//

ලෝකයේ හොදින්ම විජාතින්ට සලකන රට ඔබ දන්නවද ?

This category contains 17 posts

හමුදාවට ගත් උතුරේ අක්‌කර විසිදහසක්‌ යළි මුල් හිමිකරුවන්ට දෙයි

හමුදාවට ගත් උතුරේ අක්‌කර විසිදහසක්‌
යළි මුල් හිමිකරුවන්ට දෙයි

ප්‍රියදර්ශන ලියනගේ – යාපනයේ සිට source:

හමුදාව විසින් අත්පත් කරගෙන සිටි උතුරු පළාතේ පිහිටි ඉඩම් අක්‌කර විසිදහස්‌ එකොළහක්‌ වහාම ක්‍රියාත්මක වන පරිදි එම ඉඩම්වල මුල් අයිතිකරුවන්ට ලබාදීමට රජය තීරණය කර ඇතැයි ඉඩම් හා ඉඩම් සංවර්ධන ඇමැති ජනක බණ්‌ඩාර තෙන්නකෝන් මහතා ඊයේ (10 වැනිදා) යාපනයේදී පැවසීය.

මෙම ඉඩම් අක්‌කර 20,011 අතර රජයේ ඉඩම් මෙන්ම පෞද්ගලික ඉඩම් ද තිබෙන බව ඇමැතිවරයා පැවසීය.

මෙම ඉඩම්වලින් අක්‌කර 5000 කට වැඩි ප්‍රමාණයක්‌ මේ වන විටත් එම ඉඩම්වල මුල් පදිංචිකරුවන්ට ලබා දී ඇති බවත්, ඉතිරි ඉඩම් කඩිනමින් මුල් පදිංචිකරුවන්ට ලබාදීමට ආරම්භ කරන බවත් ඇමැතිවරයා අවධාරණය කළේය.

මෙම ඉඩම් යළි ලබාදුන්නද ජාතික ආරක්‍ෂාව සම්බන්ධයෙන් සෘජු වැදගත්කමක්‌ ඇති ඉඩම් තවදුරටත් රජය යටතේ තබාගන්නා බවත්, රජය කිසිසේත්ම උතුරේ දෙමළ ජනතාවගේ ඉඩම් අත්පත් කර නොගන්නා බවත් ඇමැතිවරයා වැඩිදුරටත් අවධාරණය කළේය.

දෙමළ ජනතාවගේ පූජනීය ස්ථාන සුරකිනවා මිස විනාශ කිරීමට ඉඩක් නෑ

උදයන් තවමත් ජාතිවාදය අවුලන තැත අත හැර නෑ

උදයන් පුවත්පතේ චෝදනා අමූලික බොරු

දෙමළ ජනතාවගේ පූජනීය ස්ථාන සුරකිනවා මිස විනාශ කිරීමට ඉඩක් නෑ

නැඟෙනහිර ආරක්ෂක සේනා ආඥාපති මේජර් ජනරාල් ලාල් පෙරේරා

රක්ෂණ ශ්‍රියන්ත source:

මඩකළපුව දිස්ත්‍රික්කයේ පසුගිය දිනවල සිදු වූ කෝවිල් කැඩීමේ සිදුවීම්වලට ආරක්ෂක හමුදාවලට චෝදනා කරන ආකාරයේ පුවතක් පසුගියදා උදයන් පුවත්පතේ පළ කර තිබිණි. හින්දු සිද්ධස්ථානවලට පහර එල්ල කිරීම යුද හමුදාවේ අනුබල ඇතිව සිදු වන බවට දෙමළ ජාතික සන්ධානය ද්වේශ සහගත ලෙස කළ ප්‍රකාශයක් ද උදයන් පුවත්පත මේ ලිපියෙන් වාර්තා කර තිබිණි.

 

මෙම පුවත පිළිබඳ දිනමිණ නැඟෙනහිර ආරක්ෂක සේනා ආඥාපති මේජර් ජනරාල් ලාල් පෙරේරා මහතාගෙන් විමසා බැලීය.

දෙමළ ජනතාවගේ පූජනීය ස්ථාන ආරක්ෂා කරනවා විනා කිසිදු විට ඒවා කිසිවකුට විනාශ කරන්න ඉඩ නොතබන බවත්, පැවැති යුද සමයේ ද ඒවා ආරක්ෂා කළේ යුද හමුදාව බවත් ලාල් පෙරේරා මහතා පෙන්වා දෙයි.

මේ වන විටත් හින්දු සිද්ධස්ථාන ආරක්ෂා කරමින් සමහර විනාශ වූ ඒවා නැවත පිහිටුවමින් ඒවායේ පැවැත්මට යුද හමුදාව ආධාර කරන බවත් ආඥාපතිවරයා වගකීමෙන් කියා සිටියේය.

දෙමළ ජාතික සන්ධානය පවසන පරිදි හින්දු සිද්ධස්ථානවල පැවැත්මට යුද හමුදාව බාධා කරන්නේ කොහෙදීද? ඒවා විනාශ කර ඇත්නම් කොහෙදිද? මොනවාද යන්න සාක්ෂි සහිතව ඔප්පු කර පෙන්වන ලෙසද ආඥාපතිවරයා කියයි.

හින්දු සිද්ධස්ථාන ගැන කතා කරන දෙමළ ජාතික සංවිධානය මේවායේ පැවැත්මට හෝ හින්දු සිද්ධස්ථාන රැක ගැනීමට කුමක් කළේද යන්නත් ලාල් පෙරේරා මහතා ප්‍රශ්න කර සිටි.

මේ වන විට හින්දු සිද්ධස්ථානවලට ප්‍රහාර එල්ල කළ පිරිස් කවුරුන්ද යන්න හෙළිදරව් වී ඇති බවත්, ඒවා කළ පුද්ගලයන් අත්අඩංගුවට ගෙන ඇති බවත් කරුණු සහිතව ආඥාපතිවරයා පෙන්වා දුන්නේය.

පසුගිය 13 නාඳුනන පිරිසක් මඩකළපුව වෙල්ලාවේලි පුල්ලියාර් කෝවිලේ පින්කැටය කඩා මුදල් සොරකම් කළ පුද්ගලයන් දෙදෙනකු පිළිබඳ ආරක්ෂක අංශ කළ විමර්ශනයක දී තොරතුරු හෙළිවී ඇත. මේ සොරකම ‍කළ සින්නවත්ත වෙල්ලාවෙලි ප්‍රදේශයේ පදිංචිකරුවකු අත්අඩංගුවට ගෙන ඇති අතර අනෙක් පුද්ගලයා ප්‍රදේශයෙන් පලාගොස් ඇති අතර ඔහු ද අත්අඩංගුවට ගැනීමට පොලිසිය පරීක්ෂණ පවත්වන බවද ආඥාපතිවරයා කීය.

මෙසේ විවිධ පුද්ගලයන් කරන අලාභහානි හා සොරකම් යුද හමුදාව පිට පැටවීමට සමහර දෙමළ සංවිධාන මෙන්ම සමහර දෙමළ මාධ්‍ය ද්වේශ සහගතව උත්සහ කරන බවට තොරතුරු හෙළිවී ඇතැයිද ලාල් පෙරේරා මහතා පැවසීය.

දෙමළ ජාතික සන්ධානයට මෙන්ම දෙමළ ඩයස්පෝරාවට කත් අදින ඇතමුන්ට අවශ්‍ය වී ඇත්තේ කුමන හෝ වරදක් හමුදාව පිට පටවා උතුරු නැඟෙනහිරින් හමුදාව එළවා ගැනීම බවද ආඥාපතිවරයා කියා සිටි.

මේ වන විට උතුරු නැඟෙනහිර සියලු ආගම් අදහන ජාතීන් ඉතා සමගිව ජීවත්වන බවත් මෙය ඊනියා ඊළමට පාර කපන්නන්ට මහත් හිසරදයක් වී ඇති බවත් එබැවින් ජාතීන් අතර සාමය සංහිඳියාව නැති කිරීමට කුමන දෙයක් හෝ අල්ලාගෙන කටයුතු කිරීම උදයන් ඇතුළු දෙමළ ඩයස්පෝරාවට උදව් කරන්නන්ගේ උත්සහය වී ඇති බවත් ආඥාපතිවරයා අවධාරණය කළේය.

.

චෙල්ලනායගම්ලා ඊලම් මුද්දර වික්‌ක යාපනේ අද දැක්‌කනම්…

චෙල්ලනායගම්ලා ඊලම් මුද්දර වික්‌ක
යාපනේ අද දැක්‌කනම්…


source:
යාපනය අර්ධද්වීපයේ සිදු වූ විවිධ සමාජීය, ආර්ථික හා දේශපාලනික වැදගත් අවස්‌ථාවන්වලදී පැවැති රජයන් සමඟ සහයෝගයෙන් රාජකාරී කිරීමේ භාග්‍යය ලත් රජයේ සේවකයෙකු වශයෙන් යාපනයේ ජන ජීවිතය පිළිබඳව බොහෝ අත්දැකීම් ලබා ගැනීමේ දුර්ලභ අවස්‌ථාව මට හිමි විය. රජයේ සේවකයෙකුට හිමිව තිබූ නිදහස්‌ දුම්රිය ගමන් බලපත්‍ර ප්‍රයෝජනයට ගනිමින් මම කයිට්‌ස්‌ හි තානායමෙහි (එදා පියගු දිවයින) නතරව සිට දූපත් සියල්ලටම පාහේ බෝට්‌ටුවෙන් ගමන් කර ඇත්තෙමි. සිරිමාවෝ බණ්‌ඩාරනායක රජය විසින් 1958 සියලුම පුද්ගලික පාසල් රජයට පවරාගත් අවස්‌ථාවේ යාපනයේ පාසල් ගොඩනැඟිලිවල සහ භූමියෙහි මව්පියන් මෙන්ම පාසල් සිසුන් ද මෙම තීරණයට විරුද්ධව පදිංචිව සිටියෝය. රජය හදිසි අවස්‌ථාව යටතේ වූ නියෝග ක්‍රියාත්මක කරමින් එවකට සිටි හමුදාපති රිචඩ් උඩුගම මහතා තත්ත්වය පාලනය කිරීම සඳහා යාපනයට යවන ලදී. අනුරාධපුරයෙහි සිටි දිසාපති නිශ්ශංක විඡේරත්න මහතා යාපනේ සිවිල් පාලනය යටතේ මහජනයාට අවශ්‍යව පොදු පහසුකම් සලසා දීම සඳහා යවන ලදී.

ඒ 1958 වර්ෂයයි. වාහනවල ” ශ්‍රී” අකුර පාවිච්චි කිරීමට විරුද්ධව තාර ගෑමේ ව්‍යාපාරයක්‌ මෙන්ම ඇස්‌. ඡේ. වී. චෙල්වනායගම් මහතා විසින් ප්‍රථම ඊලාම් මුද්දරය යාපනේ කච්ෙච්රියේ බැම්ම උඩට නැග විකිණීමෙන් ” ඊලාම් රාජ්‍යයක්‌” ප්‍රකාශ කළේය. එදින ද මම යාපනේ සිටියෙන් පළමු මුද්දරය චෙල්වනායගම් මහතා අතින් මිලදී ලබා ගතිමි. එකල බොහෝ සේ සිවිල් නීති කඩකිරීම ආදි විවිධ විරෝධතා මතු වූ නමුත් ඒ වන විට අත් බෝම්බණී බිම් බෝම්බ, ඔ 56, මිසයිල ආදිය භාවිත නොවීය. 1965 දී ඩඩ්ලි සේනානායක රජය විසින් ඹභෂCEFරැ FAධරැ උHධ අනුග්‍රහයෙන් දියත් කළ කෘෂිකර්ම ව්‍යාපෘති හා සෞඛ්‍ය අධ්‍යාපන වැඩසටහන තින්නවැලි ගොවිපල කේන්ද්‍රකොට යාපනය අර්ධ ද්වීපය තුළ දියත් කරන ලදී. එම රාජකාරී සඳහා මම මසකට දෙවරක්‌ පමණ යාපනයට ගියේ යුනිසෙµa ආයතනයෙන් මට ලබා දී තිබුණු “ෙµdක්‌ස්‌වැගන්” රථයෙනි. එම වැඩසටහන තුළින් පළමුවරට යාපනේ ගොවියන්ට අල වගාව සහ නුවරඑළියේ එළවළු වගාව හඳුන්වා දෙනු ලැබීය. අද යාපනේ ගොවි ජනතාව බුක්‌ති විඳින්නේ එහි ප්‍රතිඵල බව දැකීමෙන් මා නිහතමානී ආඩම්බරයක්‌ බුක්‌ති විඳිමි.

ඊට පසු මා යාපනයට ගියේ හෙලිකොප්ටරයෙනි. 1985 පැවැති දිස්‌ත්‍රික්‌ සංවර්ධන ඡන්දයේ දී සිදු වූ යම් යම් සිද්ධීන් පිළිබඳව ජනාධිපති ඡේ. ආර්. ජයවර්ධන මහතාගේ නියෝග සඳහන් ගැසට්‌ පත්‍රය ද රැගෙන අභ්‍යන්තර ආරක්‍ෂක ඇමතිවරයා සිටි “ෂෝහාස්‌” හෝටලයට ගියෙමි. එකල හමුදාපතිවරයා වූයේ ජෙනරාල් වීරතුංග ය. එදා රාත්‍රී යාපනේ වටිනාම පුස්‌තකාලය ගිනි තබා නගරයේ තවත් ස්‌ථාන රැසක්‌ ද ගිනි තැබීය. පසු දින මා A 9 පාර දිගේ ආපසු ගෙදර පැමිණියේ මට මෙන් මගේ දරුවන්ට නම් කිසි දිනක නිදහසේ යාපනයට යැමට අවස්‌ථාවක්‌ නොලැබෙනු ඇතැයි ශෝක සිතිනි. ඊට හතලිස්‌ අවුරුද්දකට පමණ පසුව මගේ දූ දරුවන් මෙන්ම මුණුබුරු මිනිබිරියන් ද සමඟ දීර්ඝ අති අන්තයක්‌ යාපනයේ දී ගත කිරීමේ අවස්‌ථාව ජීවිතයේ මා ලැබූ මහත් භාග්‍යයක්‌ කොට සලකමි. ඇත්ත වශයෙන්ම හතලිස්‌ අවුරුද්දක්‌ පමණ වූ අරාජික තත්ත්වයෙන්ද තුන් අවුරුද්දක්‌ පමණ තිබූ බිහිසුණු යුද්ධයකින් ද පසුව යාපනය නැවත ලංකා සිතියමට එක්‌ කිරීම අප විසිඑක්‌වන සියවසේ ලද විශිෂ්ඨතම ජයග්‍රහණය ලෙසට අනාගත ඉතිහාසයට එක්‌වනු නිසැකය.

අද A 9 පාර දිගේ මහනුවර සිට යාපනයට යැමට පොලිස්‌ වේග මාපක කැමරා රථ වාහනවලට එල්ල නොවෙන්නේ නම් ගතවන්නේ පැය හයකි. ඉතා නවීන තාක්‍ෂණය යොදා පාරවල් පිළිසකර වන අතර යාපනේ දුම්රිය මාර්ගය මාන්කුලම දක්‌වා සම්පූර්ණ කර ඇත. එමෙන්ම මඩු දක්‌වා තලේමන්නාරම් මාර්ගයෙහි දුම්රිය ධාවනය වනු ඇත.ඊලාම්වාදින් තමන්ගේ මූලස්‌ථාන නගරය ලෙස ප්‍රකාශ කළ කිලිනොච්චිය සංවර්ධනයේ හිරු රැස්‌ වැටී බබලන්නේ නව යුගයක්‌ සනිටුහන් කරමිනි. කිලිනොච්චිය දිස්‌ත්‍රික්‌කයක්‌ බවට ප්‍රකාශ වූයේ 1984 පෙබරවාරියේ දීය. එල්.ටී.ටී.ඊ. ත්‍රස්‌තවාදීන් විසින් බිම දැමූ කිලිනොච්චියේ ජලය සැපයූ කුලුණ අනාගත පරපුරට දැක ගැනීමේ කෞතුක භාණ්‌ඩයක්‌ වීමට ඉතිරිකොට නව ජල යෝජනා ක්‍රමයක්‌ ලබා දී ඇත. ලංකා විදුලි බල මණ්‌ඩලය මෙහි නව විදුලි අංගනයක්‌ (ඨRෂD) ඉදිකර විදුලිය සපයයි. රජයේ බැංකු, පෞද්ගලික බැංකු හා පෞද්ගලික මූල්‍ය ආයතන ආදිය ප්‍රදේශයට පැමිණ අලංකාර ගොඩනැඟිලිවල ස්‌ථානගතව ප්‍රදේශයේ ගොවි ජනතාවගේ මෙන්ම ව්‍යාපාරිකයන්ගේ ද අවශ්‍යතා සපයයි.

බාලසිංහම් මුහුදු ගුවන් යානයෙන් ගොඩබැසගත් ඉරණමඩු වැව ජලයෙන් පිරී ඉතිරෙයි. ඉන් ජලය සැපයූ කුඹුරු යායක්‌ පැලගොයමින් පිරී ඇති අතර සමහර කුඹුරු වී ඉසීම සඳහා සූදානම්ව ඇත. මෙම නයනාකර්ෂණීය දසුන් මෙහි පැමිණ විඳගන්නා ලෙස මම සැමට ආයාචනා කරමි. මුදලිඳු ඩී. රාසනායගම් ඔහුගේ zඒන්ෂන්ට්‌ ජැµaනාZ පොතෙහි සඳහන් කරන්නේ ගම් හාර ලක්‍ෂ පනස්‌ දහසක්‌ (450,000) පිහිටි යාපනේ අර්ධද්වීපය පැරණි පිහිටි රටට අයත් වූ බවයි. මෙහි විශාල සිංහල බෞද්ධ ජනගහනයක්‌ ජීවත් වී ඇත. මෙහි වෙහෙර විහාර බුදු පිළිම පිරිවෙන් ආදිය රාශියක්‌ තිබූ අතර බෞද්ධ ජනගහනය දොලොස්‌ දහසකට වැඩි විය. යාපනය විශ්වවිද්‍යාලයේ මහාචාර්ය කාර්තිගේසු ඉන්ද්‍රපාලන්ගේ මතය අනුව zතිව්Z යන්නෙන් හැඳින්වෙන සියලුම දූපත් අයත්ව තිබුනේ මහනුවර සිටි රජතුමාටය. තිව් යනු දෙමළ භාෂාවෙන් දූපත යන්නය.

ප්‍රභාකරන් මුලතිව් මහා වනයේ හැංගී සිටි සිව් මහල් බංකරය අද සංචාරකයන්ගෙන් පිරී ගොස්‌ ය. ඔහුගේ අවි ගබඩා, සබ්බැරීන් යාත්‍රාංගණය හා එහි තිබූ යාත්‍රා ආදිය සංචාරකයන්ගේ දැක ගැනීම සඳහා ආරක්‍ෂා සහිතව කෞතුකාගාරයක්‌ බවට පත් කර ඇත. ඔවුන් අල්ලාගත් “µdරා 2” නැව අසල මුහුදෙහි නැංගුරම්ලා ඇති අතර එය නැරඹීමට විශාල ජනකායක්‌ පැමිණ සිටියහ. තද හිරු රැස්‌ නොතකා අද මූලදීපය සංචාරක පාරාදීසයකි. මීට කලකට ඉහත දී ප්‍රභාකරන් විසින් පැහැරගත් මහත් ආන්දොaලනයකට හා ජාත්‍යන්තර පුවත්පත් ජාලයේ ද ප්‍රසිද්ධියට පත් ඇමෙරිකානු ඇලන් යුවල රඳවා සිටියේ ප්‍රභාකරන්ගේ මුලතිව් මන්දිරයක ය. එම මැදුර පසුව හමුදාව යටතට පත්විය. අභාවප්‍රාප්ත රංජන් විඡේරත්න ඇමැතිතුමා සමඟ මම ද එහි ගොස්‌ ඇති නමුත් මුලතිව් භූමියෙහි අද රැඳී සිටි සෙබලුන් ඒ පිළිබඳ දැන සිටියේ නැත. එම මැදුර කොතනද යන ප්‍රශ්නයට මට සෑහෙන පිළිතුරක්‌ නොලැබුණි. මූලදීප සිට පුදුකුඩුඉරිප්පු හරහා එන සමුද්‍රdසන්න මාර්ගයේ ද බොහෝ සංවර්ධන වැඩසටහන් දැක ගැනීමට හැක. නව මාර්ග, 33 ණඪ විදුලි රැහැන්, නව ධීවර වරාය, ධීවර බෝට්‌ටු ආදිය වේ. මුලතිව් ඝන කැලෑවෙහි දැනට පාර දෙපස එළිකර ඇත. යාපනය, මුලතිව්, කිලිනොච්චි දිස්‌ත්‍රික්‌කයන් තුළ හැම තැනම දැකගත හැක්‌කේ යුද්දයෙන් විනාශ වූ ගොඩනැඟිලිවල සුන්බුන් හා තල්ගස්‌ වැනි විශාල ගස්‌වල මිසයිල් ප්‍රහාරයන්ට ලක්‌ව විනාශ වී ගිය කරටිවලින් ඉතිරී වී ඇති කඳන් පමණි.

1991 දී මේජර් ජෙනරාල් කොබ්බෑකඩුව මහතා විසින් එල්.ටී.ටී.ඊ. යට අයත්ව තිබූ ප්‍රදේශ මුදවා මාදගල් හරහා කන්කසන්තුරේට ද, පලෙයි සිට කරේනගර් දක්‌වා ද ගොඩබිමින් ගමන් කිරීමේ අවස්‌ථාව උදාකර දුන්නේය. A9 මාර්ගයට සමාන්තරව එල්.ටී.ටී.ඊ. ග්‍රහණයට පත්ව තිබූ කොකාවිල් කිලිනොච්චි මාන්කුලම් පරන්තන් ආදි ප්‍රදේශ අද නිදහස්‌ය. මෙම ප්‍රදේශ සීඝ්‍රයෙන් දියුණු වෙමින් පවතී. නාගදීප, දඹකොල පටුන, කදුරුගොඩ, නල්ලූර් කෝවිල, සංකිලිතෝප්පුව, කීරමලේ, පුත්තූර් පතුල රහිත ළිඳ ආදි සියලුම පූජනීය හා ඓතිහාසික ස්‌ථාන සංචාරකයන්ගෙන් පිරී පවතී. නමුත් 2000 දී මෙම කඳවුරු සියල්ල යටත් කරගෙන අලිමංකඩ හරහා යාපනය නගරයට ත්‍රස්‌තවාදීන් ඇතුල් විය.

මේ අතර 2002 පෙබරවාරි මාසයේ අත්සන් කිරීමට යෙදුන සටන් විරාම ගිවිසුමෙන් එල්.ටී.ටී.ඊ. ය වර්ග කිලෝමීටර් 92 ක්‌ වූ මුහමලේ සිට උතුරට වූද දකුණට ඕමන්තය දක්‌වා වූද භූමි ප්‍රමාණය අත්කර ගත්තේය. එමෙන්ම නැගෙනහිරින් හා බටහිරින් මුහුදු සීමාව දක්‌වා වූ ප්‍රදේශය ද ඊට අයත් විය.

දෙවුන්දර තුඩුවේ සිට ලංකාවේ දුරම ස්‌ථානය වූ පේදරුතුඩුවට කි.මී. 432 ක්‌ බවට සලකුණු කළ කණුව මුහුදේ සිටුවා ඇති අතර එහි සිංහ කොඩිය අලංකාර ලෙස හමුදාව විසින් සංචාරකයන්ගේ දර්ශනයට ලක්‌වන අයුරු ප්‍රදර්ශනය කර තිබෙන අයුරු දැකීම අප ලද භාග්‍යයක්‌ සේ සලකමු. ප්‍රභාකරන්ගේ නිවස අද පොලොවට සමතලා වී ඇති අතර වැල්වැටිතුරේ ගම්මු ඔවුන්ට පුරුදු ධීවර කර්මාන්තයේ හා ගොවිතැනෙහි යෙදෙනු දුටුවෙමු. සමහර ගෙවතු වැටවල ඔවුන්ගේ දුම්කොල අස්‌වැන්න වියලා ගැනීම සඳහා මායිම් වැට දිගට දමා ඇත. සියල්ල සාමාකාමීව ඔබ මොබ ගමන් කරනු දුටුවෙමු.

සටන් විරාම ගිවිසුම කාලය තුළ මෙම කොටසෙහි එල්.ටී.ටී.ඊ. පොලිස්‌ බලතල ක්‍රියාත්මක විය. පෙරවරු 07.00 ට ප්‍රදේශයට ඇතුල් වී පස්‌වරු 05.00 ට ඉවත් විය යුතුය. මෙම ප්‍රදේශයට යැමට එක්‌ අයෙකුට රු. 200/- ක්‌ ගෙවිය යුතුය. නියමිත වේලාවට පිට වීමට නොහැකි වූ අය එල්.ටී.ටී.ඊ. හිර කඳවුරුවලට ගාල් විය. එසේ වූ අයට දඬුවම් පැමිණුණේ කඳවුරු භාරව සිටි කොටින්ගේ මනාපය අනුවය. මෙසේ වඩාත් වධහිංසා පැමිණුණේ නාගදීප වන්දනා නඩයන්ටය. ඔවුන් වන්දනා නඩයක්‌ රැගෙන ගිය බුදු පිළිමයක වටිනාකම රු. 14000/- ට තක්‌සේරු කර ඉන් සියයට දහයක්‌ වූ රු. 1400/- දඩ වශයෙන් ලබා ගත්තෝය. එල්.ටී.ටී.ඊ. යේ මෙවැනි වධහිංසා ආදිය ගැන පිටරට ඩයස්‌ පෝරාව දැනුවත් විය යුතුය. ඔවුන් මානව හිමිකම් ගැන කථා කරන්නේ මේවා නොදැන පිට රටවල සිටය. යුද්ධය තව වසර දෙකක්‌ දික්‌ ගැසුනේ නම් අපට ලංකාව අහිමිවනු නියතය. මෙතෙක්‌ අපි සාර්ථක ගමනක්‌ පැමිණ ඇති බැව් යාපනයට යන පිරිස්‌ අනුමත කරනු නොඅනුමානය. අද යාපනයේ හිස්‌ ඉඩම් ගොවිතැනට යොදා ගෙන ඇත. මා මුලින් කියූ උඩරට එලවළු වර්ග සාර්ථකව කොටු පුරා දැකිය හැක. මිදි වගාව සරුවට කෙරේ. කිලෝ එක රු. 300/- කි. එහි තිබූ ආඬියා ළිං වෙනුවට අද ළිංවලට විදුලිය ප්‍රයෝජනයට ගෙන පොම්ප සවිකර ඇත. ත්‍රිවිධ හමුදාව සංචාරකයන්ට විශිෂ්ට සේවාවක්‌ සපයයි. ඔවුන්ගේ ආපනශාලාවලින් සහන මිලට කෑම් බීම් සැපයේ. ඔවුන් ආචාරශීලීය. ශිෂ්ටය. නාවුක හමුදාව මගින් කරෙයිනගර් හි පිහිටුවා ඇති zහැමන් හිල්Z ආපන ශාලාව නවාතැන් ද සපයයි. එහි ඉතා යහපත් හා ආචාරශීලී නාවික හමුදා සේවක පිරිසක්‌ කාර්යයෙහි නියුතුව සිටිති. මෙම ගෞරවනීය තත්ත්වය රටට ලබා දුන් ජනාධිපති, ආරක්‍ෂක ලේකම්, ත්‍රිවිධ හමුදාපතිවරුන් හා සෙසු කාර්ය මණ්‌ඩලවලට ද ජාතියේ ප්‍රණාමය හිමිවිය යුතුය. උතුරු වසන්තයේ වැඩසටහන යටතේ දියත් කර ඇති සීඝ්‍ර සංවර්ධනය හා යටිතල පහසුකම් දියුණු කිරීමේ ක්‍රියාදාමයට සමගාමීව එකඟතාවය ඇති කිරීමේදී, නැවත යථා තත්ත්වය ගොඩනැගීමේදී හා නැවුම් පරිසරයක්‌ බිහි කරවීමෙහි දී අත්‍යාවශ්‍ය අංශයක්‌ වන අෙන්‍යාන්‍ය විශ්වාසය ගොඩනැගීම සඳහා පක්‍ෂ භේදයෙන් තොරව සියලුම පාර්ශ්වයන්ගේ එකඟතාවය හා කැපවීම මෙන්ම විශ්වාසය ගොඩනැගීමේ සමාජ මානසිකත්වයක්‌ ඇති කරවීම අත්‍යවශ්‍යය.

එස්‌. බී. කරල්ලියද්ද

යටිකූට්‌ටු දේශපාලන අරමුණු මුදුන්පත් කර ගැනීමට සිදුකරන පාවාදීම් නවතමු

යටිකූට්‌ටු දේශපාලන අරමුණු මුදුන්පත් කර ගැනීමට සිදුකරන පාවාදීම් නවතමු

source:

උතුරු නැගෙනහිර පළාත ප්‍රතිසංස්‌කරණය සහ සංවර්ධනය සඳහා රජය විසින් මේ දක්‌වා රුපියල් බිලියන 425 කට වඩා වැඩි මුදලක්‌ වැයකර ඇත. 2009 මැයි මාසයෙන් පසුව ඇරඹි උතුරු වසන්තය නමැති මහා පරිමාණ සංවර්ධන ව්‍යාපෘතිය යටතේ උතුරු පළාත් සංවර්ධනයට රජය උරදී සිටියි. මෙම මහා පරිමාණ සංවර්ධන සැලසුමේ අරමුණ වන්නේ යාපනය, කිලිනොච්චි, මුලතිව්, වවුනියා සහ මන්නාරම යන දිස්‌ත්‍රික්‌ක පහ මෙරට අනෙකුත් දිස්‌ත්‍රික්‌කවලට වඩා කැපී පෙනෙන පරිදි සංවර්ධනය කිරීමයි. මෙම ව්‍යාපෘතිය යටතේ බිම් බෝම්බ ඉවත් කිරීම කඩිනම් කිරීමටත්, නැවත පදිංචි කිරීම, නිවාස ඉදිකිරීම හා අලුත්වැඩියාව, මහාමාර්ග හා පාලම් ඉදිකිරීම්, සෞඛ්‍ය පහසුකම් සහ පාසල් සංවර්ධනය, ජනතාවගේ ජීවිකා වෘත්තීන් වැඩිදියුණු කර ගැනීමට උපකාර කිරීම සහ සමාජයීය යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය කිරීම සඳහා බොහෝ කටයුතු ඉටුකෙරේ. උතුරු පළාතේ සංවර්ධනය සඳහා නැතිවම බැරි වාරිමාර්ග පද්ධති

මාර්ග පද්ධතිය හා ප්‍රවාහන පහසුකම් වැඩිදියුණු කිරීම

බලශක්ති පහසුකම් වැඩිදියුණු කිරීම

පශු සම්පත් දියුණු කිරීම

සමාජ සේවය හා ළමා සුරැකුම

පෙර පාසල් අධ්‍යාපනය

වාරිමාර්ග සංවර්ධනය

ඉදිකිරීම සහ ජල සම්පාදන සහ සනීපාරක්‌ෂක පද්ධති ස්‌ථාපිත කිරීමද මෙම ව්‍යාපෘතිවලින් ඉටුකෙරේ.

ලොව ඇති දරුණුතම, කෲර ත්‍රස්‌තවාදී සංවිධානයක්‌ වන එල්. ටී. ටී. ඊ. සංවිධානය විනාශ කර දමා මෙරටට සාමය ගෙන ඒමට මෙම රජය ක්‍රියා කළ බව අපි සැවොම දනිමු. අපේ රටේ වෙසෙන ප්‍රධාන ජන කොට්‌ඨාස තුනම මෙම විනාශකාරී යුද්ධයෙන් වසර 35 ක්‌ පමණ බැටකෑ අතර, ඉන් අස්‌වැසිල්ලක්‌ ලැබූයේ 2009 මැයි මස 19 වැනිදාය. යුද්ධය නිමවීමෙන් අනතුරුව දැවැන්ත පරිමාණයේ සංවර්ධන ව්‍යාපෘතීන් රාශියක්‌ ක්‍රියාත්මක වන බැව් කාටත් දැකගත හැකිය. මෙහිදී උතුරු ප්‍රදේශයේ සංවර්ධනය සඳහා රජය විසින් අතිවිශේෂ අවධානයක්‌ යොමුකරන බවත්, ඒ සඳහා අතිවිශාල මුදල් සම්භාරයක්‌ වැය කරන බවත් දැකගත හැකිය. එයට එක හේතුවක්‌ වන්නේ එල්. ටී. ටී. ඊ. සංවිධානය විසින් දෙමළ ජනයාගේ ජන ජීවිතය විනාශ කර තිබීම බව වසර 39 ක හමුදා සේවා කාලයක්‌ ගත කළ මා ඉතා හොඳින් නිරීක්‍ෂණය කර ඇත. එම කාලය තුළ අසරණ දෙමළ ජනයාගේ දේපළ පමණක්‌ නොව ඔවුන්ගේ ජීවිත පවා එල්. ටී. ටී. ඊ. සංවිධානය විසින් රුදුරු ලෙස බිලි ගන්නා ලදී. එපරිද්දෙන්ම අද උතුරේ සිදුවන සංවර්ධන ක්‍රියාදාමයද මා හොඳින් නිරීක්‍ෂණය කරමි. කලක්‌ යුද්ධයෙන් ආතුර වී සිටි දෙමළ ජනයාගේ ජන ජීවිතය සුවපත් කිරීම උදෙසා කඩිනමින් සිදුවන මෙම සංවර්ධන ව්‍යායාමය අදහාගත නොහැකි තරම්ය. එමගින් දෙමළ ජනතාව ප්‍රතිලාභ රැසක්‌ නෙළාගෙන ඇති බව ඉතා පැහැදිලි වන්නේ උතුරු පළාත හැර රටේ අනෙකුත් ප්‍රදේශයන්හි ආර්ථික වෘද්ධිය 8% ක්‌ව පැවතියදී අද උතුරු පළාතේ ආර්ථික වෘද්ධිය 22% ක තරම් ඉහළ අගයක්‌ ගැනීම තුළිනි.

කරුණු එසේ වුවද, අද දෙමළ ජාතික සන්ධානය ලොවට හඬගා කියන්නේ කුමක්‌ද? එවැනි දේශපාලන පක්‍ෂ අද ක්‍රියාකාරීව සිටින්නේ කුමක්‌ අරභයාද? අද යාපනයේ කිසිදු සංවර්ධනයක්‌ සිදු නොවන බවත්, දෙමළ ජනයාට අඩන්තේට්‌ටම් සිදුවන බවත්, බිම් බෝම්බ ඉවත් කිරීම යන්න හුදු ප්‍රලාපයක්‌ පමණක්‌ බවත්, යුද්ධය නිසා අවතැන් වූවන් රැකබලා ගන්නේ නැති බවත්, යුද හමුදාව විසින් දෙමළ ජනයා නිතිපතාම හිංසාවට පත් කරන බවත් ආදි වූ ප්‍රලාප තර්කයන් ලෙස ඔවුන් විසින් මතු කරති. එමතු ද නොව, දෙමළ ජාතික සන්ධානය දැන් ජිනීවා නගරයට ගොස්‌ ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහි විරෝධතා ව්‍යාපාර පවා පවත්වමින් සිටියි.

මෙය අපට අරුමයක්‌ නොවූවද, කවදත් ඔවුන් යෙදී සිටි දේශෙද්‍රdaහී දේශපාලන ව්‍යායාමය වූයේ ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාව ඉදිරියේ ශ්‍රී ලංකාවේ හොඳ නම පළුදු කරමින් ඒ හරහා මෙරට ආර්ථිකය අඩපණ කිරීමටත්, විදේශ ආයෝජකයන් දුර්මුඛ කිරීමටත්, සංචාරකයින් මෙරටට ගලාඒම නතර කිරීමටත්, අප රටට ලැබීමට ඇති ජාත්‍යන්තර වෙළෙඳ ව්‍යාපාර නැති කිරීමටත් බව පැහැදිලිය. සමස්‌තයක්‌ වශයෙන් ඔවුන්ගේ අරමුණ වන්නේ සරුසාර අන්දමින් දලුලා වැඩෙන ශ්‍රී ලංකා ආර්ථිකය නමැති අනර්ඝ වෘක්‌ෂයේ මුල් සිඳ බිඳ දැමීමයි.

ගරු කථානායකතුමනි, ත්‍රස්‌තවාදයේදී මධ්‍යස්‌ථ පුද්ගලයෙකු සිටීමට නොහැකිය. එහිදී ඕනෑම පුද්ගලයකු එක්‌කෝ ත්‍රස්‌තවාදියෙකි. නැතිනම් ත්‍රස්‌ත විරෝධී පුද්ගලයෙකි. ඇතමුන් විසින් දෙමළ ජාතික සංවිධානය කොටි සංවිධානයේ බළල් අතක්‌ ලෙස හඳුන්වන්නේ ඇයි? ඔවුන් කෙදිනකවත් එල්. ටී. ටී. ඊ. සංවිධානය විසින් සිදුකරන ලද කිසිදු කඩාකප්පල්කාරී ක්‍රියාවක්‌ හෙළා දැක නැති බැවිනි. ඒ. අමිර්තලිංගම්, ආචාර්ය නීලන් තිරුචෙල්වම්, තංගතුරෙයි හා ලක්‍ෂ්මන් කදිරගාමර් වැනි පිළිගත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දේශපාලන නායකයන්ව එල්. ටී. ටී. ඊ. සංවිධානය විසින් ඝාතනය කළ විට ද්‍රවිඩ ජාතික සන්ධානය ඒ පිළිබඳ මුනිවත රැක්‌කේය.

සටන් විරාම අවධියේදී රජයේ පාලනයට නතුව තිබූ ප්‍රදේශවලට කඩා වැදී එල්. ටී. ටී. ඊ. සංවිධානය විසින් මහ දවල් දෙමළ ජනයාගෙන් කප්පම් ගනිද්දීත්, තම අහිංසක දරුවන් බලහත්කාරයෙන් යුද්ධයට බඳවා ගනිද්දීත්, ගරු සුමන්තිරන් මන්ත්‍රීතුමා සහ ප්‍රේමචන්ද්‍රන් මන්තීතුමා වැනි අය සිටියේ කොහේද? එම වකවානුවේදී මම කංකසන්තුරෙයි නාවික හමුදා කඳවුරේ අණදෙන නිලධාරියාව සිsටියෙමි. එම කාලයේදී නිතරම එල්. ටී. ටී. ඊ. සාමාජිකයන් ප්‍රදේශයේ පාසල්වලට කඩා වැදී පාසල් ළමුන් බලහත්කාරයෙන් ඔවුන්ගේ විරෝධතා ව්‍යාපාරවලට ඩැහැගෙන යන විට මා ඊට විරුද්ධව කටයුතු කළ අයෙකි. ඊට එරෙහි වූ ප්‍රදේශයේ විදුහල්පතිවරුන් කිහිප දෙනෙකුටම අමානුෂික ලෙස පහර දුන් එල්. ටී. ටී. ඊ. සංවිධානය ඔවුන් අතරින් කිහිප දෙනෙකුම වෙඩි තබා ඝාතනය කළහ. දැන් පෙනී සිටින ගජන් පොන්නම්බලම් එදා සිටියේ කොහේද? ඇමරිකාවේ පිහිටි ඔහුගේ සුවපහසු නවාතැනෙහිද? එවක දෙමළ ශිෂ්‍යයින්ගේ අධ්‍යාපනය එල්. ටී. ටී. ඊ. සංවිධානය විසින් අඛණ්‌ඩව කඩා ඉහිරවද්දී අද පෙනී සිටින දෙමළ ජාතික සන්ධානය හෝ දෙමළ ජාතික ජනතා පෙරමුණ සිටියේ කොහේද? එසමයෙහි එලෙස බියගුලු ලෙස හැසිරිණු මෙවැන්නන් හට දෙමළ ජනයාගේ සමස්‌ත විනාශයට වගකිවයුතු ඒ කෲරතර මිනීමරුවා සැමරීම නතර කිරීම සඳහා එක්‌ දිනකට පමණක්‌ යුද හමුදාව යාපනය විශ්වවිද්‍යාලයට ඇතුල්වීමට එරෙහිව අද හඬ නැඟීමට ඉදිරිපත්වීම සඳහා අයිතියක්‌ තිබේද?

එල්.ටී.ටී.ඊ. ය විසින් කුරිරු ලෙස මරා දැමූවන්

ගරු කථානායකතුමනි, යුද්ධයේ අවසන් දිනවලදී දෙමළ ජනයා රජයේ පාලන ප්‍රදේශවලට පලා යද්දී එල්. ටී. ටී. ඊ. සංවිධානය විසින් ඔවුන් කී දෙනෙකු අමු අමුවේ මරා දමන ලද්දේද? යටත් පිරිසෙයින් ඒ මොහොතේදීවත් දෙමළ ජාතික සන්ධානය එය නවත්වන්නැයි එල්. ටී. ටී. ඊ. සන්විධානයෙන් ඉල්ලීමක්‌වත් කළේද? තම දෙමාපියන් වෙතට දුවගෙන ආ දොළොස්‌ හැවිරිදි දරුවා එල්. ටී. ටී. ඊ. සංවිධානය වෙතින් තම දෙමාපියන් වෙත පලා එන විට ඔහුගේ දෙපා කපා දැමීමට එල්. ටී. ටී. ඊ. සංවිධානය විසින් කටයුතු කරන ලදී. එවැනි වනචාරී ක්‍රියාවන් හෙළා නොදැක සිටිය හැක්‌කේ ත්‍රස්‌තවාදියෙකුට හෝ ත්‍රස්‌තවාදීන්ට උඩගෙඩි දෙන්නෙකුට පමණි. ගරු සුමන්දිරම් සහ ප්‍රේමචන්ද්‍ර සේම ගජන් පොන්නම්බලන්ද එම ක්‍රියාව හෙළා දැකීමෙන් වැළකී සිටිය බැව් අපි දනිමු.

යුද හමුදාව යාපනය විශ්විද්‍යාලයට ඇතුල් වූයේ දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ සහයෝගය ඇතිව යම් කල්ලියක්‌ විසින් දෙමළ ජාතිය ද ඇතුළු මුළු රටම විනාශ මුඛයට ඇද දැමූ ඒ කෲරතර මිනීමරු ප්‍රභාකරන් සැමරීම වැළැක්‌වීමේ ෙච්තනාවෙනි. එල්. ටී. ටී. ඊ. සංවිධානය රටවල් බොහොමයක තහනමට ලක්‌වී ඇති සංවිධානයකි. එපමණක්‌ නොව ඇමරිකාවේ මධ්‍යම රහස්‌ ඔත්තු සේවය (එµa. බී. අයි.) විසින් පවා එල්. ටී. ටී. ඊ. සංවිධානය ලොව ඇති බිහිසුණුම අන්තවාදී සංවිධානයක්‌ ලෙසට නම් කර ඇත.

එනයින් ගත් විට එම සංවිධානයේ මියගිය අය සැමරීමට කටයුතු සංවිධානය කිරීම ද අනෙකක්‌ නොව ත්‍රස්‌තවාදී කටයුත්තක්‌ම වේ. යුද හමුදාව මෙම තත්ත්වය නතර කිරීමට සමත් විය. ඇමරිකාවේ වොෂිංටන් විශ්වවිද්‍යාල පරිශ්‍රයේදී බින්ලාඩන් සහ ඔහුගේ අල්කයිඩා සංවිධානයේ සාමාජිකයන් සැමරීම සඳහා ආලෝක පූජා පැවැත්වීමට ජනාධිපති බැරක්‌ ඔබාමා හෝ රාජ්‍ය ලේකම් හිලරි ක්‌ලින්ටන් ඉඩදෙනු ඇත්ද? යුදෙව් ජාතිකයන් මිලියන ගණනක්‌ ඝාතනය කළ දෙවන ලෝක යුද සමයේ ජර්මනිය පාලනය කළ හිට්‌ලර් පවා සැමරීමට කිසිදු ජර්මන් ජාතිකයකුට එරට අදටත් අයිතියක්‌ නොමැති බව මෙහිදී මතක්‌ කරදීම වටී.

එබැවින් ගරු කථානායකතුමනි, එල්. ටී. ටී. ඊ. සංවිධානය විසින් දෙමළ ජනතාව දිනපතාම පාහේ හිරිහැරයට ලක්‌ කරන විට, ඔවුන්ගෙන් කප්පම් ගන්නා විට, ඔවුන් බලහත්කාරයෙන් යුද්ධයට බඳවා ගන්නා විට, එවක නපුංසකයන් සේ අත කට බැඳ සිටි මෙවැනි දෙමළ දේශපාලන පක්‍ෂවලට අද දෙමළ ජනයා ගැන හඬ නැඟීමට තරම් කිසිදු සදාචාරාත්මක අයිතියක්‌ නොමැති බව මාගේ වැටහීමයි. දැන් රජය විවේචනය කරන්නේ “සුජාතභාවය” ගැන කෙටියෙන් කරුණු ඉදිරිපත් කළ මා ඊළඟට එළඹෙන්නේ අප රජය විසින් පශ්චාත් යුධ සමයේ විශේෂයෙන් උතුරු ප්‍රදේශයේ සිදු කෙරෙමින් පවතින සංවර්ධන කටයුතු බිඳක්‌ ගෙනහැර පෑමටයි. ඔබතුමාද දන්නා පරිදි, ගරු කථානායකතුමනි, පශ්චාත් යුද සමයේ අප රට මුහුණ පෑ වැදගත්ම අභියෝගය ද වූයේ ව. කි. මී. 5000 ක පමණ භූමි ප්‍රදේශයක්‌ පුරා විහිදී පවතින බිම් බෝම්බ ඉවත් කිරීම, ලක්‌ෂ තුනක්‌ පමණ වන අවතැන් වූ ජනයා යළි ගම්බිම්වල පදිංචි කිරීම, එල්. ටී. ටී. ඊ. සටන්කරුවන් 12000 ක්‌ පමණ පුනරුත්ථාපනය කර යළි සමාජගත කිරීම හා ප්‍රදේශයේ යටිතල පහසුකම් ඇතුළු අනෙකුත් ආර්ථික සංවර්ධන පියවරයන්ය.

උතුරේ යුද්ධය තීව්‍ර අවධියේදී පලාගිය එල්. ටී. ටී. ඊ. කැරලිකරුවන් විසින් පුද්ගල නාශක බිම් බෝම්බ, යුද ටැංකි නාශක බිම් බෝම්බ සහ වැඩි දියුණු කළ පුපුරන උපකරණ අතිවිශාල ප්‍රමාණයක්‌ ප්‍රදේශය පුරා වළදමා ගොස්‌ තිබුණි. අද වනවිට ඒ අතුරින් පුද්ගල නාශක බිම් බෝම්බ 469,000 ක්‌ද, හමුදා ටැංකි නාශක 1400 ක්‌ ද වැඩි දියුණු කරන ලද පුපුරන උපකරණ 390,000 ක්‌ ද ගොඩගෙන ඇත. එය ඉටුකරන ලද්දේ එම ප්‍රදේශවලින් විනාඩි 10 ක්‌ ඇතුළත පිටව යන ලෙස එල්. ටී. ටී. ඊ. සංවිධානය විසින් අණ කළ විට දිවි පරදුවට තබා ප්‍රදේශයෙන් පිටවූ අහිංසක දෙමළ ජනතාවට ජීවිත අනතුරකින් තොරව යළි තම ගම්බිම්වලට පැමිණ නිදහසේ ජන ජීවිතය ඇරඹීමට උදව් කිරීමේ අටියෙනි.

උතුරේ බිම් බෝම්බ ඉවත්කිරීමේ කටයුතු වල නිරත වෙමින්

බිම් බෝම්බ ඉවත් කිරීමට කැමැති උත්තුංග කාර්යයෙහි යෙදී සිටින සෙබළුන්ට අඩුතරමින් තේ කෝප්පයකින්වත් සංග්‍රහ කර ඇත්දැයි දෙමළ ජාතික සන්ධානයෙන් ඇසීමට මා පෙලඹෙන්නේ නැත. දෙමළ ජාතික සන්ධානය දැන් දෙමළ ජනතාව වෙනුවෙන් කිඹුල් කඳුළු හෙළනවා යෑයි කියන්නට මා පෙලඹෙන්නේ නැත්තේ කිඹුලන්ට අපහාස කිරීමට මා අකමැති බැවිනි. මේ වන විට පවුල් 42,300 ක්‌ නැවත පදිංචිකර ඇති අතර ඉතිරි සියලු දෙනා 2013 මැද භාගය වන විට නැවත පදිංචි කරනු ඇත. ඒ සියලු දෙනාටම රු. විසිපන්දහසක මුදලක්‌, සිමෙන්ති, සෙවිලි තහඩු සහ වියළි සලාකයක්‌ බැගින් ලබා දී ඇත. හමුදා භටයින්ගේ මුදල් පරිත්‍යාගවලින් පමණක්‌ දැනටමත් නිවාස 5000 ක්‌ පමණ දිළිඳු දෙමළ ජනතාවට ලබාදී ඇත.

හිටපු එල්ටීටීඊ සාමාජිකයින්ගේ පවුල් සඳහා නිවාස සදා දීම

අංගසම්පූර්ණ පුනරුත්ථාපන ආකෘතියකට අනුව මෙම පුනරුත්ථාපන කටයුතු පවත්වාගෙන යැම පිළිබඳව සහ එය සැලසුම් කිරීම සහ ක්‍රියාත්මක කිරීම සිදුකළ ජනාධිපතිතුමාටත්, ශ්‍රී ලංකා යුද හමුදාවටත් අපගේ ප්‍රණාමය හිමිවිය යුතුය. එබැවින් වසර 03 ක්‌ වැනි කෙටි කාලයකදී හිටපු එල්. ටී. ටී. ඊ. සටන්කරුවන් 11,000 ක්‌ දෙනා යළි සමාජගත කිරීමට හැකි විය. ඒ අතරින් හිටපු එල්. ටී. ටී. ඊ. සටන්කරුවන් 212 දෙනෙක්‌ විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනයට පිවිසි අතර තව වසර කිහිපයකින් ඔවුන් ඉංජිනේරුවන්, වෛද්‍යවරුන්, නීතිඥයන්, කළමනාකරුවන් ආදී වශයෙන් සමාජයට සේවයක්‌ සලසනු ඇත. ළමා සොල්දාදුවන් ලෙස සිටි 512 දෙනෙක්‌ම දැන් ඔවුන්ගේ දෙමාපියන් භාරයට පත්කර ඇත. යළි සමාජගත කළ එල්. ටී. ටී. ඊ. සටන්කරවැන්ගේ රැඩිකල් මතවාදය නොතකා රජයේ වියදමින් ඔවුන්ගේ මනාපය පරිදි විවාහ කටයුතු පවා ඉටුකර දී ඇත. විවාහ වී සිටි අය යළි සමගි කර ඔවුන්ගේ ජන ජීවිතය සාර්ථක කර ගැනීම සඳහා ඔවුන් පුනරුත්ථාපන ගම්මානවලින් මුදා හැර සාම ගම්මානවල පදිංචි කර ඇත.

පුනරුත්ථාපනය වූ එල්.ටී.ටී.ඊ. සමාජිකයින්ගේ විවාහ උත්සව වෙනුවෙන් හමුදාවේ දායකත්වය

මෑතකදී යුද හමුදාව සඳහා කාන්තා සෙබළියන් 200 ක්‌ ඔවුන් අතරින් බඳවා ගත් අතර පුනරුත්තාපනය ලැබූ 3500 දෙනෙක්‌ද සිවිල් ආරක්‌ෂක බළකායට බඳවා ගනු ලැබීය. දැන් ඔවුන් මසකට රුපියල් විසිදහසක පමණ වැටුපක්‌ ලබයි. ඔවුන් අතින් සිදුවුණු වැරදි පිළිබඳව පසුතැවෙන මෙම සෙබළුන් සිවිල් ආරක්‌ෂක බළකාය සමඟ එක්‌ව රට යළි ගොඩනගන කාර්යයට උරදී සිටී. උතුරු නැගෙනහිර පළාත ප්‍රතිසංස්‌කරණය සහ සංවර්ධනය සඳහා රජය විසින් මේ දක්‌වා රුපියල් බිලියන 425 කට වඩා වැඩි මුදලක්‌ වැයකර ඇත. 2009 මැයි මාසයෙන් පසුව ඇරඹි උතුරු වසන්තය නමැති මහා පරිමාණ සංවර්ධන ව්‍යාපෘතිය යටතේ උතුරු පළාත් සංවර්ධනයට රජය උරදී සිටියි. මෙම මහා පරිමාණ සංවර්ධන සැලසුමේ අරමුණ වන්නේ යාපනය, කිලිනොච්චි, මුලතිව්, වවුනියා සහ මන්නාරම යන දිස්‌ත්‍රික්‌ක පහ මෙරට අනෙකුත් දිස්‌ත්‍රික්‌කවලට වඩා කැපී පෙනෙන පරිදි සංවර්ධනය කිරීමයි.

ද්‍රවිඩ තරුණියන් ශ්‍රි ලංකා යුද හමුදාවට එක්වේ

කිළිනොච්චි හා මුලතිව් දිස්ත්‍රික් පෙර පාසල් ගුරුවරුන් බඳවා ගනී

මෙම ව්‍යාපෘතිය යටතේ බිම් බොම්බ ඉවත් කිරීම කඩිනම් කිරීමටත්, නැවත පදිංචි කිරීම, නිවාස ඉදිකිරීම හා අලුත්වැඩියාව, මහාමාර්ග හා පාලම් ඉදිකිරීම්, සෞඛ්‍ය පහසුකම් සහ පාසල් සංවර්ධනය, ජනතාවගේ ජීවිකා වෘත්තීන් වැඩිදියුණු කර ගැනීමට උපකාර කිරීම සහ සමාජයීය යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය කිරීම සඳහා බොහෝ කටයුතු ඉටුකෙරේ. උතුරු පළාතේ සංවර්ධනය සඳහා නැතිවම බැරි වාරිමාර්ග පද්ධති ඉදිකිරීම සහ ජල සම්පාදන සහ සනීපාරක්‌ෂක පද්ධති ස්‌ථාපිත කිරීමද මෙම ව්‍යාපෘතිවලින් ඉටුකෙරේ.

මීට අමතරව උතුරේ යුද්ධයෙන් පීඩිත වූ ධීවර ප්‍රජාවගේ ජීවිකා වෘත්තිය වැඩිදියුණු කර ගැනීම සඳහා ජනාධිපතිතුමා විසින් රුපියල් බිලියන ගණනක්‌ වැයකර ඇත. උතුරු නැගෙනහිර පළාත්වල ධීවර ජනයාට තිබිය යුතු යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය සඳහා ධීවර සහ ජලජ සම්පත් අමාත්‍යාංශය සහ විදේශ ආයෝජකයන් විසින් මේ වන විට රුපියල් මිලියන 855 ක්‌ වැය කර ඇත. රුපියල් මිලියන ගණන් වටිනා ධීවර බෝට්‌ටු, දැල් ඇතුළු ආම්පන්න, මසුන් බහාලන ප්ලාස්‌ටික්‌ භාජන, පාපැදි යනාදි අංගෝපාංග යාපනය ධීවරයන්ට ලබා දී ඇත.

යළි පදිංචි කළ ධීවරයිනට බෝට්ටු සහ දැල් ආම්පන්න

අද වන විට උතුරේ පාසල් 900 ක්‌ හොඳින් ක්‍රියාත්මක වන අතර ඒවායේ සිටින 26,000 ක්‌ පමණ වන ශිෂ්‍ය ප්‍රජාවට ගුරුවරු 13967 දෙනෙක්‌ ශිල්ප ලබා දෙයි. අනෙකුත් රටවල් හා සැසඳීමේදී යුද්ධය අවසන් වී වසර 03 ක්‌ වැනි කාලයකදී ශ්‍රී ලංකා රජය විසින් සහජීවනය සහ හානි පූර්ණය සඳහා ඉටුකර ඇති සේවාව කාගේත් ප්‍රශංසාව හිමිවන්නකි.

දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් දිස්‌ත්‍රික්‌ සංවර්ධන කමිටුවේද සාමාජිකයන් වන බැවින් උතුරු නැගෙනහිර ප්‍රදේශයේ සිදුකෙරෙන මහා පරිමාණ සංවර්ධන කටයුතු පිළිබඳ ඔවුන් හොඳින් දනී. ඒ ගැන අගය කිරීම කෙසේ වෙතත් වචනයකුදු ප්‍රකාශ නොකිරීමට ඔවුන් හොඳින් වගබලා ගනී. ඊට ඉඳුරාම පටහැනි ස්‌ථාවරයක්‌ ගනිමින් යටිකූට්‌ටු දේශපාලන අභිප්‍රාය මුදුන් පමුණුවා ගැනීමේ අටියෙන් එම ප්‍රදේශවල පවත්නා යථා ස්‌වභාවය අකාමකා දමා ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාව හමුවේ රජය කෙරෙහි අප්‍රසන්න හැඟීමක්‌ ඇති කිරීමට ඔවුන් යක්‌ෂාවේෂයෙන් කටයුතු කරනු පෙනේ. උතුරේ වෙසෙන දෙමළ ජනයාගේ ජීවන තත්ත්වය රජය විසින් රැකබලා ගන්නේ නැති බව පවසමින්, එල්. ටී. ටී. ඊ. සංවිධානයට යළි පණ පෙවීම සඳහා විදේශ අරමුදල් උපයා ගැනීම ඔවුන්ගේ එක්‌ කූට අභිප්‍රායක්‌ වී ඇත.

Death, the name of the game

Death, the name of the game

source:

Women cadres of the erstwhile LTTE in Sri Lanka are trying to make a new life after the battle is over but with mixed results. Shanika Sriyananda reports from the ground

Her smile is infectious. The soft spoken young woman, a typical Tamil girl, is shy. The small red pottu and simple jewellery add glamour to her charm. She crushes the pink handkerchief in her palm while unfolding her story from a hardcore terrorist to an ordinary woman who now dreams of seeing her four year-old son.

” I still can’t believe that I am alive”, says Lakshmi, who is partly paralyzed due to a mortar that fell on their Forward Defence Lines (FDLs) where she was commanding her unit in Jaffna in north Sri Lanka.

The former Tigress of the LTTE is not a victim of the LTTE’s forced conscription, though. Motivated by the LTTE’s propaganda to win a Tamil homeland, she joined the outfit two decades ago. “I was so attracted to the LTTE’s seminars and speeches on how Tamils were discriminated against by the Sinhala government that I was ready to die for the cause,” she confesses.

When the Tigers came to her school to recruit, Lakshmi was ready to go. They took her to a training camp without informing her parents. “I am trained to shoot with any weapon,” she says matter-of-factly.

Lakshmi proved her fighting skill soon and was appointed as a leader of several FDLs. In a confrontation with Sri Lankan soldiers she was seriously injured and remained semi-conscious for nearly five years.

Once up on her feet, she rejoined the LTTE and was appointed the deputy of the identity cards section. “We introduced a new ID system and I prepared Prabhakaran’s ID too but couldn’t hand it over to him,” Lakshmi reveals.

Though marriage was initially prohibited to LTTE cadres, later it was relaxed for those who were in their late 20s. Lakshmi married a Tiger in 2007 and both fought against the advancing soldiers together in the same FDL.

They were there in the last patch of land in Mullaitivu where the final battle was fought. They surrendered as they were offered amnesty.

” I am lucky. My aunt who was taking care of my son when I was in the battle front had fled the government controlled areas with my son. I want to be with my baby soon”, Lakshmi’s voice quivers with longing.

Twenty plus Sangeetha, on the other hand, is a victim of LTTE’s forced conscription. She was dragged into a van when she was returning from school one day. Her parents were helpless to protect her from the abductors.

Recalling the fateful incident ten-years ago, she says that the van was packed with school girls and boys. They were crying and pleading with the Tiger Police corps to allow them to go home but in vain. In a camp, they were trained for few months about weapons and military tactics.

“There was no chance of escaping and those who tried to flee were shot dead as punishment. As there was no other option, we fought. We thought of death all the time,” Sangeetha says.

The ill-trained freshers were deployed in FDLs. With poor supply of food and medicine due to shrinking man power, they starved for days.

Being an experienced Sea Tiger, Sangeetha could handle any weapon and swim effortlessly. During the training, it was compulsory for the Sea Tigers to swim for hours in the rough seas as they were trained to be suicide bombers of the LTTE’s Sea Tiger wing, an outfit of its naval force.

” During the final months we suffered a lot and even Sea Tigers were deployed to fight with the advancing soldiers. I knew there was no hope of victory for us and surrendered to the Army.”

It is difficult to believe that these shy and humble women were turned into deadly fighters or suicide bombers.

For Lakshmi and Sangeetha and thousands of female ex-Tigers, death was the name of the game three years back. While the deadly mortars and artilleries were falling around them and with signs of soldiers surrounding them, the bitter lessons taught by their seniors about the inhuman acts by soldiers haunted their mind. Few minutes were left for them to decide their fate – death or life? Choosing the latter, they shed their Tiger uniforms and surrendered.

Nearly 11, 800 ex-Tigers surrendered to the military when the fighting came to an end in May, 2009.

Many female Tigers are reunited with their families today and are engaged in self employment programmes or working in garment factories after the completion of the rehabilitation process. Over 400 rehabilitated ex-LTTE female cadres are now employed at a well-known apparel factory in the southern Sri Lanka.

Some 2,250 ex-Tigresses have been reintegrated into the society and only 29 are undergoing rehabilitation at the centre now. While in prison, the court recommended a one-year rehabilitation process.

Lakshmi and Sangeetha are at a rehabilitation centre at the Poontottam centre, in Vavuniya set up for female ex-Tigers. The female cadres are offered various vocational training opportunities suited to their professions, skills and preferences.

Ironically, for the once deadly soldiers, the beautician course is one of the most popular because of a growing demand for fashion, skin care, hair style and beauty products in the North. The LTTE had discouraged women from such indulgences. Some of the inmates plan to open beauty parlous when they go back home.

Brigadier Darshana Hettiarachchi, commissioner general of Rehabilitation, says that the young people are talented; they just need a helping hand to start their own enterprise and also to continue their education which many of them were denied of due to LTTE’s forced conscriptions.

The female ex cadres are first introduced to a healing process that includes meditation and religious discourses to help get rid of anger, hatred and frustration. “Many suffer from post traumatic experiences. While educating them on theoretical aspects, they are motivated to mingle with the society, to be kind to people and to respect and accommodate ideas of other people,” Hettiarachchi says.

The LTTE formed its women wing in 1983. Initially they were used for political propaganda. But from 1984 they were given military training. The female LTTE cadres led an artillery unit and were used as suicide bombers.

Uma has few months to go home. But she has doubts if her village would welcome her. “I worked for the LTTE police. I followed my leaders’ instructions to recruit young people. I know many of them are angry with us for conscripting their loved ones,” she admits.

The rehabilitation authorities have conducted several public awareness programmes for the villagers and religious leaders to set the ground to welcome the rehabilitated ex-Tigers.

“Our responsibility doesn’t end after reintegration. We educate them to accommodate those who are released after rehabilitation. Still they hate them and the villagers who are resettled don’t want them in their midst. We have to intervene to make safe environs for the released ex-Tigers,” Hettiarachchi says.

‘What am I to do when I go home?’ many ask. Some put their vocational training into practice by start-up projects but most do not have the capital to do so.

The Sri Lankan government has allocated funds to grant loans with a meager four percent interest to start income generation projects. A special pay-back period has also been formulated.

Social stigma still prevails in the northern villagers. For most of them, who are in their mid 30s, with battle field scars on their bodies and no means to pay a dowry, marriage is a distant dream.

” I have wasted my youth. I have no education or skill to get a job. No one is interested in marrying me. I have lost a limb at the final battle,” laments Thangala, another of those snatched by the LTTE while on way back from her school.

(The names have been changed to protect identity)

Courtesy : India Blooms

“All I want now is a brighter future” – former LTTE combatant

“All I want now is a brighter future” – former LTTE combatant

source:

I don’t regret the loss of the LTTE. All I want now is a brighter future, Raja, a rehabilitated former LTTE combatant from Batticaloa said.

He was in the separatist movement from 2005 to 2008. “I suffered a lot during those three years,” he told IRIN.

More than 11,000 former LTTE fighters, many of whom were forcibly conscripted by the LTTE, have been rehabilitated since the conflict ended on 18 May 2009.

Maran*, 36, from Kilinochchi District, a former LTTE cadre who joined the movement when he was 21 years old and is now a musician in Vavuniya, said the rehabilitation programme had “changed” his life. “I learned about the other side of things. The hatred is long gone from my mind. What really helped me were different interactions with people outside my ethnicity during the programme.”

Echoing this optimism, Malathi*, 24, also from Kilinochchi, said after completing the rehabilitation programme she now hoped to support national rebuilding. “Of course, I am never going to think of taking up arms again.” She joined the LTTE after leaving school when she was 17 years old to avenge the death of her elder brother, also a Tamil Tiger.

“Transforming minds and healing them is an important part of the equation to heal 30-year-old scars,” Victor Karunairajan, a Tamil community leader from Jaffna, told IRIN, but “all steps” need to be taken to address the grievances of those affected by the conflict.

“There needs to be more economic opportunities for… [people] returning after rehabilitation,” said Sumathi*, 24, who feels that economic hardship is undermining her reintegration. After finishing the programme she returned to Vavuniya, where she is employed as a seasonal farm worker.

Courtesy: IRIN

අවතැන් වූ පවුල් දෙලක්‍ෂ දහසය දහසක්‌ උ/නැ දෙපළාතේ පදිංචිකර අවසන්

අවතැන් වූ පවුල් දෙලක්‍ෂ දහසය දහසක්‌
උ/නැ දෙපළාතේ පදිංචිකර අවසන්

source:
ඇමැති ගුණසේන වීරකෝන් කියයි

ප්‍රදීප් ප්‍රසන්න සමරකෝන් සහ ඥනතිස්‌ ජයවර්ධන – බොරලැස්‌ගමුව

මෙතෙක්‌ උතුරු නැගෙනහිර දෙපළාතේ අවතැන් වූවන් නැවත පදිංචිකරන ලද මුළු ප්‍රමාණය පවුල් දෙලක්‍ෂ දහසය දහස්‌ හාරසිය දොළහක්‌ (2,16,412) ක්‌ බවත්, ඒ අනුව පුද්ගලයන් හත්ලක්‍ෂ විසිහතරදහස්‌ දහතුනක්‌ (7,24,013) ක්‌ ඔවුන්ගේ මුල්ගම් බිම්වල නැවතපදිංචි කිරීමට හැකිවී තිබෙන බවත් නැවත පදිංචි කිරීමට හැකිවී තිබෙන බවත් නැවත පදිංචි කිරීමේ ඇමැති ගුණරත්න වීරකෝන් මහතා පැවැසීය.

අමැතිවරයා මෙම අදහස්‌ පළ කළේ උතුරු නැගෙනහිර පළාතේ අවතැන් වූවන් නැවත පදිංචි කිරීම පිළිබඳ අලුත්ම තත්ත්වයක්‌ දැනුවත් කිරීමේ මාධ්‍ය හුමවේදීය.

ඊයේ (02 වැනිදා) නැවත පදිංචි කිරීමේ අමාත්‍යංශ ශ්‍රවණාගාරයේ පැවැති මෙම මාධ්‍ය හමුවේදී තවදුරටත් කතා කළ ඇමැතිවරයා මෙසේද කීය.

මේක ෙdල්හ ඉතිහාසයේ ඉතාම කෙටි කාලයක්‌ තුළ අවතැන් වූ ජනතාවගේ පූර්ණ සහභාගීත්වය ඇතිව සිදුවුණු විශේෂ වැඩපිළිවෙළක්‌. මෙය මුළු ජාත්‍යන්තරයටම ආදර්ශයක්‌ සපයනවා.

උතුරේ අවතැන් වූ ජනතාවගෙන් දැනට වව්නියාව, කදිරගාමර් හා ආනන්ද කුමාරස්‌වාමි සහන ගම්මානවල සිටින පවුල් එක්‌දහස්‌ නවසිය හැටහතක පුද්ගලයන් හයදහස්‌ පන්සිය හැට නවයක්‌ මුලතිව් දිස්‌ත්‍රික්‌කයට අයත් පිරිස වන අතර ඒ අය කොම්බාවිල් ප්‍රදේශයේ නැවත පදිංචි කිරීමට අමාත්‍යංශය කටයුතු යොදා තිබෙනවා. මීට වෙන්කර ඇති මුදල රුපියල් මිලියන පන්සිය තිස්‌පහක්‌ වෙනවා.

එමෙන්ම සාම්පූර් ප්‍රදේශයේ තවත් පවුල් එක්‌දහස්‌ දෙසිය හැත්තෑ දෙකක්‌ නැවත පදිංචි කිරීමට සිටින අතර එම පිරිස නැවත පදිංචි කිරීමේ වැඩපිළිවෙළ සඳහා රජය රුපියල් මිලියන හාරසිය හතරක මුදලක්‌ වෙන්කර තිබෙනවා.

ඒ වගේම මන්නාරම දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ සිටින පවුල් එකසිය හැටහයක්‌ නැවත පදිංචි කිරීම සඳහා රුපියල් මිලියන පනස්‌ නවයක මුදලක්‌ වෙන්කර තිබෙනවා.

නැවත පදිංචි කිරීමේ වැඩ පිළිවෙළ සියයට අනූඅටක්‌ අවසන් වී තිබෙනවා. මේ අනුව ඉතිරි පිරිස නැවත පදිංචි කිරීමත් සමග අප රටේ සහන ගම්මාන හා සහන කඳවුරු සියල්ලම වැසී යනවා. ත්‍රස්‌තවාදය අවසන් කොට සාමය උදා කළ ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාගේ මහින්ද චින්තන වැඩපිළිවෙළෙහි තවත් පොරොන්දුවක්‌ ඉටුවෙන දවසක්‌ බවට මේකත් ඒ අනුව පත්වෙනවා.

උතුරු පළාතේ නිවාස දහසේ ව්‍යාපෘතිය අනුව දැනටමත් නිවාස හාරසියයක්‌ ඉදිකිරීම ආරම්භ කර තිබෙනවා. මීට අමතරව නැගෙනහිර පළාතේ විනාශ වූ එකසිය අනූ එකක්‌ ප්‍රතිසංස්‌කරණය වෙමින් පවතිනවා. ඒ සඳහා වෙන්කර ඇති මුදල රුපියල් මිලියන 31.7 ක්‌ වෙනවා.

කොම්බාවිල් ප්‍රදේශයේ පවුල් හයසිය හතලිස්‌ එකක්‌ නැවත පදිංචි කිරීමට දැන් කටයුතු යොදලයි තිබෙන්නේ. ඒ අනුව අපි මේ මස හත්වැනිදා පවුල් දෙසීයක්‌ නැවත පදිංචි කරනවා.

නැවත පදිංචි කිරීමේ නියෝජ්‍ය ඇමැති විනයාගමූර්ති මුරලිදරන් හෙවත් රකැණා අම්මාන් මහතා මෙසේ කීය.

නැවත පදිංචි කටයුතු දැන් සියයට අනුවක්‌ අවසන් වෙලයි තිබෙන්නේ. මෙතෙක්‌ සිදුකර ඇති නැවත පදිංචි කිරීමේ කටයුතු අපි ඉතා සාර්ථක අයුරින් අවසන් කළා. ජාත්‍යන්තර වශයෙනුත් මේ මානුෂික කටයුතු ගැන පැසසුමට ලක්‌ වෙලා තිබෙනවා.

මෙම අවස්‌ථාවට අමාත්‍යංශ ලේකම් එම්. එච්. බන්දුසේන මහතා ද සහභාගී විය.

Categories

Different countries have visited this site

Free counters!