව අභියෝග කළේය. 2008 නොවැම්බර් 27 දා කැනඩා පොලිසිය කොටින්ගේ මහවිරු දින උත්සවය පැවැත් වූ ශාලාවට ඇතුළු වූ අවස්‌ථාවේ වේදිකාවේ සිටියේ පොන් විමගනාදන් සහ නේතන් ශාන් නැමැති කොටි හිතවාදීන් දෙදෙනායි ඒ වනවිට ඔවුන් දෙදෙනාම පසුපස දොරින් පැන ගොස්‌ තිබුණි.

2009 මැයි මස කොටි සංවිධානය පරාජය වීම නිසා නෝර්වේ සිට ක්‍රියාත්මක වූ තෙදියවන් නැමැති කොටි ජාත්‍යන්තර ජාලයේ නායකයා කැනඩා ද්‍රවිඩයන්ගේ ජාතික කවුන්සිලය නමින් කැනඩා කොටි ශාඛාව ස්‌ථාපිත කරනු ලැබීය. 2010 දී ආරම්භ වු එම සංවිධානයේ නියෝජ්‍ය සභාපති ලෙස පත් කර ඇත්තේ නේතන් ශාන්ය.

ප්‍රභාකරන් මරුමුවට පත්වීමට පෙර නේතන් ශාන් කැනඩා රජයෙන් ඉල්ලීමක්‌ කරමින් ප්‍රභාකරන්ට ගෞරවනීය පුරවැසි බව ලබා දෙන ලෙස ඉල්ලා සිටියේය.

ඒ වන විට ප්‍රභාකරන් පරාජය වී නොතිබුණි. 2009 මාර්තු මස දිනක මේ කොටි හිතවාදියා ප්‍රකාශයක්‌ කරමින් ප්‍රභාකරන්ට උත්තරීතර හමුදා බලයක්‌ ඇති බවත් අප ඔවුන්ට හමුදාමය ලෙස සහය දැක්‌විය යුතු බවද ප්‍රකාශ කරනු ලැබිණි. 2012 දී ඔහු කැනඩාවේ එන්. ඩී. පී. පක්‍ෂයට සම්බන්ධ වී ටොරොන්ටෝ නගර සභාවට තරග කර ජය ගත්තේය. මෙලෙස කොටි හඬ නැගූ නේතන් ශාන්ට මෙරටට පැමිණීමට ශ්‍රී ලංකා රජය දොර විවෘත කළේය.

නේතන් ශාන් සමඟ උතුරට ගිය කැනඩා නගරාධිපති ජෝන් ටෝරී අප්‍රේල් 4 දා කැනඩාවේ මාධ්‍ය අමතමින් ශ්‍රී ලංකාවේ හමුදාව විවේචනයට ලක්‌ කළේය.

ජෝන් ටෝරී මෙලෙස ප්‍රකාශ කර ඇත. “උතුරේ සෑම ද්‍රවිඩයන් තිදෙනකුටම එක්‌ සෙබළකු බැගින් සිටිනවා. සැතපුම් කීපයක්‌ යන විට හමුදා කදවුරක්‌ දැක ගැනීමට හැකි වුණා. ඔබ උතුරේ ජනතාවගෙන් මේ හමුදා කඳවුරු ගැන ඇසූවොත් බලහත්කාරයෙන් අල්ලාගත් ඉඩම්වල එම කඳවුරු පිහිටා ඇති බවට ප්‍රකාශ කෙරෙනවා.

ශ්‍රී ලංකාවේ පැවැති සිවිල් යුද්ධයේදී (කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන්) මියගිය ද්‍රවිඩයන් වෙනුවෙන් උතුරේ ස්‌මාරකයක්‌ හෝ සිහිවටනයක්‌ නැත. එහෙත් ද්‍රවිඩ ජනතාව මුල්ලි වයික්‌කාල්හි තාවකාලික ස්‌මාරකයක්‌ ස්‌ථාපිත කර තිබෙනවා. යුද්ධයේ අවසාන අදියරේදී 40000 ක්‌ මියගිය බව එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය පැවසුවා. මේ නිසා පහනක්‌ දල්වා මල්කලඹක්‌ තැබීමට මම ක්‍රියා කළා.

අතුරුදහන් වූ දරුවන්ගේ මව්වරුන්ගේත් පියවරුන්ගේත් ඇස්‌වල තිබූ වේදනාව මා දුටුවා. උතුරේ මහ ඇමැති විග්නේශ්වරන් කියා සිටියා. ජාත්‍යන්තර මැදිහත්වීමකින් යුත් විමර්ශනයක්‌ අවශ්‍ය බව, එය සාධාරණ ඉල්ලීමකි. උතුරේ හමුදාව අඩුකර අත්පත් කරගෙන ඇති ඉඩම් නැවත බාරදිය යුතුයි. එසේම ජාත්‍යන්තර මැදිහත්වීමක්‌ සහිත වගවීමේ යාන්ත්‍රණයක්‌ ආරම්භ කිරීමට රජය ක්‍රියා කළ යුතුයි.

කැනඩාවේ ටොරොන්ටොda නගරාධිපතිවරයාට ශ්‍රී ලංකාවේ අභ්‍යන්තර කටයුතුවලට මැදිහත්වීමට කිසිදු සදාචාරමය හිමිකමක්‌ නැත. එහෙත් රජය කොටි හිතවාදීන්ට මෙරටට ඒමට ඉඩදී ඉල්ලන් කන තත්ත්වයට පත් විය.

උතුරේ ද්‍රවිඩයන් අතුරුදන් වීම ගැන හඬ නගන ජෝන් ටෝරී කැනඩාවේ ගෝත්‍රික කාන්තාවන් 6000 කට අධික පිරිසක්‌ අතුරුදන් වීම ගැන හඩ නැගුවේ නැත.

රණවිරුවන් අපරාධකරුවන් කර රටට කරන අපරාධය

රණවිරුවන් අපරාධකරුවන් කර රටට කරන අපරාධය

ආචාර්ය ගොඩගම
මංගල නායක ස්‌ථවිර
රංගිරි දඹුළු රජමහා විහාරාධිපති,
අස්‌ගිරි මහා විහාරය, මහනුවර.

වසර තිහක්‌ පුරාවට මුළු රටම භීතියෙන් ඇළලී ගිය උතුරේ බිහිසුණු ත්‍රස්‌තවාදී තත්ත්වය පිළිබඳ දකුණේ සිංහල ජනතාවට අමුතුවෙන් මතක්‌ කළ යුතු නොවේ. එකල මාපිය දෙපළ තම රැකියාවට හෝ වේවා වෙනයම් කටයුත්තකට හෝ වේවා එකවර නිවසින් බැහැර වුවත් ගමන් කළේ වෙන් වෙන්වමය. ප්‍රවාහන පහසුකම් ලබා ගත්තේ වෙන් වෙන්වමය. එA තම දරුවන්ට මව හෝ පියා යන දෙදෙනාගෙන් කවරකු හෝ රැකවරණයට ජීවත්ව සිටිය යුතුය යන තීරණය මතය. මෙසේ එකල නිවසින් බැහැර වුවහොත් නැවත ආපසු එAම පිළිබඳ ජීවිත විශ්වාසයක්‌ මේ රුදුරු ත්‍රස්‌තවාදය ඇතිකර නොතිබුණි. පාසල් ගිය දරුවාගේ ආරක්‌ෂාවට පාසල් ගේට්‌ටුව මුර කළ සමයක්‌ ද දෙමාපියන්ට තිබිණි.

බිහිසුණු හා අනපේක්‌ෂිත අයුරින් මිනිස්‌ ඝාතන සිදුකළ මේ ත්‍රස්‌ත ක්‍රියාව වරෙක ජයග්‍රාහී මාවතකට ද තවත් වරෙක සටන් විරාමයන්ට ද ලක්‌වෙමින් තිස්‌ වසරක්‌ පුරාවට ඇදී ගියේ රන්ජන් විඡේරත්න, ගාමිණී දිසානායක, ලලිත් ඇතුලත්මුදලි වැනි අද සිටිය යුතු සිංහල දේශපාලන නායකයන් හා ඩෙන්සිල් කොබ්බෑකඩුව, විජය විමලරත්න වැනි හමුදා නායකයන් මිනිස්‌ බෝම්බවලට හෝ කාල බෝම්බවලට හසුකරමින් ඝාතනය කරමින්ය. මේ බිහිසුණු ත්‍රස්‌ත ක්‍රියාව “මාවිල්ආරු” සටනින් පසු අවසන් කිරීමට අප රටේ එවකට සිටි සේනාධිනායකයාට හා රණවිරුවන්ට හැකි විය. එහිදී රණවිරුවෝ 30000 ක ගේ පමණ ජීවිත අහිමි වූහ. තවත් 14000ක්‌ පමණ පිරිසක්‌ ආබාධිත වූහ. තවත් පිරිසක්‌ අතුරුදන් වූහ.

අපේ රණවිරුවෝ ජීවිත පරිත්‍යාගයෙන් සටන් කර ජයග්‍රාහීව අදියරෙන් අදියර යුද්ධය අවසන් කරන විට රණවිරුවන් යුද්ධයක්‌ නොකරන බවත් කරන්නේ මවා පෑමක්‌ බවත් එය මායාවක්‌ බවත්, ඕනෑම ගොනකුට යුද්ධ කරන්න පුළුවන් බවත්, තොප්පිගල කියන්නේ මහ වනයක්‌ බවත්, අලිමංකඩ කියා පාමංකඩ ගිය බවත්, කිලිනොච්චි කියා මැදවච්චි ගිය බවත් කියමින් උපහාස කළ නඩය අද රණවිරුවන් ජාත්‍යන්තර අධිකරණයට ගෙන යැම සඳහාත් රට දෙකඩ කිරීම සඳහාත් මානව හිමිකම් කවුන්සලයෙන් දෙපා නමැද වසර දෙකකින් නිම කිරීමට අවසර ලබාගෙන සිටිති.

ජනාධිපතිතුමාත්, අග්‍රාමාත්‍යතුමාත් දෙමුහුන් අධිකරණයක්‌ ලංකාවේ පිහිටුවා අපේ රණවිරුවන් යුද අපරාධකරුවන් වශයෙන් ජාත්‍යන්තර අධිකරණයට ඉදිරිපත් නොකරන බවට ලාංකිකයන්ට පුන පුනා කීවත්, (මෙසේ කිව යුත්තේ අපට නොව ජිනීවාහි මනව හිමිකම් කවුන්සලයට) ජිනීවා හි මානව හිමිකම් කොමිසම ලංකා රජය දෙමුහුන් අධිකරණයකින් එසේ කළ යුතුය කියා ඉදිරිපත් කළ නිර්දේශයන්ට පාර්ලිමේන්තුවෙන් හෝ ජනාධිපතිතුමාගෙන් හෝ නොවිමසා මංගල සමරවීර නම් වූ විදේශ අමාත්‍යවරයා එකඟතාව පළකර ඇතැයි සැළයි. එමෙන්ම මෙහිදී අතුරුදන් වූවන් සුරැකීමේ පනතට සංශෝධන ගෙනැවිත් විදෙස්‌ රටවල සිටින කොටි ත්‍රස්‌තයන්ට අපේ හමුදාවන්ට එරෙහිව සාක්‌ෂි දීමට අවස්‌ථාවන් ලබා දිය යුතු බව “යස්‌මිත් සුකා” නම් තැනැත්තියක විසින් මානව හිමිකම් කොමසාරිස්‌ සෙයිද් රාද් හුසේන්ගෙන් ඉල්ලා ඇති අතර එයට ද ලංකා රජයේ අනුමැතියක්‌ ලබා දී ඇත. රණවිරුවන් පෙළීමට මානව හිමිකම් කොමසාරිස්‌ගේ වාර්තාව දේවත්වයෙන් පිළිගන්නා රජය එහි ඇති බලය බෙදාහැරීමේ කොන්දේසිවලට යටත්ව “ජනරජය” යන්න ඉවත් කර ලංකාව දෙකඩ කර ස්‌වයං රාජ්‍යයන් බිහිකිරීමේ ක්‍රියාවලියක ද අද නිරතව ඇති බවට ද ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදන මෙහෙයුම් කමිටුවෙන්ම තොරතුරු ලැබී ඇත.

2014 මැයි මාසයේ දී එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය විසින් මානව හිමිකම් කාර්යාලයට ලංකා හමුදාව දරුණු යුද අපරාධ කළේ ද යන්න පිළිබඳව වාර්තාවක්‌ සකසා 2015 මාර්තු වන විට මානව හිමිකම් කොමිසමට ඉදිරිපත් කරන ලෙස නවනීදන් පිල්ලේ මහත්මියට නියම කෙරිණ. එA සඳහා ඇය 2014 ජූලි පළමු දින සිට එහි කටයුතු අරඹා 2015 වැනි විට පරිච්ඡේද 16 කින් යුතු වාර්තාවක්‌ සකසා අපේ හමුදාව දරුණු යුද අපරාධ සිදු කළා යෑයි කියමින් ප්‍රධාන චෝදනා 11 ක්‌ ඇතිව සහ ඉන් අටක්‌ සහ ප්‍රාසාංගික චෝදනා කීපයක්‌ ද ඇතිව මේ වාර්තාව ඉදිරිපත් කර ඇත. එAවා අතර Ñහිතා මතාම නීති විරෝධී මනුෂ්‍ය ඝාතන සිදු කිරීම, දෙමළ ජනතාවට මානුෂීය ආධාර ලබා නොදීම, කාන්තාවන්ට හා පිරිමින්ට ලිංගික අතවර කිරීම, හිතා මතාම පුද්ගලයන් අතුරුදන් කිරීම, මිනිසුන්ට දරුණු වදහිංසා පමුණුවාලීම හා රෝහල්වලට මෝටාර්වලින් පහර දීම, යන චෝදනා බරපතළ අපරාධ බව එහි සඳහන් වේ.

යථෝක්‌ත චෝදනා ගොනු කිරීම සඳහා උපයෝගී කරගෙන ඇති දත්තයන් වන්නේ, ලංකා රජයේ යම් යම් වාර්තා, රාජ්‍ය නොවැනි සංවිධානවලින් ලබා ගත් තොරතුරු, සිවිල් සංවිධානවලින් ලබාගත් වාර්තා, ගැටුම් නිරීක්‌ෂණය කළ නිලධාරීන්ගෙන් ලබාගත් වාර්තා, දරුස්‌මාන් වාර්තාව, සාම විමර්ශන මණ්‌ඩලයෙන් ලබාගත් වාර්තා, යනාදියයි. නමුත් බැලූ බැල්මටම පෙනෙන්නේ මේ වාර්තා තෙවන පාර්ශ්වයක වාර්තා මිස ක්‍රියාදාමය තුළ සිටි පාර්ශ්ව දෙකෙන් ලබාගත් වාර්තා නොවන බවය. මේ සාක්‌ෂි ලබා ගැනීමේ ක්‍රමවේදය නීතිය ඉදිරියේ දෝෂ දර්ශනයට ලක්‌ කළ හැකිය. එසේ තිබියදීත් අපේ විදේශ අමාත්‍යවරයා අපේ යුද විරුවන්ට කරන චෝදනා සහිත වාර්තාව හා එහි නිර්දේශ මානව හිමිකම් කොමිසම හමුවේ අගය කරමින් පිළිගැනීම සිවිල් වැසියන්ගේ අවධානයට යොමුවී සමාජ කතිකාවක්‌ ගොඩනැඟිය යුතුව තිබුණත් මේතාක්‌ එය සිදු නොවීමෙන් රණවිරුවන්ගේ පෞරුෂය බිඳවැටීමටත් රටේ එAකීයභාවයට අනතුරක්‌ ඇතිවීමටත් හේතුවක්‌ව ඇතැයි නොසිතන්නේ මන්දැයි විශේෂයෙන්ම සිංහලයන්ගෙන් ඇසිය යුතුව ඇත. එසේ මා ඇසීමට පෙළඹුණ හේතුව වන්නේ හිටපු ජනාධිපතිනිය චෙල්වනායගම් අනුස්‌මරණ දේශනයේදී කියනු ලබන “19 වැනි ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධනය හඳුන්වා දෙනු ලැබූයේ මහා ජාතියේ පාලන අධිකාරය ඉවත් කිරීමට ගනු ලැබූ ප්‍රයත්නයක්‌ ලෙසය.” යන ප්‍රකාශයෙන් සිංහලයන් බෙලහීන ජාතියක්‌ කිරීමට ජාතියක්‌, ජන්මයක්‌ නැති අයවලුන් සේ කටයුතු කරන අපේම නායක නායිකාවන් යම් උත්සාහයක නියෑළී ඇති නිසාවෙන්මය.

අපේ රණවිරුවන් යුද අපරාධකරුවන් වන්නේ කිනම් ක්‍රමවේදයකට අනුව ද? යන්න විමර්ශනය කළ යුත්තේ යුද අපරාධ පිළිබඳ විශේෂඥයන්ය. අන්තර්ජාතික නීතිය යටතේ යුද අපරාධයක්‌ නිර්ණය වන්නේ අන්තර්ජාතික මානුෂීය නීති යටතේය. එA අනුව, අරන්තලා භික්‌ෂු ඝාතනය, කාත්තන්කුඩි දේවස්‌ථානයේ මුස්‌ලිම් ඝාතනය, ඩොනල්ඩ් µdම් හා කෙන්ට්‌ µdම් මිනිස්‌ සංහාරය, ශ්‍රී මහා බෝධිය ආශ්‍රිත සිල්මාතාවන් ඇතුළු බැතිමතුන් ඝාතනය, ශ්‍රී දළදා මාලිගයට කළ ප්‍රහාර හා ඝාතන ආදිය නිරායුධ සිවිල් වැසියන්ට එල්ල කළ දෙමළ ඊළාම්වාදීන්ගේ ප්‍රහාර යුද අපරාධයන් නොවන්නේ දැයි විමසිය යුතුය. එනමුත් අපේ රණවිරුවන් යුද අපරාධ නොකළ බවට ශ්‍රීමත් ජෙµaරිතායිµa, ශ්‍රීමත් ඩෙස්‌මන් ද සිල්වා, රාජ නීතිඥ රොඩ්නි ඩික්‌සිත්, මේජර් ජෙනරාල් ජෝන් හොµaස්‌ යන යුද අපරාධ විශේෂඥයන්ගේ එකදු වාර්තාවක්‌වත් පාදක සටහන් වශයෙන් නොගෙන මංගල සමරවීර තම අනුග්‍රහය ජයග්‍රාහී ලංකා හමුදාවන්ට එරෙහිව පරාජිත දෙමළ ඩයස්‌පෝරාවේ හා බටහිර අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ උවමනාවන් අනුව කටයුතු කිරීමට පොරොන්දු වීම සිංහලයන් අසරණ කිරීමට ගත් කූට ප්‍රයත්නයකි. මේ ගිවිස ගැනීමත් සමඟම, ලංකාවේ අතුරුදන් වූවන් සෙවීමේ කාර්යාලයක්‌ පිහිටුවීම සඳහා අවශ්‍ය නෛතික ප්‍රතිපාදන ගෙන එAම, එම ප්‍රඥප්තියට පාර්ලිමේන්තුවට නොකියාම අත්සන් කිරීම, යුද අපරාධ සෙවීමට ක්‍රියාකාරී සැලැස්‌මක්‌ සඳහා උපදේශක කමිටුවක්‌ පිහිටුවීම, යන කරුණු දැන් සිංහලයන්ට එරෙහිව සම්පූර්ණ කර ඇත.

මේ උපදේශක කමිටුව පිහිටුවා ඇත්තේ හිටපු ජනාධිපතිනියගේ ප්‍රධානත්වයෙනි. එA අනුව මේ කමිටුව, ජිනීවා යෝජනාවලියේ ඇති 39 වැනි නිගමනය ක්‍රියාත්මක කළ යුතුය යන මතයේ සිට එහි 20 කාරණය වන දෙමුහුන් අධිකරණයක්‌ පිහිටුවා යුද අපරාධ කළ හමුදා නිලධාරීන් මේ අධිකරණය ඉදිරියට ගෙනැවිත් නඩු විභාග කළ යුතුය. 36 කියවෙන්නේ දෙමුහුන් අධිකරණ විමර්ශනයෙන් වැරදිකරුවන් වන නිලධාරීන්ට ජාත්‍යන්තර අධිකරණයකට ඉදිරිපත් කොට දඬුවම් පැමිණ විය යුතු බවය. තව නොබෝ දිනකින් අපේ රණවිරුවන් දෙමළ ජාතිකයන්ගේ දිවුරුම් ප්‍රකාශන මත මේ අධිකරණවල පෙනී සිටිනු ඇත. ඇප නොලබමින් සිරගත වනු ඇත. රණවිරුවන් මෙන්ම සිංහල ජාතියම පාවා දුන් මේ නවනීදන් පිල්ලේගේ 2015 මාර්තු ලියවිල්ල පිටුදැකිය යුතුය. මෙවැනිම වාර්තාවක්‌ මීට වර්ෂ දෙසීයකට මත්තෙන් එනම් 1815 මාර්තු මාසයේ උඩරට වැසියන්ට සුදු පාලකයන් ඉදිරිපත් කරන විට එය එදා සිංහලයන් භාර ගත්තේ සංශෝධනය කිරීමකින් පසුව බව මතක්‌ කළ යුතුය. එවැනි සංශෝධනයක්‌ 2015 ලියවිල්ලට පසුව හෝ ඉදිරිපත් කිරීමට හැකි නම් එය සිංහලයන්ගේ ජයග්‍රහණයක්‌ වනු ඇත.

2015 මාර්තු මාසේ නවනීදන් පිල්ලේ ලංකාව වෙනුවෙන් මානව හිමිකම් කවුන්සිලයට ඉදිරිපත් කළ රට පවරා ගැනීමේ වාර්තාවත් 1815 මාර්තු මාසයේ උඩරට සුදු අධිරාජ්‍යයට පවරාදීමේ වාර්තාවත් අතර වෙනසක්‌ ඇත. එනම් 1815 උඩරට ගිවිසුම උඩරැටියන් විසින් සංශෝධනය කරමින් සකස්‌ කර බටහිරයන් කොන්දේසි ගණනාවකට යටත් කර අත්සන් ගැනීමය. නමුත් 2015 ගිවිසුම ඇමරිකන් ගැති නවනීදන් පිල්ලේ වැනි බටහිරයන් සහ දෙමළ ඩයස්‌පෝරාව එAක පාක්‌ෂිකව සකස්‌ කර එයට යටත්වන බවට අපෙන් අත්සන් කරවාගෙන ඇත. මේ වාර්තාවේ කොන්දේසි ක්‍රියාත්මක වුවහොත් දේවානම්පියතිස්‌ස මහ රජු බෞද්ධ රාජ්‍යයක්‌ බවට පත් කළ මේ සිංහලය, දුටුගැමුණු හා මහා පරක්‍රමබාහු යන වීරෝදාර මහ නරවිරුවන් විසින් එක්‌සේසත් කළ මේ සිංහලද්වීපය, මහාමාන්‍ය ඩී. ඇස්‌. සේනානායක වැනි උපක්‍රමශීලී නායකයන් විසින් සුදු අධිරාජ්‍යවාදීන්ගෙන් මුදවා ගත් මේ ලංකාව සිරිමාවෝ ඩයස්‌ බණ්‌ඩාරනායක මැතිනිය ජනරජයක්‌ බවට පත් කළ මේ ශ්‍රී ලංකාව, කලාප රාජ්‍යයන් ඇති බෙදුණු රටක්‌ වනු ඇත. එවැනි කලාප රාජ්‍යයන්ගෙන් තොර එAකීය ශ්‍රී ලංකා ජනරජයක්‌ වශයෙන් පවත්වාගෙන යැමේ භාරධූර වගකීම පැවරී ඇත්තේ ගරු මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමාටය. එතුමා එය අධිරාජ්‍යවාදී ගැත්තන්ගේ හෝ දෙමළ ඩයස්‌පෝරාවේ බලපෑමට යටත් නොවී අපේ රට හා රණවිරුවන් ආරක්‌ෂා කරනු ඇතැයි අපේ දෘඪතර විශ්වාසයයි. 1818 වර්ෂයේ ඇති වූ නිදහස්‌ අරගලය මෙන් සිංහල අරගලයක්‌ 2018 වර්ෂයේදී ඇති නොවේවායි ප්‍රාර්ථනය කරමි.

තෙරුවන් සරණයි!

කොටි මහාවිරු සමරුව මැද කරුණා අම්මාන් අත්අඩංගුවට

කොටි මහාවිරු සමරුව මැද
කරුණා අම්මාන් අත්අඩංගුවට

කීර්ති වර්ණකුලසූරිය

ශ්‍රී ලංකා යුද හමුදාවේ භටයන් රැසක්‌ වෙඩි තබා ඝාතනය කරන ස්‌ථානයේ තමා ද සිටි බවත් එම අවස්‌ථාවේ තමා ළඟ කැලෂිනකෝව් අවියක්‌ තිබූ බවත් කොටි බෝම්බ නිෂ්පාදකයකු වූ සෂිකුමාර් කනපතිපිල්ලේ පසුගිය සතියේදී කැනඩා අධිකරණය ඉදිරියේ ප්‍රකාශයක්‌ කරමින් පවසා තිබුණි. එහෙත් ඝාතනයට ලක්‌වූ සෙබලුන්ගේ සිරුරුවලට කුමක්‌ සිදු කළේද යන ප්‍රශ්නය ඔහුගෙන් ඇසීමට නීතිවේදීන් ඉඩ දුන්නේ නැත. ඒ ඔහු යුද අපරාධවලට හසුවන නිසාය. යුද හමුදා භටයන් ඝාතනය කරන අයුරු බලා සිටි බවට හිටපු කොටි බෝම්බ නිෂ්පාදකයා කළ හෙළිදරව්ව ගැන කැනඩාවේ ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාලයද අවධානය යොමු කළේ නැත. කනපතිපිල්ලේ සෂිකුමාර් තමා බස්‌ රථ පිපිර වීමට බිම්බෝම්බ නිපදවූ බවද පිළිගෙන ඇත. අද ඔහු කැනඩා රජයෙන් දේශපාලන රැකවරණ පතා ඇත. කොටි යුද අපරාධකරුවන්ගේ පැටිකිරිය මෙලෙස හෙළිවන අවස්‌ථාවේ කොටි ඝාතකයන්a සැමරීම පසුගිය 27 දා රටවල් කීපයකදී සිදුවිය. බ්‍රිතාන්‍ය රජය කොටි සංවිධානය තහනම් කර ඇතත් තෙරේසා මේ අගමැතිනිය යටතේ මියගිය කොටි ත්‍රස්‌තයන් සැමරීමට ලන්ඩන් පොලිසිය අවසර දී තිබුණි.

ලන්ඩන් නුවර එලිසබෙත් රැජින උද්‍යානය වෙන්කරගත් බ්‍රිතාන්‍ය ඊලම්ජාලය මියගිය කොටි ත්‍රස්‌තයන් රැසකගේ ඡායාරූපවලට මල්මාලා පලඳවමින් ඝාතකයන් සැමරීමට ක්‍රියා කළහ. එම කොටි උත්සවයේදී ශ්‍රී ලංකාවේ 2/3 ක්‌ ඊළම් රාජ්‍යයට අයත් බවට පිළිබිඹු කෙරෙන විශාල සිතියමක්‌ද ප්‍රදර්ශනය කෙරුණි. එහෙත් තහනම් සංවිධානයක ත්‍රස්‌තයන් සැමරීමට ඉඩ දෙන්නේ මන්දැයි ශ්‍රී ලංකා මහ කොමසාරිස්‌ කාර්යාලය බ්‍රිතාන්‍ය බලධාරීන්ගෙන් විමසුවේ නැත. එසේම ලන්ඩන් නුවර ඊළම් ඩයස්‌පෝරාවේ වෙළෙඳසල්වල ද කොටි ධජය ඔසවා තිබුණි. මෙලෙස ඊළම් ඩයස්‌පෝරාව ප්‍රසිද්ධියේ කොටි ඝාතන කණ්‌ඩායම සමරන අවස්‌ථාවේ 2015 වසරේ නොවැම්බර් මස ඊළම් ඩයස්‌පෝරා සංවිධාන අටක සහ කොටි ක්‍රියාකාරීන් 269 කගේ තහනම රජය ඉවත් කර තිබුණි. බ්‍රිතාන්‍ය ද්‍රවිඩ සංසදය හා කැනඩා ද්‍රවිඩ කොන්ග්‍රසය, ඕස්‌ටේ්‍රලියානු ද්‍රවිඩ කොන්ග්‍රසය, ගෝලීය ද්‍රවිඩ සංසදය, කැනඩා ද්‍රවිඩයන්ගේ ජාතික කවුන්සිලය, ද්‍රවිඩ ජාතික කවුන්සිලය, ද්‍රවිඩ තරුණ සංවිධානය සහ ලෝක ද්‍රවිඩ සම්බන්ධීකරණ කමිටුව යන සංවිධානවල තහනම එලෙස ඉවත් කරනු ලැබීය.

මේ පසුබිම මැද ලන්ඩන් නුවර කොටි සැමරුම හෙවත් මහා විරු සමරුව සංවිධානය කළ පිරිස කවුදැයි අනාවරණය කිරීමට ඊළම් ඩයස්‌පෝරාව ක්‍රියා කළේ නැත. එහෙත් ලන්ඩන් ආරංචි මාර්ග දැක්‌වූයේ ගෝලීය ද්‍රවිඩ සංසදයේ සහ බ්‍රිතාන්‍ය ද්‍රවිඩ සංසදයේ ක්‍රියාකාරීන් එම සමරුවට සහභාගිවූ බවයි.

ලන්ඩන් කොටි සමරුවට සමගාමීව උතුරේ විවිධ ස්‌ථානවලද කොටි සමරුව පැවැත්වීමට ක්‍රියා කර ඇත. ප්‍රභාකරන්ගේ මස්‌සිනා වූ එම්. කේ. සිවාජිලිංගම් ඇතුළු පිරිසක්‌ කෝපායිහි 51 වැනි බළසේනා මූලස්‌ථානය ඉදිරියේ ගිනි මැලයක්‌ දල්වමින් කොටින්ව සැමරීමට ක්‍රියා කළේ හමුදාවට අවමන් වන ලෙසිනි. එසේම කිලිනොච්චියේ කනකපුරම්හි කොටි හිතවාදීන් කැඩුණු කොටි ස්‌මාරකවල කැබලි එක්‌කර ස්‌මාරකයක්‌ ස්‌ථාපිත කර සැමරීමේ උත්සවය පවත්වා ඇත. යාපනය විශ්වවිද්‍යාලයේ කොටි හිතවාදීන් ප්‍රභාකරන්ගේ උපන් දිනය හා මියගිය කොටින්ව සැමරීමට ක්‍රියා කරනු ලැබීය. ප්‍රභාකරන්ගේ පෝස්‌ටර් විශ්වවිද්‍යාලය තුළ ද අලවා තිබූ බව හෙළි විය. කොටි ඝාතකයන් සැමරීම ගැන ප්‍රකාශයක්‌ කළ උතුරු පළාත් සභා මන්ත්‍රිනී ආනන්දිසසිකරන් ද්‍රවිඩයන් තම විරුවන් සැමරීම වැළැක්‌වීමට කිසිවකුටත් නොහැකි යෑයි කියා සිටියාය.

මියගිය කොටින් සැමරීම සම්බන්ධව කොටි හිතවාදීන් ප්‍රකාශයක්‌ කරමින් යාපනය විශ්වවිද්‍යාල සිසුන් පසුගිය සිකුරාදා සමරුව පැවැත්වූ බවත් ඊට බාධාවක්‌ එල්ලවූයේa නැතැයි සඳහන් කළේය. මෙහිදී යාපනය විශ්වවිද්‍යාලයෙන් ජාත්‍යන්තරයට පණිවුඩයක්‌ ද නිකුත් කර ඇත.

එහි මෙලෙස සඳහන් වී තිබේ.

ද්‍රවිඩ ඊළම් අරගලයේ විරුවන් ඊළම් ද්‍රවිඩයන්ගේ ස්‌වෛරීභාවය යටත් කර දීමට සූදානම් නැත. කිසිම විරුවෙක්‌ අරගලය පාවාදී නැත. ඊළම් ද්‍රවිඩයන්ගේ ස්‌වෛරීභාවය සහ නිදහස ගැන එකඟත්වයක්‌ ද ඇති නොවේ.

මේ පණිවුඩය ප්‍රකාශයට පත් කර ඇත්තේ යාපනය විශ්වවිද්‍යාලයේ ශිෂ්‍ය සංගමයේ නායකයායි.

කොටි ඝාතකයන් සැමරීම සම්බන්aධයෙන් ද්‍රවිඩ සංධාන මන්ත්‍රී එස්‌. ශ්‍රීධරන් ද මෙලෙස පවසා ඇත.

මහවිරුවන් සිය දිවි පුද කළේ ශුද්ධ වූ අරමුණක්‌ වෙනුවෙනි. මෙදින අපට ශුද්ධ වූ දිනයකි.

මෙම ප්‍රකාශය කළ ශ්‍රීධරන් විවාහ වී සිටින්නේ යාපනය කොටි හමුදා නායකයාව සිටි තීපන්ගේ සොහොයුරිය සමගය. මේ අතර යාපනයෙන් පළ වන සියලුම ද්‍රවිඩ පුවත්පත් ප්‍රභාකරන්ගේ ඡායාරූප පළ කරමින් කොටි සමරුවට විශාල ප්‍රචාරයක්‌ ලබාදී තිබිණි.

එහෙත් උතුරේ¨ මාධ්‍ය එක්‌වී සැමරීමට ක්‍රියා කළේ මිනිස්‌ ඝාතන සිදු කළ රුදුරු ත්‍රස්‌තයන් නොවේද?

මේ ඊට නිදසුන් ය.

1. වව්නියාවේ මහකච්චිකුඩි සහ මාමඩුව අතර ධාවනය වූ බස්‌ රියකට බෝම්බ අටවා 30 ක්‌ ඝාතනය කිරීම.

එම ඝාතනයට ලක්‌වූවන්ගේa අවමඟුලට යමින් සිටි ගම්වාසීන් රැගත් බස්‌ රියට කාල බෝම්බයක්‌ අටවා 20 ක්‌ ඝාතනය කිරීම.

2. හේරත්මිල්ලෑව, තම්මැන්නාව සහ නිකවැව ගම්මානවලට ප්‍රහාර එල්ල කර ගම්වැසියන් 30 ක්‌ මරා දැමීම.

3. තම්මැන්නාවේදී බිම් බෝම්බයක්‌ පුපුරුවා හැරීමෙන් පාසල් ළමුන් ඇතුළු 9 ක්‌ ඝාතනය කිරීම.

4. ගෝනමරියාවේ ශ්‍රීපුර පිරිවෙනේ අධිපති හිමියන් ඝාතනය කිරීම.

5. මහානිකවැවදී ගම්වැසියන් 12 ක්‌ මරා දැමීම.

6. කෝන්ගොල්ලෑවේදී පැති බෝම්බ අටවා 76 ක්‌ ඝාතනය කිරීම.

එහෙත් රජයේ මුදල් ප්‍රතිපාදන මත පවත්වාගෙන යන යාපනය විශ්වවිද්‍යාලයේ ආර්ථික දෙපාර්තමේන්තුවේ බිත්තියේ කොටි සමරුව සම්බන්ධ පෝස්‌ටර් අලවා තිබුණි. එසේම උදයන්, වාලම්පුරි සහ කලෙයිකතිර් යන යාපනයේ පුවත්පත් ඝාතක ප්‍රභාකරන්ගේ ඡායාරූපය පළ කරමින් කොටි සැමරීමට දිරිගන්වා තිබුණි.

වවුනියා නගර සභාවේ පොංගු තමිල් ස්‌මාරකය ඉදිරියේදී වවුනියා පුරවැසි කණ්‌ඩායම නමැති සංවිධානය මියගිය කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන්ව සමරා ඇත. මෙයට අමතරව නැගෙනහිර විශ්වවිද්‍යාලයේ සිසුන්ද සහය දක්‌වමින් කොටි ඝාතක සමාගම සැමරීමට එක්‌වී තිබිණි. ආරක්‍ෂක ලේකම් කරුණාසේන හෙට්‌ටිආරච්චි පැවසුවේ එම සිදුවීම් ආරක්‍ෂක අමාත්‍යාංශයේ විෂය පථයට අයත් නැති බවයි.

මෙලෙස උතුරු සහ නැගෙනහිර ප්‍රදේශයේ සහ විදෙස්‌ රටවල් කීපයක කොටි සැමරීම සිදුවන අවස්‌ථාවේ පොලිස්‌ ජීප් රියක්‌ අවභාවිතා කළ බවට චෝදනා එල්ල කර පොලිස්‌ විශේෂ කාර්ය බළකායේ හිටපු අණදෙන නිලධාරියකු වූ විශ්‍රාමික නියෝජ්‍ය පොලිස්‌පති කේ. එල්. එම්. සරත්චන්ද්‍ර පොලිස්‌ විශේෂ විමර්ශන ඒකකය විසින් පසුගිය 23 දා අත්අඩංගුවට ගෙන අධිකරණයට ඉදිරිපත් කිරීමෙන් පසු රිමාන්ඩ් භාරයට පත් කර තිබුණි.

ඔහු කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන්ට එරෙහි මෙහෙයුම් රැසකට දායක වූ නිලධාරියෙකි. විශේෂ කාර්ය බළකායට අයත් වාහනයක්‌ භාවිතා කිරීම නිසා රුපියල් 146690 ක පාඩුවක්‌ රජයට සිදුවී ඇති බවට ඔහුට චෝදනා එල්ලවී තිබිණි.

ඔහු අත්අඩංගුවට ගැනීම ගැන ප්‍රංශයේ ඊළම්වාදියකුට කිරුබාහරන් සතුය පළ කර ඇත.

එහෙත් පොලිස්‌ සහ හමුදා වාහන කොපමණ සංඛ්‍යාවක්‌ අවභාවිතා වන්නේ ද යන්න කොළඹ නගරය තුළ විමර්ශනයක්‌ සිදු කළහොත් දැකගත හැකිය. මෙහිදී පොලිස්‌ විශේෂ විමර්ශන ඒකකය හිටපු විශේෂ කාර්ය බළකා ප්‍රධානියාව අත්අඩංගුවට ගනු ලැබුවේ නොවැම්බර් 21 සිට 27 තෙක්‌ කොටි මහාවිරු සමරුව පැවැත්වෙන සමයේදී වීම විශේෂ සිදුවීමකි.

එසේම හිටපු නියෝජ්‍ය පොලිස්‌පතිවරයාට එරෙහිව පැමිණිලිකර තිබුණේaද විශේෂ කාර්ය බළකායේ ප්‍රධානියෙකි. මෙම සිද්ධිය ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතාගේ අවධානයට පවා යොමු වී තිබුණි. එහෙත් බරපතළ අවමානයක්‌ සිදුවූයේ විශේෂ කාර්ය බළකායටය. ඒ කොටි ත්‍රස්‌තයන් සමරන සමයේ සරත්චන්ද්‍ර මහතා අත්අඩංගුවට පත්වීමයි. මේ අතර නැගෙනහිර හිටපු කොටි හමුදා නායකයාව සිටි විනයාගමූර්ති මුරලිදරන් හෙවත් කරුණා අම්මාන් ද පසුගිය අඟහරුවාදා දහවල් කොළඹ මූල්‍ය අපරාධ අංශය විසින් අත්අඩංගුවට ගනු ලැබීය. වාහනයක්‌ අවභාවිත කිරීමේ සිද්ධියක්‌ සම්බන්ධයෙන් ප්‍රශ්න කිරීමට කැඳවා තිබූ කරුණා අත්අඩංගුවට ගැනීමේ සිද්ධිය ඉතා වේගයෙන් ඊළම් ඩයස්‌පෝරාව වෙත පැතිර ගියේය. පසුගිය ඔක්‌තෝබර් මාසයේදී රජය සතු රුපියල් ලක්‍ෂ 70 ක්‌ වටිනා ජීප් රියක්‌ භාවිතා කිරිමේ චෝදනාව ඔහුට එල්ල විය. එම ජීප් රියද මූල්‍ය අපරාධ අංශය මඩකලපුවේ ගරාජයක තිබියදී සොයා ගැනිණි. ප්‍රභාකරන්ගේ කොටි සංවිධානය දෙකඩ කර 2004 මාර්තු 2 වැනිදා කොටි සංවිධානයෙන් ඉවත් වූ කරුණාට එරෙහිව මාර්තු 6 දා කොටි නායකත්වය යුද්ධ ප්‍රකාශ කළේය. කරුණාව අල්ලා ගැනීම සඳහා ප්‍රභාකරන් විසින් ස්‌වර්නම් ජිම්කෙළි, තාත්තා වැනි කොටි හමුදා නායකයන් නැගෙනහිරට එවූ නමුත් ඒ කිසිවකුටත් ඔහු අල්ලා ගැනීමට නොහැකි විය.

විනයාගමූර්ති මුරලිදරන් ඉන්පසුව තමිල් මක්‌කල් විදු තලායි පුලිකල් පක්‍ෂය පිහිටුවීමට ක්‍රියා කළේය. 2009 මාර්තු 09 දා රජයේ ඇමැතිවරයකු ලෙස දිවුරුම් දුන් විනයාගමූර්ති මුරලිදරන් හෙවත් කරුණාට වසර ගණනකට පෙර තිරුකෝවිල් ප්‍රදේශයේදී පොලිස්‌ භටයන් 600 ක්‌ ඝාතනය කිරීමේ චෝදනාව එල්ල විය.

“පොලිස්‌ භටයන් ඝාතනය වන සමයේ මම වන්නියේ සිටියා. පොට්‌ටු අම්මාන්ගේ නියෝග මත එම පොලිස්‌a භටයන් ඝාතනය කළේ නැගෙනහිර විශේෂ හමුදා නායකයාව සිටි රමේශ් යෑයි කරුණා අප කළ විමසීමේදී අනාවරණය කළේය.

” ප්‍රභාකරන් යුද්ධ කිරීම ගැන කිsසිදු දෙයක්‌ දැනගෙන සිටියේ නැහැ. ජය සිකුරු මෙහෙයුමට බියවී වන්නියෙන් පලා යැම ට උත්සාහ කළ අවස්‌ථාවේ මම නැගෙනහිර සිට ජෙයනාදන් බළකාය රැගෙන වන්නියට ගොස්‌ ප්‍රභාකරන්ව බේරාගත්තා” යෑයි කරුණා කියා සිටියේය.

ශ්‍රී ලංකා රජය සමග ඔස්‌ලෝ ගිsවිසුම අත්සන් කරන ලෙස මට ඇන්ටන් බාලසිංහම් නියෝග කළා. ඔහු වෙව්ලන අතින් එම ගිවිසුමට අත්සන් කිරීමෙන් පසු සාම නියෝජිත කණ්‌ඩායමට සහභාගි වූ රුද්රකුමාරන් ඒ බව ප්‍රභාකරන්ට දැනුම්දී තිබුණා. මම ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණි පසු ප්‍රභාකරන් මාව වන්නියට කැඳවා උඹ ෙද්‍රdaහියෙක්‌. කවුද උඹට ගිවිසුමට අත්සන් කරන්න කිව්වේ’ යෑයි කියා කෑගැසුවා. මම ඔහුට කරුණු පැහැදිලි කිරීමට උත්සාහ කළත් ඔහු එය පිළිගත්තේ නැහැ. මහත්තයා (මහේන්ද්‍ර රාජා) මට ෙද්‍රdaහි වුණා. උඹත් ඒ ෙද්‍රdaහිකම මට කළා යෑයි ප්‍රභාකරන් පිපිරී පිපිරී කෑගැසුවා” යෑයි කරුණා හෙළි කළේය.

මහේන්ද්‍රරාජා ඝාතනය කළ අයුරින් ප්‍රභාකරන් තමාවද මරා දැමීමට සැලසුම් කරන බව තේරුම්ගත් කරුණා නැගෙනහිරට පැන ආවේය.

2004 මාර්තු 06 වැනිදා සිට 2009 මැයි 19 දා කොටි සංවිධානය විනාශ වනතුරු කරුණා අම්මාන්ව අල්ලා ගැනීමට හෝ මරා දැමීමට කොටින්ට නොහැකි විය.

එහෙත් අතු=රුගිරියේ නිවසක රැඳී සිටි කරුණාගේ සගයන් පිරිසක්‌ අමු අමුවේ ඝාතනය විය.

2007 නොවැම්බර් 2 දා ලන්ඩන් නුවරදී පොලිස්‌ අත්අඩංගුවට ගනු ලැබූ කරුණා සතුව තානාපති ගමන් බලපත්‍රයක්‌ තිබූ බව හෙළි විය. 2008 ජනවාරි 25 දා ලන්ඩන් අධිකරණය කරුණාට මාස නවයක සිරදඬුවමක්‌ නියම කරනු ලැබීය. අනතුරුව 2008 මැයි මස ඔහුට රැඳවුම් කඳවුරකට යවා ඇත. මේ සමයේදී ඇවනෙස්‌ටි ඉන්ටර්නැෂනල් සංවිධානය ඇතුළු රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන කරුණා යුද අපරාධ සිදු කළ බවට චෝදනා කරමින් ඔහුට එරෙහිව නඩු විභාගයක්‌ පවත්වන ලෙස බ්‍රිතාන්‍ය රජයෙන් ඉල්ලා තිබිණි.

ඊට ප්‍රතිචාර දැක්‌වූ කරුණා කොටි සංවිධානය සිදු කළ යුද අපරාධ හෙළි කරන බවට තර්ජනය කිරීම නිසා රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ඇතුළු ඊළාම් ඩයස්‌පෝරාව නිහඬ විය.

2008 ජුලි 3 දා බ්‍රිතාන්‍ය රජය කරුණාව මෙරටට පිටුවහල් කරනු ලැබීය. තමා ලන්ඩන් නුවරට පැමිණියේ සිය බිරිය නිරා සහ දරු තිදෙනා බැලීමට යෑයි කරුණා පැවසුවත් අධිකරණය එම ප්‍රකාශය පිළිගත්තේ නැත.

2007 නොවැම්බර් 2 දා ලන්ඩන් පොලිසිය අත්අඩංගුවට ගත් විනයාගමූර්ති මුරළිදරන් ඊට වසර නවයකට පසු එනම් 2016 නොවැම්බර් 22 දා මූල්‍ය අපරාධ අංශය අත්අඩංගුවට ගැනීම ඔහුගේ දෛවයට එල්ලවූ සරදමක්‌ නොවේද?මෙහිදී කරුණාට එරෙහිව පැමිණිලි කළ පාර්ශ්වය හෙළි වූයේ නැත. එහෙත් අතීතය අමතක කළ යුතුද? අද සියලුම දේශපාලකයන් සහ පොලිස්‌ නිලධාරීන් නිදහසේ කටයුතු කරන්නේ වසර 12 කට පෙර කරුණා කොටි සංවිධානය දෙකඩ කර කොටිසංවිධානය බරපතළ අර්බුදයකට ලක්‌ කිරීම නිසාය.

“මා නැතිව ඔවුන්ට යුද්ධයෙන් ජය ලබන්න බැහැ” යෑයි කරුණා කියා සිටියේය. එදා කරුණා කොටින්ගෙන් වෙන් නොවූයේ නම් කොටි සංවිධානය අදටත් ක්‍රියාත්මක වේ. මූල්‍ය වංචා විමර්ශන අංශයක්‌ ස්‌ථාපිත වන්නේ ද නැත. එහෙත් අපේ දේශපාලකයෝ තමන්ට සැනසුම් සුසුම් හෙළීමට මග පාදා දුන් කරුණා අමතක කර ඇත. ප්‍රභාකරන් වසර ගණනකට පෙර පැවසුවේ සිංහලයන්ට සතියකට පසු සැමදේම අමතක වන බවයි. එය සැබෑවකි. කොටි හිතවාදීන් හා ද්‍රවිඩ සංධානයේ දේශපාලකයන් එදා කරුණා හැඳින්වූයේ දොaහියකු ලෙසිනි. කරුණා අම්මාන් අත්අඩංගුවට ගැනීම ගැන යුරෝපයේ කොටි වෙබ් අඩවි පැවසුවේ සිsංහල රජය මුල්වරට කරුණා අත්අඩංගුවට ගත් බවයි.

මේ පාවා දෙන්නේ ජාතියේ අභිමානයයි

මේ පාවා දෙන්නේ ජාතියේ අභිමානයයි

රියද් අද්මිරාල් (ආචාර්ය) සරත් වීරසේකර
සභාපති – ජාතික රණවිරු එකමුතුව

දික්‌ වූ සැනෙන් සතුරන්ගේ සිරස සිඳ
වක්‌නු පොරන සිංහල අත් යුවල අද
ඔක්‌කෝටම වදින හැටි බල බලා හිඳ
ලක්‌මව හඬයි එය ඔබටත් පෙනෙන වද..?

* විග්නේෂ්වරන්ට කෝටි 42ක වාහනයක්‌
* සිංහලයන්ට ඒකීය ලේබලය ජාතිවාදයට පෙඩරල්

ටිබෙට්‌ ජාතික එස්‌. මහින්ද හිමි ඉහත කව ලීවේ අප නිදහස ලබා ගැනීමට පෙරය. “අසිපත ගෙන දික්‌ වූ අත නැවතත් වක්‌වූයේ පරසතුරාගේ ගෙල සිඳ මිස නිකම් නොවේ. එහෙව් වූ නිර්භීත අභිමානවත් ජාතියකට හිමිකම් කියන සිංහලයන් අද පරසුද්දා ඉදිරියේ නිවටව දණින් වැටී සිටී. එය දැක ලක්‌මාතාව කඳුළු හෙලන අන්දම ඔබට පෙනෙනවද? යනු එහි අදහසයි. මහින්ද හිමිගේ එම කවිය එදාටත් වඩා අදට කෙතරම් ගැලපේ දැයි මට සිතේ.

වසර 30 කට අධික කාලයක්‌ රට පෙළු ත්‍රස්‌තවාදය නිම කළේ අපේ රණවිරුවන්ය. දෙමළ කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන් අහිංසක වැසියන් බුරුතු පිටින් ඝාතනය කළේ උතුරට වෙනම පාලන බලයක්‌ ලබා ගැනීමටය. ත්‍රස්‌තයන්ගේ දේශපාලන හස්‌තය වූයේ සම්බන්ධන්, සුමන්දිරන් ඇතුළු ද්‍රවිඩ සන්ධානයයි. ත්‍රස්‌ත්‍රවාදයට එරෙහිව කළ යුද්ධය අප ජයග්‍රහණය කරන විට රණවිරුවන් 29000 ක්‌ මියගොස්‌ 14000 ක්‌ පූර්ණ ආබාධිත තත්ත්වයට පත්ව තිබුණි. රණවිරුවන් සමස්‌ත ජාතියටම බියෙන් සැකෙන් තොරව ජීවත් වීමේ නිදහස ලබා දුන්නේ එවන් වූ උදාර කැපවීමක්‌ කරමිනි.

නමුත් අද උදා වී ඇති තත්ත්වය කුමක්‌ද? අප විසින් පරාජය කළ ත්‍රස්‌තයන්ගේ දේශපාලන මැරයන් ඉදිරියේ වර්තමාන පාලකයන් නිවටව වැඳ වැටී උන් ඉල්ලන සියලුම දේ ලබා දෙමින් සිටීමයි. ජනතාව රජයක්‌ පිහිටුවීමට පාලකයන්ට ඡන්දය දෙන්නේ රටේ අභිමානය රකිමින් රට පාලනය කිරීමට මිස රටේ අභිමානය කෙලසමින් බලයේ සිටීමට නොවේ. පාලකයන් එසේ කරන්නේ නම් ඔවුන්ව වහාම බලයෙන් නෙරපා හැරීමට එසේ ඡන්දය දුන් ජනතාවම පෙළ ගැසිය යුතුය.

මෙවරත් රජය දෙමළ සන්ධානයට මිය ගිය ත්‍රස්‌තනායකයා ඇතුළු කොටි ත්‍රස්‌තයන් සැමරීමට අවසර ලබා දුනි. මිනීමරු කොටි නායකයාගේ ඡායාරූපය රැගත් යතුරුපැදි පෙරහැරක්‌ ඇතුළුව සැමරුම් උත්සවය පැවැත් වූයේ 51 වන හමුදා සේනාංකය අසලය. යාපනය විශ්වවිද්‍යාලය තුළද කොටි සැමරුම් උත්සවයක්‌ පවත්වා තිබුණි. මෙයද අද පාලකයන් බලාපොරොත්තු වන සංහිදියාව? දිවි පරදුවට තබා සටන් කරමින්, ත්‍රස්‌තයන් හා යුද වැදුණු රණවිරුවන් සිරගෙට දමමින්, ත්‍රස්‌තවාදීන්ව සිරෙන් නිදහස්‌ කරමින්, මිය ගිය ත්‍රස්‌තයන් මහත් වූ හරසරින් සමරන්නට ඉඩ දේ නම් ඔවුන් රටට ආදරය කරන පාලකයන්ද එසේත් නැත්නම් කොටින්ට ලෙන්ගතු උන්ගේ බසට අවශ්‍ය වූ නිවටයන් පිරිසක්‌ද යන්න පිළිබඳව දැන් ජනතාව හොඳින් තේරුම් ගෙන තිබේ.

යුදෙව්වන් අමු අමුවේ ඝාතනය කළ ජර්මන් ජාතික හිට්‌ලර්ව අද ජර්මනිය පවා සමරන්නේ නැත. අමෙරිකාවේ ද්විත්ව කුලුනට ප්‍රහාර එල්ල කොට අමෙරිකානුවන් තුන් දහසකට ආසන්න පිරිසක්‌ මරා දැමූ අල්කයිඩා ත්‍රස්‌තකල්ලියේ නායක ඔසාමා බින් ලාඩන් ඇතුළු මියගිය අල්කයිඩා ත්‍රස්‌තයන්ව අමෙරිකාවේදී සැමරීමට එහි පාලකයන් ඉඩ දෙයිද? එසේ ඉඩ දුනහොත් ඇමරිකන් ජනතාව කෙසේ හැසිරෙනු ඇත්ද? අපේ රටේ එසේ සිදුවෙමින් පවතී. දහස්‌ ගණනක්‌ අහිංසක රටේ ජනතාව අමු අමුවේ කපා කොටා ඝාතනය කළ ත්‍රස්‌තයන් සැමරීමට ත්‍රස්‌තයන්ගේ දේශපාලඥයන්ට අවසර දී තිබේ. නමුත් රටේ ජනතාව තවමත් ඒ සම්බන්ධයෙන් නිහඬය. ප්‍රංශයට ත්‍රස්‌තප්‍රහාරය එල්ල වූ විගස ප්‍රංශ ගුවන් නියමුවන් සිරියාවට බෝම්බ දමා අහිංසක කාන්තාවන් දරුවන් සියගණනක්‌ මරා දැමූ අන්දම අප දුටු වෙමු. එම මෙහෙයුම දියත් කළ ප්‍රංශ ගුවන් නියමුවන් ඊළඟ රජය යටතේ යුද අපරාධ චෝදනා මත සිරභාරයට ගනියිද? එවිට ප්‍රංශ ජනතාව කෙසේ හැසිරෙනු ඇත්ද? නමුත් අපේ රණවිරුවන් විශාල සංඛ්‍යාවක්‌ මිය ගියේ ආබාධිත තත්ත්වයට පත් වූයේ අහිංසක දෙමළ ජනතාව තෝරා බේරා ගෙන සටන් කිරීමට ගිය නිසාය. එවන් වූ අපේ රණවිරුවන් යුද අපරාධ චෝදනා මත අත්අඩංගුවට ගැනීමට වර්තමාන රජය පිඹුරු පත් සකසන විට රටේ ජනතාව නිහඬය. ඒ නිහඬ බව වර්තමාන රජය වරදවා තේරුම් නොගත යුතුය. නිහඬ බව ඉවසීමේ ලක්‍ෂණයකි. ඉවසීමට සීමාවක්‌ තිබේ. එම සීමාව ඉක්‌මවා ගියහොත් දේශයට ෙද්‍රdaහී වූ සියලුම පාලකයන්ට ජනතාව දඬුවම් දෙනු ඇත.

වර්තමාන රජය බලයට පත් වූ දා සිට කළේ රණවිරුවාට හිරිහැර කිරීමය. ඔවුන් යුද්ධයේ ජයග්‍රහණයට සෘජුව දායක වූ බුද්ධි නිලධාරීන් සාවද්‍ය චෝදනා මත වසරකට වඩා සිරකොට තැබීය. ඔවුනට තවමත් වේතනය ගෙවන්නේ නැත. යුද්ධයට නායකත්වය දුන් ආරක්‍ෂක ලේකම්වරයා සහ නාවික හමුදාපතිවරුන් තුන් දෙනෙක්‌ කුඩුකාරයන් තබන කූඩුවක ඇපය ලැබෙන තුරු සිටීමට සැලැස්‌වීය. අපේ හමුදාවන් යුද අපරාධ, ස්‌ත්‍රී දූෂණ කළා යෑයි සඳහන් වන මානව හිමිකම් කොමසාරිස්‌ සෙයිද් හුසේන්ගේ වාර්තාව අගය කරමින් පිළිගත්aතේය. මෙවැනි දේ කළ හැක්‌කේ රණවිරුවාට ද්වේශ කරන්නන්ට පමණි. වර්තමාන පාලකයෝ යුද්ධයේ ජයග්‍රහණයට අංශූ මාත්‍රයකින්වත් දායක වූ අය නොවෙති. ඔවුහු යුද මෙහෙයුම් සමච්චලයට ලක්‌ කළ, රණවිරුවා හෑල්ලුවට ලක්‌ කළ පිරිස්‌ වෙති. එවන් වූ පාලකයන් රණවිරුවන්ට මෙසේ සැලකීම, මියගිය ත්‍රස්‌තයන් සැමරීමට ඉඩදීම, කරුණක්‌ නොවේ. පුදුමයට පුදුමයට කරුණ නම් එවන් වූ දේශෙද්‍රdaහී මානසිකත්වයකින් හෙබි පාලකයන්ව බලයට ගෙන ඒමට ඡන්දය ලබාදුන් ජනතාවක්‌ රට තුළ සිටීමය.

මහාචාර්ය නලින්ද සිල්වා පසුගිය දිනක උත්සවයකදී ඉතා වැදගත් ප්‍රකාශයක්‌ කළේය. එනම් යුද්ධය ජයග්‍රහණය කළ පසු ප්‍රශ්නය විසඳී හමාරයි යන්නයි. බලය ලබා ගැනීමට යුද්ධ කළ සතුරාව පරාජය කළ පසු සතුරාට බලය ලබා දීමට සැරසීම කෙතරම් නම් මුග්ධ ක්‍රියාවක්‌ද? එසේ දිය යුතු නම් ලබාදිය යුත්තේ ජයගත් කණ්‌ඩායමේ කොන්දේසි අනුව මිස සතුරාගේ කොන්දේසි මත නොවේ. අද රටේ ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධනය ගෙන එන්නේ දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි දේශපාලනඥයන්ගේ අවශ්‍යතාව මතය. එහි පිටුපස සිටින්නේ එදා සිටම කොටි ත්‍රස්‌තයන්ට වෙනම රාජ්‍යයක්‌ ලබා දීමට “පැකේජ” නිර්මාණය කළ දේශෙද්‍රdaහී සිංහලයන් සහ කොටින්ගේ දේශපාලන හස්‌තය වන ද්‍රවිඩ සන්ධානයේ සුමන්දිරන් ඇතුළු පිරිසයි. අද වන විට ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධන අනුකමිටු 6 ක නිර්දේශයන් ප්‍රකාශයට පත් කොට ඇත. ඒවා ක්‍රියාත්මක කළහොත් අපේ රට පෙඩරල්වලටත් එහාගිය රටක්‌ බවට පත්වේ. මේවා කරන්නේ රටේ සමස්‌ත ජනතාවගේම යහපත නිසා නොව දෙමළ බෙදුම්වාදීන්ගේ අවශ්‍යතාව මතම පමණක්‌ නම් අප ඊට ඉඩ දිය යුතුද?

වසර 2500 ක ලිත ඉතිහාසය පුරා අපි අපගේ රටේ “ඒකීය” භාවය රැකගෙන සිටියෙමු. එය රැක ගැනීම සඳහා අපේ මුතුන් මිත්තෝ ලක්‍ෂ ගණනක්‌ සතුරු ආක්‍රමණිකයන් හා සටන් වැද දිවි පුද ඇත. මෑත කාලීන, ත්‍රස්‌තවාදයට විරුද්ධ යුද්ධයද කළේ එම “ඒකීය” භාවය සුරක්‍ෂිත කිරීමටය. මෙතෙක්‌ කල් රටේ එම තත්ත්වය රැකගෙන සිටීම අපේ අභිමානයයි. මහා ඇලෙක්‌සැන්ඩර්ට හෝ අශෝක මහා අධිරාජ්‍යයාට පවා අපේ රට යටත් කර ගැනීමට නොලැබුණි. ඉංග්‍රීසීන්ට වුවද යුද්ධ කොට රට යටත් කර ගැනීමට නොහැකි විය. එසේ නම් මොනම පාලකයෙක්‌ටවත් පාර්ලිමේන්තුවේ අනු බලයෙන් හෝ ජනමත විචාරණකින් හෝ මොනයම් ආකාරයකින් හෝ එම ඒකීය භාවයට අත තැබීමට අප ඉඩ දිය යුතු නැත. නමුත් වර්තමාන රජය අද කිරීමට යන්නේ එයයි.

ද්‍රවිඩ සන්ධානයේ සුමන්දිරන් සිංගප්පූරුවේදී කියා ඇති දේ අපට මතකය. ” සිංහලයන්ට සහ බෞද්ධ භික්‍ෂුවට අවශ්‍ය වන්නේ ලේබල පමණයි. අපි ” ඒකීය” ලේබලය ඒ අයට තියා ගන්න දීලා අපට අවශ්‍ය දේ කරගමු” යන්නයි. නමුත් අප එම ලේබලය සේම එම ලේබලයෙන් තහවුරු වන කිසිම දෙයකට හානි වන කිසිම දෙයක්‌ ක්‍රියාත්මක කිරීමට ඉඩ නොදෙන බව සුමන්දිරන් දැන ගත යුතුය. පසුගිය රජය කාලේ සුමන්දිරන්වත්, විග්නේශ්වරන්වත්, සිවාජිලිංගම්වත් මෙසේ කටමැත දෙඩෙව්වේ නැත. එසේ නම් මොවුන් මෙසේ

කැලේට හුරුවෙච්ච එල්.ටී.ටී.ඊ. කොල්ලො සත්තු වගේ හැසිරෙන්න ගත්තා…

කැලේට හුරුවෙච්ච එල්.ටී.ටී.ඊ. කොල්ලො
සත්තු වගේ හැසිරෙන්න ගත්තා…

එල්.ටී.ටී.ඊ. ය ගැන ‘සුමදි’ කියන කතාව සුමුදු නැත…

තරංග රත්නවීර

ටික කාලෙකින් විනය බින්දුවටම වැටුණා…
සමහර කෙල්ලො කරදර ඉවසන්න බැරිව පැනලා ගියා…
හිරිහැර කරන්න ආවොත් ඉවරයක්‌ කරන්න කියලා විදූෂා අපිට කිව්වා…

සුමදි තරුණ කාන්තාවකි. වයස අවුරුදු තිහකි. හිරිමල් විය ප්‍රභාකරන්ගේ ඊළාම් සිහිනයට බිලි දී ඇති ඇය තාරුණ්‍ය කැප කර ඇත්තේ හමුදාව සමඟ යුද වදින්නය. මහා කැලෑවේ ගස්‌, ගල් යට තුවක්‌කු කර පින්නා ගෙන, සයිනයිඩ් කරල ගෙල දවටා ගෙන ජීවත් වූ ඇයගේ ජීවිතය බේරී ඇත්තේ පූරුවේ පිනකටය. එහෙත් ඇය දැන් අබ්බගාතය. හමුදාව සමඟ යුද වදිද්දී නොසිතූ මොහොතක ඇයගේ කලව ප්‍රදේශය පසාරු කරගෙන වෙඩි උණ්‌ඩයක්‌ ගොස්‌ය. ඇය කියන විදිහට සිරුරේ හැම තැනම මූනිස්‌සම් කෑලිය. යුද්ධයේ බිහිසුණු බව හොඳින් අත්විඳ ඇති ඇය ත්‍රස්‌තවාදී ජීවිතය ගැන කතා කිරීමට ද අකමැතිය. එහෙත් අපගේ පෙරැත්ත කිරීම මත ඇය ඒ කාලකණ්‌ණි අතීතය නැවත මතක්‌ කළාය. මේ ඇය කියන කතාවේ අවසාන කොටසය…

විදූෂාගේ බලකාය තමයි එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානයේ තිබුණු ‘සුපිරිම’ කාන්තා බළකාය. ඒ වගේම එල්.ටී.ටී.ඊ. නායකයෝ අපේ බළකාය ගැන හොඳ අවධානයෙන් හිටියා. ඕනෑම සටනකට බහින්න සුපිරි ආයුධ දුන්නා. අපිත් ගේමකට බැස්‌සොත් මරාගෙන මැරිලා හරි ඉස්‌සරහටම ගියා මිසක්‌ ආපස්‌සට හැරිල නෑ. අපෙන් විදූෂාට අවශ්‍ය වෙලා තිබුණෙත් එච්චරයි. විදූෂාත් සටනට බැස්‌සට පස්‌සෙ වෙන නායක, නායිකාවො වගේ පිටිපස්‌සේ ඉඳලා අණ දුන්නේ නෑ. හැම වේලාවේම හිටියේ පෙරමුණේ. විදූෂාට මරණ බය කියන එක දැනෙන්නේම නෑ. එයාගේ ඉලක්‌කය සතුරා විනාශ කිරීම විතරයි. අපිත් ඒක දැනගෙන සටනට බැස්‌සේ ජීවිතය ගැන බලාපොරොත්තු අතහැරලා. අපි ජීවිත දානය දෙන්නෙ ජාතිය වෙනුවෙන් කියලා හිතට ධෛර්ය අරගෙන.

මම මුලින්ම සටනට බැස්‌සෙ පරන්තන් හමුදා කෑම් එකට ඇටෑක්‌ කරන්න. අපි පනහක්‌ විතර සටනට බැස්‌සා. අපිට උදව්වට එල්.ටී.ටී.ඊ. සාමාජිකයනුත් පනහක විතර කණ්‌ඩායමක්‌ සටනට සම්බන්ධ වුණා. පාන්දර 2 ට විතර තමයි කෑම්ප් එකට ඇටෑක්‌ කරන්න පටන් ගත්තේ. සටන මෙහෙයුවේ විදූෂා. එළිය වැටෙනකොට හමුදා කෑම් එක අපේ යටතට ගත්තා. ඒ සටනේදී හමුදාවේ ගොඩක්‌ මැරුණා. ටිකක්‌ පසු බැහැලා ගියා. අපේ මැරුණේ දහ දෙනයි. මෙහෙයුම ගොඩක්‌ සාර්ථක වුණේ හමුදාව කිසිම විදිහකින් නොහිතන විදිහට සටන ප්ලෑන් කරලා තිබුණු නිසා. ඒ සටන සාර්ථකව කරපු නිසා අපිට පදක්‌කම් පැළඳුවා. චුන්ඩිකුලම් එල්.ටී.ටී.ඊ. කඳවුරේ තිබුණු ඒ උත්සවයට ප්‍රධාන ආරාධිතයා විදිහට ආවේ ප්‍රභාකරන්. එදා තමයි මම පළමු වතාවට ප්‍රභාකරන්ව දැක්‌කේ. ප්‍රභාකරන් තමයි අපිට පදක්‌කම් පැළඳුවේ. එදා ප්‍රභාකරන් අපි එක්‌ක හොඳට කතා කළා. අපිටත් හරි සතුටුයි. අපේ මොරාල් තවත් වැඩි වුණා.

අපි නිතරම මෙහෙයුම්වලට ගියේ නෑ. හොඳටම සැලසුම් කරලා තමයි ගේමකට බැස්‌සේ. ඊට අමතරව අපේ බළකායේ ටීම් හදලා හමුදා බංකර්වලට ඇටෑක්‌ කරන්න දැම්මා. එක ටීම් එකකට පස්‌ දෙනයි. ඒ ටීම්වලට පැවරුණු රාජකාරිය රෑට හමුදා බංකර්වලට ඇතුළු වෙලා බංකරේ ඉන්න අයගෙ බෙල්ල කපන්න. අපි ගෙනිච්ෙච් පිස්‌ටල් එකයි. පිහියයි විතරයි. ඒ මෙහෙයුමත් ගොඩක්‌ සාර්ථක වුණා. හමුදාවේ අයට හිතා ගන්න බැරි විදිහට අපේ කෙල්ලො ගේම දුන්නා. ඒත් එක තැනකදී මට වැරැදුනා. දවසක්‌ කිලිනොච්චියේ එල්.ටී.ටී.ඊ. බෝඩරේ කිට්‌ටුව තිබුණු හමුදා බංකරයකට ඇටෑක්‌ කරන්න අපි සැලසුම් කළා. රෑ 11 ට විතර බංකරය කිට්‌ටුවට ගියා. බංකරේ හමුදාවේ තුන් දෙනෙක්‌ ඉන්නවා අපි දැක්‌කා. එක්‌කෙනෙක්‌ නිදා ගන්නවා. දෙන්නෙක්‌ ඇහැරිලා හිටියා. අපි ටාගට්‌ කළේ එක පාරටම අපි දෙන්නෙක්‌ දෙන්නගේ බෙල්ලට පනින්න. බංකරයට කිට්‌ටු කරලා පාන්දර තුන විතර වෙනකම් කුරුමානම් අල්ලගෙන හිටියා. හරියටම ටාගට්‌ එක අරගෙන බංකරයට කිට්‌ටු කරනකොටම මාත් එක්‌ක ගිය අනිත් කෙනාට චරස්‌ ගාලා කොළයක්‌ පෑගුණා. ඒ ශබ්දයට බංකරේ හිටපු එක්‌කෙනෙක්‌ µයර් කළා. මගේ කකුලට වෙඩි වැදුණා. මම දන්නේ එච්චරයි. ඒත් අපේ ටීම් එකේ කෙල්ලෝ මාව දාලා ඇවිල්ලා නෑ. කොහොම හරි කර ගහගෙන කැලෙන් පැනලා ඇවිත්.

එදා පාන්දරම මාව පුදුකුඩිඉරුප්පු එල්.ටී.ටී.ඊ. රෝහලට අරගෙන ගිහින් ඔපරේෂන් කරලා තිබුණා. පුදුකුඩිඉරුප්පු ඉස්‌පිරිතාලේ එල්.ටී.ටී.ඊ. පාලන ප්‍රදෙAශවල තිබුණු හොඳ රෝහලක්‌. එල්.ටී.ටී.ඊ. නායකයන් ලෙඩ දුක්‌වලට, හදිස අනතුරුවලදී වැඩියෙන්ම ප්‍රතිකාර ගත්තේ ඒ රෝහලෙන්. දක්‍ෂ වෛද්‍යවරු හිටියා. ඕනෑම සැත්කමකට අවශ්‍ය උපකරණ තිබුණා. මගේ වාසනාවට කකුලට හරියට වෙඩි වැදිලා තිබුණේ නෑ. ඒත් කකුල කපන්නෙ නැතුව බේරගත්තේ බොහෝම අමාරුවෙන්. කකුල සනීප වුණාට පස්‌සෙ මාව එල්.ටී.ටී.ඊ. වෛද්‍ය බළකායට ඇතුළත් කළා. එතැන අවුරුද්දක්‌ විතර ඉන්නකොට ආයෙමත් විදුෂා බළකායට දැම්මා. ඒ සිද්ධිය වුණේ 2000 අවුරුද්දේ. එතැන ඉඳලා යුද්දේ අවසාන වෙනකම් හිටියේ එල්.ටී.ටී.ඊ. සන්නද්ධ අංශයේ. මහා කැලෑවල බංකර්වල. වැඩිය සටන්වලට ගියෙත් නෑ. ඔහොම ටික කාලයක්‌ යනකොට එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය ටිකෙන් ටික පිරිහෙන්න පටන් ගත්තා. බලය ලබා ගන්න නායකයො අතර නිතරම ගැටුම් ඇති වුණා. එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය පිරිහෙන්න ප්‍රධාන හේතුව වුණේ ඒක. ඒ එක්‌කම සාමාජිකයන්ගේ විනය බිංදුවට වැටුණා. බංකර්වලට හරියට කෑම ටිකවත් ලැබෙන්නේ නැතිව ගියා. මහා කැලේ බංකර් ඇතුලේ ගස්‌වල ගෙඩි කලා අපි දවස ගෙවලා තියෙනවා. එහෙම දවස්‌වලට යුද්ධ කරන්න තියා කෙලින් ඉන්නවත් පණ නෑ. අපේ හිතේ හයියටම තමයි හිටියේ.

කැලේටම හුරු වෙච්ච අපේ සාමාජිකයෝ ටිකෙන්, ටික සත්තු වගේ හැසිරෙන්න පටන් ගත්තා. අපි එල්.ටී.ටී.ඊ. යට බැඳුණු මුලදී ඇහැක්‌ ඇරලා නොබලපු සාමාජිකයෝ කෙල්ලන්ව පාවිච්චි කරන්න පටන් ගත්තා. ඒත් විදුෂාට තියෙන බයට අපේ බළකායේ කෙල්ලෝ ගාවට කවුරුවත් කිට්‌ටු වෙන්න ආවේ නෑ. අනිත් කාන්තා බළකායන්වල සාමාජිකාවන්ට කැලේ ඇතුළෙදී ගොඩක්‌ හිරිහැර වුණා. සමහර කෙල්ලෝ කරදර ඉවසන්න බැරිව පැනලා ගියා. එහෙම පැනලා ගියා කියලත් වැඩක්‌ වුණේ නෑ. සතියක්‌ යනකොට කොයි දීපංකරේ හිටියත් හොයාගෙන ඇවිත් පනිෂ්මන්ට්‌ දීලා බංකර්වලට දානවා. ඒ නිසා පැනලා යන්න මම නම් හිතුවේවත් නෑ. දිගටම සටන් බිමේ හිටියා.

එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය තුළදී කාන්තාවන්ට වෙන අසාධාරණකම් ගැන විදුෂා අක්‌කා මුලදී ඉහළ නායකයන් දැනුවත් කළා. ඒත් ඒ අය කණකට ගත්තේ නෑ. ‘උන්ට ප්‍රශ්නයක්‌ නැති නම් අපිට මොකද? උඹලට මොනවහරි හිරිහැරයක්‌ කරන්න ආවොත් කිසිම දෙයක්‌ බලන්න එපා ඉවරයක්‌ම කරලා දාපල්ලා. ඉතුරු ටික මම බලා ගන්නම්…’ කියලා අපිට විදූෂා අක්‌කා උපදෙස්‌ දීලා තිබුණා. ඒත් කවුරුවත් එහෙම කරන්න ගියේ නෑ. කෙල්ලෝ, කොල්ලෝ හිතවත්කම් ඇති කර ගත්තා. එහෙම සම්බන්ධකම් ඇති කරගත්ත සමහර අය කසාද බැන්දා. තව අය බඳින්නේ නැතුව එකට හිටියා. එල්.ටී.ටී.ඊ. යට ඒක සාමාන්‍ය දෙයක්‌ වුණා. අන්තිමේ එල්.ටි.ටී.ඊ. සංවිධානයේ විනාශයට ඒකත් එක හේතුවක්‌ වුණා. යුද්දේ අවසානම කාලේදී ඉරණපාලේදී මම හමුදාවට භාර වුණා.

‘ඔයාලා ඇවිත් අපෙන් විස්‌තර අරගෙන යයි. ඊට පස්‌සේ ගමේ අය අහන ප්‍රශ්නවලට උත්තර දෙන්න වෙන්නෙ අපිට… දැනටමත් කී දෙනෙක්‌ මේ පැත්තට ඔළුව දාගෙන ගියාද…? තල් වැටට උඩින් පාර දිහා බලාගෙන සිටි සුමදි අපට එසේ කීවාය.

කතාව සැබෑය. අප සුමදිලාගේ නිවසට ඇතුළු වූ මොහොතේ සිට තරුණයන් දෙතුන් දෙනෙක්‌ යතුරුපැදිවලින් තුන්හතර වතාවක්‌ම ඇයගේ නිවස අසලින් එහෙට මෙහෙට ගියහ. ඒ යන සෑම අවස්‌ථාවකම යතුරු පැදියේ වේගය අඩු කර සමුදිලාගේ නිවස හොඳින් විපරම් කරන අයුරු අපගේ ද ඇස ගැටිණි.

‘බයිසිකල්වලින් එහාට, මෙහාට යන්නෙ කවුද… ඔයාලා අඳුරනවද…’ නැවත අපි සුමදිට කතා කළෙමු.

‘එහෙම අඳුරන්නේ නෑ. අපි අඳුරන්නේ නැති මිනිස්‌සු කොච්චර නම් මේ ගම්වල ඉන්නවද… අපි ඒ මිනිස්‌සු ගැන හොයන්න යන්නේ නෑ. අපිට අනුන්ගේ දේවල් වැඩක්‌ නෑ. අපිට ඕනෑ පාඩුවේ ජීවත් වෙන්න. මේ කඳවුරෙන් මිදිලා අපේම තැනකට යන්න.

යුද්දේ ඉවර වෙලත් දැන් කොච්චර කාලයක්‌ වෙනවද… අපි තවම අනාථ කඳවුරුවල. අපේ ප්‍රශ්න ගැන අහන්න කවුරුවත් නෑ. ඔයලාත් අපි ළඟට ඇවිත් අහන්නෙ පරණ දෙවල්. ඇයි අපේ ප්‍රශ්න ගැන කතා කරන්නේ නැත්තේ… මේ කඳවුරේ පවුල් හතළිස්‌ දෙකක්‌ ජීවත් වෙනවා. ඒ හැම පවුලක්‌ම මේ ටකරන් මඩුවල ජීවත් වෙන්නේ කැමැත්තෙන් නෙමෙයි. යන්න තැනක්‌ නැති නිසා. අපටත් ජීවිත අලුතින් පටන් ගන්න ඕනෑ. ඒත් මේ විදිහට කඳවුරක හිර වෙලා ජීවිත අලුතින් පටන් ගන්න බෑ. දුක්‌විඳලා මැරිලා යන්න වෙන්නේ. මට තවම අවුරුදු තිහයි. වයසෙන් භාගයක්‌වත් ගෙවිලා නෑ. මමත් කැමතියි කසාදයක්‌ කරගෙන දරු මල්ලොත් එක්‌ක ජීවත් වෙන්න. ඒත් මෙහෙම කඳවුරුවල හිර වෙලා දරුවෝ හදාගෙන උන්ටත් දුක්‌ දෙන්න බෑ. කාලයක්‌ම මේ ටකරන් මඩුවල විඳින දුක දන්නේ අපි විතරයි. හරියට වතුර ටිකක්‌ නෑ. ටොයිලට්‌ උතුරලා නාහයක්‌ තියාගෙන ඉන්න බෑ. වහින කාලෙට වතුරෙන් යට වෙනවා. ඇයි මේ ප්‍රශ්න ගැන කවුරුවත් කතා කරන්නේ නැත්තේ. දෙමළ විමුක්‌තිය ගැන කතා කරන අපේ නායකයෝ කිසිම දවසක මේ කඳවුරකට ඇවිල්ලා අපේ ප්‍රශ්න ගැන කතා කරලා නෑ. ඒ අයට ඕනා අපිව ඉත්තන්ට තියාගෙන බලය තරකර ගන්න. සැප විඳින්න… අපේ දුක ලෝකයට කියන්න… එතකොට හරි අපිට සහනයක්‌ ලැබෙයි. ඔයලාට ඒක පිනක්‌…’ නැවතත් සුමදිගේ දෙනෙත් තල් වැටෙන් ඈතට පාවිණි. අපගේ දෙනෙත් පමණක්‌ නොව දෙපා ද කඳවුර වටා ඇවිද ගියේය.

කාලයක්‌ ගිනි ගොඩේ ජීවත් වූ ඔවුහු යුද්ධයේ අවසානයෙන් පසු ටකරන් මඩුවල තැම්බෙන්නාහ. අදටත් එහෙමය. ඔවුන් විඳින දුක අපි දෑසින් දුටුවෙමු. උතුරා ගිය වැසිකිළිවල දුගඳට අපේ ඉහ මොළ රත් වී හිස කකියන්ට විය. අනාථ කඳවුරේ කඳුළු බී දුක වදාළන පීඩිත මිනිසුන්ගේ දුක ලේ නහර කිලිපොළා යන තරමට සුමදි අපට කීවාය. ඒ කතාව ඇයගේ වචනයෙන්ම අපි රටට කීවෙමු. ඉදිරියට වෙන දේ ගැන දැන් අපි බලා හිඳිමු.

විග්නේෂ්වරන් සාම හමුදාවක්‌ ඉල්ලයි

විග්නේෂ්වරන් සාම හමුදාවක්‌ ඉල්ලයි

කීර්ති වර්ණකුලසූරිය

උතුරේ නිසි පාලනයක්‌ නැති බව දක්‌වමින් එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සාම හමුදාවක්‌ මේ රටට ගෙන ඒමේ අරමුණින් උතුරු මහ ඇමැති සී. වී. විග්නේශ්වරන් උතුරට ජාත්‍යන්තර මැදිහත්වීම ලබා දෙන්නැයි පොදු රාජ්‍ය මණ්‌ඩල කටයුතු පිළිබඳ නියෝජ්‍ය ඇමැතිනී ජොයිස්‌ ඇනෙලි සාමිවරියගෙන් ඉල්ලා ඇත. එහෙත් විග්නේශ්වරන්ගේ මෙම ඉල්ලීම කෙරේ බ්‍රිතාන්‍ය ඇමැතිනිය ප්‍රතිචාර දක්‌වා නැත.

උතුරට ජාත්‍යන්තර මැදිහත්වීමක්‌ ලබාදෙන ලෙස කළ ඉල්ලීමට සමගාමීව උතුරේ ශ්‍රී ලංකා හමුදාව රැඳී සිටීම ගැන ද විග්නේශ්වරන් ඇයට පැමිණිලි කර ඇත.

උතුරු මහ ඇමැතිවරයා මෙම ඉල්ලීම කර ඇත්තේ එක්‌සත් ජාතීන්ගේ ආර් 2 පී නමැති ක්‍රමවේදයට අනුවය.

මෙම ක්‍රමවේදය යටතේ රටක ජනතාව ආරක්‍ෂා කිරීමට රජයට නොහැකි නම් ඊට ජාත්‍යන්තරව මැදිහත්වී එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සාම හමුදාවක්‌ එවීමට එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයට බලය හිමි වේ.

උතුරේ ක්‍රියාත්මක වන ආවා ගෲප් කල්ලියේ ක්‍රියාකාරකම්වලට මුවාවී විග්නේශ්වරන් එම ඉල්ලීම කර ඇත.

මෙයට පෙර කොළඹ රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයක ක්‍රියාකාරිනියක වූ රාමා මානි එක්‌සත් ජාතීන්ගේ හමුදාවක්‌ මෙරටට ගෙන ඒමට දැරූ උත්සාහය ව්‍යර්ථ වූ අතර ඇයව රටින් පිටුවහල් කර තිබේ.

මේ අතර උතුරේ ආරංචි මාර්ග පැවසුවේ ආවා ගෲප් කල්ලියට සම්බන්ධ බවට සැකකර අත්අඩංගුවට ගත් 10 දෙනා අතර විග්නේශ්වරන්ගේ දෙමළ පිබිදීම ව්‍යාපෘතියේ ක්‍රියාකාරියකු ද සිටින බවයි.

පරණ සිංහල පත්තරයක ඔතා තිබුණු බැවින් මෙය පත්තුවන බෝම්බයක්‌ නොවේ ගෙනාවේ මාළු අල්ලන්නමයි හහ්…හහ්…හා…

පරණ සිංහල පත්තරයක ඔතා තිබුණු බැවින්
මෙය පත්තුවන බෝම්බයක්‌ නොවේ
ගෙනාවේ  මාළු අල්ලන්නමයි හහ්…හහ්…හා…

ඉතිං කොහොමද ජාතික ආරක්‍ෂාවට තර්ජනයක්‌ වෙන්නේ

සිංහල – හින්දු අලුත් අවුරුද්ද උදා වී අවසන්ය. එහෙත් වෙනදා මෙන් සුපුරුදු කෝකිල නාදය නම් ඇසුනේම නැති තරම්ය. මේ පරිසර වෙනසට කුමක්‌ හේතු වී තිබෙනවා විය හැකිද? පවතින ග්‍රීෂ්මය හේතුවෙන් එළියට එන්නට බැරිව කොහා සැඟව සිටින්නේද? එසේත් නැතිනම් අද රටේ සිදුවන දේ හමුවේ මේ එළැඹ ඇත්තේ තමාගේ වාරය නොව කණ කොකාගේ වාරය බව කොහාට හැඟී ගොසින්ද?

ඒ කුමක්‌ වුවත් අපට නම් සිතෙන්නේ ආණ්‌ඩුව අද ජාතික ආරක්‌ෂාව සමඟ නටන ඩෙඟා නැටිල්ල හමුවේ කොහා දැන් තමන්ගේ වාරය ස්‌වේච්ඡාවෙන්ම කණ කොකාට භාර දී ඇතැයි කියාය.

බොහෝ දේ සිදු වෙමින් ඇත. එහෙත් ආණ්‌ඩුවට අනුව නම් කිසිවක්‌ම සිදු වන්නේ නැත. සියල්ල සාමකාමීය. යහපත්ය. සංහිඳියාව හා සහජීවනය උස්‌මූරුත්තා වී ඇත. නමුත් ආණ්‌ඩුවේ දැක්‌ම එය වුවද තිරය පිටුපස ඇත්තේ ඉකුත් 2009 දී වළ දැමූ මුල්ලවයික්‌කාල් යක්‌ෂයා යළිත් උත්තාන වීමට දරන උත්සාහයේ දර්ශන පෙළ බව නම් පැහැදිලිවම පෙනෙන්නට ඇත.

අද ජාතික ආරක්‍ෂාව පිළිබඳ රටට වැදි බණ කියන ආරක්‍ෂක ලේකම්වරයා ඇතුළු කවුරුන් කුමක්‌ කීවත් ඉකුත් දා යාපනය චාවාකච්ෙච්රියෙන් මතු වූ එඩ්වඩ් පුලියන්ගේ බෝම්බ කතාව එයට ඇති එක්‌ පැහැදිලි උදාහරණයකි. තිස්‌ අවුරුද්දක්‌ පුරා මරණයේ බය දැන සිටි මිනිසුනේ අහන්න, 2009 දී මුල්ලවයික්‌කාල් අවසන් සටන නිමාවේ සියල්ලට තිත තැබීමෙන් පසු මෙවර එඩ්වඩ් පුලියන් කතාව හෙවත් යක්‍ෂයාගේ යළි පිබිදීමේ බියකරු හඬ චාවාකච්ෙච්රියෙන් මතු වූයේ තුන්වන වරටය.

2016 අලුත් අවුරුද්දේ කොහා වෙනුවට කොටි පුලියන් හෙවත් රමේෂ් මෙසේ චාවාකච්ෙච්රියෙන් මතු වෙද්දී මීට පෙර අවස්‌ථා දෙකකදීම එල්ටීටීයේ නැවත මතුවීම මේ අකාරයෙන් කරළියට පැමිණුනි. ඒ කවදා කොතැනකදීද?

මුල්ලවයික්‌කාල් අවසන් සටන නිමවී වසර තුනක්‌ ගෙවී ගිය තැන එළැඹි ඉකුත් 2012 වසරේදී එහි පළමු සිද්ධිය වාර්තා විය. මානුෂීය සටනේදී යුද හමුදා සන්නද්ධ බුද්ධි බළකාය හා එක්‌ව ත්‍රිකුණාමලය කේන්ද්‍ර කරගනිමින් එල්ටීටීඊයට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක වූ දෙමළ ජාතිකයෙක්‌ එදා යුද හමුදාව සමඟ විය. ඔහු මුත්තු නම් විය. ඔහුගේ දේශපාලන බැඳීම තිබුණේ ඩග්ලස්‌ දේවානන්දා නායකත්වය දරන ඊපීඩීපීය සමඟිනි.

2009 මැයි මස 18 වැනිදා යුද්ධය නිමාවට පත්විය. කාලය ඉදිරියට ගෙවී යමින් තිබිණ. මේ අතරේ 2012 මාර්තු මස 20 වැනි දින හිටිහැටියේම මෙකී දෙමළ ජාතික හමුදා ඔත්තුකරුවා වූ වෙලායුදන් රගුනාදන් හෙවත් ඊපීඩීපී මුත්තු ත්‍රිකුණාමලය නිලාවේලිහි පෙරියකුලම් වැව් බන්ට්‌ එක මතදී අමානුෂික ලෙස කපා කොටා ඝාතනය කරනු ලැබිණි.

මෙම සිද්ධියත් සමඟ එදා හමුදා බුද්ධි අංශ වහා ක්‍රියාත්මක විය. ඝාතනයේ සුලමුල සොයා ගැනීමට නාවික හමුදාවද විශේෂ බුද්ධි මෙහෙයුමක්‌ ආරම්භ කළේය. එය නම් කරනු ලැබුවේ “ඔපරේෂන් බ්ලැක්‌ ෙµdක්‌ස්‌” ලෙසිනි. අවසානයේ මුත්තු මැරූ ඝාතකයෝ ඉම්බන්, ගෝපි (පසුකලක නෙදුන්කර්නි කැලයෙදී මියගිය ගෝපි නොව) සහ දිනේෂ් නමැති හිටපු කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන් තිදෙනකු බව හඳුනාගත් එවකට නාවික හමුදා බුද්ධි බළකාය ඔවුන් කොටු කර ගැනීමට සමත් වූහ. පසුව ඝාතකයන්ගෙන් ප්‍රශ්න කෙරිණි. එහිදී අනාවරණය වූයේ කුමක්‌ද?

අවසන් සටනේදී ඉන්දියාවට පැන ගිය එල්ටීටීඊයේ සන්නද්ධ සටන් නායකයන් දෙදෙනකු වන දේවන් සහ සිරංජි මාස්‌ටර්ගේ උපදෙස්‌ මත එල්ටීටීඊ ත්‍රස්‌තවාදය නැවත පණගැන්වීමේ අදහසින් හමුදා ඔත්තුකරුවන් ඝාතනය කිරීම සඳහා කොටි කණ්‌ඩායම් කිහිපයක්‌ යළි ලංකාවට පැමිණ සිටින බව ඔවුන් හෙළි කළේය.

නමුත් ඉම්බන් ඇතුළු පිරිස නාවික හමුදාවට කොටු වීමත් සමඟ එදා ඔත්තුකරුවන් ඝාතනය සඳහා පැමිණි අනෙකුත් සියලුම ත්‍රස්‌තවාදී කණ්‌ඩායම් යළි ඉන්දියාවට පැන යැම හේතුවෙන් ඔවුන් අල්ලාගැනීමට ආරක්‌ෂක අංශවලට නොහැකි විය.

එසේ වුවද එල්ටීටීඊය ගනු ලැබූ ඒ පළමු උත්සාහය සාර්ථකව ව්‍යර්ථ කිරීමට නාවික හමුදා බුද්ධි අංශ ක්‍රියාත්මක කළ “ඔපරේෂන් බ්ලැක්‌ ෙµdක්‌ස්‌” මෙහෙයුම නිසා එදා අපට හැකි විය. යහපාලනයේ ආරම්භයත් සමඟ අසත්‍ය චෝදනා එල්ල කර ඉකුත් කාලයේ සීඅයිඩීය මගින් අත්අඩංගුවට ගැනීමට සැරසුණු නාවික හමුදා බුද්ධි බළකායේ කමාන්ඩර් රණේ (අපි ඒ විරුවාගේ ආරක්‌ෂාව පතා ඔහු රණේ ලෙස හඳුන්වන්නෙමු) එකී බුද්ධි ක්‍රියාන්විතයේ නියමුවා විය.

මෙසේ ඉම්බන්, ගෝපි සහ දිනේෂ් කොටුකර ගැනීමෙන් පසු ඔවුන්ගෙන් දිගින් දිගටම ප්‍රශ්න කිරීම් සිදු කෙරිණි. එහිදී අවසන් සටනේදී ප්‍රභාකරන් අතහැර මෙරටින් පලා ගිය එල්ටීටීඊ බුද්ධි අංශ සහ සන්නද්ධ අංශ ප්‍රබලයන් කිහිප දෙනකු ඉන්දියාව ඇතුළු බටහිර රටවල රැඳී සිටිමින් එල්ටීටීඊයේ ජාත්‍යන්තර ජාලය හා එක්‌ව ත්‍රස්‌තවාදය යළි මතු කිරීමට දැඩි වෙහෙසක්‌ ගනිමින් සිටින බවද හෙළි විය. එහි ප්‍රධානියා වූයේ අවසන් සටනේදී සියල්ල හැරදා පැන ගොස්‌ අද ප්‍රංශයෙන් මතුවී සිටින විනයාගම් නමැති එල්ටීටීඊ බුද්ධි නායකයා බවද අනාවරණය විය.

මෙම අනාවරණයත් සමඟ එහි වූ බරපතළකම වටහාගත් ආරක්‌ෂක බුද්ධි සේවා එදා එල්ටීටීඊයේ එකී ජාත්‍යන්තර ජාලය පිළිබඳ දැඩි අවධානය යොමු කරමින් කොටින්ගේ ඉදිරි ක්‍රියාකාරකම් හඳුනා ගැනීම සඳහා ජාලගත ක්‍රියාන්විතයක්‌ ආරම්භ කරනු ලැබිණි. අද පාවාදීමට ලක්‌ව තිබෙන “ඔපරේෂන් ඩබල් එඡ්” යනු ඒ ක්‍රියාන්විතයේ තිබූ එක්‌ අති විශේෂිත මෙහෙයුමක්‌ විය.

ලොව අන් රටවල් සිදු කරන පරිදිම ඉකුත් කාලයේ අපේ හමුදා නිලධාරින් එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සිට ලොව පුරා පිහිටි ශ්‍රී ලංකා තානාපති කාර්යාලවල ආරක්‌ෂක උපදේශකයන් ලෙස පිටත්ව යන්නේද එම ක්‍රියාන්විතයේ ප්‍රතිඵලයක්‌ ලෙසිනි.

‍ෙඑදා කිසිවකුත් නොදැන සිටි මේ කතා දැන් අකැමැත්තනේ වුව හෙළිකරන්නට අපටද සිදුව ඇත. මන්ද වසන් කරන්නට දෙයක්‌ අද ඉතිරිව නැති නිසාය. වෛරයෙන් පිරුණු තුට්‌ටු දෙකේ දේශපාලනයක්‌ විසින් සෑම සියලු දේ විනාශ කර හමාරය. ප්‍රභාකරන්ගේ මරණයෙන් පසුවත් එල්ටීටීඊය විටින් විට අපට දැමූ වේග පන්දුවලින් බේරෙන්නට අප කළ ඉදිරි පාදයේ ක්‍රීඩාව “ලෙග් බිෙµda ද විකට්‌” (එල්බීඩබ්ලිව්) කර අවසන්ව ඇත. පක්‌ෂපාතී වූ ඒ තීන්දුව නිවැරදි නැත. එහෙත් අපි දැන් දැවී ගොස්‌ ඇත්තෙමු.

අපේ ඒ දැවී යැමේදී ඇමරිකාව ප්‍රධාන බටහිර කඳවුර තරග තීරකයෝ වූහ. ඉන්දියාව සිටියේ තෙවැනි විනිසුරුගේ තැනය. කණගාටුදායකම කරුණ වන්නේ තරගයේ වැරදි තීන්දුව හෙවත් හොර අවුට්‌ එක දුන් විනිසුරුවන් අපේම උන් වීමය. මෙහිදී උන්ට ඕනෑ වූයේ රටේ සහ අපේ ජය නොව, උන් ජයගන්නටය. එසේ ජයගෙන ඊනියා සහජීවනයක්‌ සහ සම්මුතිවාදයක්‌ පෙන්වා ලක්‌මාතවගේ රෙදි ගලවා ඇය නිරුවත් කර ආතල් ගන්නටය.

ඉතින් දැන් “ලොවේ සැමා අපේ තමා” කියමින් මෝඩ චූන් ගන්නා ඔවුහු ලක්‌ මව අපූරුවට නිරුවත් කරමින් සිටින්නාහ. මේ හමුවේ “හත්වලාමෙ වෙච්ච දේට මක්‌කොරන්නද” කියනු හැර වෙන කියන්නට කිසිත් අද කාටත් ඉතිරිව නැත.

ලබන සතියට

සමන් ගමගේ

රටවල් දෙකක්‌ අපිට ඕනෑ විග්නේෂ්වරන් රජයෙන් ඉල්ලයි

රටවල් දෙකක්‌ අපිට ඕනෑ
විග්නේෂ්වරන් රජයෙන් ඉල්ලයි

කීර්ති වර්ණකුලසූරිය

ශ්‍රී ලංකාව තුළ රාජ්‍ය දෙකක්‌ පිහිටුවන ලෙස උතුරු මහ ඇමැති සී. විග්නේශ්වරන් රජයට යෝජනා කර ඇත. උතුරු නැගෙනහිර සඳහා එක්‌ රාජ්‍යයක්‌ හා අනිකුත් පළාත් හත සඳහා තවත් රාජ්‍යයක්‌ ද ස්‌ථාපිත කරන ලෙස ඔහු දන්වා තිබේ.

එසේම මුස්‌ලිම් ජනතාව වෙසෙන නැගෙනහිර ප්‍රදේශ හා උඩරට වතු ජනතාව ජීවත්වන ප්‍රදේශ ස්‌වාධීන ප්‍රදේශ (Aමඑදබදපදමි) ලෙස නම් කළ යුතු බවද විග්නේශ්වරන් රජයට යෝජනා කර ඇත. මේ යෝජනා විග්නේශ්වරන් විසින් ද්‍රවිඩ සන්ධාන නායක ආර්. සම්බන්ධන්ට බාරදී තිබේ.

එසේම උතුරු නැගෙනහිර වෙනම රටක්‌ විය යුතු බවද විග්නේශ්වරන් සිය යෝජනාවලියේ සඳහන් කර ඇත. මේ හැර උතුරු නැගෙනහිර සියලුම පරිපාලන ලියවිලි ද්‍රවිඩ භාෂාවෙන් සකස්‌ කළ යුතු බවත් පොලිස්‌ බලතලද ලබාදිය යුතු බවත් එම යෝජනාවලියේ දක්‌වා තිබේ.

බෝගස්‌වැව ගමේ රණවිරු සරණාගතයෝ…

බෝගස්‌වැව ගමේ රණවිරු සරණාගතයෝ…

බඩදරු අම්මලාට මහ මඟ දරුවො හම්බ වෙනවා. සමහර ලෙඩ්ඩු මග මැරෙනවා.

අපි සිංහල කියලා දෙමළ ගම්වල මිනිස්‌සු කුලියක්‌ කරන්නවත් දෙන්නේ නෑ. ලෙඩක්‌ දුකක්‌ හැදිලා බෙහෙත් ටිකක්‌ ගන්න බෝගස්‌වැව, මාමඩුව, වව්නියාව රෝහල්වලට ගියහම අපිව කොන් කරනවා. අනේ හාමුදුරුවනේ අපිට කන්න නෑ. බොන්න නෑ. අපේ බඩ ඇකිලිලා. වතුර බිව්වොත් බඩ දැවිල්ල ගන්නවා. බෝගස්‌වැව ගමේ විතරක්‌ වකුගඩු රෝගීන් විසි හත්දෙනෙක්‌ ඉන්නවා. පිළිකා රෝගීන් ඉන්නවා. ගමේ හැමෝටම හතිය. රෑකට ලෙඩක්‌ දුකක්‌ හැදුණහම යන්න පාරක්‌ නෑ. බඩදරු අම්මලාට මහ මඟ දරුවො හම්බ වෙනවා. සමහර ලෙඩ්ඩු මග මැරෙනවා.

සේපාලිකා අම්මා හාමතේ හඬ වැළපෙන අයුරු…

විඳින අපට නම් සුන්දර සැඳෑවකි. එහෙත් ඔවුන්ට කෙසේ දැයි අපි නොදනිමු. සඳ එළියෙන් බැබළෙන තුරුලතා අතරින් ප්‍රාදූර්භූත වන ගුප්ත, මූසල බව නෙත ගැටෙන මුහුණු පුරා ද විසිරී ඇත. සඳ කිරණ වැටුණු ලොකු කුඩා කිසිදු මුහුණක එළියක්‌ නම් නැත. මතුව එන්නේ අවිනිශ්චිත බියමය. සතුරු බිය… රෝග බිය… ගමන් අපහසුතා… අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍යය මෙන්ම ආර්ථීක අතින් ද බෝගස්‌වැව ප්‍රදේශවාසීන් අගාධයේ පතුලටම කි¹ බැස ඇත. කතාබහ කළ සෑම ගම්වැසියෙක්‌ම ඒ බව අපට කීවේ හැඬූ කඳුළින්ය.

‘අපි මේ ඉඩම්වල පදිංචියට ඇවිත් අවුරුදු හතරක්‌ වෙනවා. වගා කරන්නයි, ජීවත් වෙන්නයි කියලා ඉඩම් අක්‌කරයක්‌ දීලා තියෙනවා. ඒත් මහත්තයො වගා කරන්න සල්ලි ඕන. අපි ළඟ සල්ලි නෑ. එහෙම ලොකු සල්ලියක්‌ තිබුණා නම් මේ කැලේට වෙලා මෙහෙම දුක්‌විඳින්නේ නෑ…’ බෝගස්‌වැව පදිංචිකරුවකු වන සමන් කතාවට ආරම්භයක්‌ ලබාදුන්නේය.

යුද්ධයෙන් මියෑදුණු කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන්ට කරන උපහාරයක්‌ ලෙස ප්‍රභාකරන් ඔවුන්ගේ පවුල් මහා වීර පවුල් ලෙස නම් කළේය. එල්.ටී.ටී.ඊ. ය විසින් මහා වීර පවුල් පමණක්‌ පදිංචි කරවීමට ගම්මාන ඇති කළේය. උතුර, නැගෙනහිර ත්‍රස්‌තවාදයෙන් නිදහස්‌ කර ගත් පසු අපේ හමුදාව ද යුද්ධයෙන් මියෑදුණු හමුදා සමාජිකයන්ගේ පවුල් සිංහල මහා වීර පවුල් ලෙස නම් කර බෝගස්‌වැව ප්‍රදේශයේ පදිංචි කළේය. උතුර, නැගෙනහිර යා කරන පිවිසුම් දොරටුව වන බෝගස්‌වැව ප්‍රදේශයේ ඇති කළ මේ සිංහල මහා වීර ගම්මාන නැවත යුද්ධයක්‌ ඇති නොවෙන්නට දැමූ බැරියර් එකක්‌ ලෙස ද පෙන්වාදිය හැකිය. එක පෙළට ගම්මාන පහකි. බෝගස්‌වැව 1, 2 නාමල්ගම, සැලළිහිණිගම සහ නන්දිමිත්‍ර ගමය. බෝගස්‌වැවෙන් ආරම්භ වී නන්දමිත්‍ර ගමෙන් අවසාන වන මෙම නිවාස ව්‍යාපෘතියට යටත්ව භූමි ප්‍රමාණය අක්‌කර තුන්දහසකට වැඩිය.

ආරක්‍ෂක අංශවල සැලසුම වී තිබුණේ බෝගස්‌වැව නැවත පදිංචි කිරීමේ ව්‍යාපෘතිය යටතේ මේ ගම්මානවල සිංහල පවුල් හාරදහසක්‌ පදිංචි කරවීමය. අංග සම්පූර්ණ පාසලක්‌, සෑම ගමකටම පන්සලක්‌, ජලය, විදුලිය, සෞඛ්‍යය, මාර්ග පහසුකම් ආදියෙන් ඉතාමත්ම දියුණු ප්‍රදේශයක්‌ ලෙස නඟාසිටුවීමට පිඹුරුපත් ද සැකසී තිබිණි. පැවති රාජපක්‍ෂ ආණ්‌ඩුව සමයේ බෝගස්‌වැව නැවත පදිංචි කිරීමේ ව්‍යපෘතිය ආරම්භ කරමින් එහි පළමු අදියර ලෙස නිවාස දහසක්‌ ඉදිකර සිංහල මහා වීර පවුල් දහසක්‌ පදිංචි කරවීය. උතුරෙන්, දකුණින්, වයඹින්, බස්‌නාහිරින් ලංකාවේ හතර දිග්භාගයේම රණවිරු පවුල් මේ ගම්මානවලට පැමිණ පදිංචි වී සිටිති. සෑම නිවසකටම විදුලිය, ජලය, ගම්මාන හරහා වැටුණු පුළුල් මාර්ගයේ වැඩ ද පටන්ගෙන ලහි, ලහියේ කරගෙන ගියේය. එහෙත් ආණ්‌ඩුව වෙනස්‌වීමත් සමග බෝගස්‌වැව නිවාස ව්‍යාපෘතිය එකතැන නතර වීය. ගමට ලබාදෙන වතුර කැපිණි. පරාක්‍රමපුර සිට කිලෝ මීටර් විසි පහක්‌ යන තෙක්‌ තාර නොවැටුණු වැලි පාර වල්වැදී ගියේය.

කාෂ්ටක පොළවෙන් මතු වන දූවිල්ලට දැන් ඒ මඟෙහි ගමන් කිරීම ද අසීරුය. දූවිලිs බැඳුණු මග දෙපස තුරුලතා පාණ්‌ඩු පැහැයෙන් ලෙළ දෙන්නාහ. වාහනයක ගමන් කළ ද අප ඇඳ සිටි ඇඳුම් දූවිලි වර්ෂාවට අවර්ණ විය.

දූවිලි බැඳුණු හිස කෙස්‌ විදුලි එළියට අමුතුම පැහැයකින් දිස්‌න දුන්නේය. නාස්‌ පුඩු අතරින් ඇතුළු වන දූවිලි සැර ඉහ මොළ රත් කරන්නට විය. සැඳෑ අඳුර ගලන ගොම්මනේදීවත් මඟ වසා ගත් දූවිල්ල අපට දරාගත නොහැකි විය.

‘මේ පාරෙ බස්‌ එකක්‌ යන්නේ දවසට දෙතුන් වතාවයි. ගොඩක්‌ම අපි ගමන් බිමන් යන්නේ පයින්…’ දිවි මගෙහි කටුක බව කියන සමන්ගේ කතාවට ගමේ කාන්තාවක්‌ ද එකතු විය. ඇය සුමනාවතී ය. මේ දිනවල පවතින අධික රස්‌නයත් සමඟ අව් කාෂ්ටකයේ දූවිලි වලාවන්ට මැදි වූ මඟෙහි ගමන් කරන විට දැනෙන කටුක බව සුමනාවතී අම්මාගේ බොඳවන දෑස්‌වලින් අපට පෙනේ.

‘අපේ දරුවන්ගේ ඔලුවල ගෙඩි. පෙනහලුවල දූවිලි බැඳිලා. පාරේ යන සමහර වෙලාවට හුස්‌ම ගන්න බෑ කියලා දරුවො අඬනවා…’ ඇයගේ වචන පැටලිණි. ඉකි බිඳුම වේගවත් විය.

‘මේ බලන්න මහත්තයො මේ කිරි සප්පයා ඉපදෙනකොටම හදවතේ ආබාධයක්‌…’ සුමනාවතී අම්මා තවත් මවක්‌ පපුවට තුරුලු කරගෙන සිටි කිරි කැටි බිලින්ඳියක්‌ අපට පෙන්නුවාය.

රෝස මලක්‌ වැනිය. කිරි කැටි දියණිය මවගේ පපුවට තුරුලු වී සුව නින්දකය.

‘දුවට මොකද වෙලා තියෙන්නේ…’ දරු පැටියා තුරුලු කරගෙන සිටි අම්මට අපි කතා කළෙමු. ඇය අචලාය.

‘දුව ඉපදුණේ පහුගිය ජනවාරි 29 වැනිදා. එයා ඉපදෙනකොට පෙනහලුවල ආබාධයක්‌ තියෙනවා කියලා වෛද්‍යවරු කිව්වා. පස්‌සේ කොළඹ රිඡ්වේ රෝහලේදී දුවව ඔපරේෂන් කළා. වෛද්‍යවරු කියපු විදිහට ඔපරේෂන් එක සාර්ථකයි. ඒත් හොඳට පරිස්‌සම් කරන්න කියලා වෛද්‍යවරු කිව්වා. අපේ ගේ මැටි. පොළොවට සිමෙන්තිවත් දාලා නෑ. ඒ මදිවට පාරේ දූවිල්ල ගෙට එනවා. දුවව පරිස්‌සම් කරගන්න එක අපිට ලොකු ප්‍රශ්නයක්‌ වෙලා. දුවට බෙහෙත් ගන්න අද උදේ වව්නියා ඉස්‌පිරිතාලෙට ගියහම හවස්‌ වෙනකම් තියාගෙන හෙට දවසේ බෙහෙත් ටික විතරයි දුන්නේ. ඉතුරු ටික ගන්න අනිද්දට එන්න කිව්වා. මගේ මහත්තයා කරන්නේ ලොතරැයි විකුණන රස්‌සාව. මේ දරුවගේ ප්‍රශ්නය නිසා මහත්තයා දැන් මාස දෙකකින් රස්‌සාවට ගියේ නෑ. අපිට තව ඉස්‌කෝලෙ යන දරුවො දෙන්නෙක්‌ ඉන්නවා…’

ඔයාල මෙහෙට පදිංචියට ආවේ කොහේ ඉඳලාද…? අපි ඇයගේ කතාවේ දිසාව වෙනස්‌ කළෙමු.

‘පොළොන්නරුවේ ඉඳලා…’ ඇයගෙන් කෙටි පිළිතුරකි.

ඇය සමඟ කතා කරමින් සිටින අතරේ පුංචි පුතෙක්‌ අප අසලට පැමිණීයේය. ඔහු සුරාඡ් දේශාන්ය. බෝගස්‌වැව විද්‍යාලයේ පහ වසර පන්තියේ අකුරු කරන දක්‍ෂ දරුවෙකි. ඔහු කියන විදිහට පන්තියේ ළමයින් හතළිස්‌ අටක්‌ අතරින් ඔහු හත්වැනියාය.

ඇයි පුතා තවම ඉස්‌කෝලෙ යුනිෙµdaම් එක පිටින්…?

‘ඉස්‌කෝලෙ ඇරිලා ගෙදරට ආපු ගමන් තමයි අම්ම එක්‌ක පන්සලට ආවේ…’

ඇයි අද පරක්‌කු වුණේ…? අපගේ පැනයට පිළිතුරු දෙනවා වෙනුවට ඔහු ඇඹරිණි. පිළිතුරක්‌ නැති පුංචි මුහුණ දෙස අපි බලා සිටිමු. මොකක්‌ හෝ ගැටලුවක්‌ තිබෙන බව අපට වැටහිණි.

‘පුතාට බස්‌ එකේ එන්න තිබුණු රුපියල් දහය ඉස්‌කෝලෙදී නැති වෙලා. පස්‌සෙ පුතා පයින්ම ගෙදර ඇවිත්. ඉස්‌කෝලේ ඉඳලා අපේ ගමට කිලෝ මීටර් දොළහක්‌ විතර තියෙනවා. ගෙදරට එනකොට හවස පහ විතර වුණා…’ පුංචි පුතා වෙනුවෙන් අපට උත්තර දුන්නේ ඔහුගේ මවය.

සුදු කමිසය පාණ්‌ඩු පාටය. මුහුණ මැළවී ගොස්‌ය. එහෙත් ඒ දරුවගේ පින් පාට සිනාව දැනුදු මට මැවී පෙනේ.

පුතාගේ තාත්තා අම්මා මොකද කරන්නේ…? අපි පුංචි පුතුට නැවතත් චූටි ප්‍රශ්නයක්‌ ඉදිරිපත් කෙළමු.

‘තාත්තා කුලී වැඩ. අම්මාගේ බඩේ ඔපරේෂන් එකක්‌ කරලා. ඒ නිසා අම්මට වැඩක්‌ කරන්න බෑ…’

‘පුතාට නංගිලා මල්ලිලා ඉන්නවාද…’

‘මල්ලි කෙනෙක්‌ ඉන්නවා. අනේ අංකල් අපේ අම්මට තවමත් හොඳ නෑ. අපිට අම්මාව හොඳ කරලා දෙන්න…’ ඒ සුරාඡ්ගේ අහිංසක ඉල්ලීමය.

සුරාඡ්ගේ පන්තියේ ළමයින් හතළිස්‌ අටකි. ළමයින්ට ඉඳ ගැනීමට අකුරු ලියන්නට ඩෙස්‌ බංකු ඇත්තේ පහළොවක්‌ පමණි. සුරාඡ් කියන විදිහට බෝගස්‌වැව විද්‍යාලයේ ඉගෙන ගන්න ළමයින් සංඛ්‍යාව හාරසිය ගානකි. එහෙත් මීට අවුරුද්දකට ඉහතදී එම පාසලේ ළමයින් අටසීයකට වැඩි ප්‍රමාණයක්‌ අධ්‍යාපන කටයුතුවල නියෑලුණු බව ලැබෙන ආරංචි මාර්ගය. මිනිසුන් ප්‍රදේශය අතහැර යැමත් සමඟ පාසලේ ළමයින් ප්‍රමාණය ශීඝ්‍රයෙන් අඩු වෙමින් පවතී.

‘ගොවිතැන් කටයුතු කරන්න වතුර දීලා තිබුණා. වගා කරන්න ණය පහසුකම් දුන්නා. මාසෙකට සැරයක්‌ වියළි ආහාර මල්ලක්‌ දුන්නා. අපිට තිබුණේ මහන්සි වෙලා වගා කරන්න. අපි වගා සංග්‍රමය පටන් ගත්තා. පලතුරු, එළවළු, ධාන්‍ය බෝග හැම දේම වගා කළා. මේක පින් පොළවක්‌ මහත්තයො. මයියොක්‌ක දණ්‌ඩක්‌ විසි කළත් පැළ වෙනවා. අපි වෑපිරු බීජවලින් අස්‌වැන්නත් ගත්තා. අටු කොටුත් පිරෙව්වා. මිනිස්‌සු රජයෙන් දීපු ගෙවල් දොරවල් ලොකු කරලා හදන්න පටන් ගත්තා. උතුරු වසන්තය යටතේ මේ ගම්වල හැම ගෙදරකටම ලයිට්‌ දුන්නා. පාරවල් හැදුණා. බලා හිටිද්දී ප්‍රදේශය දියුණු වුණා. මේ ආණ්‌ඩුව පත් වුණාට පස්‌සේ පාර හදන එක නතර වුණා. ඊට ටික දවසක්‌ යනකොට ගමට දුන්නු වතුර ටික නතර වුණා. වගා කරන්න විදිහක්‌ නැතිව ගියා. ඒ මදිවට වගා කරන්න දුන්නු ආධාර, වියළි ආහාර සහනාධාර සේරම නතර කළා. අපිට වෙච්ච අසාධාරණය මේ ප්‍රදේශයේ දේශපාලනඥයන්ට කිව්වහම කියනවා ‘උඹලාව මෙහෙට ගෙනත් දාපු උන්ට ගිහින් කියාපල්ලා’ කියලා. හරියට අපි අතපලAලෙන් වැටුණු ගානටයි කතා කරන්නේ. අපි එහෙම වෙන්න ඕන මිනිස්‌සු නෙමෙයි. යුද්දෙට දරුවො පූජා කළේ මෙහෙම දුක්‌විඳින්නත් නෙමෙයි. කොටින්ගෙන් වෙඩි කාගෙන උන් එක්‌කම හැපුණේ උපදින දරුවන්ට නිදහස්‌ රටක්‌ ඇති කරන්න. ඒත් දැන් අපිට වෙලා තියෙන්නේ හාමතේ මැරෙන්න. මේ ගම්වල ඉඳලා නගරයට දුරයි. ඒ නිසා නගරයට ගිහින් කඩේකවත් වැඩක්‌ පලක්‌ කරලා එන්න බෑ. අපි සිංහල කියලා දෙමළ ගම්වල මිනිස්‌සු කුලියක්‌ කරන්නවත් දෙන්නේ නෑ. ලෙඩක්‌ දුකක්‌ හැදිලා බෙහෙත් ටිකක්‌ ගන්න බෝගස්‌වැව, මාමඩුව, වව්නියාව රෝහල්වලට ගියහම අපිව කොන් කරනවා. අනේ හාමුදුරුවනේ අපිට කන්න නෑ. බොන්න නෑ. අපේ බඩ ඇකිලිලා. වතුර බිව්වොත් බඩ දැවිල්ල ගන්නවා. බෝගස්‌වැව ගමේ විතරක්‌ වකුගඩු රෝගීන් විසි හත්දෙනෙක්‌ ඉන්නවා. පිළිකා රෝගීන් ඉන්නවා. ගමේ හැමෝටම හතිය. රෑකට ලෙඩක්‌ දුකක්‌ හැදුණහම යන්න පාරක්‌ නෑ. බඩදරු අම්මලාට මහ මඟ දරුවො හම්බ වෙනවා. සමහර ලෙඩ්ඩු මග මැරෙනවා. අපි විඳින දුක රටට කියන්න මම වව්නියාවට ගිහින් බැනර් උස්‌සගෙන හිටියා. ඒ අහන්නේ නැති තැන පාර මැද නිදාගත්තා. ඒත් අපේ දුක බලන්න කවුරුවත් ආවේ නෑ. මේ ප්‍රදේශවල කිසිම මාධ්‍යවේදියෙක්‌ අපේ ප්‍රශ්න රටට කියන්නෙත් නෑ. අනේ හාමුදුරුවනේ අපිට පිහිට වෙන්න… අපි ජීවිතයේ හොඳටම දුක්‌විඳපු මිනිස්‌සු. අපිට තවත් දුක්‌ විඳින්න බෑ. අපේ දරුවන්ට ගොවිතැන් බතක්‌ කරගන්න ගමට දුන්නු වතුර ටික අරගෙන දෙන්න. මේවා අපිට කියාගන්න කෙනෙක්‌ නැතුවයි හිටියේ. මේ අඬනවා නෙමෙයි. පපු කැහුත්තේ තියෙන වේදනාවයි පිටවෙන්නේ…’ වියපත් මවගේ විලාපයත් සමග මුසු වූ උද්වේගකර ඒ වචන සැලළිsහිණිගම විහාර භූමියට රැස්‌ව සිටි සියලුම දෙනා හැඬෙව්වාය. සැබෑවටම ඒ කතාවට ඇඬෙන්නේය.

අපි ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයට, දිස්‌ත්‍රික්‌ ලේකම් කාර්යාලයට ගියහම කිසිම සැලකිල්ලක්‌ නෑ. ඒ ආයතන තුළ ඉන්න බහුතරය දෙමළ. නිලධාරීන් නිසා එන්නන්, යන්නන් ‘මෙන්න බුදුනෙA මල් මම වැන්දා ගියා’ කියන කතාවක තමයි කියන්නේ. මේ ක්‍රමය වෙනස්‌ විය යුතුයි. උතුර, නැගෙනහිර ප්‍රදේශවල සිංහල, දෙමළ මිනිස්‌සු පනහට, පනහ පදිංචි කරන්න ඕන. ඒ වගේම අතරමඟ නතර වෙච්ච බෝගස්‌වැව නැවත පදිංචි කිරීමේ ව්‍යාපෘතිය කඩිනමින් ක්‍රියාත්මක කරන්න ඕන. රටේ භාණ්‌ඩාගාරයේ සල්ලි නෑ කියලා කරගෙන ආපු සංවර්ධනය නතර කරන්න බෑ. ගම්වල මිනිස්‌සු කන්න නැතිව මැරෙන්න යනවා. වතුර ටිකක්‌ නැතිව ලෙඩ්ඩු වෙනවා. රටේ සල්ලි නෑ කියන ආණ්‌ඩුව මැති ඇමැතිවරුන්ට පිනට වාහන දෙන්න යනවා. මේවා තමයි පුදුම කතා. මේ කියන හරුප කතාන්දර බුද්ධිමත් ජනතාව තේරුම් ගන්න ඕන. බෝගස්‌වැව සැලළිsහිණිගම විහාරස්‌ථානාධිපති තණමල්විල පියනන්ද ස්‌වාමීන් වහන්සේ අප සමග අදහස්‌ දක්‌වමින් එසේ පැවසූහ.

පක්‍ෂ පාට වැදගත් නොවේ. මනුස්‌සකමට ප්‍රමුඛස්‌ථානය ලබාදිය යුතුය. මිනිසා, මිනිසාට ප්‍රේම කළ යුතුය. එහෙත් සිදුවෙමින් තිබෙන්නේ මිනිසා මිනිසාට වෛර කිරීමකි. දුටුගැමුණු රජ දවසේ නන්දිමිත්‍ර යෝධයාගේ බළකොටුව පිහිටා ඇත්තේ ද බෝගස්‌වැව ප්‍රදේශය කේන්ද්‍ර කරගෙනය. විසි දහසක්‌ රහතන් වහන්සේලා සමග හේමමාලා, දන්ත කුමරු උතුම් දළදා වහන්සේ වඩම්මාගෙන පැමිණියේ කච්චිකුඩිය, මහමඩුව, මඩුකන්ද සහ බෝගස්‌වැව ගම මැදින් වැටුණු මාර්ගයෙනි. එවැනි ඓතිහාසික භූමියක අද ජීවත් වන සිංහල මිනිසුන් හාමතේ මැරෙන්න යන්නේය. එහෙත් බෝගස්‌වැව මිනිසුන් ගෙවල් ඉල්ලන්නේ නැත. බඩු මලු ඉල්ලන්නේ ද නැත. ඔවුන්ගේ එකම ඉල්ලීම ප්‍රදේශයේ යටිතල පහසුම් දියුණු කරගැනීමය. ගමේ පාසල දියුණු කර ගැනීමය. ලබා දීපු වගා සහනාධාරය නැවත ක්‍රියාත්මක කරලීමය. පර වුණු ජීවිත ගොඩනඟා ගැනීමට ඔවුන්ට එය හොඳටම ප්‍රමාණවත් බව ගම්වාසීහු අපට කීහ.

ත්‍රස්‌තවාදයෙන් රට නිදහස්‌ කරගැනීමට ජීවිත පරිත්‍යාග කළ විරුවන්ගේ පවුල් සඳහා සුබසාධනය සැලසීම රටක, ජාතියක වගකීමකි. අනිවාර්ය යුතුකමකි. එමෙන්ම උතුර, නැගෙනහිර යනු වසර තිහකට වැඩි කාලයක්‌ ම්ලේච්ඡ ගෝත්‍රික යුද්ධයකට මැදි වූ විවිධ ජාතීන් ජීවත් වූ ප්‍රදේශයක්‌ය. ඒ මිනිසුන්ගේ පෑරුණු සිත් සුවපත් කිරීමට මෙතෙක්‌ දියත් කෙරුණු කිසිදු වැඩපිළිවෙළක්‌ නැත. මානසික කළමනාකරණය සඳහා කිසිදු උපදේශන වැඩපිළිවෙළක්‌ නැත. එවැනි බේද භින්න වූ පරිසරයක ජනාවාස ඇතිකිරීම සිහිබුද්ධියෙන් කළ යුත්තකි. එසේ නොවන්න දුක්‌විඳින්නේ ජාතික විරුවන්ගේ ඥාතීන්ය. බෝගස්‌වැව රණවිරු ජනපදකරණයේ පදිංචි මිනිසුන් අද අත්විඳිමින් සිටින්නේ ඒ කටුක අද්දැකීමය. ඒ අසරණ මිනිසුන් දේශපාලනිකව, භූගෝලීයව මෙන්ම ආර්ථික වශයෙන්ද නන්නත්තාර වී සිටින්නේය. දැන් ඒ මිනිසුන්ට කිසිදු හව්හරණක්‌ නැත. දේශපාලන ගෝත්‍රිකයන් ඒ අසරණයන් අරබයා කඹ ඇදිල්ලකය. රටක්‌ වශයෙන් අප බලාපොරොත්තු විය යුත්තේ සියලු ජාතීන් අතර සංහිඳියාවයි. එහෙත් මේ රටේ කාලකණ්‌ණි දේශපාලනය විසින් රටේ මිනිසුන් කුලල් කා ගන්නා තැනට තල්ලු කරනවා විනා එකමුතු කිරීමක්‌ නොකරන්නේය. ඉතිහාසය පුරාම අප අත්විඳිමින් සිටින්නේ ඒ ගෝත්‍රික දේශපාලන ක්‍රියාකාරකම්ය. වෙනසක්‌ නැත. අද අත්දකිමින් සිටින්නේ ද ඒ ගෝත්‍රික ප්‍රතිපත්තියමය.

රට නිදහස්‌ කරගැනීමට තම දරුවන් දන් දුන් මවුපියන් අසරණ තත්ත්වයට පත්කිරීම යනු රටක්‌ වශයෙන් අප කර ගන්නා ආනන්තරීය පාපකර්මයක්‌ බව ද දේශපාලන ඇත්තන් සිතේ ධාරණය කර ගත යුතුය.

තරංග රත්නවීර
සිරිමන්ත රත්නසේකර
ඡායාරූප – ක්‍රිෂාන් කාරියවසම්

ෆොන්සේකාගේ ප්‍රකාශයෙන් ජිනීවා සාක්‌ෂි 3000 ක්‌ බිඳ වැටේ

ෆොන්සේකාගේ ප්‍රකාශයෙන් ජිනීවා සාක්‌ෂි 3000 ක්‌ බිඳ වැටේ

කීර්ති වර්ණකුලසූරිය

හතළිස්‌ දහසක ද්‍රවිඩ සිවිල් වැසියන් පිරිසක්‌ මියගිය බවට එල්ල වී ඇති චෝදනාව බොරු බව µSල්ඩ් මාර්ෂල් සරත් ෆොන්සේකා මහතා කර ඇති ප්‍රකාශය නිසා ජිනීවා පරීක්‌ෂණ මණ්‌ඩලය වෙත සාක්‌ෂි ඉදිරිපත් කළ දෙස්‌ විදෙස්‌ සාක්‌ෂිකරුවන් තුන්දහසකගේ ප්‍රකාශ බිඳ වැටී ඇත.

මෙම සාක්‌ෂිවල විනිවිදභාවය ගැන විමසීම සඳහා පරීක්‌ෂණ මණ්‌ඩලය විසින් µSල්ඩ් මාර්ෂල් සරත් ෆොන්සේකා කැඳවා තිබුණේ නැත.

මෙකී තුන්දහසක සාක්‌ෂිකරුවන් කවුදැයි පරීක්‌ෂණ මණ්‌ඩලය විසින් හෙළිකර නැති අතර එකී තොරතුරු වසන් කර ඇත.

Categories

Balawegaya Flickr Photos

More Photos

Different countries have visited this site

Free counters!