//

නාගදීපයේ නම වෙනස්‌ කරනවා

This category contains 9 posts

උතුරේ බුදු පිළිමවලට ඇමෙරිකාව ඔරවයි!

උතුරේ බුදු පිළිමවලට ඇමෙරිකාව ඔරවයි!

කීර්ති වර්ණකුලසූරිය

උතුරු නැගෙනහිර බුද්ධ ප්‍රතිමා ස්‌ථානගත කිරීම සම්බන්ධයෙන් ඇමෙරිකානු රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුව විරෝධය දක්‌වා ඇත.

ඇමෙරිකානු රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුව ප්‍රකාශයට පත්කළ ආගමික නිදහස නමැති වාර්තාවේ මේ බව දක්‌වා තිබේ.

බෞද්ධ භික්‌ෂූන්, ක්‍රිස්‌තියානි සහ මුස්‌ලිම්වරුන්ට ප්‍රහාර එල්ල කරන බවත් ඔවුන්ට එරෙහිව රජය පියවර ගෙන නැති බවත් මේ වාර්තාවේ දක්‌වා ඇත.

බෞද්ධ කණ්‌ඩායම් සහ හමුදාව විසින් උතුරු නැගෙනහිර බුද්ධ ප්‍රතිමා ස්‌ථාපිත කර අධිරාජ්‍යවාදී පිළිවෙතක්‌ දියත් කර ඇති බව රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන සහ දේශපාලනඥයන් විසින් හෙළිකර ඇතැයි ද එම වාර්තාවේ වැඩිදුරටත් සඳහන් කර තිබේ.

උතුර සහ නැගෙනහිර ප්‍රදේශ මුස්‌ලිම් හා හින්දුන්ට අයත් බව ද බෞද්ධයන් සුළු පිරිසක්‌ වෙනුවෙන් බුද්ධ ප්‍රතිමා ස්‌ථාපිත කර ඇති බව ද ඇමෙරිකානු රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුව කියයි.

Advertisements

මඩකලපුව ශ්‍රී මංගලාරාම විහාරයේ දී පැවැත්වූ මාධ්‍ය සාකඡ්චාව

රටවල් දෙකක්‌ අපිට ඕනෑ විග්නේෂ්වරන් රජයෙන් ඉල්ලයි

රටවල් දෙකක්‌ අපිට ඕනෑ
විග්නේෂ්වරන් රජයෙන් ඉල්ලයි

කීර්ති වර්ණකුලසූරිය

ශ්‍රී ලංකාව තුළ රාජ්‍ය දෙකක්‌ පිහිටුවන ලෙස උතුරු මහ ඇමැති සී. විග්නේශ්වරන් රජයට යෝජනා කර ඇත. උතුරු නැගෙනහිර සඳහා එක්‌ රාජ්‍යයක්‌ හා අනිකුත් පළාත් හත සඳහා තවත් රාජ්‍යයක්‌ ද ස්‌ථාපිත කරන ලෙස ඔහු දන්වා තිබේ.

එසේම මුස්‌ලිම් ජනතාව වෙසෙන නැගෙනහිර ප්‍රදේශ හා උඩරට වතු ජනතාව ජීවත්වන ප්‍රදේශ ස්‌වාධීන ප්‍රදේශ (Aමඑදබදපදමි) ලෙස නම් කළ යුතු බවද විග්නේශ්වරන් රජයට යෝජනා කර ඇත. මේ යෝජනා විග්නේශ්වරන් විසින් ද්‍රවිඩ සන්ධාන නායක ආර්. සම්බන්ධන්ට බාරදී තිබේ.

එසේම උතුරු නැගෙනහිර වෙනම රටක්‌ විය යුතු බවද විග්නේශ්වරන් සිය යෝජනාවලියේ සඳහන් කර ඇත. මේ හැර උතුරු නැගෙනහිර සියලුම පරිපාලන ලියවිලි ද්‍රවිඩ භාෂාවෙන් සකස්‌ කළ යුතු බවත් පොලිස්‌ බලතලද ලබාදිය යුතු බවත් එම යෝජනාවලියේ දක්‌වා තිබේ.

බෝගස්‌වැව ගමේ රණවිරු සරණාගතයෝ…

බෝගස්‌වැව ගමේ රණවිරු සරණාගතයෝ…

බඩදරු අම්මලාට මහ මඟ දරුවො හම්බ වෙනවා. සමහර ලෙඩ්ඩු මග මැරෙනවා.

අපි සිංහල කියලා දෙමළ ගම්වල මිනිස්‌සු කුලියක්‌ කරන්නවත් දෙන්නේ නෑ. ලෙඩක්‌ දුකක්‌ හැදිලා බෙහෙත් ටිකක්‌ ගන්න බෝගස්‌වැව, මාමඩුව, වව්නියාව රෝහල්වලට ගියහම අපිව කොන් කරනවා. අනේ හාමුදුරුවනේ අපිට කන්න නෑ. බොන්න නෑ. අපේ බඩ ඇකිලිලා. වතුර බිව්වොත් බඩ දැවිල්ල ගන්නවා. බෝගස්‌වැව ගමේ විතරක්‌ වකුගඩු රෝගීන් විසි හත්දෙනෙක්‌ ඉන්නවා. පිළිකා රෝගීන් ඉන්නවා. ගමේ හැමෝටම හතිය. රෑකට ලෙඩක්‌ දුකක්‌ හැදුණහම යන්න පාරක්‌ නෑ. බඩදරු අම්මලාට මහ මඟ දරුවො හම්බ වෙනවා. සමහර ලෙඩ්ඩු මග මැරෙනවා.

සේපාලිකා අම්මා හාමතේ හඬ වැළපෙන අයුරු…

විඳින අපට නම් සුන්දර සැඳෑවකි. එහෙත් ඔවුන්ට කෙසේ දැයි අපි නොදනිමු. සඳ එළියෙන් බැබළෙන තුරුලතා අතරින් ප්‍රාදූර්භූත වන ගුප්ත, මූසල බව නෙත ගැටෙන මුහුණු පුරා ද විසිරී ඇත. සඳ කිරණ වැටුණු ලොකු කුඩා කිසිදු මුහුණක එළියක්‌ නම් නැත. මතුව එන්නේ අවිනිශ්චිත බියමය. සතුරු බිය… රෝග බිය… ගමන් අපහසුතා… අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍යය මෙන්ම ආර්ථීක අතින් ද බෝගස්‌වැව ප්‍රදේශවාසීන් අගාධයේ පතුලටම කි¹ බැස ඇත. කතාබහ කළ සෑම ගම්වැසියෙක්‌ම ඒ බව අපට කීවේ හැඬූ කඳුළින්ය.

‘අපි මේ ඉඩම්වල පදිංචියට ඇවිත් අවුරුදු හතරක්‌ වෙනවා. වගා කරන්නයි, ජීවත් වෙන්නයි කියලා ඉඩම් අක්‌කරයක්‌ දීලා තියෙනවා. ඒත් මහත්තයො වගා කරන්න සල්ලි ඕන. අපි ළඟ සල්ලි නෑ. එහෙම ලොකු සල්ලියක්‌ තිබුණා නම් මේ කැලේට වෙලා මෙහෙම දුක්‌විඳින්නේ නෑ…’ බෝගස්‌වැව පදිංචිකරුවකු වන සමන් කතාවට ආරම්භයක්‌ ලබාදුන්නේය.

යුද්ධයෙන් මියෑදුණු කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන්ට කරන උපහාරයක්‌ ලෙස ප්‍රභාකරන් ඔවුන්ගේ පවුල් මහා වීර පවුල් ලෙස නම් කළේය. එල්.ටී.ටී.ඊ. ය විසින් මහා වීර පවුල් පමණක්‌ පදිංචි කරවීමට ගම්මාන ඇති කළේය. උතුර, නැගෙනහිර ත්‍රස්‌තවාදයෙන් නිදහස්‌ කර ගත් පසු අපේ හමුදාව ද යුද්ධයෙන් මියෑදුණු හමුදා සමාජිකයන්ගේ පවුල් සිංහල මහා වීර පවුල් ලෙස නම් කර බෝගස්‌වැව ප්‍රදේශයේ පදිංචි කළේය. උතුර, නැගෙනහිර යා කරන පිවිසුම් දොරටුව වන බෝගස්‌වැව ප්‍රදේශයේ ඇති කළ මේ සිංහල මහා වීර ගම්මාන නැවත යුද්ධයක්‌ ඇති නොවෙන්නට දැමූ බැරියර් එකක්‌ ලෙස ද පෙන්වාදිය හැකිය. එක පෙළට ගම්මාන පහකි. බෝගස්‌වැව 1, 2 නාමල්ගම, සැලළිහිණිගම සහ නන්දිමිත්‍ර ගමය. බෝගස්‌වැවෙන් ආරම්භ වී නන්දමිත්‍ර ගමෙන් අවසාන වන මෙම නිවාස ව්‍යාපෘතියට යටත්ව භූමි ප්‍රමාණය අක්‌කර තුන්දහසකට වැඩිය.

ආරක්‍ෂක අංශවල සැලසුම වී තිබුණේ බෝගස්‌වැව නැවත පදිංචි කිරීමේ ව්‍යාපෘතිය යටතේ මේ ගම්මානවල සිංහල පවුල් හාරදහසක්‌ පදිංචි කරවීමය. අංග සම්පූර්ණ පාසලක්‌, සෑම ගමකටම පන්සලක්‌, ජලය, විදුලිය, සෞඛ්‍යය, මාර්ග පහසුකම් ආදියෙන් ඉතාමත්ම දියුණු ප්‍රදේශයක්‌ ලෙස නඟාසිටුවීමට පිඹුරුපත් ද සැකසී තිබිණි. පැවති රාජපක්‍ෂ ආණ්‌ඩුව සමයේ බෝගස්‌වැව නැවත පදිංචි කිරීමේ ව්‍යපෘතිය ආරම්භ කරමින් එහි පළමු අදියර ලෙස නිවාස දහසක්‌ ඉදිකර සිංහල මහා වීර පවුල් දහසක්‌ පදිංචි කරවීය. උතුරෙන්, දකුණින්, වයඹින්, බස්‌නාහිරින් ලංකාවේ හතර දිග්භාගයේම රණවිරු පවුල් මේ ගම්මානවලට පැමිණ පදිංචි වී සිටිති. සෑම නිවසකටම විදුලිය, ජලය, ගම්මාන හරහා වැටුණු පුළුල් මාර්ගයේ වැඩ ද පටන්ගෙන ලහි, ලහියේ කරගෙන ගියේය. එහෙත් ආණ්‌ඩුව වෙනස්‌වීමත් සමග බෝගස්‌වැව නිවාස ව්‍යාපෘතිය එකතැන නතර වීය. ගමට ලබාදෙන වතුර කැපිණි. පරාක්‍රමපුර සිට කිලෝ මීටර් විසි පහක්‌ යන තෙක්‌ තාර නොවැටුණු වැලි පාර වල්වැදී ගියේය.

කාෂ්ටක පොළවෙන් මතු වන දූවිල්ලට දැන් ඒ මඟෙහි ගමන් කිරීම ද අසීරුය. දූවිලිs බැඳුණු මග දෙපස තුරුලතා පාණ්‌ඩු පැහැයෙන් ලෙළ දෙන්නාහ. වාහනයක ගමන් කළ ද අප ඇඳ සිටි ඇඳුම් දූවිලි වර්ෂාවට අවර්ණ විය.

දූවිලි බැඳුණු හිස කෙස්‌ විදුලි එළියට අමුතුම පැහැයකින් දිස්‌න දුන්නේය. නාස්‌ පුඩු අතරින් ඇතුළු වන දූවිලි සැර ඉහ මොළ රත් කරන්නට විය. සැඳෑ අඳුර ගලන ගොම්මනේදීවත් මඟ වසා ගත් දූවිල්ල අපට දරාගත නොහැකි විය.

‘මේ පාරෙ බස්‌ එකක්‌ යන්නේ දවසට දෙතුන් වතාවයි. ගොඩක්‌ම අපි ගමන් බිමන් යන්නේ පයින්…’ දිවි මගෙහි කටුක බව කියන සමන්ගේ කතාවට ගමේ කාන්තාවක්‌ ද එකතු විය. ඇය සුමනාවතී ය. මේ දිනවල පවතින අධික රස්‌නයත් සමඟ අව් කාෂ්ටකයේ දූවිලි වලාවන්ට මැදි වූ මඟෙහි ගමන් කරන විට දැනෙන කටුක බව සුමනාවතී අම්මාගේ බොඳවන දෑස්‌වලින් අපට පෙනේ.

‘අපේ දරුවන්ගේ ඔලුවල ගෙඩි. පෙනහලුවල දූවිලි බැඳිලා. පාරේ යන සමහර වෙලාවට හුස්‌ම ගන්න බෑ කියලා දරුවො අඬනවා…’ ඇයගේ වචන පැටලිණි. ඉකි බිඳුම වේගවත් විය.

‘මේ බලන්න මහත්තයො මේ කිරි සප්පයා ඉපදෙනකොටම හදවතේ ආබාධයක්‌…’ සුමනාවතී අම්මා තවත් මවක්‌ පපුවට තුරුලු කරගෙන සිටි කිරි කැටි බිලින්ඳියක්‌ අපට පෙන්නුවාය.

රෝස මලක්‌ වැනිය. කිරි කැටි දියණිය මවගේ පපුවට තුරුලු වී සුව නින්දකය.

‘දුවට මොකද වෙලා තියෙන්නේ…’ දරු පැටියා තුරුලු කරගෙන සිටි අම්මට අපි කතා කළෙමු. ඇය අචලාය.

‘දුව ඉපදුණේ පහුගිය ජනවාරි 29 වැනිදා. එයා ඉපදෙනකොට පෙනහලුවල ආබාධයක්‌ තියෙනවා කියලා වෛද්‍යවරු කිව්වා. පස්‌සේ කොළඹ රිඡ්වේ රෝහලේදී දුවව ඔපරේෂන් කළා. වෛද්‍යවරු කියපු විදිහට ඔපරේෂන් එක සාර්ථකයි. ඒත් හොඳට පරිස්‌සම් කරන්න කියලා වෛද්‍යවරු කිව්වා. අපේ ගේ මැටි. පොළොවට සිමෙන්තිවත් දාලා නෑ. ඒ මදිවට පාරේ දූවිල්ල ගෙට එනවා. දුවව පරිස්‌සම් කරගන්න එක අපිට ලොකු ප්‍රශ්නයක්‌ වෙලා. දුවට බෙහෙත් ගන්න අද උදේ වව්නියා ඉස්‌පිරිතාලෙට ගියහම හවස්‌ වෙනකම් තියාගෙන හෙට දවසේ බෙහෙත් ටික විතරයි දුන්නේ. ඉතුරු ටික ගන්න අනිද්දට එන්න කිව්වා. මගේ මහත්තයා කරන්නේ ලොතරැයි විකුණන රස්‌සාව. මේ දරුවගේ ප්‍රශ්නය නිසා මහත්තයා දැන් මාස දෙකකින් රස්‌සාවට ගියේ නෑ. අපිට තව ඉස්‌කෝලෙ යන දරුවො දෙන්නෙක්‌ ඉන්නවා…’

ඔයාල මෙහෙට පදිංචියට ආවේ කොහේ ඉඳලාද…? අපි ඇයගේ කතාවේ දිසාව වෙනස්‌ කළෙමු.

‘පොළොන්නරුවේ ඉඳලා…’ ඇයගෙන් කෙටි පිළිතුරකි.

ඇය සමඟ කතා කරමින් සිටින අතරේ පුංචි පුතෙක්‌ අප අසලට පැමිණීයේය. ඔහු සුරාඡ් දේශාන්ය. බෝගස්‌වැව විද්‍යාලයේ පහ වසර පන්තියේ අකුරු කරන දක්‍ෂ දරුවෙකි. ඔහු කියන විදිහට පන්තියේ ළමයින් හතළිස්‌ අටක්‌ අතරින් ඔහු හත්වැනියාය.

ඇයි පුතා තවම ඉස්‌කෝලෙ යුනිෙµdaම් එක පිටින්…?

‘ඉස්‌කෝලෙ ඇරිලා ගෙදරට ආපු ගමන් තමයි අම්ම එක්‌ක පන්සලට ආවේ…’

ඇයි අද පරක්‌කු වුණේ…? අපගේ පැනයට පිළිතුරු දෙනවා වෙනුවට ඔහු ඇඹරිණි. පිළිතුරක්‌ නැති පුංචි මුහුණ දෙස අපි බලා සිටිමු. මොකක්‌ හෝ ගැටලුවක්‌ තිබෙන බව අපට වැටහිණි.

‘පුතාට බස්‌ එකේ එන්න තිබුණු රුපියල් දහය ඉස්‌කෝලෙදී නැති වෙලා. පස්‌සෙ පුතා පයින්ම ගෙදර ඇවිත්. ඉස්‌කෝලේ ඉඳලා අපේ ගමට කිලෝ මීටර් දොළහක්‌ විතර තියෙනවා. ගෙදරට එනකොට හවස පහ විතර වුණා…’ පුංචි පුතා වෙනුවෙන් අපට උත්තර දුන්නේ ඔහුගේ මවය.

සුදු කමිසය පාණ්‌ඩු පාටය. මුහුණ මැළවී ගොස්‌ය. එහෙත් ඒ දරුවගේ පින් පාට සිනාව දැනුදු මට මැවී පෙනේ.

පුතාගේ තාත්තා අම්මා මොකද කරන්නේ…? අපි පුංචි පුතුට නැවතත් චූටි ප්‍රශ්නයක්‌ ඉදිරිපත් කෙළමු.

‘තාත්තා කුලී වැඩ. අම්මාගේ බඩේ ඔපරේෂන් එකක්‌ කරලා. ඒ නිසා අම්මට වැඩක්‌ කරන්න බෑ…’

‘පුතාට නංගිලා මල්ලිලා ඉන්නවාද…’

‘මල්ලි කෙනෙක්‌ ඉන්නවා. අනේ අංකල් අපේ අම්මට තවමත් හොඳ නෑ. අපිට අම්මාව හොඳ කරලා දෙන්න…’ ඒ සුරාඡ්ගේ අහිංසක ඉල්ලීමය.

සුරාඡ්ගේ පන්තියේ ළමයින් හතළිස්‌ අටකි. ළමයින්ට ඉඳ ගැනීමට අකුරු ලියන්නට ඩෙස්‌ බංකු ඇත්තේ පහළොවක්‌ පමණි. සුරාඡ් කියන විදිහට බෝගස්‌වැව විද්‍යාලයේ ඉගෙන ගන්න ළමයින් සංඛ්‍යාව හාරසිය ගානකි. එහෙත් මීට අවුරුද්දකට ඉහතදී එම පාසලේ ළමයින් අටසීයකට වැඩි ප්‍රමාණයක්‌ අධ්‍යාපන කටයුතුවල නියෑලුණු බව ලැබෙන ආරංචි මාර්ගය. මිනිසුන් ප්‍රදේශය අතහැර යැමත් සමඟ පාසලේ ළමයින් ප්‍රමාණය ශීඝ්‍රයෙන් අඩු වෙමින් පවතී.

‘ගොවිතැන් කටයුතු කරන්න වතුර දීලා තිබුණා. වගා කරන්න ණය පහසුකම් දුන්නා. මාසෙකට සැරයක්‌ වියළි ආහාර මල්ලක්‌ දුන්නා. අපිට තිබුණේ මහන්සි වෙලා වගා කරන්න. අපි වගා සංග්‍රමය පටන් ගත්තා. පලතුරු, එළවළු, ධාන්‍ය බෝග හැම දේම වගා කළා. මේක පින් පොළවක්‌ මහත්තයො. මයියොක්‌ක දණ්‌ඩක්‌ විසි කළත් පැළ වෙනවා. අපි වෑපිරු බීජවලින් අස්‌වැන්නත් ගත්තා. අටු කොටුත් පිරෙව්වා. මිනිස්‌සු රජයෙන් දීපු ගෙවල් දොරවල් ලොකු කරලා හදන්න පටන් ගත්තා. උතුරු වසන්තය යටතේ මේ ගම්වල හැම ගෙදරකටම ලයිට්‌ දුන්නා. පාරවල් හැදුණා. බලා හිටිද්දී ප්‍රදේශය දියුණු වුණා. මේ ආණ්‌ඩුව පත් වුණාට පස්‌සේ පාර හදන එක නතර වුණා. ඊට ටික දවසක්‌ යනකොට ගමට දුන්නු වතුර ටික නතර වුණා. වගා කරන්න විදිහක්‌ නැතිව ගියා. ඒ මදිවට වගා කරන්න දුන්නු ආධාර, වියළි ආහාර සහනාධාර සේරම නතර කළා. අපිට වෙච්ච අසාධාරණය මේ ප්‍රදේශයේ දේශපාලනඥයන්ට කිව්වහම කියනවා ‘උඹලාව මෙහෙට ගෙනත් දාපු උන්ට ගිහින් කියාපල්ලා’ කියලා. හරියට අපි අතපලAලෙන් වැටුණු ගානටයි කතා කරන්නේ. අපි එහෙම වෙන්න ඕන මිනිස්‌සු නෙමෙයි. යුද්දෙට දරුවො පූජා කළේ මෙහෙම දුක්‌විඳින්නත් නෙමෙයි. කොටින්ගෙන් වෙඩි කාගෙන උන් එක්‌කම හැපුණේ උපදින දරුවන්ට නිදහස්‌ රටක්‌ ඇති කරන්න. ඒත් දැන් අපිට වෙලා තියෙන්නේ හාමතේ මැරෙන්න. මේ ගම්වල ඉඳලා නගරයට දුරයි. ඒ නිසා නගරයට ගිහින් කඩේකවත් වැඩක්‌ පලක්‌ කරලා එන්න බෑ. අපි සිංහල කියලා දෙමළ ගම්වල මිනිස්‌සු කුලියක්‌ කරන්නවත් දෙන්නේ නෑ. ලෙඩක්‌ දුකක්‌ හැදිලා බෙහෙත් ටිකක්‌ ගන්න බෝගස්‌වැව, මාමඩුව, වව්නියාව රෝහල්වලට ගියහම අපිව කොන් කරනවා. අනේ හාමුදුරුවනේ අපිට කන්න නෑ. බොන්න නෑ. අපේ බඩ ඇකිලිලා. වතුර බිව්වොත් බඩ දැවිල්ල ගන්නවා. බෝගස්‌වැව ගමේ විතරක්‌ වකුගඩු රෝගීන් විසි හත්දෙනෙක්‌ ඉන්නවා. පිළිකා රෝගීන් ඉන්නවා. ගමේ හැමෝටම හතිය. රෑකට ලෙඩක්‌ දුකක්‌ හැදුණහම යන්න පාරක්‌ නෑ. බඩදරු අම්මලාට මහ මඟ දරුවො හම්බ වෙනවා. සමහර ලෙඩ්ඩු මග මැරෙනවා. අපි විඳින දුක රටට කියන්න මම වව්නියාවට ගිහින් බැනර් උස්‌සගෙන හිටියා. ඒ අහන්නේ නැති තැන පාර මැද නිදාගත්තා. ඒත් අපේ දුක බලන්න කවුරුවත් ආවේ නෑ. මේ ප්‍රදේශවල කිසිම මාධ්‍යවේදියෙක්‌ අපේ ප්‍රශ්න රටට කියන්නෙත් නෑ. අනේ හාමුදුරුවනේ අපිට පිහිට වෙන්න… අපි ජීවිතයේ හොඳටම දුක්‌විඳපු මිනිස්‌සු. අපිට තවත් දුක්‌ විඳින්න බෑ. අපේ දරුවන්ට ගොවිතැන් බතක්‌ කරගන්න ගමට දුන්නු වතුර ටික අරගෙන දෙන්න. මේවා අපිට කියාගන්න කෙනෙක්‌ නැතුවයි හිටියේ. මේ අඬනවා නෙමෙයි. පපු කැහුත්තේ තියෙන වේදනාවයි පිටවෙන්නේ…’ වියපත් මවගේ විලාපයත් සමග මුසු වූ උද්වේගකර ඒ වචන සැලළිsහිණිගම විහාර භූමියට රැස්‌ව සිටි සියලුම දෙනා හැඬෙව්වාය. සැබෑවටම ඒ කතාවට ඇඬෙන්නේය.

අපි ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයට, දිස්‌ත්‍රික්‌ ලේකම් කාර්යාලයට ගියහම කිසිම සැලකිල්ලක්‌ නෑ. ඒ ආයතන තුළ ඉන්න බහුතරය දෙමළ. නිලධාරීන් නිසා එන්නන්, යන්නන් ‘මෙන්න බුදුනෙA මල් මම වැන්දා ගියා’ කියන කතාවක තමයි කියන්නේ. මේ ක්‍රමය වෙනස්‌ විය යුතුයි. උතුර, නැගෙනහිර ප්‍රදේශවල සිංහල, දෙමළ මිනිස්‌සු පනහට, පනහ පදිංචි කරන්න ඕන. ඒ වගේම අතරමඟ නතර වෙච්ච බෝගස්‌වැව නැවත පදිංචි කිරීමේ ව්‍යාපෘතිය කඩිනමින් ක්‍රියාත්මක කරන්න ඕන. රටේ භාණ්‌ඩාගාරයේ සල්ලි නෑ කියලා කරගෙන ආපු සංවර්ධනය නතර කරන්න බෑ. ගම්වල මිනිස්‌සු කන්න නැතිව මැරෙන්න යනවා. වතුර ටිකක්‌ නැතිව ලෙඩ්ඩු වෙනවා. රටේ සල්ලි නෑ කියන ආණ්‌ඩුව මැති ඇමැතිවරුන්ට පිනට වාහන දෙන්න යනවා. මේවා තමයි පුදුම කතා. මේ කියන හරුප කතාන්දර බුද්ධිමත් ජනතාව තේරුම් ගන්න ඕන. බෝගස්‌වැව සැලළිsහිණිගම විහාරස්‌ථානාධිපති තණමල්විල පියනන්ද ස්‌වාමීන් වහන්සේ අප සමග අදහස්‌ දක්‌වමින් එසේ පැවසූහ.

පක්‍ෂ පාට වැදගත් නොවේ. මනුස්‌සකමට ප්‍රමුඛස්‌ථානය ලබාදිය යුතුය. මිනිසා, මිනිසාට ප්‍රේම කළ යුතුය. එහෙත් සිදුවෙමින් තිබෙන්නේ මිනිසා මිනිසාට වෛර කිරීමකි. දුටුගැමුණු රජ දවසේ නන්දිමිත්‍ර යෝධයාගේ බළකොටුව පිහිටා ඇත්තේ ද බෝගස්‌වැව ප්‍රදේශය කේන්ද්‍ර කරගෙනය. විසි දහසක්‌ රහතන් වහන්සේලා සමග හේමමාලා, දන්ත කුමරු උතුම් දළදා වහන්සේ වඩම්මාගෙන පැමිණියේ කච්චිකුඩිය, මහමඩුව, මඩුකන්ද සහ බෝගස්‌වැව ගම මැදින් වැටුණු මාර්ගයෙනි. එවැනි ඓතිහාසික භූමියක අද ජීවත් වන සිංහල මිනිසුන් හාමතේ මැරෙන්න යන්නේය. එහෙත් බෝගස්‌වැව මිනිසුන් ගෙවල් ඉල්ලන්නේ නැත. බඩු මලු ඉල්ලන්නේ ද නැත. ඔවුන්ගේ එකම ඉල්ලීම ප්‍රදේශයේ යටිතල පහසුම් දියුණු කරගැනීමය. ගමේ පාසල දියුණු කර ගැනීමය. ලබා දීපු වගා සහනාධාරය නැවත ක්‍රියාත්මක කරලීමය. පර වුණු ජීවිත ගොඩනඟා ගැනීමට ඔවුන්ට එය හොඳටම ප්‍රමාණවත් බව ගම්වාසීහු අපට කීහ.

ත්‍රස්‌තවාදයෙන් රට නිදහස්‌ කරගැනීමට ජීවිත පරිත්‍යාග කළ විරුවන්ගේ පවුල් සඳහා සුබසාධනය සැලසීම රටක, ජාතියක වගකීමකි. අනිවාර්ය යුතුකමකි. එමෙන්ම උතුර, නැගෙනහිර යනු වසර තිහකට වැඩි කාලයක්‌ ම්ලේච්ඡ ගෝත්‍රික යුද්ධයකට මැදි වූ විවිධ ජාතීන් ජීවත් වූ ප්‍රදේශයක්‌ය. ඒ මිනිසුන්ගේ පෑරුණු සිත් සුවපත් කිරීමට මෙතෙක්‌ දියත් කෙරුණු කිසිදු වැඩපිළිවෙළක්‌ නැත. මානසික කළමනාකරණය සඳහා කිසිදු උපදේශන වැඩපිළිවෙළක්‌ නැත. එවැනි බේද භින්න වූ පරිසරයක ජනාවාස ඇතිකිරීම සිහිබුද්ධියෙන් කළ යුත්තකි. එසේ නොවන්න දුක්‌විඳින්නේ ජාතික විරුවන්ගේ ඥාතීන්ය. බෝගස්‌වැව රණවිරු ජනපදකරණයේ පදිංචි මිනිසුන් අද අත්විඳිමින් සිටින්නේ ඒ කටුක අද්දැකීමය. ඒ අසරණ මිනිසුන් දේශපාලනිකව, භූගෝලීයව මෙන්ම ආර්ථික වශයෙන්ද නන්නත්තාර වී සිටින්නේය. දැන් ඒ මිනිසුන්ට කිසිදු හව්හරණක්‌ නැත. දේශපාලන ගෝත්‍රිකයන් ඒ අසරණයන් අරබයා කඹ ඇදිල්ලකය. රටක්‌ වශයෙන් අප බලාපොරොත්තු විය යුත්තේ සියලු ජාතීන් අතර සංහිඳියාවයි. එහෙත් මේ රටේ කාලකණ්‌ණි දේශපාලනය විසින් රටේ මිනිසුන් කුලල් කා ගන්නා තැනට තල්ලු කරනවා විනා එකමුතු කිරීමක්‌ නොකරන්නේය. ඉතිහාසය පුරාම අප අත්විඳිමින් සිටින්නේ ඒ ගෝත්‍රික දේශපාලන ක්‍රියාකාරකම්ය. වෙනසක්‌ නැත. අද අත්දකිමින් සිටින්නේ ද ඒ ගෝත්‍රික ප්‍රතිපත්තියමය.

රට නිදහස්‌ කරගැනීමට තම දරුවන් දන් දුන් මවුපියන් අසරණ තත්ත්වයට පත්කිරීම යනු රටක්‌ වශයෙන් අප කර ගන්නා ආනන්තරීය පාපකර්මයක්‌ බව ද දේශපාලන ඇත්තන් සිතේ ධාරණය කර ගත යුතුය.

තරංග රත්නවීර
සිරිමන්ත රත්නසේකර
ඡායාරූප – ක්‍රිෂාන් කාරියවසම්

කොළඹ පන්සලේ සුන්බුන් මත ඉදි වූ වුල්ෆෙන්ඩාල් පල්ලිය

කොළඹ පන්සලේ සුන්බුන්
මත ඉදි වූ වුල්ෆෙන්ඩාල් පල්ලිය

මුල් කාලයේ ලන්දේසීන් භාවිතා කළ කොළඹ කොටුවේ ශාන්ත පීතර දේවස්‌ථාන භූමියෙහි රජ ගෙදර Queens House (අද ජනාධිපති මන්දිරය) ඉදිකරන්නට නියම විය. එනිසා 1813 දී එම දෙව්මැදුර කඩා දමන ලදී. ඒවන විටත් එම දෙව්මැදුර තුළ දොන් ජුවන් ධර්මපාල රජුගේ සිරුර මෙන්ම ලන්දේසී ආණ්‌ඩුකාරවරු පස්‌ දෙනෙකුගේ සහ තවත් ලන්දේසි ප්‍රභූන් කීප දෙනෙකුගේම සිරුරු භූමදාන කර තිබිණි. මෙනිසා එකල සිටි එම අයගේ ජීවත්ව සිටින ඥතීන්ගේ අවසරය මත එම සිරුරු කොටස්‌ සහ පැරැණි සොහොන් ගල් වුල්ෆෙන්ඩාල් දේවස්‌ථානය වෙත ගෙන එන ලදී. රාජකීය 19 වැනි සේනාංකයේ නිල රැකවරණය සහිතව පන්දම් එළියෙන් ඒවා ගෙන ආවේ 1813 සැප්තැම්බර් මස හතරවන දිනය.

ඉඟුරු දී මිරිස්‌ ගත්තා වගේ” යන කියමන අපේ භාෂාවට එකතු වූයේ උඩරට සිංහල රජවරුන්, පෘතුගීසීන් ලංකාවෙන් පලවා හැරීමට ලන්දේසීන්ගේ සහාය ලබා ගැනීමත් සමඟ උදාවූ තත්ත්වය නිසාය. එය එක්‌ කරදරයක්‌ නැති කර ගැනීමට තවත් කරදරයක්‌ ළංකර ගැනීමක්‌ විය.

මෙම ඉඟුරු දී මිරිස්‌ ගැනීමට මඟ පෑදෙන්නේ ලන්දේසි නාවුකයෙකු වූ ජෝරිස්‌ වෑන් ස්‌පිල්බර්ගන් 1600 දී මඩකලපුවට පැමිණි විට මහනුවර රජකළ පළමුවන විමලධර්මසූරිය රජු ඔවුන් සාදරයෙන් පිළිගැනීමත් සමඟය.

එහෙත් ඉඟුරු දී මිරිස්‌ ගැනීම සඳහා නිල ආරාධනාව කරනුයේ දෙවන රාජසිංහ රජු විසිනි. ඒ 1655 සැප්තැම්බර් මාසයේ ජෝර්ඡ් හල්µaට්‌ නැව් දහසයක පිරවූ දෙදහස්‌ පන්සියයක යුද සේනාව සමඟ ගාලු වරායට පැමිණීමත් සමඟය.

මේ වන විට ලන්දේසීන් පෘතුගීසීන් සතුව තිබු නැගෙනහිර සහ දකුණු වෙරළේ බළකොටුද මීගමුව සහ කළුතර බළකොටුද අත්පත් කරගෙන තිබිණි. ඒ නිසාම කොළඹ පෘතුගීසි බලයද ඇද වැටීමට ආසන්න තත්ත්වයකට පත්ව තිබිණි. කොළඹ කොටුවේ කොටුවී සිටි පෘතුගීසීන්ට හල්µaට්‌ සෙන්පතියා කාලතුවක්‌කු ප්‍රහාර ආරම්භ කළේ 1655 ඔක්‌තෝම්බර් 17 දිනය. ඒ දැන් හල්µa ෙඩ්‍රාaප් හෙවත් සාන්තබස්‌තියම ලෙස හඳුන්වන කඳුගැටය මත සිටය.

සත් වසක්‌ මුළුල්ලේ සිදුකළ ප්‍රහාරය අවසන් වූයේ 1656 මැයි මස 12 දිනය. කොළඹ කොටුව ආරක්‍ෂා කළ පෘතුගීසී භයන්ගෙන් ඉතිරිවූ හැත්තෑ තුන් දෙනෙකු හල්µaට්‌ සෙන්පතියා වෙත ගොස්‌ තමන්ගේ යටත් බව ප්‍රකාශ කළහ.

1656 මැයි මස දොළොස්‌වෙනිදා කොළඹ නගරයට ඉහළින්, ඕලන්ද පෙරදිග ඉන්දියා සමාගමේ කොඩිය ලෙල දෙමින් ලංකා ඉතිහාසයේ තවත් පිටුවක්‌ පෙරළුණි.

පෘතුගීසීන් මෙන්ම ලන්දේසීන්ද (පසුව බ්‍රිතාන්‍යන්ද) තමන් යටත් කරගත් රටවල ධන සම්පත් සූරාකෑම සඳහා තම අවි බලය යෙදවූවා සේම එම රටවල මිනිසුන්ගේ “මොළ සූරා කෑම” සඳහා තම ආගම ව්‍යාප්ත කරන්නට වූහ. මෙහිදී පෘතුගීසීන් ලන්දේසීන්ට පෙර තමන්ගේ ආගමික සිද්ධස්‌ථාන තමන්ගේ බලය ව්‍යාප්තව තිබූ ප්‍රදේශවල ඉදිකර තිබිණි.

ලන්දේසීන් කොළඹ බලය අත්පත් කරගන්නා සමයේ, කොළඹ නගරයේ පෘතුගීසීන් ඉදිකළ දේවස්‌ථාන දහයක්‌ පැවැති බව කියයි. එයින් ශාන්ත පීතර දේවස්‌ථානය පිහිටියේ කොළඹ කොටුවේ ගෝර්ඩන් උද්‍යානය සමීපයේය. කොළඹ කොටුවේ නුතන ජනාධිපති මන්දිරය සමීපයේය. කොළඹ රාජධානිය කරගත් එකම රජවූ කෝට්‌ටේ දොන් ජුවන් ධර්මපාල රජුගේ සිරුරද තැන්පත් වූයේ කොළඹ කොටුවේ පිහිටි ශාන්ත පීතර දේවස්‌ථාන භූමියේය. මුල් කාලයේදී ලන්දේසීන් මෙම කතෝලික දෙව් මැදුර තමන්ගේ ආගමික කටයුතු සඳහා භාවිතා කරණ ලදී.

ඕලන්ද පෙරදිග ඉන්දිය සමාගම තමන්ගේ ආගමික කටයුතු සඳහා කොළඹ නගරයේ දේවස්‌ථානයක්‌ ඉදිකිරීම ආරම්භ කළේ 1749 දීය. ඒ කොළඹ කොටුව සමීපයෙහි වූ උස්‌ කඳුවැටියක්‌ මතය. එකල මෙම කඳු වැටියට නැගුන විට ජනාකීර්ණ නොවූ මුළු කොළඹ නගරයම දැකගත හැකි විය.

පෘතුගීසීන් එම ස්‌ථානය හැඳින්වූයේ Agoade Loupe යනුවෙනි. ලන්දේසීන් එය හැඳින් වූයේ වුල් ෆෙන් ඩෝල් Voluen daal යනුවෙනි. වෘකයන්ගේ මිටියාවත වෘකයින් සැරසරණ දෙනිය යන්න” එම ලන්දේසි වචනයේ තේරුම විය. පෘතුගීසීන් පැමිණි අවදියේ එම ප්‍රදේශය ලඳු කැලෑවක්‌ විය. කැළණි ගඟ අසබඩ මෝදර වැනි ප්‍රදේශවල බහුලව සිටි නරින් අහර සොයා මෙම පෙදෙසට එකල පැමිණුනි. මෙලෙස පැමිණි නරින් පෘතුගීසීන් හඳුනා ගත්තේ වෘකයන් ලෙසය. වෘකයන් සැරිසරණ දෙණිය යන අරුත ඇති ගෝආ ඩිලිප්” යන පෘතුගීසි වචන ලන්දේසි බසට පෙරලුනේ ‘වුල්ෆෙන්ඩාල්’ යනුවෙනි. මෙම වුල්ෆෙන්ඩාල් වීදිය ‘අද හැඳින්වෙන්නේ ආදුරුප්පු වීදිය’ යනුවෙනි.

1774 ලන්දේසීන් ආදුරුප්පු වීදිය කඳු ගැටය මත තමන්ගේ ලන්දේසි පල්ලිය ඉදිකිරීමට ප්‍රථම එහි පෘතුගීසී පල්ලියක්‌ තිබු බවත් Ceylon Francois Valentyn වාර්තාවල සඳහන් වෙයි. නමුත් පසුව එය උඩරට සිට ආ තානාපතීන්ගේ වාසභවනක්‌ ලෙස පැවතුණි.

එයට වෙනස්‌ තොරතුරුත් පිටකොටුව බෝධිය පිළිබඳ තොරතුරු සොයා බැලීමේදී මට දැන ගැනීමට හැකි විය.

ඕලන්ද යුගය ආරම්භවීමට ටික කාලයකට පෙර කොළඹ නගරයේ විශාලම විහාරය පිහිටියේ ආදුරුප්පුවීදිය කන්ද මුදුනේය. හරියටම කිවහොත් අද වුල්ෆෙන්ඩල් පල්ලිය පිහිටි ස්‌ථානයේය. කොළඹ මහා විහාරය යනුවෙන් එය හැඳින් වින.

සංඝමිත්තා තෙරණින් වහන්සේ ශ්‍රී මහා බෝධිය ශ්‍රී ලංකාවට වැඩමවීමෙන් පසු එහි අංකුර අටක්‌ හටගෙන එයින් බෝධීන් වහන්සේ අට නමක්‌ හැදී වැඩුනි. මේ අෂ්ටඵල බෝධීන් වහන්සේ ලංකාවේ ප්‍රදේශ අටක රෝපණය කෙරුණි. එයින් පසුව අනුරාධපුර සිරිමා බෝ සමිඳුන් වෙතින් තවත් අංකුර තිස්‌ දෙකක්‌ හටගෙන එයින් දෙතිස්‌ඵල බෝධීන් වහන්සේ බිහි විණි. එම දෙතිස්‌ඵල බෝධීන් වහන්සේද ලංකාවේ නොයෙක්‌ ප්‍රදේශවලට වැඩමකර රෝපණය කරණ ලදී.

එම දෙතිස්‌ඵල බෝධීන් වහන්සේලාගෙන් එකක්‌ ආදුරුප්පු වීදිය කන්ද මුදුනේ තිබූ මහා විහාරයේ රෝපණය කරන ලදී. පසු කාලයක ඕලන්ද ජාතිකයන් එම විහාරය විනාශ කර ඒ මත ඔවුන්ගේ පල්ලියක්‌ ඉදිකරණ ලදී.

පසු කාලයක කොළඹ නගරයේ ප්‍රවාහන කටයුතු කරත්ත සහ රික්‌ෂෝවලින් සිදුවූ යුගයේ ඔවුන්ගේ නැවතුම් පළවූයේ බේරේ වැව අයිනේය. ඔවුන් ආදුරුප්පු වීදිය කන්ද මුදුනේ ඒ වන විටත් තිබූ දෙතිස්‌ඵල බෝධියෙන් පැළයක්‌ ගෙනැවිත් බේරේ වැව අයිනේ රෝපණය කර එයට මල් පහන් පූජා කරන්නට වූහ.

ඉංග්‍රීසි ආණ්‌ඩු සමයේ කොළඹ නගරය විශාල කිරීමේදී කොටුව දුම්රිය ස්‌ථානය සහ මැනිං මාර්කට්‌ (ගබඩාව) සෑදීම සඳහා බේරේ වැව කොටසක්‌ද ගොඩකරන්නට විය. එවිට කරත්ත කරුවෝ සහ රික්‌ෂෝකරුවෝ බේරේ වැව අයිනේ රෝපණය කර තිබු බෝධිය ගෙනවිත් පිටකොටුවේ අද පිහිටි ස්‌ථානයේ රෝපණය කළහ.

එකල පැවැති ඩොරික්‌ ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය අනුව පැති හතරම එක සමාන ග්‍රීක කුරුසියක ස්‌වරූපයෙන්, වුල්ෆෙන්ඩාල් කඳු ගැටය මත ලන්දේසීන් කොළඹ නගරයේ තමන්ගේ ප්‍රථම දේවස්‌ථානය ඉදිකළහ. මෙහි බිත්ති අඩි පහක්‌ පමණ ඝණකම ඇති අතර ඒ සඳහා භාවිතාකර ඇත්තේ කබොක්‌ ගල් සහ හුණු බදාමය. ආරුක්‌කු සඳහා ගඩොල් භාවිතාකර ඇත. මුල් සමයේ එම ආරුක්‌කුවලට පිටතින් පිත්තල ආවරණයක්‌ යොදා තිබුණ බවට වාර්තා වුවත් වර්තමානයේ ඒවා දක්‌නට නැත.

අඩි එකසිය හතළිහක්‌ පමණ උස්‌වූ දෙව්මැදුර වහලයේ මැද කොටස එකල අර්ධ ගෝලාකාර හැඩයකින් යුක්‌තත විය. උළු වෙනුවට එය සෙවිලි වූයේ මිනිරන් ගල් පතුරු වලිනි. එහි හරි මැද රත්රන් ආලේප කළ රිදී නළයක්‌ විය. එය මුදුනේ රන් ආලේප කළ සුළං දිශා දර්ශකයක්‌ සවිකර තිබිණි. 1856 දී සිදුවී අකුණු ගැසීමක ප්‍රතිපලයක්‌ ලෙස මෙම සුළං දර්ශකය විනාශ වූ අතර, අර්ධ ගෝලාකාර හැඩැති වහලයටද හානි සිදුවිය. වර්තමානයේ දක්‌නට ලැබෙන තඹ ඊයම් මිශ්‍ර තහඩු මුදුන් වහලය ඉදි වූයේ එයට පසුවය.

කොළඹ කොටුව ආසන්නයේ උස කඳු ගැටයක පිහිටි මෙම ඕලන්ද පල්ලිය, එදා ඈත සාගරයේ ගමන් කළ නෞකාවලටද හොඳින් දර්ශනය වූ එකක්‌ බව පැවසෙයි. නැව් මඟ සලකුණක්‌ ලෙස මෙම ගොඩනැගිල්ල භාවිතා කර ඇත.

ලන්දේසීන් මෙම වුල්ෆෙන්ඩාල් දෙව්මැඳුර ඉදිකිරීම සඳහා යොදවා ගත්තේ නොයෙක්‌ රටවලින් ඔවුන් රැගෙන ආ වහලුන්වය. කොළඹ වරායේ ඕලන්ද නැව්වල රඳවාගෙන සිටි මෙම වහලුන් මෙම භූමිය සඳහා කැඳවාගෙන පැමිණ ඇත්තේ වරාය සිට ඉදිකළ උමං මාර්ගයක්‌ ඔස්‌සේ ය. විෂ්කම්භය අඩි පහළොවක්‌ වූ මෙම උමං මාර්ගයෙහි ඉහළ කොටස ගඩොල්වලින් ඉඳිකර තිබූ අතර පොළවට පැරැණි කොළඹ නගරයේ මාවත්වල අතුරා තිබු අන්දමේ කුඩා හතරැස්‌ කළුගල් අල්ලා තිබිණි. එක්‌දහස්‌ නමසිය අසු ගණන්වල කොළඹ ශාන්ත ජෝන් මාළු වෙළෙඳ සල අලුතෙන් ඉදිකිරීමේදී මෙම උමං මාර්ගය විවෘත වූ අතර එම මාර්ග ඔස්‌සේ පැමිණි පොලිස්‌ නිලධාරීන් මතු වූයේ වුල්ෆෙන්ඩාල් දේවස්‌ථානයේ අභ්‍යන්තරයෙනි.

1749 ගොඩනැඟීම ආරම්භ කළ වුල්ෆෙන්ඩාල් දේවස්‌ථානය 1757 මාර්තු හයවන දින එහි කැපකිරීමේ පූජාව සිදුකරණ ලදී. පර්සිවෙල් නමැති ඉතිහාස වාර්තාකරු මෙම දේවස්‌ථානය විස්‌තර කරන්නේ කලු නගරයේ (Black Town) ඇති ඉතා ආකර්ශනීය හා වටිනා දේවස්‌ථානයක්‌ වශයෙනි. මුල් යුගයේදී ලන්දේසි ආණ්‌ඩුකාරවරුන් ඉරුදින මෙහෙය සඳහා මෙම දෙවිමැඳුරට පැමිණි අතර ඔවුන් සඳහා කළුවර සහ කළුමැදිරිය දැවයෙන් නිම වූ විශේෂ ආසන තිබූ අතර අද ද ඒවා දක්‌නට ලැබෙයි. එසේම ඕලන්ද පෙරදිග ඉන්දියා සමාගමේ නිලධාරීන් සඳහාද විශේෂ ආසන තිබූ අතර අද ද ඒවා දක්‌නට ලැබෙයි.

එකල ආගමික මෙහෙයන් අවස්‌ථාවේ ශුද්ධවූ බයිබලය කියවීම සඳහා විශේෂ ස්‌ථානයක්‌ විය. ශබ්ද විකාශන යන්ත්‍ර නොතිබූ එම අවිධියේ එහි සිට බයිබලය කියවන විට මුළු දෙවි මැඳුරම ගිගුම් දෙමින් ඇසෙන්නට විය.

පාද තුනේ කනප්පුවක්‌ මත තැන්පත් කර ඇති බෞතීස්‌ම දිය බඳුන මෙම දෙව්මැඳුරේ දක්‌නට ඇති සුවිශේෂ කෞතුක භාණ්‌ඩයකි. තනිකර රීදියෙන් නිමවා ඇති මෙය අඩි දෙකක්‌ පමණ විශ්කම්භයකින් යුක්‌තය. 1664 සිට 1675 දක්‌වා මෙරට සිටි රිප්ක්‌ලොප් වෑන් ගොඑන්ස්‌ ආණ්‌ඩුකාරවරයාගේ බිරිඳවූ එස්‌කර් සලෝමි තම දියණිය ප්‍රසූත කරණ අවස්‌ථාවේ මිය ගියාය. තම බිරිඳ සිහිවීම පිණිස ආණ්‌ඩුකාරවරයා මෙම බෞතීස්‌ම දිය බඳුන පිරිනමන ලද්දේ සිඟිති දියණිය බෞතීස්‌ම කරන අවස්‌ථාවේදීය. මෙයද මුල් කාලයේ තිබී ඇත්තේ කොළඹ කොටුවේ පිහිටි ලන්දේසීන් භාවිතා කළ ශාන්ත පීතර දෙවිමැදුරේය.

මුල් කාලයේ ලන්දේසීන් භාවිතා කළ කොළඹ කොටුවේ ශාන්ත පීතර දේවස්‌ථාන භූමියෙහි රජ ගෙදර Queens House (අද ජනාධිපති මන්දිරය) ඉදිකරන්නට නියම විය. එනිසා 1813 දී එම දෙව්මැදුර කඩා දමන ලදී. ඒවන විටත් එම දෙව්මැදුර තුළ දොන් ජුවන් ධර්මපාල රජුගේ සිරුර මෙන්ම ලන්දේසී ආණ්‌ඩුකාරවරු පස්‌ දෙනෙකුගේ සහ තවත් ලන්දේසි ප්‍රභූන් කීඵ දෙනෙකුගේම සිරුරු භූමදාන කර තිබිණි. මෙනිසා එකල සිටි එම අයගේ ජීවත්ව සිටින ඥතීන්ගේ අවසරය මත එම සිරුරු කොටස්‌ සහ පැරැණි සොහොන් ගල් වුල්ෆෙන්ඩාල් දේවස්‌ථානය වෙත ගෙන එන ලදී. රාජකීය 19 වැනි සේනාංකයේ නිල රැකවරණය සහිතව පන්දම් එළියෙන් ඒවා ගෙන ආවේ 1813 සැප්තැම්බර් මස හතරවන දිනය.

”In pure portuguese over a king of cotta who was converted to the catholie faith in 1550, who died in 1607”

යන ගලක කෙටූ ලියවිල්ල අනුව 1550 දී පෘතුගීසීන් වෙතින් කතෝලික ආගම වැළඳගත් කෝට්‌ටේ රජු 1607 දී මියගිය බව කියෑවෙයි. ඒ අනුව 1542 – 1581 කාලයේදී කෝට්‌ටේ රජවී සිටි දොන් ජුවන් ධර්මපාල කුමරුගේ ස්‌මාරකය මෙහි තිබෙන්නට ඇති බව සිතිය හැක. නමුත් දැනට එවැනි සිහිවටනයක්‌ එහි නැත.

1765 සිට 1785 දක්‌වා ලංකාවේ ආණ්‌ඩුකාරයාව සිට 1788 පෙබරවාරි හයවන දින මියගිය ඉවාන් විලියම් µල්ක්‌ ආණ්‌ඩුකාරවරයාගේ සිරුර 1762 සිට 1765 දක්‌වා ආණ්‌ඩු කළ 1765 අප්‍රියෙල් මාසයේ මියගිය ලියුබට්‌ ජාන් බැරන් වැන් ඊක්‌ගේ මළ සිරුරද 1751 සිට 1752 දක්‌වා ආණ්‌ඩුකාරයාව සිටි 1752 පෙබරවාරි 25 දින මියගිය ජෙරාඩ් ජෝන් ප්‍රීලන්ඩ්ගේ මළ සිරුරද, 1697 සිට 1702 දක්‌වා ආණ්‌ඩුකාරයාව සිටි 1702 නොවැම්බර් 26 දින මියගිය ජරිට්‌ද හියර්ගේ මළ සිරුරද 1757 සිට 1762 දක්‌වා ආණ්‌ඩු කළ ජාන් ස්‌කෲදර්ගේ මළ සිරුර ද මෙම දේවස්‌ථාන අභ්‍යන්තර භූමියෙහි තැන්පත් කර ඇත.

මෙයට අමතරව එහි ඇති සිරුරු අතර ඡේකබ් හල්ප් කපිතාන්වරයාගේ සිරුර සහ අවසන් ඕලන්ද ආණ්‌ඩුකාරවරයා වූ (1764 – 1796) ජාන් ජෙරාඩ් වෑන් එන්බර්ක්‌ගේ බිරිඳගේ මළ සිරුරද වෙයි.

1807 දී වන්නි පළාත් පිළිබඳ වාර්තාවක්‌ ලියූ කපිතාන් ගොල්ටර්ස්‌ ස්‌තුනයිඩර්ගේ පවුලේ සොහොන් ගැබක්‌ද මෙහි ඇත. එහි කපිතාන් ස්‌කනයිඩර්ගේ මිණිබිරියවූ 1817 ජනවාරි 28 දින මියගිය ලුසියා මාරියා වෑන් කොන්ටිඩ්ගේ සිරුර ඇත. මියයන විට ඇගේ වයස මාස හතකි. 1822 ජුලි 21 දින වයස අවුරුදු 24 සපුරා මියගිය ඩොහානා ගර්ට්‌රූඩාගේද, වයස අවුරුදු දෙකේදී මියගිය කපිතාන් ස්‌කුනයිර්ගේ මුණුබුරා වූ හෙන්රි ස්‌කුනයිඩර් කුක්‌ගේද කපිතාන්ගේ එක්‌ බිරිඳක්‌ වූ සොµsයා මග්දලේනාගේ සිරුරද එහි ඇත. 1830 දෙසැම්බර් 20 දින ඇය මියයන විට ඇයට වයස අවුරුදු තිහකි. 1833 ජනවාරි 11 දින මියගිය චාල්ස්‌ෆෙඩ්රික්‌ බැරන් වෑන් කොන්රඩ් ද කපිතාන් ස්‌කනයිඩර්ගේ බෑණාය.

මෙහි ඇති බොහෝ සොහොන් පලකවල මියගිය පුද්ගලයාගේ උපන් දිනය, මියගිය දිනය, ඥතීන් කීපදෙනෙකු පිළිබඳ විස්‌තර මෙන්ම සමහරක මියයැමට හේතු ද දක්‌වා ඇත.

කෙසේ හෝ වුල්ෆෙන්ඩාල් ඕලන්ද රෙපරමාදු දේවස්‌ථානයේ අභ්‍යන්තර පොළව සම්පූර්ණයෙන්ම ආවරණය වී ඇත්තේ සොහොන් ගල් වලිනි.

වුල්ෆෙන්ඩාල් ඕලන්ද රෙපරමාදු දේවස්‌ථානයෙහි වායු සමනය කළ කුටියක ලන්දේසි යුගයට අයත් පැරැණි පොත් පත් මෙන්ම සුවිශේෂ ලියකියවිලිද ඇත. 1637 නිර්මාණය කළ ලන්දේසි බයිබලයක්‌ ද එහි ඇත.

පීටර් කැනියුට්‌ පෙරේරා

යාපනයේ ජනතාවට ඉඩම් බෙදා දෙමින් ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන කියයි

වැඩක්‌ කරන විට විවේචන එල්ලවීම සාමාන්‍ය දෙයක්‌
උතුරේ ජනතාව ඉල්ලන්නේ
ඔවුන්ගේ ඉඩම්, ඒ යුතුකම අප ඉටුකළ යුතුයි
යාපනයේ ජනතාවට ඉඩම් බෙදා දෙමින් ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන කියයි

උතුරේ ඉඩම් අවතැන් ජනතාවට භාරදෙන විට දකුණේ සුළු පිරිසක්‌ රජයට විවේචන එල්ල කරනවා. ඕනෑම වැඩක්‌ කරන විට විවේචනය කරන මිනිසුන් සිටීම සාමාන්‍ය දෙයක්‌. උතුරේ අවතැන් කඳවුරුවල සිටින අසරණ ජනතාවගේ දුක සැප ඇවිත් බලලම මේ විවේචනය කරනවා නම් තමා ඊට කැමති යෑයි ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා පැවසීය.

යාපනයේ ජනතාවට පසුගිය 12 දා ඉඩම් බෙදා දීමේ උත්සවයට සහභාගි වෙමින් ජනාධිපතිවරයා එසේ කීය.

තවදුරටත් කතා කළ ජනාධිපතිවරයා මෙසේ ද කීය.

උතුරු ප්‍රදේශයේ යුද්ධයෙන් අවතැන් වුණු ජනතාවට නිවාස 65,000 ක්‌ ඉදිකර දීමේ ව්‍යාපෘතියට අදාළ ආදර්ශ නිවාස දැක බලා ගැනීමත් මුල් ඉඩම් වල හිමිකම ලබාදීමත් යන කාරණා මුල් කර ගනිමින් කන්කසන්තුරේ ප්‍රදේශයට පැමිණි මේ අවස්‌ථාවේ ඔබ සමඟ එක්‌වීමට ලැබීම පිළිබඳව ඉතා සතුටට පත්වෙනවා.

මම පසුගිය මාසයේ යාපනයේ පැවැති බාලදක්‌ෂ ජම්බෝරියටත් සහභාගි වුණා. ඒ අවස්‌ථාවේ දකුණේ වගේම උතුරේ දරුවන් ඉතාමත් සතුටින් කටයුතු කළ හැටි මම දැක්‌කා.

උතුරේ ජීවත්වන තමුන්නාන්සේලා ගත කරන්නේ ඉතාමත් කටුක ජීවිතයක්‌. ඒවගේම මේ ප්‍රදේශයේ තිබෙන්නේ ඉතා වියළි දේශගුණික තත්ත්වයක්‌. ඒත් මේ ප්‍රදේශවල ජනතාව දුක්‌ මහන්සිවෙලා තමන්ගේ වගා කටයුතු ඉතාමත් සාර්ථක ලෙස කර ගෙන යනවා.

අපේ රටේ පළාත් නවයක්‌ තිබෙන බව ඔබ දන්නවා. මේ පළාත් නවයම එක වගේ සංවර්ධනයකට ලක්‌ විය යුතුයි. අවුරුදු 26 කට වැඩිය තිබුණු යුද්ධය නිසා නැගෙනහිර සහ උතුරු පළාත් වල සංවර්ධනය අඩාල වුණා. මේ ප්‍රදේශවල ජනජීවිතය කඩාවැටුණා. දුප්පත්කම වැඩි වුණා. ඒවගේම යුද්ධය නිසා උතුරේ වගේම දකුණේ සියලු ප්‍රදේශවල ජනතාවගේ ජීවිත අහිමි වුණා. යුද්ධය පැවති මෙම ප්‍රදේශවල ජීවත්වුණු ඔබට එහි කටුක බව අසීරු බව තවමත් මතකයේ ඇති. ඒවගේමයි දකුණේ පළාත්වල ජනතාවටත්. ඔවුන්ටත් මේ යුද්ධයේ කටුක අමිහිරි අත්දැකීම් රාශියක්‌ තිබෙනවා.

නව රජය විදියට අපේ අපේක්‌ෂාව වන්නේ මේ සියලු පළාත්වල ජනතාවට එකවගේ සේවය කිරීමයි. එහිදී යුද්ධය පැවති ප්‍රදේශවල ජනතාවගේ ප්‍රශ්නවලටත් ප්‍රමුඛත්වයක්‌ දී කටයුතු කිරීම අවශ්‍ය වෙනවා. ඒ අනික්‌ ප්‍රදේශවල ජනතාවට වඩා මේ ප්‍රදේශවල ජනතාවට දැඩි පීඩනයකට සහ ප්‍රශ්න රාශියකට මුහුණ දෙන්න සිදුවුණු නිසයි.

අවතැන් වුණු ජනතාවට අවශ්‍ය නිවාස 65000 ක්‌ ඉදිකර දීමේ ව්‍යාපෘතියක්‌ ක්‍රියාත්මක කරන බව ඔබ දන්නවා. මම තෙලිප්පලේ ප්‍රදේශයට පැමිණියේ මේ ආදර්ශ නිවාස ගැන සොයා බලන්න. මේ නිවාස ආකෘතිය සහ ඉදිකිරීම් පිළිබඳව මහ ඇමති විග්නේෂ්වරන් මහතා එතුමාගේ අදහස්‌ ඉදිරිපත් කළා. ඒවගේම ස්‌වාමිනාදන් ඇමතිතුමා එතුමාගේ අදහස්‌ ඉදිරිපත් කළා. මේ සඳහා විවාදයක්‌ අවශ්‍ය නැහැ කියලයි මම හිතන්නේ.

මේ ගෙවල් සෑදීමේදී ජනතාවගේ අවශ්‍යතාවය කුමක්‌ද කියලා අපි සොයා බලන්න ඕනෑ. ජනතාවගේ මත විමසලා ඔවුන්ගේ කැමැත්තට අනුව මේ නිවාස ඉදි කළ යුතුයි. ඒ නිසා අපි තුන් හතරදෙනා, පළාත් සභාව, ආණ්‌ඩුව වගේම මේ සෑම කෙනෙක්‌ම එකතු වෙලා මේ ජනතාව අපේක්‌ෂා කරන ආකාරයේ නිවසක්‌ සාදා දෙන්න කටයුතු කරන්න ඕනෑ. ඒ නිසා අපි ඉදිරි දිනවලදී ඒ ගැන සාකච්ඡා කරලා ජනතාවගේ අදහස්‌ ගැන සොයලා බලලා තීරණයකට එළඹෙනවා.

මම නිවාස නැරඹීමට ගිය අවස්‌ථාවේ ජනතාව විශාල පිරිසක්‌ මට හමු වුණා. ඔවුන් ඉතා අසරණ තත්ත්වයකට පත්වී සිටින ජනතාවක්‌ වගේම ඔවුන්ට ප්‍රශ්න රාශියක්‌ තිබෙන බව මට පෙනී ගියා. ඒ අය කිව්වේ අපට අපේ ඉඩම් දෙන්න කියලා. අපි එකක්‌ මතකයේ තබා ගන්න ඕනෑ. ඒ අය ඉල්ලන්නේ අනුන්ගේ දෙයක්‌ නොවෙයි. ඒ අය අපෙන් ඉල්ලන්නේ ඒ අයගේ ඉඩම් ලබාදෙන්න කියලයි. ඒ නිසා අපි ඒ යුතුකම ඉටු කළ යුතුයි කියලයි මම විශ්වාස කරන්නේ. අපි පසුගිය මාස කිහිපය තුළ ඉඩම් ලබා දුන්නා. ඉදිරි මාස කිහිපය තුළ අපි කෙසේ හෝ මේ කටයුත්ත අවසන් කළ යුතුයි.

පසුගිය දෙසැම්බර් මාසේ නත්තල් උත්සව අවස්‌ථාවේ යාපනයට පැමිණි අවස්‌ථාවේ මම කිව්වා අවතැන් වූ කඳවුරු වල ඉන්න ජනතාවට මාස 06 ක්‌ ඇතුළත ඒ කියන්නේ 2016 ජූනි මාසේ වන විට ඉඩම් පෙන්වීම් අවසන් කරන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා කියලා. දැන් මේ අවුරුද්දෙත් මාස 03 ක්‌ ගෙවෙමින් පවතිනවා. ඒ බලාපොරොත්තුව ඉටු කරන්න තව තිබෙන්නේ මාස තුන හතරක්‌ කාලයක්‌ පමණයි. ඒ කාලය තුළ මේ කාර්යය අපි කළ යුතුයි. ඒ සඳහා සියලුම අංශ වල සහයෝගය මම බලාපාරොත්තු වෙනවා.

දැන් මේ වසරේත් මාස 3 ක්‌ ගතවී අවසන් ඒ පොරොන්දුව ඉෂ්ට කිරීමට ඉතිරිව ඇත්තේ තව මාස කිහිපයක්‌ පමණයි. අපි කෙසේ හෝ ඒ කාර්යයන් ඉටුකළ යුතුයි. ඒ ස`දහා සියලුම අංශවල සහයෝගය මම කාරුණිකව බලාපොරොත්තු වෙනවා.

ඉඩම් නැවත භාරදීම රජයේ ප්‍රමුඛ කාර්යයක්‌ ලෙස අප සලකනවා. එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මානව හිමිකම් කොමසාරිස්‌තුමා ලංකාවට ආ විට එතුමා මා සමග සාකච්ඡා කළ බව ඔබ දන්නවා. එතුමා මගෙන් කළ පළමු ඉල්ලීම වූයේ අවතැන් කඳවුරු වල සිටින ජනතාවගේ ඉඩම් ප්‍රශ්නය විසඳන්න කියලා.

නමුත් උතුරේ ඉඩම් අවතැන් ජනතාවට බාරදෙන විට දකුණේ සුqළු පිරිසක්‌ රජයට විෙච්චන එල්ල කරනවා. ඕනෑම වැඩක්‌ කරනවිට විවේචනය කරන මිනිසුන් සිටීම සාමාන්‍ය දෙයක්‌. උතුරේ අවතැන් කඳවුරු වල සිටින අසරණ ජනතාවගේ දුක සැප ඇවිත් බලන්න කියල විවේචනය කරන සෑම කෙනෙකුටම මම කියන්නට කැමතියි.

අපි ජාතික සංහිඳියාව පිළිබ`දව නිතර නිතර කතා කරනවා. එහෙත් සියලු ආයතන සංහිඳියාව ශක්‌තිමත් කරන්න පැමිණෙන්නේ උතුරටයි. මම හිතනවා එතන පුංචි වැරදීමක්‌ සිදුව ඇති බව. සංහිඳියාවේ වැදගත්කම පිළිබඳ ජනතාව දැනුවත් කළ යුතු වෙන්නේ දකුණේ ජනතාවටයි කියන එක මා විශ්වාස කරනවා. නමුත් දකුණේ ජනතාව තුළ අන්තවාදී අදහස්‌ ඇතිකරන පිරිස්‌ නිසා සංහිඳියා ගමනට බාධා පැමිණෙනවා.

අපි සමානාත්මතා සමාජයක්‌ පිළිබඳ නිතර කතා කරනවා. සෑම කෙනෙක්‌ම එක වගේ ජීවත්විය යුතුයි කියලා කතා කරනවා. එහෙමනම් සෑම කෙනෙකුටම එක වගේ සිය අයිතිවාසිකම් භුක්‌ති වි`දින්න ඉඩ දිය යුතුයි නේද.

ඒ නිසා මේ රටේ සමස්‌ත ජනතාවට සමානාත්මතාවයෙන් එකවගේ ජීවත්වීමට සමාජයක්‌ බිහිකරන්න අපි එකට එකතුවෙලා කටයුතු කරමු කියලා මම බොහොම ගෞරවයෙන් සියලු දෙනාගෙන් ඉල්ලීමක්‌ කරනවා .

විවේචනය කරන්න, විරෝධය පෑමට ඕනෑම කෙනෙකුට පුලුවන්. නමුත් තමන්ගෙන් විය යුතු යුතුකම් හා වගකීම් පිළිබඳව සෑම කෙනෙකුටම අවබෝධයක්‌ තියෙන්නට ඕනෑ. අපි අපේ වගකීම් හා යුතුකම් මිනිසුන් වෙනුවෙන් ඉටුකළ යුතුයි. යුතුකම් ඉටුකිරීමේදී උතුරේ ද සහ දකුණේ ද කියා බෙදීමක්‌ අවශ්‍ය නැහැ. සමස්‌ත රටටම එය සිදුවිය යුතුයි. සමස්‌ත ලෝකයටම එය ඉටුවිය යුතුයි.

ඒ නිසා ම සතුටුවෙනවා ඔබ වැනි පිරිසකට ඉඩම් අක්‌කර 700 කට වැඩි ප්‍රමාණයක්‌ බාරදීමට පු`එවන් වීම ගැන. ඔබට තිබෙන අනෙකුත් ප්‍රශ්නත් පියවරෙන් පියවරට විසඳීමට අප කටයුතු කරනවා. අපි රජය විදියට උතුරේ ජනතාවට අපේ සම්පූර්ණ සහයෝගය දෙනවා. උතුරේ සිටින පාර්ලිමේන්තු මැති ඇමතිවරුන්ටත් පළාත් සභාෙවි මැති ඇමතිවරුන්ටත් අවශ්‍ය සහයෝගය අපි ලබාදෙනවා.

සමස්‌ත රාජ්‍ය නිලධාරී මහත්ම මහත්මීන්ගෙන් මම ඉල්ලා සිටිනවා මේ කටයුතු අපි ඉතාම කාර්යක්‌ෂමට ඉටු කරමුයි කියා. ප්‍රධාන අමාත්‍ය විග්නේෂ්වරම් මහතා කළ කතාෙවිදී පැවසූ කරුණු ද මා සිතට ගත්තා. තමුන්නාන්සේලා සියලු දෙනාගේම අදහස්‌ මම මගේ සිතට ගන්නවා. ඒ සියලු අදහස්‌ ගෙන වඩා යහපත් දේ අපි ක්‍රියාවට නංවනවා. ඔබ සියලු දෙනාට දෙවි පිහිට පතමින් ඔබෙන් සමුගන්නවා.

මහා සංඝ රත්නයේ ව්‍යවස්ථා යෝජනා රාජරත්න සභාගත කරයි

මහා සංඝ රත්නයේ ව්‍යවස්ථා යෝජනා රාජරත්න සභාගත කරයි

සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක රජය නවසිය හැටේ සහ හැටපහ අතර කාලය තුළ ජනතාවට පිරිමහින ප්‍රගතිශීලී වැඩ කොටස් රාශියක් ඉටුකළහ. ඒ අතරින් සිංහල රාජ්‍ය භාෂාව බවට පත්වීමට අවශ්‍ය ප්‍රතිපත්තිමය  ක්‍රියාමාර්ග දියත් කිරීම ප්‍රධාන වේ.  මැතිණියගේ නායකත්වයෙන්  විශාල වැඩ කොටසක් ඉටු කෙරුණද ඇතැම් අනවශ්‍ය තීන්දු තීරණ නිසා රජය අප්‍රසාදයට පත් විය. සීමාසහිත එක්සත් ප්‍රවෘත්ති පත්‍ර සමාගම රජයට පවරා ගැනීම සඳහා ඉදිරිපත් කල යෝජනාවෙන් සිරිමා  රජය පරාජයට පත් වූයේ මෙහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙනි. මේ පණතට විරුද්ධව කේ.එම්.පී.රාජරත්න මහතා චන්දය භාවිතා කලේය.ඊට හේතුව ඔහු දැක්වූ ස්වාධීන මතයයි. 1965 මැතිවරණයෙන් රාජරත්න මහතා පරාජයට පත්වීමට ආසන්නම හේතුව එය නොවේ. ඔහු යටතේම දේශපාලනයේ අත් පොත් තැබූ පර්සි සමරවීර මහතාට එක්සත් ජාතික පක්ෂය උදව් කිරීමයි.රාජරත්න මහතා නොකී කතාවකට මාධ්‍ය විසින් ප්‍රසිද්ධිය ලබා දීම නිසා ජනතාව අතර අප්‍රසාදයට පත් කිරීම එ.ජා.ප යේ එක් පියවරක් විය. කෙසේ වෙතත් අළුතෙන් පත්වූ ඩඩ්ලි සේනානායක රජයේ හිත දිනාගෙන සිටි රාජරත්න මහතා නිසා වැලිමඩ සහ ඌව පරණගම සිටි ඔහුගේ හිතවතුන්ද එක්සත් ජාතික පක්ෂයට ළබැඳිව කටයුතු කළ බව රාජරත්න මහතාගේ සමීපතමයෙකු වන මුහන්දිරම්ලාගේ කළුබණ්ඩා මහතා පවසයි.රාජරත්න මහතා දේශපාලනයෙන් සමුගෙන අධිනීතිඥවරයෙකු ලෙසට කටයුතු කළ අවදිය දක්වාම ඔහු සෙවණැල්ලක් මෙන් සිටි හිතෛෂි වන්තයෙකි.

ජාතික විමුක්ති පෙරමුණෙන් තරඟ කළද  සිරිමා රජයේ මන්ත්‍රීවරයෙකු වූ රාජරත්න මහතා වැලිමඩ ආසනයට සරිලන සේවයක් කිරීමටද අමතක නොකලේය. තමා අධ්‍යාපනය ලැබූ පළමු විදුහල වූ දඹවින්න විදුහල වැලිමඩ මධ්‍යමහා විද්‍යාලය බොරලන්ද විදුහල දිග්ගහපිටිය විදුහල වැනි විද්‍යාල රාශියකටම අඩුපාඩුවක් වූ ගොඩනැගිලි පහසුකම් ඇති කර දීමට ඔහුට පිළිවන් විය. බණ්ඩාරවෙල ගුරු විදුහල ආරම්භ කරන ලද්දේ ඩඩ්ලි සේනානායක මහතාගේ ආණ්ඩු කාලයේදීය. ඒ සඳහා රාජරත්න මහතාගේ දායකත්වය ඉතා ඉහළින්ම විය.හැටේ දශකයට ප්‍රථම වැලිමඩ ප්‍රදේශය සාම්ප්‍රදායික ගොවිතැනින් යැපුණු ග්‍රාමීය පළාතක් විය. රාජරත්න මහතාගේ පියා වන ගංඇතිගේ අප්පුහාමි මහතා ඌව කොළතැන්න නමින් තේ කම්හලක් ආරම්භ කොට ඉංග්‍රීසීන් අභිබවා ගියේ මේ ආර්ථිකය වෙනස් කරන්නටයි.රාජරත්න මහතා මේ ඉඩම් ඇතැම් විට සිය හිතවතුන්ට බෙදා දුන්නේ නොමිලේ බව මුහන්දිරම් මහතා පවසයි. මැතිවරණ වලට වියදම් කිරීට ඇතැම් විට මේ ඉඩ කඩම් විකුණා දැමීය. වැලිමඩ ප්‍රදේශයේ අල වගාව නැන්වීමට රාජරත්න මහතා මුල් වූ බවද සාම්ප්‍රදායික ගොවියා ඉදිරියට ගෙන ඒමට කැපවූ බවද අද බොහෝ දෙනට අමතකය.ඔහුගෙන් ඉඩම් ලබාගෙන ගොවිතැනින් පොහොසත් වූ අය රාජරත්න මහතාට විරුද්ධව චන්දය භාවිතා  කලේ කළ ගුණ නොදත් පුද්ගලයනි මෙනි. ඒ පක්ෂ දේශපාලනයේ ස්වභාවයයි.

1970 වසරේ සෙනෙට් මන්ත්‍රී මණ්ඩලයට පත් වූ රාජරත්න මහතා එහිදී ඉදිරිපත් කළ අදහස් මගින් රට තුළ මෙන්ම රජය  තුළද විශේෂ වෙනසක් ඇති කරන්නට සමත් විය. ස්ත්‍රී දූෂකයන්ට සහ මිනී මරුවන්ට මැති සභයට පැමිණීමට හැකි වන පරිදි පනතක් සම්මත කිරීමට උත්සාහ දරද්දී එයට සහමුලින්ම විරුද්ධ වූයේ කේ.එම්.පී.රාජරත්න මහතාය. මේ එදා ඔහු කළ කතාවයි.

අප වෙත ඉදිරිපත් කරන ලද පළමු වැනි පණත ගෙනාවේ මීනීමරුවන්ටත් ස්ත්‍රී දූෂකයන්ටත් මැති සභයට එන්න පුලුවන් තත්ත්වයක් ඇති කිරීම සඳහාය. ඒ පණත ප්‍රගතිශීලී පණතකැයි යමෙක් කියනවානම් ඔහු පිස්සෙක් මුග්ධයෙක් බේබද්දෙක් වන්ට ඕනෑ. ඒ පණත තරම් මේ රටේ පාර්ලිමේන්තු ඉතිහාසයේ මැති ඇමතිවරුන්ට චන්ද දායකයන්ට හා ඔවුන්ගේ බුද්ධියට අවමාන කළ පණතක් මේ රටේ ඉදිරිපත් වී නැහැ.1972 ජනරජ ව්‍යවස්ථාව සකස් කරන  කල්හි ආචාර්ය කොල්වින් ආර් ද සිල්වා මහතා ගේ මූලිකත්වයෙන් ආණ්ඩුක්‍රම සම්පාදක මණ්ඩලයක් පත් කරන ලදී. මේ මණ්ඩලයය විසින් ගෙනා යෝජනා සෙනෙට් මන්ත්‍රී මණ්ඩලයේ සම්මත විය යුතු විය. මෙහිදී රජරත්න මහතා කළ කතා මගින් පැහැදිලි කරන ලද්දේ ව්‍යවස්ථා සම්පදානය සඳහා භික්ෂූන් වන්සේලාට ද අයිතියක් තිබෙන බවයි. 1970 වසරේ සැප්තැම්බර් සහ ඔක්තෝබර් මාස වලදී දිනමිණ පත්‍රයේ පළවූ වාර්තාවන් උපුටා දක්වමින් කතා කල රාජරත්න මහතා අස්ගිරි මල්වතු අමර පුර සහ රාමඤ්ඤ යන ත්‍රෛයිනිකායික මහා සංඝරත්නය විසින්  ව්‍යවස්ථාවට ඇතුලත් විය යුතු යෝජනා ගැන පළ කරන ලද අදහස් රාශියක් සෙනට් මන්ත්‍රී මන්ඩලය ඉදිරියේ සභාගත කළේය.  1970 ඔක්කෝබර් මස 17 දාතම සහිතව එය සෙනට් මන්ත්‍රී මණ්ඩලයේ තිස් වන වෙළුමට ඇතුලත් කර තිබේ. එහිදී  අස්ගිරි මහානායක අතිපූජ්‍ය ගොඩමුන්නේ ධම්මා නන්ද මල්වතු විහාරයේ මහානායක අතිපූජ්‍ය මඩුගල්ලේ ධම්මසිද්ධි ප්‍රමුඛ කොට ගත් උභය විහාරීය මහා සංඝ රත්නය  විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද යෝජනා අතර තිබූ වටිනා අදහස් කීපයක් මෙසේ දැක්විය හැකිය.

1/ රජයේ ප්‍රධානියා සේනා සම්මත ජනාධිපති විය යුතුය.

2/ සිංහල බෞද්ධ රටක් වශයෙන් දීර්ඝ ඉතිහාසයක් ඇති නිසාද බහුතර ජනතාව සිංහල බෞද්ධයන් වන නිසාද රටේ ප්‍රධනියා  බෞද්ධයෙක් ම විය යුතුය යන සම්මතය අවුරුදු දෙදහසකට වැඩි කලක පටන් පැවති නිසාද ජනාධිපතිවරයා සිංහල බෞද්ධයෙකු විය යුතුය.

3/ අති දීර්ඝ කාලයක් මුළුල්ලේ ශ්‍රී ලංකා ද්විපයෙහි ජනතාවගේ සදාචාරය සභ්‍යත්වය සංස්කෘතිය සාහිත්‍යය කලාශිල්ප අධ්‍යාත්මික ගුණ වගාව යනාදිය සංවර්ධනය කිරීමේලා උපයෝගී වූ අසහාය බලවේගය බවට සිද්ධානත්ව පවත්නා බුද්ධ ශාසනයද එහි කටයුතුද සංඝයා වහන්සේලාද පූජනීය වස්තූ සහ විහාරස්ථනයන්ද වත් පිළිවෙත් පුද පූජා අඛණ්ඩව පැවැත්වීමට සලස්වා තිබෙන විධිවිධානයන්ද සිංහල රජ කාලයේ මෙන්ම අනාගතයෙහි ද ස්ථීරව පැවැත්වීමට සහ ආරක්ෂා කිරීමද මෙම රජය විසින් කළ යුතු වේ.

4/ ආගමික කටයුතු පිළිබඳව බුද්ධගමට සහ සංඝයා වහන්සේලාටද බෞද්ධයන්ටද අවුරුදු දහස් ගණනක් මුලුල්ලේ හිමිව තිබුණ විදේශීය පාලන යුගයෙහි නැතිවී ගිය සාධාරණ හිමි කම් වරප්‍රසාද හා විශේෂ සහනයන් මේ රජය විසින් තහවුරු කරනු ලැබේ.ඒ සඳහා අවශ්‍ය විධිවිදාන සැලැස්වීමේදී මේ රටේ පවත්නා ආගම් බුද්ධාගම හා සම තත්ත්වයෙන් නොසලකනු ලැබිය යුතුය.

5/ සංඝයා වහන්සේලාගේ විනය කර්ම චිරාගත සම්ප්‍රදායානුකූල චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර නිකාය පාලක සංඝ සභා නොහොත් පාලක මණ්ඩලය එහි අභ්‍යන්තර කටයුතු යන මේවා කෙරෙහි බලපානා අණ පණත් රෙගුලාසි ව්‍යවස්ථා ආඥා ව්‍යවස්ථාදායක මණ්ඩලය හෙවත් රජය විසින් නොපැනවිය යුතුය.

රාජරත්න මහතා විසින් සභාගත කළ අනෙක් යෝජනා අතර ශ්‍රීලංකා රාමඤ්ඤ නිකායේ කාරක  සංඝ සභා රැස්වීමේදී ගත් තීරණයක්ද විය.1970 /9/20 දිනමිණ පත්‍රයේ පළවූ එය යොජනා 11 කින් සමන්විත විය.එම යෝජනා සකස් කරන ලද්දේ රාමඤ්ඤ මහා නිකායේ මහා නායකව සිටි දීපේගොඩ චන්ද විමල හිමියන් සහ ගැටඹේ රාජෝපවනාරාමාධිපති ලබුදූවේ සිරිධම්ම ස්වාමීන් වහන්සේලා ගේ මූලිකත්වයෙනි. එම යොජනා අතරින් කීපයක් මෙසේය.

1/ ලංකාවේ එකම රාජ්‍ය භාෂාව සිංහල විය යුතුය. ශ්‍රී ලංකාව බෞද්ධ රාජ්‍යයක් බව අභිනව ආණ්ඩුක්‍රම පනතින් ප්‍රකාශයට පත් විය යුතුය. ප්‍රජා පාලනය පිලිබඳ බෞද්ධ මූල ධර්ම පදනම් කොට අභිනව ආණ්ඩු ක්‍රම පණත සකස් විය යුතුය.

2/ ශ්‍රී ලංකා ජන රජයේ ජනාධිපති ධූරයද අග්‍රාමාතය  පදවියද සිංහල බෞද්ධයෙකු සතු විය යුතුය. අභිනව ජන රජය ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ඒකීය පාලන ක්‍රමයක් විය යුතුය.

3/ 1815 උඩරට ගිවිසුමේ පස්වන වගන්තිය වැනි බුද්ධ ශාසනයද බෞද්ධ සංස්කෘතියට අයත් අංගෝපාංගයන්ද ආරක්ෂා කිරීමේ ප්‍රතිඥාවක් ආණ්ඩුක්‍රම පණතෙහි අතුලත් විය යුතුය.

4/ බෝ පත් සතර සහිත පැරණි සිංහ කොඩිය අභිනව ජනරජයේ කොඩිය විය යුතුය.

5/ නව ආණ්ඩුක්‍රම පනත යටතේ රාජ්‍යෝපදේශක මන්ඩලයක් පිහිටු විය යුතුය. අභිනව ජනරජය යටතේ ධර්මාමාත්‍ය පදවියක් ඇති කොට සියලු ආගමික කටයුතු ඒ හා සම්බන්ධ කටයුතුය.

6/ සිංහලයාට අයත් සාධාරණ තැන ලාබා දෙනු පිණිස තාවකාලිකව හෝ ජාතින්ගේ අනුපාතය අනුව පොදු අයිතිවාසිකම් බෙදී යන නීති රීති අභිනව ආණ්ඩුක්‍රම පනතෙහි ඇතුලත් විය යුතුය.

රාමඤ්ඤ නිකායට පසු අමරපුර නිකායට අයත් මහා සංඝරත්නය රැස්වී ආණ්ඩුක්‍රම මණ්ඩලයට ඉදිරිපත් කරන ලද යෝජනාද සභාගත කෙරිණ. ඒ වායින් සමහරක් මෙසේය.

1/ බුද්ධාගම රාජ්‍ය ආගම කල යුතු අතර සිංහල භාෂාව නියම වශයෙන්ම රාජ්‍ය භාෂාව කළ යුතුය.

2/ පක්ෂ දේශපාලනය අහෝසි කළ යුතු අතර මහජන චන්දයෙන් තෝරා පත් කෙරෙන සිංහල බෞද්ධ ජනාධිපතිවරයෙකු පත් කළ යුතුය.

ත්‍රෛයිනිකායික මහා සංඝරත්නයට අමතරව රත්තොට ප්‍රාදේශිය මහා සංඝ සභාව  වයඹ පළාතේ ත්‍රෛනිකායික සංඝ සභාව   වැනි සංඝ සභාවන් විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලැබූ ඉතා වැදගත් යෝජනා කීපයක්ද රාජරත්න මහතා සෙනෙට් මන්ත්‍රී මණ්ඩලය ඉදිරියේ සභා ගත කරන ලද්දේය. ඒ යෝජනා අතර ද ඉතා වැදගත් අදහස් රාශියක් විය. ඒ මෙසේය.

1/ තෙරුවන් සන්තක දේපළ අන්සතු වීම වළක්වන නීති රීති සකස් විය යුතුය.

2/තුන් නිකායේ පාලක මූලස්ථාන මගින් ඒ ඒ නිකායික භික්ෂූන් පිළිබඳව පොදු නීති මාලා ( කතිකාවත්) සම්පාදනය කරවා සම්මත කළ යුතුය.

3/ අලුත් ජන රජයට අනුශාසනා කිරීමට රාජ්‍යානුශාසනා උත්තරීතර මණ්ඩලයක් පිහිටවනු ලැබිය යුතුය.

4/ 1958 පනවන ලද කුඹුරු පනතින් සඟසතු දේපල වලට හානි වී ඇති හෙයින් එසේ නොවන පරිදි අඳ ගොවියාගෙන් ඒවා මුදා ගැනීම සඳහා නීති සම්පාදනය කල යුතුය.

5 / ජන රජය බෞද්ධ ප්‍රතිපත්ති පසුබිම් කොට ගත් බෞද්ධ රාජ්‍යයක් ලෙස පිහිටුවීමට කටයුතු කළ යුතුය.

මෙම යෝජනා සියල්ලේම සාරංශය වශයෙන් ගත් කල්හි ලංකාව බෞද්ධ රටක් බවට  නැවත පත් කිරීම මහා සංඝරත්නයේ මූලික අභිලාශයයි. රාජ්‍ය නායකයා බෞද්ධයෙකු වීමත් ප්‍රධාන භාෂාව සිංහල වීමත් කඩ කල නොහැකි කොන්දෙසි වේ. ඒකීය රාජ්‍ය සංකල්පයද මෙයට ඇතුළත් වේ.ත්‍රෛයිනිකායික මහා  සංඝ රත්නය තුළින් මතු වූ මේ යෝජනා පත්‍රවල පළ වූ නමුත් ආණ්ඩු ක්‍රම සම්පාදන මණ්ඩලයට ඉදිරිපත් වූ නමුත් එතරම් සැලකිල්ලකින් ඒ දෙස බැලීමක් එකළ නොවූ බව පෙනේ. නමුත් මේවා සභාගත කොට එයට පිළිගැනීමත් ලබා දී ඇත්තේ කේ.එම්. පී.රාජරත්න මහතා විසිනි. රෙජිනෝල්ඩ් පෙරේරා වැනි සෙනෙට් මන්ත්‍රී වරුන් මෙම යෝජනා වලට  කලේ කල අකලේ යයි සිනාසුණ ආකාරයද සෙනෙට් වාර්තා වල දක්වා තිබේ. කෙසේ වෙතත් ව්‍යවස්ථා සම්පාදනයේදී අතීත රජදරුවන්ගේ සිට භික්ෂූන් වහන්සේලා ගේ දායකත්වය සහ අනුශාසක්තවය ලැබුණු බව ප්‍රකට කිරීමට මෙම සභාගත කිරීම බෙහෙවින්ම වැදගත් වූ බව කිව යුතුය.වසර හතලිස් පහකට පසුව  වර්තමානයේ ව්‍යවස්ථා සම්පාදනයක් සිදු කිරීමට අර අඳී. කලින් සකස් කරන ලද කෙටුම්පතකට මහජන අදහස් එහෙන් මෙහෙන් ලබා ගෙන ආණ්ඩු ක්‍රම සම්පාදකයන්ගේ වුවමනාවන් සම්මත කර ගැනිම මෙහි අභිප්‍රායයි. මහානායක හිමිවරුන් ගෙන් විශේෂ යෝජනා ලබා ගැනීමක් මෙහිදී සිදු වන්නේ නැත. එම නිසා අතීත ආදර්ශයන් පදනම් කොට ගෙන   ත්‍රෛනිකායික මහා සංඝ රත්නයේ මැදිහත් වීම අත්‍යවශ්‍ය යෙන්ම සිදු විය යුත්තේය. කේ.එම්.පී.රාජරත්න මහතා එදා සිදු කළ සභාගත කිරීමට වටිනාකමක් සහ ගෞරවයක් හිමිවන්නේ එවිටයි..

2016/01/18 දිවයින

Real peace can only build by stopping a covert action of bad politician

Nagadeepa Vihara

Real peace can only build by stopping a covert action of bad politician

By Palitha Ariyarathna,Propaganda secretary,National Buddhist Authority

These days Tamil politician and LTTE propagandist harassing Buddhist and engaged in activity such as name changes of Sinhala villages to Tamil names and further now they are trying to convert name of ‘Naga deepa ‘to Nayinativu’(Tamil fantasy name).

So far Srilanka government did not agreed with a such falsify work and announcement by Sri Lanka Government promised that they will not change the name of Nagadeepa Island to ‘Nainativu’, Minister of Local Government and Provincial Councils, Faizer Mustapha has said its in his verbal statement Cleary.The Minister Faizer Mustapha made this observation in response to a proposal that is to be gazetted and approved by the Northern Provincial Council on 5th November to change the name of Nagadeepa Island to ‘Nainativu’.

Majority of Buddhist has been hurt by proposal given by North Council and some of Sinhala Buddhist says it’s and jokes and funny story ever they heard in their life time. Also many are claim that they couldn’t laugh enough seen such a Gazette.

However effort of C. Velupillai Kandaiah Sivagnanam (Northern Province Council Chairman) shows what exactly many Tamil politician needs.

Nagadeepa Island is a small island off the coast of Jaffna Peninsula in the Northern Province of Sri Lanka. The ancient and historic Nagadeepa Rajamaha Viharaya in the Nagadeepa Island is one of the sixteen most sacred places of worship by the Buddhists in Sri Lanka. The Buddha paid three visits to Sri Lanka.

The Buddha’s first visit was in the ninth month after Buddhahood on Duruthu (January) Full Moon Day.(1 B.E. or 528 B.C.) That was to Mahiyangana where the Yaksa Clan of the entire island was meeting in the Mahanaga Garden. On this visit, the Buddha not only won the Yaksas/Raksas to Buddhism but also succeeded in getting the Naga clan King Maniakkhika of Kelaniya, who came to Mahiyangana to meet the Buddha, to embrace Buddhism.

https://i2.wp.com/www.flamingolanka.com/images/Jaffna_Trip_2_002.jpg

The second visit was in the fifth year of Buddhahood (5 B.E. or 523 B.C.). The Buddha on seeing an imminent war between two Naga Kings – Culodara and Mahodara, uncle and nephew, over a Jewelled Throne, visited Nagadipa (Jaffna), settled the dispute and handed over the custody of the Jewelled Throne to Naga King Maniakkika of Kelaniya. On this visit the Buddha was accompanied by Samiddhi Sumana, a representative of Persian King Darius, who came to be referred to as Sakka (Sakkra), the King of Kings of Deva clan. Samiddhi Sumana brought with him a tree from Jetawanarama, which was also presented to Maniakkhika who in turn constructed a Cetiya covering the Jewelled Throne in Kelaniya and also planted the Na tree which precints is Kelaniya Viharaya.

The Buddha visited Sri Lanka for the third time (that was the last time, too) at the invitation of King Maniakkhika. On this third visit that the Buddha placed an imprint of his left foot on top of Sumanakuta (Samanalakanda) on the invitation of a Naga Prince named Sumanasaman as he left his foot imprints in Narmada and Saccabaddha in India. The Sumanakuta, after the arrival of the colonialists also came to be called Adams Peak.

(Observation by Author and popular truth -Every invader likes to change many Sinhala village or popular places and its names for their own taste of religion or belief or nationality. Currently many extremist are in favour of such a covert act which lot of Sinhala Buddhist much not aware. Name change can easily uses in future for a fraudulent or other illegal purpose. There for Srilanka must forbidden even writing or publically speaking such act.

In British period more than 3000 thousand Sinhala village names are has been change to Tamil abbreviation witch must re-correct now to show that there not living in Tamil Country but they are living in a Sinhala country. If historical mistaken are revise. It may help to educated Tamil for thinking their claim is wrong.

When Elara was a just king, his Tamil followers harassed the Buddhists and were actively engaged in anti-Buddhist activities. King Dutugemunu’s (161 BC to 137 BC) efforts ensured territorial integrity as well as cultural integrity. So is that current powers of Tamil leader are in opposition party make such a hidden names change game against Sinhala land? Answer can be No or Yes. But in the same time Sri Lanka’s opposition leader R Sampanthan said the demand by the Northern Provincial Council earlier this month to change the official name of an island of the Jaffna peninsula back into Tamil from Sinhala was “a stupid proposal”.

Many Tamil politician can acting like a Fox and tiger covered with sheep skin. There for Sinhala Buddhist must aware about many things and they have to maintain their interest around protecting their own country.

Finally ending writing saying do we have a leaders likes Anagarika Dharmapala or King Like a Dutugemunu? A person for lead or protect us and who care deeply about Sinhala Buddhist problems and their mother country.

Theruwan Saranai!

Famous appeal to the Sinhala Buddhists’ in 1926 by Anagarika Dharmapala

Sinhala Buddhists – Wake Up!

A majority race declines because of its own failures

when that happens the minorities take advantage

the minorities become stronger and begin to dictate terms to the majority.

That is what has happened to the Sinhalese Buddhists. 

So long as Sinhalese Buddhists continue to divide themselves;

by caste – Govigama, Karawe, Durawe

by location – upcountry, low country

politically by party divisions

And if even the Buddhist clergy are divided by nikaya and sermons

even in marriage…..and Sinhalese Buddhists kept busy with these divisions

will realize too late their fall. 

Why do Sinhalese not grow jak fruit but instead grow grass

Why do Sinhalese look to the seas to await flour from the west

Does the Sinhalese not realize that in exchange for their resources they get tuppense?

Dayawati’s have changed their names to Daisy, Piyadasa’s are now Peter,

Look at the Muslims, have they ever taken any other name?
Sinhalese have given up their religion for a piece of meat

Reference:

: http://www.infolanka.com/org/srilanka/religion/4.htm

https://lankacnews.com/sinhala/news/137488

https://balawegaya.wordpress.com/2015/11/22/F/

 

නාගදීපයේ නම වෙනස්‌ කරනවාට මමත් විරුද්ධයි

නාගදීපයේ නම වෙනස්‌ කරනවාට මමත් විරුද්ධයි
විපක්‍ෂ නායක සම්බන්ධන් කියයි

* විග්නේෂ්වරන් එක්‌ක ප්‍රශ්නයක්‌ තියෙනව; හැබැයි බරපතළ නැහැ
* විදේශීය විනිසුරුවන් ඕනේ සැකය දුරු කරන්නයි

දෙමළ දේශපාලන පක්‍ෂවල නායකයන් හා ඊට පහළ තනතුරු දරන අය අතර ද මත ගැටුම් හට ගෙන ඇති බවක්‌ පෙනේ. උතුරු පළාත් සභාවේ මහ ඇමැති විග්නේෂ්වරන් මහතා හා පාර්ලිමේන්තුවේ විපක්‍ෂ නායක ආර්. සම්බන්ධන් මහතා අතර යම් ප්‍රමාණයක දේශපාලන ගැටුමක්‌ පවතින බව අපි දනිමු. එසේ වුවද උතුරු පළාත් සභාව අනුමත කරගෙන ඇති ‘නාගදීප’ නම ‘නයනතිව්’ ලෙස වෙනස්‌ කිරීමට අදාළව සම්මත කර ගෙන ඇති යෝජනාව ද සම්බන්ධන් මහතාගේ දැඩි දොaෂ දර්ශනයට ලක්‌ව ඇත.

“අපි කොහොමද කියන්නේ ‘නාගදීප’ නම වෙනස්‌ කරන්න කියලා. එහෙම කරන්න ඉඩ දෙන්න බෑ. අපි උත්සාහ කරන්න ඕනේ අපි සියලු දෙනාම එකට ජීවත් වෙන්නයි. එකම රටක්‌ තුළ අපිට බෙදී වෙන්වෙලා ඉන්න බෑ යෑයි ආර්. සම්බන්ධන් මහතා ‘දිවයින ඉරිදා සංග්‍රහය’ සමඟ සංවාදයකට එක්‌ වෙමින් සඳහන් කළේය. අපි සම්බන්ධන් මහතා සමඟÊකරන ලද සංවාදයයි මේ.

ප්‍රශ්නය – එල්.ටී.ටී.ඊ. සැකකරුවන්ට අධිකරණයෙන් ඇප දෙන්න කියන ගමන් යුද්ධයේ දී සටන් කළ රණවිරුවන් සිරබාරයට ගන්න හදනවා කියල බොහෝ දෙනෙක්‌ චෝදනා කරනවා. ඒ පිළිබඳව ඔබගේ අදහස මොකක්‌ද?

පිළිතුර – එල්.ටී.ටී.ඊ. සැකකරුවන් කියල අත්අඩංගුවට ගත් දෙමළ තරුණයන් වසර 10 – 15 චෝදනා නැතුව සිරකර ගෙන ඉන්නවා. ඒක සාධාරණ නෑ කියල ඕනෑම කෙනකුට තේරුම් ගන්න පුළුවන්. සමහර අයට චෝදනා ඉදිරිපත් කරල දඬුවම් ලබා දීලත් තියෙනවා. ඒ ගැන අපි කතා කරන්නේ නෑනේ. බොහෝ අයගේ කටඋත්තර හැරෙන්න වෙන දෙයක්‌ නෑ.

දැන් යුද්ධය ඉවරයි. එල්.ටී.ටී.ඊ.ය අද නෑ. ආයුධ සහිත කණ්‌ඩායම් නෑ. අද දෙමළ ජනතාවත් කියන්නේ ඒකීය රටක්‌ තුළ අපි සහෝදරත්වයෙන් ජීවත් වෙන්න ඕනේ කියලා. එහෙම තිබියදී චෝදනා නැතිව ත්‍රස්‌තවාදය වැළැක්‌වීමේ පනත යටතේ මේ අය සිරකර ගෙන සිටීම නිසා මේ පවුල්වල අයගේ ජීවිතත් අවුල් වෙලා.

දැන් යුද හමුදාව පිළිබඳව ක්‍රියා කරන ආකාරය ගැන මම කියන්නේ වැරැදි කළ ඉහළ නිලධාරීන්ගෙන් විමසා බලන්න ඕනෑ කියලයි. එල්.ටී.ටී.ඊ. සංවිධානය හමුදාවට පහර දෙන වෙලාවේ පෙරළා ඔවුන්ට පහරදීම ගැන කවුරුත් ප්‍රශ්න කරන්නෙ නෑ. නමුත් සාමාන්‍ය ජනතාවට හිරිහැරයක්‌ වෙලා තියෙනවා නම් ඒක ගැන බලන්න ඕනේ.

ප්‍රශ්නය – ජිනීවා යෝජනාවලට අනුව දෙමුහුන් අධිකරණයට විදේශ විනිසුරුවන් යොදා ගත යුතු බව ඔබ සඳහන් කර තිබුණා. විදේශීය විනිසුරුවන් යොදා ගැනීමෙන් ඒක දේශීය යාන්ත්‍රණයක්‌ වෙන්නෙ නෑ නේද?

පිළිතුර – මේ කාරණයේදී අපි මේ දෙපාර්ශ්වයේම විශ්වාසය දිනා ගත හැකි අයුරින් කටයුතු කරන්න ඕනෑ. මේ පැමිණිලි විභාග කරන්න සම්පුqර්ණයෙන් ම විදේශ විsනිසුරුවන් පත් කළොත් ඒක සිංහල ජනතාව පිළිගනීවිද? ඒ අය ඒකට කැමැති නෑ. විදේශ විනිසුරුවන් ගෙන් තමන්ට සාධාරණයක්‌ ඉෂ්ට වෙනවා කියලා ඔවුqන් පිළිගන්නෙ නෑ. අනෙක ඒක පිළිගන්න කියලා කවුරුහරි බලපෑම් කරනවා නම් ඒකත් සාධාරණ නෑ. ඒ වගේම තමයි මේ අධිකරණය සම්පූර්ණයෙන් ම ශ්‍රී ලංකා විනිසුරුවන් හිටියොත් දෙමළ ජනතාවට සැකයක්‌ ඇති වෙනවා ඔවුන්ට සාධාරණය ඉෂ්ට වෙන්නෙ නෑ කියලා. එහෙම වුණොත් ඒකීය රටක්‌ තුළ මේ දෙගොල්ල එකතු කරන්න තවත් කාලයක්‌ ගත වෙනවා. ඒ නිසයි දෙපාර්ශ්වයටම සාධාරණයක්‌ ඉටු වෙන්නත් සැකයක්‌ ඇති නොවෙන්නත් මේ අධිකරණයට විදේශ විනිසුරුවන් යොදා ගන්න කියල අපි කියන්නෙ. අපේ අපේක්‍ෂාව ජනතාව බෙදන්න නොවෙයි. මේ ජනතාව එකතු කරන්න ඕනේ. එහෙම කරන්න නම් ඔක්‌කෝටම පිළිගන්න පුළුවන් ක්‍රමයක්‌ ක්‍රියාත්මක කරන්න ඕනේ.

ප්‍රශ්නය – ඔබේ පක්‍ෂයේ ම පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී සුමන්තිරන් මහතා ඉකුත් දා ඔස්‌ටේ්‍රලියාවට ගිහිල්ල විදේශ ඇමැතිනි හමුවෙලා මේ විදේශ විනිසුරුවන් ලබා ගැනීම ගැන කතා කළා කියල මාධ්‍ය වාර්තා කර තිබුණා. ඒ ගැන ඔබ යමක්‌ දන්නවද? එහෙම කතා කළේ පක්‍ෂයේ එකඟතාව ඇතිවද?

පිළිතුර – සුමන්තිරන් මන්ත්‍රීතුමා ඔස්‌ටේ්‍රලියාවට ගියේ ඒ ගැන කතා කරන්න නොවෙයි. නමුත් අපේ රටේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයෙක්‌ පිටරටකට ගියහම ඒ රටේ දේශපාලනඥයෝ සමඟ කතා කරන කොට පොදුවේ රටේ ප්‍රශ්න ගැන කතා කරන්න වෙනවා. ඒ අයුරින් තමයි සුමන්තිරන් මහතා ඔස්‌ටේ්‍රලියාවේදී කතා කරල තියෙන්නේ. ඒවා නිල වශයෙන් සිදුවන සාකච්ඡා නොවෙයි.

ප්‍රශ්නය – උතුර පළාත් සභාවේදී ‘නාගදීපය’ නයනතිව් කියල වෙනස්‌ කරන්න යෝජනාවක්‌ සම්මත කරගෙන තිබෙනවා. මේ යෝජනාවට ඔබත් එකඟද?

පිළිතුර – මම පසුගියදා නාගදීප පන්සලට ගියා. මේ තියෙන්නේ ඒ හාමුදුරුවෝ මගේ අතේ බැඳපු පිරිත් නූල (අත පෙන්වමින්) මේවා මෝඩ යෝජනා. ඇයි නාගදීපය නම වෙනස්‌ කරන්නේ. අපි හැමදෙනාම එකට ජීවත් වන මේ රටේ නාගදීපය නම වෙනස්‌ කරන්න අවශ්‍ය නෑ. ඒ යෝජනාවට මම විරුද්ධයි. අපි එකතු කරන්න හදන කොට සමහර අය බෙදන්න හදනවා. නයනතිව් කෝවිල වගේම නාගදීපය තියෙන්න ඕනේ.

ප්‍රශ්නය – උතුරේÊමහ ඇමැති විග්නේෂ්වරන් හා ඔබ අතර යම් ප්‍රශ්නයක්‌ තියෙනවා නේද?

පිළිතුර – ප්‍රශ්නයක්‌ නෑ කියල මට බොරු කියන්න වුවමනාවක්‌ නෑ. ප්‍රශ්නයක්‌ තියෙනවා. නමුත් ඒක බරපතළ ප්‍රශ්නයක්‌ නොවෙයි.

විග්නේෂ්වරන් මහතා අපේ පක්‍ෂයෙන් පත් කළ ඒ පළාතේ අපේ ප්‍රධාන අමාත්‍යවරයා. පසුගිය මැතිවරණයේදී එයා අපට උදව් කළේ නෑ කියල පක්‍ෂයේ මන්ත්‍රීවරුන් අතරම විවිධ මත පළවෙනවා. පක්‍ෂයක සාමාජිකයෙක්‌ වුණාම එයා පක්‍ෂයේ දේශපාලන කටයුතුවලට උදව් කරන්න ඕනේ. එයා දැන් ‘සුප්‍රිම්කෝට්‌’ ජඡ් (ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු) නොවෙයිනේ. එයා දැන් අපේ මහ ඇමැති. කොහොම උනත් මම එයත් එක්‌ක මේ ගැන කතා කරන්න තීරණය කරලා තියෙනවා. ළඟදීම කතා කරනවා. එයා හොඳ කෙළින් වැඩ කරන කෙනෙක්‌. ඒ නිසා පක්‍ෂයටත් එයාගෙන් යුතුකම් ඉටු වෙන්න ඕනේ.

ප්‍රශ්නය – ඔබ පාර්ලිමේන්තු විපක්‍ෂ නායක විදියට ඔබේ කාර්යභාරය පිළිබඳ සෑහීමකට පත් වෙනවාද?

පිළිතුර – ඔව්. මම විපක්‍ෂ නායකගේ කාර්ය සැලකිල්ලෙන් ඉටු කරනවා. ආණ්‌ඩුවෙ වැරදි තැන්වලදී අපි ඒවා පෙන්වා දෙනවා.

ප්‍රශ්නය – ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂ කණ්‌ඩායම හා ඔබ අතර කටයුතු කෙරෙන්නේ කොහොමද?

පිළිතුර – ඒ අය විපක්‍ෂ කණ්‌ඩායම් හැටියට හිටියා කියලා අපිට ප්‍රශ්නයක්‌ නෑ. මම හැමදාම විපක්‍ෂයේ හිටපු කෙනෙක්‌. ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂ කණ්‌ඩායමේ ඉන්න බොහෝ දෙනා ආණ්‌ඩුවල හිටපු ඇමැතිකම් දරපු අය. ඒ අය ඇමැති තනතුරු දරන කාලෙත් මම විපක්‍ෂයේ හිටියේ.

ප්‍රශ්නය – ජිනීවා යෝජනා අනුව අධිකරණය පිහිටුවන්නේ කවදාද කියල කියන්න පුළුවන් ද?

පිළිතුර – ඒ ගැන තවම තීරණයක්‌ නෑ. ජනාධිපතිතුමා ඒ ගැන කතා කර ගෙන යනවා. අපි මොනවා කළත් නැවතත් අපේ ජනතාව බෙදන්නෙ නැතිව මේ සියලු දෙනා සහෝදරත්වයෙන් එකතු කරන්න ඕනේ. අපි හැමෝටම මේ රටේ සතුටින් ජීවත් වෙන්න පුළුවන් පරිසරයක්‌ හදන්න ඕනේ. අපි ඔක්‌කොම ශ්‍රී ලාංකිකයෝ.

ප්‍රශ්නය – ජිනීවා යෝජනාවලට රජය මුලින් එකඟ වෙලා දැන් මේ රටේ පක්‍ෂ නායක සමුළුවලදී ඒවා ගැන කතා කළා කියල ප්‍රයෝජනයක්‌ තියෙනවාද? පක්‍ෂ නායක සමළුවේදී කතා කරලා මුලදී රජය එකඟ වී ඇති කරුණු වෙනස්‌ කරගන්න පුළුවන්ද?

පිළිතුර – මානව හිමිකම කවුන්සලයේදී තීරණයක්‌ ගන්න ඕනෑ නිසා රජය තීරණයක්‌ අරගෙන තිබෙනවා. දැන් ඒ තීරණ ක්‍රියාත්මක කරන්න ඕනේ. ඒ ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී අපි රටක්‌ හැටියට කටයුතු කළ යුත්තේ කෙසේද කියල තමයි පක්‍ෂ නායකයන් සමඟ කතා කරන්නේ. ජනාධිපතිතුමා ඒ ගැන පක්‍ෂ නායකයන්ගේ අදහස්‌ විමසීම හොඳ නෑ හෝ වැඩක්‌ නෑ කියන්න බෑ. පක්‍ෂ නායක සමුළුවේදී කතා කරලා ජිනීවාහිදී එකඟ වූ කරුණු වෙනස්‌ කරන්න බෑ. නමුත් ඒ එකඟ වූ කරුණු ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා අපි හැමෝටම පිළිගත හැකි ක්‍රමයක්‌ සකස්‌ කර ගන්න පුළුවන්.

සාකච්ඡා කළේ
ජයසූරිය උඩුකුඹුර
එරික්‌ ගාමිණී ජිනප්‍රිය

‘නාගදීපය’ නම ඉවතට.. ‘නයිනතිවු’ ලෙස ගැසට් කරන යෝජනාව සම්මතයි..

උතුරු පළාත් සභාව විසින් ‘නාගදීපය’ වෙනුවට ‘නයිනාතිව්’ ලෙස එම දුපතේ නම වෙනස් කිරීමට වූ යෝජනාවක් පසුගිය 05 වැනිදා සම්මත කර ඇත.

සී.වී.කේ. සිවඥානම් උතුරු පළාත් සභාවේ සභාපතිවරයා විසින් ඉදිරිපත් කරනලද මෙම යෝජනාවෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ නාගදීපය ‘නයිනාතිව්’ ලෙස ගැසට් කළ යුතු බවයි.

කෙසේ වෙතත් මෙම යෝජනාවට ජනාධිපතිවරයාගේ හා පළාත්පාලන ඇමතිවරයාගේ අනුමැතිය හිමිවිය යුතුය.

 

Categories

Balawegaya Flickr Photos

Different countries have visited this site

Free counters!